Ο ΑΔΕΛΦΟΚΤΟΝΟΣ ΚΑΪN

«Αλίμονο σ’ αυτούς, γιατί πορεύτηκαν στην οδό του Κάιν, και παραδόθηκαν με πάθος στην πλάνη του Βαλαάμ για μισθό, και καταστράφηκαν στην αντιλογία του Κορέ» (Ιούδ. στίχ. 11)

ΚΑΪΝ

Ο ΑΔΕΛΦΟΚΤΟΝΟΣ ΚΑΪN

          Κάϊν και Άβελ

          Ο μεγαλύτερος γιος του Αδάμ και της Εύας, η οποία όταν τον γέννησε είπε ότι "απέκτησα γιο με τη βοήθεια του Κυρίου" (Γένεση 4,1). Ήταν αδερφός του Άβελ (Γένεση 4,2). Η ιστορία του Κάϊν και του Άβελ περιγράφονται στην Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο της Γενέσεως.

         Ο Κάϊν ήταν γεωργός και κάποια μέρα πρόσφερε θυσίες στον Κύριο από τους καρπούς της γης (Γένεση 4,3). Δεν το έκανε όμως με καλή διάθεση (Εβραίους 11,4) γι' αυτό και ο Θεός δεν ευχαριστήθηκε από τη δική του προσφορά αλλά με την προσφορά του αδερφού του Άβελ. Για το λόγο αυτό ο Κάϊν ζήλεψε τον Άβελ. Του ζήτησε να πάνε στα χωράφια και εκεί τον σκότωσε (Γένεση 4,8), γράφοντας το όνομα του στην ιστορία της ανθρωπότητας ως τον πρώτο αδελφοκτόνο.

Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΕ, ΤΟΥ ΔΑΘΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΒΕΙΡΩΝ

«Αλίμονο σ’ αυτούς, γιατί πορεύτηκαν στην οδό του Κάιν, και παραδόθηκαν με πάθος στην πλάνη του Βαλαάμ για μισθό, και καταστράφηκαν στην αντιλογία του Κορέ» (Ιούδ. στίχ. 11)

Ο ΚΟΡΕ

ΚΟΡΕ: Ο Κορέ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ισσάαρ ή Ισαάρ (Ισάρ) και απόγονος του Καάθ και του Λευΐ (Έξοδος 6,21. Αριθμοί 16,1). Γιοι του Κορέ ήταν ο Ασείρ (Ασσείρ), ο Ελκανά και ο Αβιάσαφ (Έξοδος 6,24). Από τον Κορέ κατάγεται ο ομώνυμος δήμος και πατριαρχική οικογένεια (Αριθμοί 26,58).

Ο ΔΑΘΑΝ ΚΑΙ Ο ΑΒΕΙΡΩΝ

ΔΑΘΑΝ: Ο Δαθάν ήταν ο δεύτερος γιος του Ελιάβ και απόγονος του Ρουβήν (Αριθμοί 26,9. Δευτερονόμιο 11,6).

ΑΒΕΙΡΩΝ (ΑΒΙΡΩΜ): Ο Αβειρών (Αβιρώμ) ήταν ο τρίτος γιος του Ελιάβ και απόγονος του Ρουβήν (Αριθμοί 26,9. Δευτερονόμιο 11,6).

Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΕ, ΤΟΥ ΔΑΘΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΒΕΙΡΩΝ

Η τιμωρία των Κορέ, Δαθάν και Αβειρών

         Ο Κορέ μαζί με το Δαθάν και τον Αβειρών, γιους του Ελιάβ, και με τον Αύν, γιο του Φαλέθ, επαναστάτησαν εναντίον του Μωυσή. Μαζί τους ήταν και 250 ονομαστοί άντρες από τους Ισραηλίτες, αρχηγοί της κοινότητας και εκπρόσωποι του λαού. Μαζεύτηκαν λοιπόν εναντίον του Μωυσή και του Ααρών, και τους έλεγαν: «Αρκετά μ' εσάς! Όλα τα μέλη της κοινότητας είναι άγιοι και ο Κύριος είναι μαζί μας. Γιατί εσείς υψώνετε τον εαυτό σας παραπάνω από την κοινότητα του Κυρίου;» Κατηγόρησαν ακόμη τον Μωυσή, ότι τους έβγαλε από την Αίγυπτο και τους υποσχέθηκε μια χώρα, στην οποία ρέει γάλα και μέλι και αντί γι' αυτή και αντί γι' αυτή τους έφερε στην έρημο για να πεθάνουν.

Ο ΒΑΛΑΑΜ: "Αλλ' έχω μερικά εναντίον σου· διότι έχεις εκεί μερικούς, που σέβονται και κρατούν την διδασκαλίαν του Βαλαάμ (μάγου και μάντεως των εθνικών) [Αποκ. 2,14 ]

«Αλίμονο σ’ αυτούς, γιατί πορεύτηκαν στην οδό του Κάιν, και παραδόθηκαν με πάθος στην πλάνη του Βαλαάμ για μισθό, και καταστράφηκαν στην αντιλογία του Κορέ» (Ιούδ. στίχ. 11)

Ο ΒΑΛΑΑΜ

 

Ο Βαλαάμ ήταν γιος του Βεώρ και αναφέρεται ως Προφήτης στην Παλαιά Διαθήκη. Ζούσε στη Φαθουρά (Πεθόρ), μια πόλη κοντά στον Ευφράτη (Αριθμοί 22,5. Δευτερονόμιο 23,5. Ιησούς του Ναυή 13,22), η οποία βρισκόταν στην ορεινή Μεσοποταμία (Αριθμοί 23,7. Δευτερονόμιο 23,5).

Ο Βαλαάμ μνημονεύεται και στην Αποκάλυψη, στην επιστολή προς την Εκκλησία της Περγάμου (Αποκάλυψις Ιωάννου 2,14).

 Η επιστολή στην εκκλησία της Περγάμου

 «ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἔχεις ἐκεῖ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν Βαλαάμ, ὃς ἐδίδαξε τὸν Βαλὰκ βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι» (Αποκ. 2,14). Δηλαδή, Αλλ' έχω μερικά εναντίον σου· διότι έχεις εκεί μερικούς, που σέβονται και κρατούν την διδασκαλίαν του Βαλαάμ (μάγου και μάντεως των εθνικών), ο οποίος εδίδαξε και προέτρεψε τον βασιλέα των Μωαβιτών Βαλάκ να βάλη σκάνδαλον εμπρός στους Ισραηλίτας, δια να φάγουν ειδωλόθυτα και να παρεκτραπούν εις πορνείαν (http://users.sch.gr/aiasgr/Kainh_Diathikh/Apokalupsis_Iwannou/Apokalupsis_Iwannou_kef.2.html#H_epistolh_sthn_Ekklhsia_ths_Pergamou)

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΛΑΚ ΣΤΟΝ ΒΑΛΑΑΜ

Όταν οι Ισραηλίτες κατασκήνωσαν δυτικά της Μωάβ, στον Ιορδάνη, απέναντι από την Ιεριχώ, ο Βαλάκ, βασιλιάς των Μωαβιτών, έμαθε αυτά που είχαν κάνει οι Ισραηλίτες στους Αμορραίους, φοβήθηκε πολύ και ζήτησε τη βοήθεια των Μαδιανιτών. Στο μεταξύ ο βασιλιάς Βαλάκ έστειλε άρχοντες αγγελιοφόρους στο Βαλαάμ, που ήταν άνθρωπος του Κυρίου και έμενε στη Φαθουρά κοντά στον Ευφράτη, για να καταραστεί τους Ισραηλίτες έτσι ώστε να νικηθούν από τους Μωαβίτες. Ο Βαλαάμ υπηρετούσε τον Κύριο ως προφήτης και είχε τη δύναμη όποιον ευλογούσε να ήταν ευλογημένος από το Θεό και όποιον καταριόταν ήταν καταραμένος (Αριθμοί 22,1-6. Δευτερονόμιο 23,4-6. Ιησούς του Ναυή 24,9). 

Η γερουσία των Μωαβιτών και των Μαδιανιτών, έχοντας και την αμοιβή του Βαλαάμ μαζί τους, πήγαν στο Βαλαάμ και του ανακοίνωσαν το μήνυμα του Βαλάκ. Ο Βαλαάμ τους είπε να μείνουν εκεί το βράδυ και θα περιμένει μήνυμα από τον Κύριο.

Τη νύχτα ο Κύριος παρουσιάστηκε στο Βαλαάμ και του είπε να μην πάει στο Βαλάκ και να μην καταραστεί τους Ισραηλίτες, γιατί είναι ευλογημένοι. Όταν ο Βαλαάμ σηκώθηκε το πρωί, είπε στους απεσταλμένους του Βαλάκ, ότι ο Κύριος δε του επιτρέπει να τους ακολουθήσει. Έτσι, οι άρχοντες της Μωάβ και της Μαδιάμ αποχώρησαν άπρακτοι και ανέφεραν στο Βαλάκ την άρνηση του Βαλαάμ.

Τότε ο Βαλάκ ξανάστειλε άλλους άρχοντες, πιο πολλούς από την πρώτη φορά, δίνοντας την υπόσχεση στο Βαλαάμ, ότι θα αμειφθεί πλουσιοπάροχα για τις υπηρεσίες του. Αλλά ο Βαλαάμ απάντησε στους απεσταλμένους του Βαλάκ, ότι κι αν ακόμη ο Βαλάκ του έδινε το σπίτι του γεμάτο ασήμι και χρυσάφι, δεν θα μπορούσε να παραβεί τη διαταγή του Κυρίου. Τους είπε όμως να μείνουν εκεί το βράδυ και θα περιμένει πάλι μήνυμα από τον Κύριο.

Τη νύχτα λοιπόν ήρθε ο Κύριος στο Βαλαάμ και του είπε να ακολουθήσει τους απεσταλμένους του Βαλάκ, αλλά θα κάνεις μόνο ότι του πει (Αριθμοί 22,7-20).

Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΒΑΛΑΑΜ

Ο Βαλαάμ σηκώθηκε το πρωί, σαμάρωσε το γαϊδουράκι του και πήγε μαζί με τους άρχοντες της Μωάβ και της Μαδιάμ, επειδή δελεάστηκε από την πλουσιοπάροχη αμοιβή του Βαλάκ. Ο Θεός όμως οργίστηκε που ο Βαλαάμ είχε άλλους σκοπούς, και καθώς ο ίδιος καθόταν πάνω στο ζώο του και τον συνόδευαν οι δυο του υπηρέτες, ο άγγελος του Κυρίου στάθηκε στο δρόμο για να τον εμποδίσει.

Όταν το ζώο είδε τον άγγελο που στεκόταν εκεί με γυμνή τη ρομφαία στο χέρι του, βγήκε απ' το δρόμο και μπήκε στα χωράφια. Ο Βαλαάμ το χτύπησε με το ραβδί του για να το επαναφέρει στο δρόμο.

Τότε ο άγγελος στάθηκε σ' ένα μονοπάτι ανάμεσα στ' αμπέλια, που είχε τοίχο από τη μια μεριά και τοίχο από την άλλη ως περίφραγμα. Βλέποντας τον άγγελο, το ζώο στριμώχτηκε στον τοίχο και πίεσε το πόδι του Βαλαάμ πάνω στον τοίχο. Ο Βαλαάμ το χτύπησε και πάλι.

Ο άγγελος του Κυρίου πέρασε άλλη μια φορά μπροστά και στάθηκε σ' ένα στενό πέρασμα όπου δεν υπήρχε διέξοδος ούτε από δεξιά, ούτε από αριστερά. Το γαϊδουράκι είδε τον άγγελο και γονάτισε κάτω από το Βαλαάμ. Αυτός τότε θύμωσε και άρχισε να το χτυπάει με το ραβδί.

Τότε ο Κύριος έκανε το ζώο να μιλήσει, και είπε στο Βαλαάμ, τι του έκανε και το χτύπησε τρεις φορές ως τώρα; Ο Βαλαάμ του είπε ότι τον περιπαίζει και ότι αν είχε πάνω του ένα μαχαίρι θα το είχε σφάξει. Το γαϊδουράκι του είπε ξανά, ότι τόσα χρόνια που τον υπηρέτησε, του συμπεριφέρθηκε ποτέ μ' αυτόν τον τρόπο; Εκείνος απάντησε αρνητικά.

Εκείνη τη στιγμή ο Κύριος άνοιξε τα μάτια του Βαλαάμ και είδε τον άγγελο που στεκόταν στο δρόμο με το κοφτερή ρομφαία στο χέρι του. Γονάτισε τότε ο Βαλαάμ και προσκύνησε με το πρόσωπο στη γη. Ο άγγελος του Κυρίου τον επιτίμησε που χτύπησε το γαϊδουράκι του και ότι αν το ζώο δεν άλλαζε συνεχώς δρόμο θα τον είχε σκοτώσει. Του είπε ακόμη ότι δεν αρέσει στον Κύριο ο δρόμος που έχει πάρει.

Ο Βαλαάμ παραδέχτηκε το σφάλμα του και είπε στον άγγελο ότι θα γυρίσει πίσω. Ο άγγελος του Κυρίου όμως του είπε, να πάει με τους απεσταλμένους του Βαλάκ, αλλά θα του πει μόνο αυτό που θα του πει ο Κύριος. Έτσι ο Βαλαάμ ακολούθησε τους απεσταλμένους του Βαλάκ (Αριθμοί 22,21-35).

ΒΑΛΑΚ ΚΑΙ ΒΑΛΑΑΜ

ΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΟΥ ΒΑΛΑΑΜ

Όταν άκουσε ο Βαλάκ ότι έρχεται ο Βαλαάμ, βγήκε να τον προϋπαντήσει σε κάποια πόλη, που βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Αρνών, στα σύνορα της Μωάβ. Ο Βαλάκ παραπονέθηκε στο Βαλαάμ, γιατί αρνήθηκε την πρώτη του πρόσκληση και ο Βαλαάμ του απάντησε πως θα του πει μόνο, όσα θα του βάλει στο στόμα μου ο Θεός. Στη συνέχεια ο Βαλάκ μαζί με τον Βαλαάμ πέρασαν από κάποιες αγροτικές πόλεις κι εκεί ο Βαλάκ θυσίασε πρόβατα και μοσχάρια, και τα πρόσφερε στον Βαλαάμ και στους απεσταλμένους που ήταν μαζί του (Αριθμοί 22,36-40).

Την άλλη μέρα ο Βαλάκ πήρε το Βαλαάμ και τον ανέβασε σε κάποιο ψηλό σημείο, όπου υπήρχε μια ειδωλολατρική στήλη προς τιμή του Βάαλ, και από κει του έδειξε ένα κομμάτι του ισραηλιτικού λαού.

Ο Βαλαάμ είπε στο Βαλάκ, να του χτίσει εκεί εφτά θυσιαστήρια και να του ετοιμάσει εφτά μοσχάρια κι εφτά κριάρια. Ο Βαλάκ έκανε ότι του είπε ο Βαλαάμ και θυσίασαν μαζί από ένα μοσχάρι κι ένα κριάρι σε κάθε θυσιαστήριο. Μετά ο Βαλαάμ είπε στο Βαλάκ, να μείνει εκεί στα θυσιαστήρια και κείνος θα προχωρήσει, μήπως του παρουσιαστεί ο Κύριος.

Έτσι ο Βαλαάμ προχώρησε μόνος του και πράγματι ο Κύριος του παρουσιάστηκε και του έδωσε τον πρώτο χρησμό, για να τον διαβιβάσει στο Βαλάκ. Ο Βαλαάμ πήγε στο Βαλάκ, ο οποίος συνοδεύονταν απ' όλους τους άρχοντες της Μωάβ, και του έδωσε τον πρώτο χρησμό του Κυρίου. Του είπε λοιπόν, ότι δεν μπορεί να καταραστεί τους Ισραηλίτες, τους οποίους ο Θεός τους έχει ευλογήσει (Αριθμοί 22,41. 23,1-10).

Τότε είπε ο Βαλάκ είπε στο Βαλαάμ, ότι τον έφερε για να καταραστεί τους Ισραηλίτες, κι αυτός τους ευλόγησε. Ο Βαλαάμ του απάντησε, ότι του είπε ότι ο Κύριος του αποκάλυψε. Μετά ο Βαλάκ τον πήγε σε κάποιο ψηλό σημείο του όρους Ναβαύ, απ' όπου μπορούσε να βλέπει μόνο ένα τμήμα των Ισραηλιτών, όχι όλους, κι από 'κει να τους καταραστεί. Εκεί έχτισε πάλι εφτά θυσιαστήρια και θυσίασε από ένα κριάρι κι ένα μοσχάρι σε κάθε θυσιαστήριο. Μετά ο Βαλαάμ είπε στο Βαλάκ, να μείνει εκεί στα θυσιαστήρια και κείνος θα προχωρήσει, για να του παρουσιαστεί ο Κύριος.

Ο Κύριος παρουσιάστηκε στο Βαλαάμ και του έδωσε τον δεύτερο χρησμό, για να τον διαβιβάσει στο Βαλάκ. Ο Βαλαάμ πήγε στο Βαλάκ, ο οποίος συνοδεύονταν απ' όλους τους άρχοντες της Μωάβ, και του έδωσε τον δεύτερο χρησμό του Κυρίου. Του είπε λοιπόν, ότι ο Κύριος δεν είναι άνθρωπος για να εξαπατηθεί από λόγια, ούτε φοβάται τις απειλές. Ο ίδιος ο Κύριος έβγαλε τους Ισραηλίτες από την Αίγυπτο και ο ίδιος τους ευλόγησε. Έτσι καμία μαγεία και κατάρα δεν έχει ισχύ πάνω στους Ισραηλίτες, οι οποίοι θα νικήσουν και θα εξολοθρεύσουν τους εχθρούς τους (Αριθμοί 23,11-24).

Τότε στενοχωρημένος ο Βαλάκ είπε στο Βαλαάμ, αφού δεν τους καταριέται, τουλάχιστον να μην τους ευλογεί. Μετά ο Βαλάκ τον πήγε στην κορυφή του όρους Φογώρ, μήπως από κει πειστεί ο Κύριος και τους καταραστεί. Έχτισε πάλι εφτά θυσιαστήρια και θυσίασε από ένα κριάρι κι ένα μοσχάρι σε κάθε θυσιαστήριο. Μετά ο Βαλαάμ είπε στο Βαλάκ, να μείνει εκεί στα θυσιαστήρια και κείνος θα προχωρήσει, για να του παρουσιαστεί ο Κύριος.

Ο Βαλαάμ επειδή είδε ότι ο Κύριος είχε ευλογήσει τον ισραηλιτικό λαό, και δεν πήγε, όπως προηγουμένως, να συμβουλευτεί τους οιωνούς, αλλά πήγε προς στην έρημο, όπου ήταν στρατοπεδευμένοι οι Ισραηλίτες κατά φυλές. Τότε ήρθε πάνω του το Πνεύμα του Κυρίου και ανήγγειλε στο Βαλάκ, ότι ο ίδιος ο Κύριος έβγαλε τους Ισραηλίτες από την Αίγυπτο, ο ίδιος ο Κύριος πολεμάει γι' αυτούς και ότι είναι πιο ισχυροί από τους εχθρούς τους. Τέλος του είπε ότι είναι ευλογημένοι όσοι ευλογούν το λαό αυτό και καταραμένοι όσοι τον καταριούνται (Αριθμοί 23,25-30. 24,1-9).

Τότε ο Βαλάκ οργίστηκε εναντίον του Βαλαάμ, άρχισε να χτυπάει τα χέρια του από οργή και του είπε, ότι τον κάλεσε για να καταραστεί τους Ισραηλίτες κι αυτός τρεις φορές τους ευλόγησε πλουσιοπάροχα. Στη συνέχεια τον έδιωξε φωνάζοντας.

Ο Βαλαάμ πριν φύγει του είπε, ότι στους απεσταλμένους που του έστειλε, τους είχε πει ότι όσο ασήμι και χρυσάφι και να του έδινε, δεν θα μπορούσε να παραβεί τη διαταγή του Κυρίου και να μεταβάλλει αυθαίρετα τους χρησμούς που του έδωσε.

Και στο τέλος ο Βαλαάμ  αποκάλυψε στο Βαλάκ, τον τελευταίο χρησμό του Κυρίου για το μέλλον των Ισραηλιτών κατά τα επόμενα χρόνια. Του είπε λοιπόν ότι κάποιος απόγονος του Ιακώβ ως βασιλιάς, θα συντρίψει τη Μωάβ και την Εδώμ. Κατόπιν έστρεψε το βλέμμα του προς την περιοχή των Αμαληκιτών και προφήτεψε την καταστροφή τους, επειδή ήταν οι πρώτοι που πολέμησαν τους Ισραηλίτες. Όταν αντίκρισε την περιοχή των Κεναίων προφήτεψε ότι είναι στέρεες οι κατοικίες τους πάνω στα βουνά, αλλά θα καταστραφούν από τους Ασσύριους και θα αιχμαλωτιστούν. Και στη συνέχεια προφήτεψε ότι τα στρατεύματα των Κιτιαίων από την Κύπρο θα ταπεινώσουνε τους Ασσύριους και τους Εβραίους και κατόπιν θα ακολουθήσει η καταστροφή των Κιτιαίων.

Κι όταν ο Βαλαάμ τελείωσε τις προφητείες του επέστρεψε στον τόπο του κι ο Βαλάκ στο δικό του (Αριθμοί 24,10-25).

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΒΑΛΑΑΜ

Όταν οι Ισραηλίτες ήταν στην περιοχή Αραβώθ, κοντά στον Ιορδάνη ποταμό, επιτέθηκαν στους Μαδιανίτες, επειδή οι Μαδιανίτισσες πορνεύονταν με τους Ισραηλίτες κι έτσι συνέβαλαν στην απιστία των Ισραηλιτών κατά του Θεού. Στη μάχη που ακολούθησε, οι Ισραηλίτες σκότωσαν όλους τους Μαδιανίτες, άντρες και γυναίκες, εκτός από τις νεαρές κοπέλες. Σκότωσαν και τους πέντε βασιλιάδες της Μαδιάμ, Ευΐν (Ευΐ), τον Ροκόν (Ροκόμ), τον Σουρ, τον Ουρ και τον Ροβόκ (Ροβέ), όπως και τον προφήτη Βαλαάμ, που ήταν μεταξύ των Μαδιανιτών. Άρπαξαν τα ζώα τους, όλα τους τα υπάρχοντα και πυρπόλησαν τις πόλεις τους (Αριθμοί 31,1-24. Ιησούς του Ναυή 13,21-22).

http://users.sch.gr/aiasgr/Biblos/Proswpa_Palaias_Diathikhs_1/Balaam.htm

ΙΕΡΕΜΙΑΣ: Τις δώσει κεφαλή μου ύδωρ και οφθαλμοίς μου πηγὴν δακρύων και κλαύσομαι…

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΕΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟΥΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

Ιερεμίας Ο προφήτης Ιερεμίας Στη χριστιανική Βίβλο το έργο κατατάσσεται στα Προφητικά Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, στην υποομάδα «Μεγάλοι Προφήτες». Την ίδια θέση έχει και στην ιουδαϊκή Βίβλο, ανήκει στην ομάδα «Προφήτες» και στην υποομάδα «Μεταγενέστεροι Προφήτες».  Ανάμεσα στο κείμενο των Ο' και το εβραϊκό υπάρχουν σημαντικές διαφορές τόσο στην έκταση (το κείμενο των Ο' είναι κατά 12% περίπου συντομότερο από το εβραϊκό) όσο και στην κατάταξη των ενοτήτων. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου υπάρχουν οι λόγοι και οι προφητείες κατά του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ. Ακολουθούν οι προφητείες κατά των γειτονικών λαών, που διακόπτονται από τα βιογραφικά στοιχεία για τον προφήτη και τα δεινά που αυτός υπέστη.                                                                                           Ο προφήτης Ιερεμίας, στη δράση του οποίου αναφέρεται το ομώνυμο βιβλίο, έδρασε στο βασίλειο του Ιούδα, κατά τα τέλη του 7ου και τις αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα. Καταγόταν από ιερατική οικογένεια και κλήθηκε στο προφητικό αξίωμα το 627 π.Χ. σε νεαρή ηλικία. Η εποχή της δράσης του συμπίπτει με την κατάρρευση της ηγεμονίας των Ασσυρίων και την ανάδειξη των Βαβυλωνίων σε κυρίαρχη δύναμη της Μεσοποταμίας και της ευρύτερης. Η εξασθένιση του ασσυριακού ελέγχου στην Παλαιστίνη έδωσε στο βασιλιά Ιωσία τη δυνατότητα να επεκτείνει τα όρια του κράτους του και να προχωρήσει σε θρησκευτική μεταρρύθμιση για την αποκάθαρση της ιουδαϊκής λατρείας από τα ειδωλολατρικά στοιχεία. Η ήπα και ο θάνατος του Ιωσία το 609 π.Χ. από τους Αιγυπτίους και η ήττα στη συνέχεια των Αιγυπτίων το 605 π.Χ. από τους Βαβυλώνιους είχαν ως συνέπεια να περιέλθει το βασίλειο του Ιούδα υπό βαβυλωνιακό έλεγχο. Οι προσπάθειες του βασιλιά Ιωακίμ για ανεξαρτησία όχι μόνο δεν απέδωσαν, αλλά και έφεραν στη χώρα την καταστροφή. Οι Βαβυλώνιοι κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ και οδήγησαν το διάδοχο του Ιεχονία και μέρος του πληθυσμού στην αιχμαλωσία  το 597 π.Χ. Ο νέος βασιλιάς Σεδεκίας ακολούθησε ανάλογη με τους προκατόχους του πολιτική με αποτέλεσμα να προκαλέσει νέα εκστρατεία των Βαβυλωνίων και ολοκληρωτική καταστροφή του βασιλείου του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ και νέα αιχμαλωσία του λαού το 587 π.Χ. Ο Ιερεμίας παρέμεινε στη χώρα μέχρι τη δολοφονία του διοικητή Γεδαλία τον οποίο είχαν τοποθετήσει εκεί οι Βαβυλώνιοι και στη συνέχεια κατέφυγε στην Αίγυπτο. Τα δραματικά γεγονότα της εποχής του προφήτη και η ρευστή πολιτική κατάσταση είχαν ως συνέπεια να γίνει ο προφήτης αντιπαθής στους συγχρόνους του, καθώς ήταν υποχρεωμένος να στρέφεται κατά πάντων. Κατά των βασιλιάδων για την αλόγιστη πολιτική τους, κατά των ιερέων για την τυπολατρία, την κερδοσκοπία και το συγκρητισμό τους, κατά των ψευδοπροφητών για τις απατηλές ελπίδες που καλλιεργούσαν στο λαό, κατά των πλουσίων για την καταδυνάστευση των φτωχών και κατά του λαού για την ηθική κατάπτωση και ειδωλολατρία του. Η ζωή του κατέστη ένα διαρκές μαρτύριο με συλλήψεις, επιβουλές κατά της ζωής του, φυλακίσεις, απαγορεύσεις επισκέψεων στο ναό, κάψιμο των έργων του. Όλα αυτά γέμισαν με θλίψη τον προφήτη, επηρέασαν βαθύτατα την ψυχολογία του και έκαναν το λόγο του να είναι συνυφασμένος με το θρήνο. Με απειλές, προτροπές και παρακλήσεις προσπαθεί ο προφήτης να πείσει το λαό να επιστρέψει στο Θεό. Μη βλέποντας όμως σημάδια αλλαγής, εξαγγέλλει την κρίση του Θεού, η οποία θα εκδηλωθεί με καταστροφή, για την οποία υπεύθυνος δεν θα είναι ο Θεός αλλά ο λαός με τη συμπεριφορά του. Όργανα της παιδαγωγικής κρίσεως του Θεού θα είναι τα έθνη, που και αυτά με τη σειρά τους θα τιμωρηθούν, γιατί παρεξήγησαν το ρόλο που τους ανέθεσε ο Θεός και έδειξαν εκδικητικότητα απέναντι στο λαό του Ιούδα. Παρ' όλα αυτά ο προφήτης βλέπει και πέρα από την καταστροφή. Οραματίζεται την αποκατάσταση του λαού και εξαγγέλλει τη σύναψη μιας νέας διαθήκης, που θα καθορίζει πλέον τη σχέση του Θεού, όχι με το λαό ως σύνολο αλλά με τον καθένα ξεχωριστά και που θα είναι γραμμένη όχι σε πλάκες αλλά στην καρδιά του καθένα. Τη σύναψη της νέας αυτής διαθήκης θα επιβεβαιώσει ό ίδιος ο Χριστός κατά το μυστικό δείπνο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8- Η θλίψη του Ιερεμία.

Ιερ. 8,19            ἰδοὺ φωνὴ κραυγῆς θυγατρὸς λαοῦ μου ἀπὸ γῆς μακρόθεν· μὴ Κύριος οὐκ ἔστιν ἐν Σιών; ἢ βασιλεὺς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διατί παρώργισάν με ἐν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐν ματαίοις ἀλλοτρίοις; Ιερ. 8,19                    Ιδού, η φωνή της κραυγής της θυγατρός μου, του ισραηλιτικού δηλαδή λαού, έρχεται από μακράν, από τον τόπον της εξορίας και λέγει· Δεν υπάρχει, λοιπόν, ο Κυριος εις την Σιών, η δεν υπάρχει βασιλεύς εκεί; Και ο Θεός απαντά· Δεν υπάρχει, διότι και αυτοί με εξώργισαν με τα γλυπτά των αγάλματα και με τα μάταια είδωλα ξένων θεών. Ιερ. 8,20            διῆλθε θέρος, παρῆλθεν ἄμητος, καὶ ἡμεῖς οὐ διεσώθημεν. Ιερ. 8,20                   Ηλθεν η εποχή του θερισμού, θα λέγουν οι Ισραηλίται, παρήλθεν ο καιρός της συγκομιδής και ημείς δεν διεσώθημεν. Ιερ. 8,21            ἐπὶ συντρίμματι θυγατρὸς λαοῦ μου ἐσκοτώθην· ἐν ἀπορίᾳ κατίσχυσάν με ὠδῖνες ὡς τικτούσης. Ιερ. 8,21                    Δια την συντριβήν και καταστροφήν της θυγατρός μου αυτής του Ισραηλιτικού λαού, λέγει ο προφήτης, με κατέλαβε σκοτοδίνη. Ευρέθην εις απορίαν, με κατέλαβαν πόνοι, ωσάν της γυναικός που γεννά. Ιερ. 8,22            μὴ ῥητίνη οὐκ ἔστιν ἐν Γαλαάδ, ἢ ἰατρὸς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ; διατί οὐκ ἀνέβη ἴασις θυγατρὸς λαοῦ μου; Ιερ. 8,22                   Δεν υπάρχει λοιπόν ιαματικόν βάλσαμον εις την χώραν Γαλαάδ, η δεν ευρίσκεται εκεί Ιατρός; Διατί δεν εθεραπεύθη η θυγάτηρ μου, ο λαός μου;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9- Θρήνος για τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ.

Ιερ. 9,1             Τὶς δώσει κεφαλῇ μου ὕδωρ καὶ ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων, καὶ κλαύσομαι τὸν λαόν μου τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός, τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου; Ιερ. 9,1                      Ποιός θα δώση εις την κεφαλήν μου ύδωρ και πηγήν δακρύων εις τα μάτια μου, δια να κλαύσω τον λαόν μου αυτόν ημέραν και νύκτα και τους νεκρούς της θυγατρός μου, δηλαδή του λαού μου, που εσφάγησαν κατά τον πόλεμον;

ΔΑΝΙΗΛ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 Ο ΔΑΝΙΗΛ ΣΤΟ ΛΑΚΟ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ

ΔΑΝΙΗΛ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 Ο ΔΑΝΙΗΛ ΣΤΟ ΛΑΚΟ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6ο

«Τότε Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἔγραψε πᾶσι τοῖς λαοῖς, φυλαῖς, γλώσσαις, τοῖς οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ· εἰρήνη ὑμῖν πληθυνθείη·

Δαν. 6,25                  Τότε ο Δαρείος ο βασιλεύς εκοινοποίησεν έγγραφον εγκύκλιον προς όλους τους ανθρώπους των λαών, φυλών και γλωσσών, οι οποίοι κατοικούσαν καθ' όλην την έκτασιν της αυτοκρατορίας του και είπεν· “εύχομαι να έχετε πάντοτε πλουσίαν και αδιατάρακτον την ειρήνην.

Δαν. 6,26           ἐκ προσώπου μου ἐτέθη δόγμα τοῦτο ἐν πάσῃ ἀρχῇ τῆς βασιλείας μου εἶναι τρέμοντας καὶ φοβουμένους ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ Δανιήλ, ὅτι αὐτός ἐστι Θεὸς ζῶν καὶ μένων εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ κυριεία αὐτοῦ ἕως τέλους·

Δαν. 6,26                  Εβγήκεν εκ μέρους μου τούτο το διάταγμα προς όλας τας αρχάς και εξουσίας του βασιλείου μου· Οι υπήκοοί μου να τρέμουν και να φοβούνται τον Θεόν του Δανιήλ, διότι αυτός είναι ο ζων Θεός, ο αιώνιος, ο μένων στους αιώνας. Η βασιλεία αυτού ουδέποτε θα καταστραφή και η κυριαρχία του θα είναι χωρίς τέρμα.

Δαν. 6,27           ἀντιλαμβάνεται καὶ ῥύεται καὶ ποιεῖ σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, ὅστις ἐξείλατο τὸν Δανιὴλ ἐκ χειρὸς τῶν λεόντων.

Δαν. 6,27                  Αναλαμβάνει υπό την προστασίαν του κάθε πιστόν και τον σώζει από οιονδήποτε κίνδυνον, κάμνει σημεία και τέρατα στον ουρανόν και εις την γην. Είναι αυτός, ο οποίος έσωσε τον Δανιήλ από το στόμα των λεόντων”» (Δαν. 6, 25-27).