"ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.".. ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΟΥΣΗ
ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ: (πρόχειρες σκέψεις) Η καθημερινά διογκούμενη είσοδος στην Ελλάδα ανθρώπων χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις (πρόσφυγες, μετανάστες, αναξιοπαθούντες, εγκληματίες, χριστιανοί, μωαμεθανοί, ισλαμιστές και ει τι άλλο) από την στιγμή που βρίσκονται μέσα στην θάλασσα και παλεύουν με τα κύματα έχουν την ανάγκη της βοηθείας μας. Δεν μπορεί να τους αφήσουμε να πνιγούν, ακόμη και αν έχουν σκοτώσει τον πατέρα μας. Αυτό επιβάλλει ο ανθρωπισμός. Ο ανθρωπισμός ο οποίος πηγάζει από την θρησκεία μας (γι αυτούς που είναι χριστιανοί και πιστεύουν στον Θεό). Ο ανθρωπισμός ο οποίος πηγάζει από την αξιοπρέπειά μας και τον πολιτισμό μας (για όσους δεν πιστεύουν, είναι άθεοι και ει τι άλλο). Και όσο οι άνθρωποι αυτοί έχουν ανάγκη φαγητού, ύπνου, ενδυμασίας, οφείλουμε να την ικανοποιήσουμε. Στο μέτρο των δυνατοτήτων μας. Όσο το επιτρέπει η φτώχεια μας. Ο καλός χριστιανός οφείλει να μοιραστεί με τον «εμπερίστατο» αδελφό του, το φαγητό του, το ρούχο του, το κρεβάτι του. Την δοκιμασία αυτήν την οικονόμησε ο Θεός, για να δοκιμαστεί η πίστη μερικών.
