Σπουδαίος και επιφανής στο να πλανά... ο Αλεξανδρουπόλεως (ο Πνευματικός "Πατέρας" του νυν Φλωρίνης;);

 

ΘΥΜΑ Ή ΘΥΤΗΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ;

ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ:

"Διάκρισις

Μπορεί ένας άνθρωπος να είναι σπουδαίος και επιφανής σε κάποια δεξιότητά του, λόγου χάριν ως πολιτικός άρχοντας ή στρατιωτικός ηγέτης, αλλά δεν υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους πιο μεγάλος απ' αυτόν που είναι δυνατός στην πίστη, την ελπίδα και την αγάπη.

Το πόσο μεγάλος ήταν ο Σάββας ο Ηγιασμένος, στην πίστη και την ελπίδα του στον Θεό, φαίνεται στο παρακάτω περιστατικό.

..."!!! 

Άγιος Νικόλαος, Τις αλήθειες Του Χριστού δεν έχομε το δικαίωμα να τις θίξομε.

 

Άλλο η συμφιλίωση των ανθρώπων, άλλο η συμφιλίωση των θρησκειών ~ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς.

~ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς.

«Άλλο η συμφιλίωση των ανθρώπων, και άλλο η συμφιλίωση των θρησκειών. Ο Χριστιανισμός επιβάλλει ν’ αγαπάμε με όλη μας την καρδιά τους πάντες, όποια πίστη και αν έχουν..! 

Συγχρόνως όμως μας διατάζει να κρατάμε αλώβητη την πίστη μας και τα δόγματά της. Σαν χριστιανοί πρέπει να ελεούμε όλο τον κόσμο, όλους τους ανθρώπους! Ακόμη και τη ζωή μας να δώσουμε γι αυτούς.

 

Το 1946 μετέβη στην Αμερική, όπου αναδείχθηκε σπουδαίος ποιμένας, διδάσκαλος, καθηγητής, κήρυκας, ομολογητής και όσιος στο Νέο Κόσμο. Απέβη ένας φλογερός απόστολος της Ορθοδοξίας στην αμερικανική ήπειρο, σε μια εποχή, που έκανε την εμφάνισή του ο πρώιμος οικουμενισμός, ο οποίος σχετικοποιεί την Ορθοδοξία μας.

 

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος (5 Μαρτίου)

 

Ουδέποτε υπήρξε στην Εκκλησία απουσία πατερικών μορφών. Όπως σε κάθε εποχή, και στους σύγχρονους χρόνους αναδείχνονται Πατέρες και διδάσκαλοι. Μια τέτοια σύγχρονη πατερική μορφή υπήρξε και ο Σέρβος νεοφανής άγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς), επίσκοπος Ζίτσης και Αχρίδος, ο οποίος έλαβε την προσωνυμία «ο Σέρβος Χρυσόστομος», λόγω της ρητορικής του δεινότητας και των αγώνων του για την μόνη σώζουσα ορθόδοξη πίστη.

Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1880 στο χωριό Λέλιτς της Νότιας Σερβίας από φτωχούς, πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη Ιερά Μονή Τσέλιε. Από μικρό παιδί έδειξε μια ασυνήθιστη αγάπη για την Εκκλησία και κλίση για την αρετή και την προσευχή. Απομονώνονταν συχνά και προσεύχονταν με τις ώρες. Μετά την εγκύκλιο μόρφωσή του εισήχθη στην Ιερατική Σχολή του Αγίου Σάββα στο Βελιγράδι. Εκεί έδειξε ιδιαίτερη επιμέλεια στις σπουδές του, ώστε το Πατριαρχείο της Σερβίας, εκτιμώντας την φιλομάθειά του και το ήθος του, τον έστειλε με υποτροφία για ανώτερες σπουδές στην Ελβετία, την Γερμανία και την Αγγλία. Έμαθε επίσης άριστα επτά γλώσσες.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ω! αδελφοί μου, πόσο ακόμη αυτή η σκοτεινή ειδωλολατρία θα σέρνεται πάνω στη γη;

 

1ο Σχόλιο: Ποιος γνωρίζει για το δερμάτινο προφίλ του προσώπου του εν λόγω ρομπότ; Είναι από σάρκα και αίμα ή όχι; Σε ποιο μεταμοσχευτικό κέντρο άραγε να κόβουν (από εγκεφαλικά νεκρούς) και να ράβουν τα νέα ΠΡΟΣΩΠΟ-κοστούμια του/της;

 

"Για πόσο ακόμη η γη θα όζει από την μοιχεία του ανθρωπίνου γένους με τα είδωλά του από πέτρα και ξύλο, από ασήμι και χρυσό, από σάρκα και αίμα;"

 

Ομιλία

για την ειδωλολατρία ως πορνεία και μοιχεία

 

«Εμοιχάτο η κατοικία Ισραήλ […]

Και ουκ εφοβήθη η ασύνθετος Ιούδα […]  

Και επόρνευσε και αυτή και εγένετο εις ουθέν η πορνεία αυτής και εμοίχευσε το ξύλον και τον λίθον.» (Ιερεμ. 3,8-9)

 

Τι είδους πορνεία και μοιχεία διέπραξαν οι φυλές του Ισραήλ και του Ιούδα με πέτρες και ξύλα;

 Ήταν η λατρεία των ειδώλων από πέτρα και ξύλα.

«Προς έναν απλό άνθρωπο για την ομολογία της πίστης», Αγ. Ν. Βελιμίροβιτς

Επιστολή Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Καθόσουν στο τρένο και σώπαινες. Δίπλα σου κάθονταν κάποιοι κύριοι και συζητούσαν για τους μεγάλους ανθρώπους. Ένας απ’ αυτούς απαριθμούσε ονόματα μεγάλων προσωπικοτήτων που εκτιμά και μεταξύ άλλων ανέφερε και το όνομα του Ιησού Χριστού. Κάποιος άλλος είπε ότι αυτός δεν θεωρεί τον Χριστό μεγάλο άνθρωπο. Και άρχισαν να φιλονικούν γύρω από τον Κύριό μας, κατά την προφητεία του Αγίου Συμεών ότι Αυτός θα είναι «εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον» ( Λουκ. 2,34 ). Τότε εκείνοι οι άνθρωποι απευθύνθηκαν σ’ εσένα και ρώτησαν, εάν εσύ θεωρείς τον Χριστό μεγάλη προσωπικότητα. Εσύ απάντησες όχι. Ο Χριστός δεν είναι για σύγκριση. Ο Χριστός δεν είναι μεγάλος άνθρωπος. Είναι Θεός. Ακούγοντας τα λόγια σου όλοι γέλασαν και άρχισαν να χλευάζουν την πεποίθησή σου περί του Υιού του Θεού. Μέχρι πριν λίγο διαχωρισμένοι μεταξύ τους, όπως τότε που ο Πιλάτος και ο Ηρώδης συμφιλιώθηκαν όταν ήθελαν να καταδικάσουν τον Χριστό. Κι έτσι εσύ υπό την μάστιγα των κοροϊδιών και χλευασμών ταξίδευες έως τον τόπο σου.

Η σημασία των λόγων του Χριστού «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν» (Μθ 10,34).

 

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς_ Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν, δεν ήρθα να συμφιλιώσω την αλήθεια και το ψέμα, το δίκαιο και την βία, την κτηνωδία και την ανθρωπιά, τον Θεό και τον μαμωνά αλλά έφερα το ξίφος για να κόψω το ένα από το άλλο. Τούτο το ξίφος είναι σωτήριο για τον κόσμο, και όχι η ειρήνη του καλού με το κακό. Και τότε και τώρα και πάντα και για πάντα.

Η σημασία των λόγων του Χριστού «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν» (Μθ 10,34).

Επιστολή στο σιδερά Κώστα

Μα ένας τόσο αληθινός και ελεήμων άνθρωπος να μην ξέρει τη βαθιά σημασία αυτών των λόγων; Νομίζω, ότι ξέρεις αλλά μόνο ζητάς επιβεβαίωση. Στους αληθινούς και ελεήμονες ο ίδιος ο Θεός αποκαλύπτει τα μυστικά. Με το Πνεύμα Του. Εάν ήσουν εσύ ο μόνος σιδεράς στα Ιεροσόλυμα όταν οι Εβραίοι σταύρωναν τον Κύριο, δεν θα υπήρχε κανείς να τους σφυρηλατήσει τα καρφιά.

«Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην΄ ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν» (Ματθ. 10, 34). Έτσι είπε ο Κύριος. Διάβαζε σαν να είναι ειπωμένο: δεν ήρθα να συμφιλιώσω την αλήθεια και το ψέμα, την σοφία και την βλακεία, το καλό και το κακό, το δίκαιο και την βία, την κτηνωδία και την ανθρωπιά, την αγνότητα και την ασωτία, τον Θεό και τον μαμωνά αλλά έφερα το ξίφος για να κόψω το ένα από το άλλο, για να μην ανακατεύονται.

Το ξίφος που βγαίνει από το στόμα

 

Η σημασία των λόγων τού Χριστού «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν» (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Επιστολή στο σιδερά Κώστα

Μα ένας τόσο αληθινός και ελεήμων άνθρωπος να μην ξέρει τη βαθιά σημασία αυτών των λόγων; Νομίζω, ότι ξέρεις αλλά μόνο ζητάς επιβεβαίωση. Στους αληθινούς και ελεήμονες ο ίδιος ο Θεός αποκαλύπτει τα μυστικά. Με το Πνεύμα Του. Εάν ήσουν εσύ ο μόνος σιδεράς στα Ιεροσόλυμα όταν οι Εβραίοι σταύρωναν τον Κύριο, δεν θα υπήρχε κανείς να τους σφυρηλατήσει τα καρφιά.

«Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην΄ ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν» (Ματθ. 10, 34). Έτσι είπε ο Κύριος. Διάβαζε σαν να είναι ειπωμένο: δεν ήρθα να συμφιλιώσω την αλήθεια και το ψέμα, την σοφία και την βλακεία, το καλό και το κακό, το δίκαιο και την βία, την κτηνωδία και την ανθρωπιά, την αγνότητα και την ασωτία, τον Θεό και τον μαμωνά αλλά έφερα το ξίφος για να κόψω το ένα από το άλλο, για να μην ανακατεύονται.

Με τί να κόψεις, Κύριε; Με το ξίφος της αληθείας. Ή με το ξίφος τού λόγου τού Θεού, που είναι ίδιο. Αφού η αλήθεια είναι ο λόγος τού Θεού, και ο λόγος τού Θεού είναι η αλήθεια. Ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει: πάρετε «την μάχαιραν του Πνεύματος, ό εστι ρήμα Θεού» (Εφ. 6 ,17). Ενώ ο άγιος Ιωάννης στο όραμα για τον Υιό τού Ανθρώπου Τον έβλεπε «εν τω μέσω των επτά λυχνιών όμοιον υιώ ανθρώπου… και εκ του στόματος αυτού ρομφαία δίστομος οξεία εκπορευομένη» (Αποκ. 1, 13-16). Το ξίφος που βγαίνει από το στόμα τί άλλο μπορεί να είναι παρά ο λόγος τού Θεού, ο λόγος τής αλήθειας; Τούτο το ξίφος έφερε ο Ιησούς Χριστός στη γη.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Βλέπεις τι μεγάλος αποθηκευτικός χώρος είναι η καρδιά του ανθρώπου;

 

“Υιέ μου, δος μοι σην καρδίαν…”

Στην καρδιά είναι η θέληση, στην καρδιά είναι η αγάπη, στην καρδιά είναι η κατανόηση, στην καρδιά είναι το πρόσωπο της Παναγίας και Θείας Τριάδος.

Η καρδιά είναι ο οίκος του Πατρός, τό ιερό του Υιού και το εργαστήριο του Αγίου Πνεύματος.

Ο Θεός θέλει την καρδιά: «Υιέ μου, δός μοι σήν καρδίαν» (Παρ. κγ’ 26).

Ας αναποδογυρίσουν τα βουνά, ας στεγνώσουν οι θάλασσες, ας σε εγκαταλείψουν οι φίλοι σου, ας χαθεί ο πλούτος σου, ας φαγωθεί το σώμα σου από σκουλήκια, ας σε περιλούσει ο κόσμος με όλες τις κοροϊδίες πού έχει, μη φοβάσαι, μόνον φύλαξε την καρδιά σου, φύλαξε και ένωσε την με τον Κύριο και δώσε την στον Κύριο.

Αγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Τί σημαίνουν τα λόγια τού Χριστού, «έως πότε έσομαι μεθ’ υμών; έως πότε ανέξομαι υμών;» Φαντα­στείτε έναν ...

«Εως πότε έσομαι μεθ’ υμών; έως πότε ανέξομαι υμών;»

Τί σημαίνουν τα λόγια τού Χριστού, «έως πότε έσομαι μεθ’ υμών; έως πότε ανέξομαι υμών;»

Φαντα­στείτε έναν ευγενή και φωτισμένο άνθρωπο, να τον έχουν αναγκάσει να ζήσει ανάμεσα σε αγρίους. Ή ένα βασιλιά που αφήνει το θρόνο του και κατεβαίνει στους αγύρτες κι απατεώνες, όχι μόνο για να ζήσει μαζί τους και να μάθει τον τρόπο ζωής τους, αλλά να τους διδάξει πώς να σκέφτονται, να εργάζονται και να νιώθουν σαν βασιλιάδες, με ευγένεια και μεγαλοκαρδία. Όταν περνούσαν τρεις μέρες, ακόμα κι ένας Βασιλιάς θα φώναζε: «Πόσο καιρό μπορώ να μείνω μαζί σας;». Θα μπούχτιζε από την υπερβολική αγρι­ότητα, την ανοησία, την ακαθαρσία και τη δυσωδία αυτών των τριών ημερών.

Ἡρακλῆς Ρεράκης: Δικαιολογημένες ἀνησυχίες στό μεγάλο κομμάτι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ...

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Έτσι συνέβαινε πάντα στην Ιστορία: Πάντοτε οι προσπάθειες του ενός ή του άλλου χριστιανομάχου εκμηδενίζονται, διαλύονται σαν καπνός. Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν. Ω, πόσο μάταιη και χαμένη είναι κάθε μάχη εναντίον του Χριστού!».

«Τί μέ διώκεις; σκληρόν σοι πρός κέντρα λακτίζειν»

Ἡρακλῆ Ρεράκη,
Καθηγητῆ Παιδαγωγικῆς–Χριστιανικῆς Παιδαγωγικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ

Στήν ἐποχή μας, Συνέδρια, Ἡμερίδες,  Συμπόσια, ψευτοδιδάσκαλοι, ἀκαδημαϊκά ἱδρύματα, «σπουδαῖα» ὀνόματα, μέ τίτλους  ἱερατικούς, ἀρχιερατικούς ἤ ἀκαδημαϊκούς, δυνάμεις καί ἐξουσίες, «ἐπιστήμονες»  μέ περγαμηνές, στρατευμένοι συγγραφεῖς, μέ ἐπιστημονικοφανῆ ἤ θεολογικοφανῆ ἐπιχειρήματα, ἔχουν ἐπιστρατευθεῖ γιά νά νικήσουν ἤ νά ἀλλοιώσουν τό Φῶς καί τήν Ἀλήθεια, πού ἔφερε ὁ Ἰησοῦς στόν κόσμο, ἀλλά οὐδείς καί τίποτα, ἕως τώρα, μπόρεσε νά νικήσει.

[ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ" ΣΤΙΣ 10-04-2018]

Ἡ ἀπαξίωση καί ἀλλοίωση τῶν προτύπων, τῶν ἀρετῶν τῶν ἀρχῶν, τῶν ἀξιῶν καί τῶν νοημάτων τῶν Ἑλλήνων, πού γίνεται ἰδιαίτερα αἰσθητή κατά τά τελευταῖα χρόνια, μέ πρωταγωνιστές ἐκείνους πού, ἐκ τῆς θέσεως ἤ τοῦ ρόλου τους, εἶναι ταγμένοι γιά νά τά διαφυλάττουν, νά τά ὑπερασπίζουν καί νά τά καλλιεργοῦν ὡς πολιτισμικούς θησαυρούς τῆς πατρίδας μας, δημιουργεῖ δικαιολογημένες ἀνησυχίες στό μεγάλο κομμάτι τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, πού κρατάει σταθερά τίς πατροπαράδοτες Θερμοπύλες τοῦ γένους.

Αχ, άνθρωποι! (Σήμερα στο αποτειχισμένο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου ο π. Ιγνάτιος διάβασε τα εξής ...)

ΣΧΟΛΙΟ: Σήμερα στο αποτειχισμένο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου ο π. Ιγνάτιος διάβασε τα εξής (λίγο πριν το "Δι' ευχών"):

Κυριακή Ε’ Λουκά: Η παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

(Λουκ. ιστ’ 19-31)

Οι άνθρωποι αγωνίζονται για τα υπάρχοντά τους εδώ στη γη. Οι εξαντλητικοί και ανώφελοι διαπληκτισμοί τους δεν έχουν τέλος. Αχ, άνθρωποι! Πού ανήκετε; Είστε κοπάδι που μάχεστε για ένα βοσκοτόπι. Ο ιδιοκτήτης τόσο του κοπαδιού όσο και του λιβαδιού στέκεται και κοιτάζει με έκπληξη το κοπάδι του να διαπληκτίζεται για τη βοσκή του, όταν τόσο το κοπάδι όσο και η βοσκή ανήκουν σ’ εκείνον. Οι άνθρωποι θυμούνται πολλά πράγματα. Ένα μόνο πράγμα δε θυμούνται ποτέ, όσο συχνά και να τ’ ακούνε: πως έρχονται γυμνοί σ’ αυτόν τον κόσμο, χωρίς να κουβαλάνε τίποτα μαζί τους, και γυμνοί ξαναφεύγουν.

Γέροντα, λέει σε κάποιον ψαλμό: «Θυμόν κινήσαντες τον δικαιότατον». Ποιος θυμός είναι δικαιότατος;

Είμαστε στα χέρια του Θεού. Σ’ αυτήν την ζωή όλοι οι άνθρωποι δίνουμε εξετάσεις, για να περάσουμε στην άλλη την αιώνια, στον παράδεισο. Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Οι άνθρωποι διαφεντεύουν μόνο τους σκοπούς των πολέμων, αλλά ποτέ την έκβασή τους. Όταν οι άνθρωποι στοιβάζουν αίτια πολέμου, τότε ο Θεός επιτρέπει τον πόλεμο και αποφασίζει για την έκβασή του.

Ούτε ένα σπουργίτι δεν πέφτει στη γη χωρίς το θέλημα του Πατέρα σας, είπε ο Σωτήρας και ακόμα πρόσθεσε έχει μετρημένες και τις τρίχες της κεφαλής σας (Ματθ. Γ, 29). Όταν λοιπόν δεν μπορεί να πέσει ούτε ένα σπουργίτι χωρίς τη θέληση του Θεού, πώς μπορεί τότε να πέσει ένας λαός ή ένας άνθρωπος στον πόλεμο;

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Η αγάπη με την οποία σήμερα οι άνθρωποι αγαπιούνται οδηγεί στην αυτοκτονία. Αλλά όταν έρθει εκείνη η εποχή θα φέρει μαζί της και την αγάπη η οποία θα καθοδηγεί προς τη ζωή.

Η αγάπη προς τους φίλους είναι ακριβή

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Η αγάπη προς τους φίλους είναι ακριβή. Εγώ μιλώ για την αληθινή, θεία αγάπη. Βοήθησε το φίλο σου για το καλό -και ζήτησε τη βοήθειά του για το καλό- μόνον αυτό μπορεί να από ονομαστεί πραγματική φιλική αγάπη. Επιθυμώ το φίλο όχι για να κολακεύει τις αδυναμίες μου και να σκεπάζει και να δικαιολογεί τα λάθη μου αλλά, αντίθετα, να με διορθώνει στο κακό και να με υποστηρίζει στο καλό. Τέτοια φιλία είναι καθαρτήριο, στο οποίο ο άνθρωπος καθαρίζεται από τις άγριες και χαμηλές συνήθειες και διαθέσεις. Η φιλία είναι πιο απαραίτητη στην ψυχή παρά στο σώμα. Στη θλίψη η σκέψη του φίλου φέρνει ευχάριστη όψη στο πρόσωπο. Στο νεκρικό κρεβάτι η παρουσία του φίλου ομορφαίνει το πρόσωπο του θανάτου. Η φιλία είναι πάντοτε η ζωοδότρα πνοή του αγγέλου που μας παρακολουθεί στη ζωή, που μας σηκώνει όταν πέφτουμε και μας εμπνέει όταν αποδυναμωνόμαστε.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς: Αλίμονο σ’ εκείνον ο οποίος αντίθετα από την αγάπη του Θεού δείχνει την αγάπη του προς τον αντίπαλο του Θεού.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς – Επιστολή στον σιδερά Ράντοσαβ Ι. για τον προδότη Ιούδα

"Αυτός είναι προδότης και του Θεού και των ανθρώπων και του εαυτού του. "

Ρωτάς αν θα συγχωρεθεί στον Ιούδα η αμαρτία της προδοσίας του δασκάλου και Κυρίου Ιησού Χριστού! Δεν ξέρω γιατί σε απασχολεί αυτό. Δεν είναι μήπως πιο σημαντική μέριμνα, το να μην προδώσουμε εμείς τον Κύριό μας με τίς κακουργίες μας; Και δεν είναι περισσότερο σημαντικό το ερώτημα πώς εμείς να σώσουμε τις δικές μας ψυχές;

Ποιούς ἐπέλεξε ὁ Κύριος ὅταν ἦρθε στή γῆ;

"Ἀδελφοί μου, αὐτός εἶναι ὁ τρόπος τοῦ Θεοῦ: οἱ ἡγέτες ἑνός λαοῦ ἄν καί εἶναι μορφωμένοι καί σοφοί, ὅπως οἱ ἴδιοι πιστεύουν, ὁ Θεός ἐπιτρέπει νά καταστρέφουν τό ἴδιο τους τό κράτος, νά ἐξολοθρεύουν τόν ἴδιο τόν λαό τους" (Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς)

                                                                   

Η επιλογή του Θεού και η επιλογή των ανθρώπων

https://agonasax.blogspot.com/2019/03/blog-post_44.html#more

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς*

---

Ἀδελφοί μου, ἡ ἐπιλογή τοῦ Θεοῦ εἶναι διαφορετική ἀπό τήν ἀνθρώπινη ἐπιλογή.

Ὁ Θεός ἐπέλεξε τόν Ἀβραάμ, ἕναν ἄτεκνο γέροντα ἑκατό χρονῶν, νά εἶναι ὁ πιό γόνιμος ἄνθρωπος ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους στόν κόσμο.

Ἐπέλεξε οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ νά ’ναι τόσο πολλοί ὅσα εἶναι τά ἀστέρια στόν οὐρανό καί οἱ κόκκοι τῆς ἄμμου στήν ἀκρογιαλιά.

Ἔτσι ἀποφάσισε ὁ Θεός κι ἔτσι ἔγινε...

Τόν καιρό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ὁ Θεός δέν ἐπέλεξε τούς πολιτισμένους Ρωμαίους, οὔτε τούς καλοζωισμένους Αἰγυπτίους, οὔτε τούς καλλιτέχνες Ἕλληνες, οὔτε τούς σοφούς Ἰνδούς, γιά νά εἶναι ὁ λαός τοῦ Μεσσία.

Ἐπέλεξε τούς Ἑβραίους πού ἦταν δοῦλοι, ἀγράμματοι, πεινασμένοι, κακόμοιροι, σκλάβοι στούς Αἰγυπτίους.

Τα δώρα των Μάγων...

Τα δώρα των Μάγων (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

«Και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ. β΄ 11).

  Τρία δώρα έφεραν στο νεογέννητο Βασιλιά. Και χωρίς να το θέλουν συμβόλισαν την αγία και ζωοποιό Τριάδα, στο όνομα της οποίας ήρθε στον κόσμο το παιδί Ιησούς, αλλά και την τριπλή διακονία του Κυρίου: τη βασιλική, την ιερατική και την προφητική, γιατί ο χρυσός συμβολίζει την αυτοκρατορική, το λιβάνι την ιερατική και η σμύρνα την προφητική ή τη θυσιαστική. Το νεογέννητο βρέφος θα γινόταν ο Βασιλιάς του αθάνατου βασιλείου, ο αναμάρτητος ιερέας και προφήτης και, όπως οι περισσότεροι προφήτες πριν απ’ Αυτόν, θα θανατωνόταν. Όλοι το γνωρίζουν πως ο χρυσός μαρτυρεί κάποιον βασιλιά και τη βασιλεία του. Όλοι γνωρίζουν πως το λιβάνι μαρτυρεί ιερωσύνη και προσευχή. Κι επίσης όλοι γνωρίζουν από την Αγία Γραφή πως το λιβάνι μαρτυρεί τη θνητότητα. Ο Νικόδημος άλειψε το σώμα του νεκρού Ιησού με μύρα (πρβλ. Ιωάν. ιθ΄ 39-40). Άλειφαν τα σώματα για να τα διατηρήσουν κάπως περισσότερο από τη φθορά του θανάτου. Ο κόσμος φωτίστηκε από το Χριστό, που έλαμψε σαν χρυσός. Και γέμισε από προσευχές και θυμιάματα, όπως ένας ναός. Η οικουμένη ολόκληρη γέμισε από το άρωμα της διδασκαλίας Του.

Ο θυμός του Θεού δεν έπεσε μόνο στα Σόδομα, αλλά μπορεί να πέσει και σε χριστιανικές πόλεις

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Ο θυμός του Θεού δεν έπεσε μόνο στα Σόδομα, αλλά μπορεί να πέσει και σε χριστιανικές πόλεις παρόμοιες με τα Σόδομα»

«Γιατί ὁ Θεὸς κατέστρεψε τὰ Σόδομα;», ρωτᾶτε. Μὰ δὲν σᾶς κατέστη σαφὲς ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ Γραφὴ τοῦ Θεοῦ;

«Εἶπε δὲ Κύριος· κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόρρας πεπλήθυνται πρὸς με, καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα» (Γεν. 18, 20). Καὶ ὅτι ἡ ἁμαρτία Σοδόμων ἦταν ὄντως πολὺ μεγάλη καὶ σφοδρή, φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν εἶχαν βρεθεῖ οὔτε δέκα δίκαιοι.

Διότι στὴν ἐρώτηση τοῦ δίκαιου Ἀβραάμ, ἐὰν θὰ καταστρέψει τὴν ἁμαρτωλὴ πόλη, σὲ περίπτωση ποὺ βρεῖ σ΄ αὐτὴ δέκα δίκαιους, ὁ Κύριος ἀπάντησε καὶ εἶπε: «οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν δέκα» (Γεν. 18, 32). Ἀλλὰ δὲν βρέθηκαν οὔτε δέκα. Ὅλοι οἱ πολίτες ἦταν σὲ πόλεμο ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ ἐναντίον τῆς φύσης. Οἱ ψυχὲς τους ἦταν νεκρὲς ἐνῶ τὰ σώματα ἐκφυλισμένα. Γι΄ αὐτὸ χτύπησε «θεῖον, καὶ πῦρ» (Γεν. 19, 24), τὸ σύμβολο τῆς βρώμας καὶ τῆς ἔξαψης τῶν παθῶν τους, καὶ ἀπὸ τὰ Σόδομα δὲν ἔμεινε τίποτα πλὴν τοῦ κακοῦ ὀνόματος καὶ τῆς φρικιαστικῆς ἀφήγησης.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Τιμωρία και ανταμοιβή!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Τιμωρία και ανταμοιβή!

https://www.katanixis.gr/2018/11/blog-post_988.html#more

Τιμωρία και ανταμοιβή!

Είναι στα χέρια του Θεού και τα δύο αυτά. Αλλά, όπως ο επίγειος βίος δεν είναι παρά μία σκιά της Αληθινής Ζωής στους Ουρανούς, αντιστοίχως η τιμωρία και η ανταμοιβή είναι μία σκιά μονάχα της αληθινής τιμωρίας και ανταμοιβής στην Αιωνιότητα.

Οι κύριοι διώκτες του Αγίου του Θεού, Ιωάννου του Χρυσοστόμου  ήταν ο Πατριάρχης Θεόφιλος Αλεξανδρείας και η Αυτοκράτειρα Ευδοξία. Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Χρυσοστόμου, πικρότατη τιμωρία ανέμενε και τους δύο.

Κυριακὴ Η΄ Ματθαίου: Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς- Ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν ἄρτων

Κυριακὴ Η΄ Ματθαίου: Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς- Ὁ πολλαπλασιασμὸς τῶν ἄρτων

http://aktines.blogspot.com/2018/07/blog-post_428.html#more

Όλα όσα κάνει ο Ύψιστος, είναι απαραίτητα. Δεν κάνει τίποτα άσκοπο, τίποτα υπερβολι­κό, τίποτα που να μη χρειάζεται. Γιατί μερικοί άνθρωποι περιφέρονται τόσο άσκοπα και κάνουν τόσο αδιάφορα πράγματα; Επειδή δεν είναι βέβαιοι για το σκοπό της ζωής τους,για τον προορισμό τού επίγειου ταξιδιού τους. Γιατί μερικοί άνθρωποι υπερ­φορτώνονται με άσκοπες υποχρεώσεις, προβαίνουν σε υπερβολικές ενέργειες, σε σημείο που να μην μπορούν να κινούνται ελεύθερα κάτω από τέτοιο βάρος υποχρεώσεων; Επειδή δε γνωρίζουν το ένα πράγμα, «ού εστι χρεία».

Για να βοηθήσει ο Κύριος τον άνθρωπο να μαζέψει το διασκορπισμένο νου του, να θεραπεύσει τη διχα­σμένη καρδιά του και να συγκροτήσει την ανεξέλεγκτη δύναμή του, αποκάλυψε τον ένα και μοναδικό στόχο που είναι απαραίτητος: τη Βασιλεία του Θεού. Πόσο άσκοπη είναι αλήθεια η ζωή τού ανθρώπου που αγω­νίζεται να επιτύχει διάφορους στόχους! Πόσο αναί­σθητη είναι η διχασμένη καρδιά! Πόσο αδύναμη είναι η θέληση, όταν η δύναμή της κατακερματίζεται!

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς "ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΟΙ"

"Ἀκολούθει μοι"

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. "ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΟΙ"
Eκείνο τον καιρό «ηθέλησεν ο Ιησούς εξελθείν εις την Γαλιλαίαν και ευρίσκει Φίλιππον και  λέγει αυτώ ακολουθεί μοι.  δε Φίλιππος από Βηθσαϊδά, εκ της πόλεως Ανδρέου και Πέτρου» (Ίωάν. α' 44-45). Μετά τη βάφτισή Του στον Ιορδάνη ο Κύριος Ιησούς πήγε στη Γαλιλαία, απ' όπου ξεκίνησε το έργο Του. Τα σκουριασμένα μυαλά των Ιουδαίων δεν άξιζαν για ν' αρχίσει απ' αυτούς το έργο Του ο Κύριος. Η Ιουδαία, όπου άνηκε κι η Ιερουσαλήμ, με την κοσμική και σαρκική φύση της, είχε πέσει πολύ πιο χαμηλά από τις ειδωλολατρικές επαρχίες. Η Γαλιλαία ήταν ειδωλολατρική. Εκεί είχαν κατοικήσει κυρίως Έλληνες, Ρωμαίοι και Σύροι και ελάχιστοι σκόρπιοι Εβραίοι. Οι Εβραίοι της Ιουδαίας περιφρονούσαν τη Γαλιλαία επειδή την κατοικούσαν ειδωλολάτρες, την λογάριαζαν τόπο πνευματικού σκότους και άγνοιας.