 |
«Διασώζεται», λοιπόν, «ο εγκεφαλικός θάνατος»; Η απάντηση εξ όσων ελέγχθησαν είναι προφανώς ΟΧΙ! Οι αμφιβολίες, οι αντιρρήσεις και η έλλειψη βεβαιότητος για το ταυτόσημο «Εγκεφαλικού Θανάτου» και ΘΑΝΑΤΟΥ παραμένουν. Ο Ε.Θ. δεν μπορεί να εξισωθεί με το αμετάκλητο βιολογικό τέλος του ανθρώπου. 45 χρόνια μετά τη δημιουργία και την καθιέρωσή του (το 1968), ο Ε.Θ. παραμένει ‘’σημείον αντιλεγόμενον’’ και ανοιχτή πληγή για την Ιατρική, τη Βιοηθική, τη Φιλοσοφία, τη Θεολογία και την Εκκλησία. |
Μεταμοσχεύσεις
11: κ. Ἐμμανουήλ Παναγόπουλος «Διασῴζεται σήμερα ὁ ἐγκεφαλικός θάνατος;»
«Οι μεταμοσχεύσεις οργάνων ξεκίνησαν την δεκαετία του ’60. Είχαν όμως τότε να αντιμετωπίσουν δύο σοβαρά προβλήματα. Αφενός, τα όργανα από όντως νεκρούς ήταν ακατάλληλα και μη λειτουργούντα μεταμοσχευόμενα. Και αφετέρου, η αφαίρεση ανθρωπίνων οργάνων πριν την διαπίστωση του ΘΑΝΑΤΟΥ, ήταν πράξη ποινικά κολάσιμη. Για τη συνέχιση των μεταμοσχεύσεων έπρεπε να βρεθεί μία λύση. Και η λύση βρέθηκε με τη μετάθεση του ΟΡΙΣΜΟΥ του ΘΑΝΑΤΟΥ, σε χρονική στιγμή πριν την οριστική παύση της λειτουργίας του οργανισμού. Η ad hoc* επιτροπή της ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, ταύτισε το μη αναστρέψιμο κώμα, που είναι κατάσταση ζωής, με το ΘΑΝΑΤΟ, και δημιούργησε το 1968 την έννοια του ‘’Εγκεφαλικού Θανάτου’’(Ε.Θ.).
[…]
Το 2008 συγκαλείτε η Προεδρική Επιτροπή Βιοηθικής των Ηνωμένων Πολιτειών… Μεταξύ των διαφωνούντων ήταν και ο Πρόεδρος της Επιτροπής… (Είπε)
‘’Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τη διαχωριστική γραμμή της ζωής και θανάτου, κι ένας ΟΡΙΣΜΟΣ δεν αντικαθιστά τη γνώση. Επιπλέον έχουμε επαρκή στοιχεία για να υποπτευθούμε ότι η τεχνικά υποστηριζόμενη κατάστασις του ατόμου σε κώμα είναι ακόμη εκείνης της ζωής, οπωσδήποτε υποβαθμισμένης. Σε αυτή τη κατάσταση της οριακής άγνοιας και αμφιβολίας, ο μόνος δρόμος που έχουμε είναι να κλείνουμε προς την πλευρά της πιθανής ζωής’’. (15:30).
Μέχρι σήμερα όμως, ούτε συγκατάθεση του συνόλου της επιστημονικής Επιτροπής υπάρχει, ούτε η βεβαιότητα έχει επιτευχθεί για το ταυτόσημο εγκεφαλικού θανάτου και θανάτου (βιολογικού).
[…]
Τον Οκτώβριο του 2009 το Περιοδικό… δημοσίευε ένα εντιτόριαλ, δηλαδή ένα άρθρο της συντακτικής Επιτροπής του Περιοδικού με τίτλο: ‘’Οριοθετώντας τον θάνατο’’. Το άρθρο προτείνει: ‘’ Έχει έρθει ο καιρός για μια σοβαρή συζήτηση για τον επανασχεδιασμό των νόμων που ωθούν τους ιατρούς σε κάποια μορφή εξαπάτησης. Ο νόμος πρέπει να αλλάξει και να περιγράψει με περισσότερη ακρίβεια και εντιμότητα τον τρόπο που ο ΘΑΝΑΤΟΣ θα καθοριστεί στην κλινική πράξη’’ (19:23)
Το 2010 σε άλλο ιατρονομικό Περιοδικό δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο: ‘’Μπορούμε να χειριστούμε την αλήθεια; Νομικοί μύθοι στον προσδιορισμό του θανάτου’’. Οι συγγραφείς του άρθρου αναφέρουν: ‘’Σήμερα οι ιατροί ορίζουν τον θάνατο βασιζόμενοι στη διάγνωση της ολικής ανεπάρκειας του εγκεφάλου ή περιμένοντας λίγο μετά το σταμάτημα της κυκλοφορίας του αίματος. (20:40) Υπάρχουν αποδείξεις ότι η εννοιολογική βάση αυτής της προσπέρασης, στον καθορισμό του ΘΑΝΑΤΟΥ είναι θεμελιακά εσφαλμένη, και απέχει σημαντικά από την βιολογική έννοια του ΘΑΝΑΤΟΥ και από τον ΚΟΙΝΟ ΝΟΥ’’. (20:53)
[…]
Σε άλλο σημείο γράφει: ‘’Η ελάχιστη συστατική ολοκλήρωσης που απαιτείται για την ύπαρξη ενός ορθολογικά εμψυχωμένου ανθρωπίνου οργανισμού, υπάρχει εντελώς, χωρίς την μεσολάβηση του εγκεφάλου’’. Το όλο άρθρο -συνεχίζει ο κ. Παναγόπουλος- δείχνει εμμέσως πλην σαφώς ότι, ‘’δεν είναι ο εγκέφαλος αλλά η ψυχή που συνιστά τη σωματική ολοκλήρωση και ως εκ τούτου τη ζωή’’, συμφωνώντας με την Ορθόδοξη άποψη, ότι η βιολογική ζωή είναι το αποτέλεσμα της ζωοποιητικής ενέργειας της ψυχής. Το ‘’έμφυτο μη εντοπιζόμενο ολιστικό χαρακτηριστικό’’, του Σιούμαν, παραπέμπει στη ψυχή, η οποία έχει τα ίδια χαρακτηριστικά.
Είναι κι αυτή έμφυτη, αφού υπάρχει εξ άκρας συλλήψεως.
Είναι μη εντοπιζόμενη, αφού κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά: ‘’Η μεν ψυχή συνέχουσα το σώμα, ο και εκτίσθη, πανταχού του σώματος εστί. Ουχ ως εν τόπο, ουδέ ως περιεχομένη, αλλ’ ως συνέχουσα και περιέχουσα και ζωοποιούσα τούτο, κατ’ εικόνα και τούτο έχουσα Θεού’’.
Και έχει και το ολιστικό χαρακτηριστικό, αφού η ζωή της οποίας είναι αιτία, είναι κάτι πέρα και πάνω από το άθροισμα της λειτουργίας των επιμέρους οργάνων» (24:32)
(Και καταλήγει) Τι τελικά είναι ο εγκεφαλικά νεκρός;
Σαφώς δεν είναι πτώμα, γιατί δεν έχει τα χαρακτηριστικά του πτώματος, ούτε αυτά του άρτι θανόντος. Επομένως, η αναφορά σε πτωματικές μεταμοσχεύσεις, πτωματικούς δότες και σε πτωματικά όργανα είναι εντελώς παραπλανητική και συσκοτίζει την αλήθεια. Ο εγκεφαλικά νεκρός είναι ένας σοβαρά ασθενής που πορεύεται προς τον θάνατο, ο οποίος θα επισυμβεί είτε ως φυσιολογική εξέλιξη της νοσηρής κατάστασης είτε λόγω αποσύνδεσης από τον αναπνευστήρα είτε λόγω αφαίρεσης των οργάνων. Όπως ευφυώς εγγράφει: ‘’ Ο εγκεφαλικά νεκρός είναι ένας αρκετά νεκρός για να μπορεί να ταφεί, και ταυτόχρονα ένας αρκετά ζωντανός για να είναι δότης οργάνων’’.
«Διασώζεται», λοιπόν, «ο εγκεφαλικός θάνατος»;
Η απάντηση εξ όσων ελέγχθησαν είναι προφανώς ΟΧΙ! Οι αμφιβολίες, οι αντιρρήσεις και η έλλειψη βεβαιότητος για το ταυτόσημο «Εγκεφαλικού Θανάτου» και ΘΑΝΑΤΟΥ παραμένουν. Ο Ε.Θ. δεν μπορεί να εξισωθεί με το αμετάκλητο βιολογικό τέλος του ανθρώπου. 45 χρόνια μετά τη δημιουργία και την καθιέρωσή του, ο Ε.Θ. παραμένει ‘’σημείον αντιλεγόμενον’’ και ανοιχτή πληγή για την Ιατρική, τη Βιοηθική, τη Φιλοσοφία, τη Θεολογία και την Εκκλησία.
Σας ευχαριστώ πολύ.»
--------------------------------------------------
[*]”Η φράση «ad hoc»
προέρχεται από τα λατινικά και σημαίνει κυριολεκτικά «για αυτόν τον σκοπό». Στη
σύγχρονη χρήση, περιγράφει κάτι που γίνεται ειδικά για μια συγκεκριμένη
περίπτωση, συνήθως έκτακτα, προσωρινά ή εκτός πάγιας διαδικασίας. Στην πράξη, ο
όρος χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει ενέργειες, αποφάσεις ή δομές που δεν
αποτελούν μόνιμη λύση, αλλά δημιουργούνται για να καλύψουν μια άμεση ή
ιδιαίτερη ανάγκη. Για παράδειγμα, μια ad hoc επιτροπή συγκροτείται προσωρινά για να εξετάσει ένα
συγκεκριμένο θέμα, ενώ μια ad hoc
απόφαση λαμβάνεται για να αντιμετωπιστεί μια επείγουσα κατάσταση.” (https://www.alfavita.gr/koinonia/504940_ti-simainei-i-frasi-ad-hoc-kai-pote-hrisimopoieitai)
………………………………………………………………
κ. Ἐμμανουήλ Παναγόπουλος
FACS, Ἄμ. Ἐπ. Καθηγητής Χειρ/κῆς, τ. Συν/τής Δ/ντής Χειρ/κῆς Κλινικῆς - Νοσοκομείου «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ», μέ θέμα: «Διασῴζεται σήμερα ὁ ἐγκεφαλικός θάνατος;»
Ἡμερίδα: «Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς»;
Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη ὑπό τήν αἰγίδα τῆς Ἱ.Μ.Πειραιῶς σέ συνεργασία μέ τήν Ἱ.Μ.Γλυφάδας, διοργάνωσαν καί πραγματοποίησαν τό Σάββατο 20-4-2013 καί ὥρα 4 ἕως 9 μ.μ. στό Στάδιο Εἰρήνης καί Φιλίας Ἡμερίδα μέ θέμα:
«Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;».
Πηγή βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=077XRsRu8Gc
