ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΝΕΚΡΩΣΗΣ - ΚΑΘΑΡΟΣ ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ, "Ἡ εἴδηση τῆς διοργανώσεως ἑνὸς μαζικοῦ ἑορτασμοῦ τῆς κοινότητας LGBTQ+ στὶς ὄχθες τῆς Νεκρᾶς Θαλάσσης τὸν προσεχῆ Ἰούνιο..."!!!

 «Φεῦγε τὴν ἁμαρτίαν, μὴ ὡς τιμωρίαν φοβούμενος, ἀλλ’ ὡς βλάβην τῆς φύσεως» (Μέγας Βασίλειος)

«Ὁ γὰρ τὴν φύσιν ἀτιμάζων, καὶ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ σοφίαν ἐλέγχειν ἐπιχειρεῖ, ὡς μὴ καλῶς τὰ τῆς φύσεως διαταξαμένου.» (Άγιος Γρυγόριος Νύσσης)

Προκαλοῦν τήν θείαν δικαιοσύνην

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Ἡ εἴδηση τῆς διοργανώσεως ἑνὸς μαζικοῦ ἑορτασμοῦ τῆς κοινότητας LGBTQ+ στὶς ὄχθες τῆς Νεκρᾶς Θαλάσσης τὸν προσεχῆ Ἰούνιο δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μιὰ ἀκόμα κοσμικὴ ἐκδήλωση στὸν χάρτη τῆς σύγχρονης «δικαιωματικῆς» ἀτζέντας. Γιὰ τοὺς μελετητὲς τῶν Γραφῶν ἡ ἐπιλογὴ τοῦ συγκεκριμένου τόπου συνιστᾶ μιὰ πράξη ὑψηλοῦ συμβολισμοῦ — μιὰ ἠθελημένη πρόκληση πρὸς τὴν ἴδια τὴν ἱστορικὴ καὶ πνευματικὴ μνήμη τῆς ἀνθρωπότητος. Ἐκεῖ ὅπου ἡ γῆ «ἐφλέγη» ἀπὸ τὴν θεία δικαιοσύνη, ἐκεῖ ὅπου τὸ ἅλας καὶ ἡ ἄσφαλτος μαρτυροῦν αἰώνια τὴν κατάληξη τῆς ἀποστασίας, ἐπιχειρεῖται σήμερα μιὰ μεταμοντέρνα «δικαίωση» τῶν ἔργων ποὺ ὁδήγησαν σὲ ταύτη τὴν καταστροφή.

  Ἐπιθυμία τῶν διοργανωτῶν δὲν εἶναι ἁπλῶς νὰ τελεσθεῖ μία παν­ήγυρις, ὅπως ὅλα αὐτὰ ποὺ τελοῦνται τὰ τελευταῖα χρόνια σὲ ἑκατοντάδες πόλεις τοῦ κόσμου, ἀλλὰ στόχος εἶναι ἡ διοργάνωση τῆς μεγαλύτερης σοδομιστικῆς ἑορτῆς ποὺ ἔγινε ποτέ, καθὼς καὶ ἡ δημιουργία ἀσφαλοῦς τόπου καταφυγῆς γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν στὴν LGBTQ+ κοινότητα.

"Ουδέποτε από συστάσεως του Ελληνικού κράτους μέχρι σήμερον το Αρχιεπισκοπικόν αξίωμα εφθάρη τόσον"! Αλλά, «ἰδοὺ μάχαιραι ὧδε δύο»...

 

 

ΤΑΚΤΙΚΗ ΠΙΛΑΤΟΥ;

(Η Απόφαση της Δ.Ι.Σ. περί του θέματος δικαιώματος έγγαμων ομόφυλων ζευγαριών προς υιοθεσία ανηλίκου… Πρώτα σχόλια.)

Αγαπητοί, μία ακόμη Απόφαση της Δ.Ι.Σ με αφορμή την υπ’ αρ. 392/2026 (άκρως αντιευαγγελική) απόφαση του ΣτΕ: «Συνταγματική η σύναψη πολιτικού γάμου και η υιοθεσία ανηλίκου από ομόφυλα ζευγάρια», έρχεται να ταράξει την καρδιακή ειρήνη ημών των ελαχίστων, καθ’ ην στιγμή διαπιστώνουμε εν πρώτοις ό,τι και άγιος Παΐσιος στον καιρό του, δηλαδή την «μεγάλη έλλειψη» σοβαρών Ιεραρχών, και κατά δεύτερον ό,τι ο επίσκοπος π. Αυγουστίνος Καντιώτης έλεγε για την «εκλογή των επισκόπων», επί των ημερών του:

 «Και σας ερωτώ∙ από τέτοιους δεσποτάδες που δεν μπήκαν από την πόρτα, αλλ’ από τα παράθυρα και τα κεραμίδια περιμένετε τίποτε καλό; Διότι για να είναι κανείς δεσπότης θα πρέπει να είναι ή Θεόκλητος ή δημόκλητος. Ούτε ο Θεός τον κάλεσε, ούτε ο λαός τον κάλεσε. Αυτή είναι η κατάσταση, αυτή τη στιγμή που μιλάμε! Μα κανένας, μα κανένας δεσπότης! που να ‘ναι σήμερα στην Ορθοδοξία, δεν τον κάλεσε ο Θεός, ούτε ο λαός.» [1]. Ακούσατε λόγο φοβερό, λόγο άκρως «σοβαρό», αδελφοί;

Αλλά, «ἰδοὺ μάχαιραι ὧδε δύο» (Λουκ. 22,38), δύο «μαχαίρια» κατά πάντα χρήσιμα προς τομή και εξέταση του θέματός μας.