Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν (ἀποσπάσματα)
«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι».
Ἱδρύοντας τόν νέο πάνω στή γῆ παράδεισό του ὁ Χριστός, τήν Ἐκκλησία, θέτει σ’ ἐκείνους πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν ἕναν ὅρο· καί ὁ ὅρος εἶναι διμερής. Αὐταπάρνηση καί θυσία, τά σκέλη του.
 |
Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά.
Τό 1928 ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος, σέ ἄρθρο του μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει καί τά ἑξῆς:
«Προσπαθοῦν νά κρημνίσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας».
...Τότε μόνον θά πλανηθῆ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅταν ἀποκοπῆ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί καταφρονήσει τούς θείους καί ἱερούς κανόνας καί τάς ἱεράς παραδόσεις.
Λυπηρόν εἶναι, ὅτι εἰς τάς ἡμέρες μας εὑρέθησαν κληρικοί τινές καί δή Πατριάρχαι καί Ἀρχιερεῖς τά μέν ἡμέτερα καταφρονοῦν, χάσκουν δέ εἰς τά ξένα, καί προσπαθοῦν μέ κάθε τρόπο νά κρημνίσουν ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας.
"... εἰκόνα σημαίνει ὅτι ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, ἔλαβε ἀνθρώπινη μορφή, εἶναι καί Θεός καί ἄνθρωπος."!!!!
Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό.
Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ γέροντος Γρηγορίου (*).
Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί πρέπει κανείς νά καταρτίζεται –εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά ξέρει τήν ἀλήθεια.
Νά, καί σήμερα πολλοί καί ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος φανατισμός!».
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ
Τόλμη...
Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ
Θάρρος καί τόλμη χρειάστηκαν ὁ Ἰωσήφ, ὁ Νικόδημος καί οἱ
Μυροφόρες γυναῖκες, γιά νά ἐκπληρώσουν τό ἱερό τους καθῆκον πρός τόν Χριστό. Τό
θάρρος αὐτό καί αὐτή ἡ τόλμη ἐστήριξε πάντοτε τήν Ἐκκλησία στήν αἱματόβρεκτη ἱστορία
της.
Ἡ Ἐκκλησία ἐθριάμβευσε καί νίκησε, γιατί ὑπῆρξε ξένη πρός κάθε διπλωματικό ἐλιγμό καί ὑστερόβουλη συναλλαγή. Ἡ διπλωματία καί οἱ συμβιβασμοί ἦταν πάντα στήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας ὑπόθεση ὁρισμένων προσώπων, ὄχι τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί τήν ὥρα πού κάποιος «δεσπότης» ἤ «πατριάρχης» φρόντιζε, ἴσως πῶς νά σώσει τό κεφάλι ἤ τό ἀξίωμά του, σφαζόταν ἀπό τό γιαταγάνι τοῦ ἀπίστου κάποιος «κηπουρός», ἤ ἀγράμματος χριστιανός, πού δέν ἤξερε τά μαθηματικά τῆς διπλωματίας καί τῆς συναλλαγῆς.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Οἱ σύγχρονοι Θωμάδες ἀπιστοῦν ὄχι διότι δέν μποροῦν, ἀλλά διότι δέν θέλουν νά πιστεύσουν.
Ὁ Θωμᾶς ὀνομάζεται ἄπιστος. Δέν ἔχει ὅμως τίποτε ἡ ἀπιστία του τό κοινό μέ τήν σύγχρονη, ἁμαρτωλή ἀπιστία. Στόν Θωμᾶ ὑπῆρχε διάθεση εἰλικρινής. Ἐξεκίνησε ἀπό τήν ἀμφιβολία, ἀλλά καλῇ τῇ πίστει. Γι’ αὐτό καί βλέποντας τόν Κύριο ὁμολογεῖ πίστη ὄχι ἁπλῶς στήν ἀνἀστασή του, ἀλλά σ’ αὐτή τήν θεότητά του, πού εἶναι καί ἡ αιτία τῆς ἀναστάσεώς του.
Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ . ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
Ἄλλο πράγμα ἡ δειλία καί ἄλλο ὁ τρόμος ἀπέναντι στόν θάνατο.
(Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας του Α.Π.Θ.)
Ἡ «Κλίμαξ» τοῦ ἁγίου Ἰωάννου εἶναι τό διαμάντι τῆς ἀσκητικῆς μας γραμματείας.
Οἱ ἐρευνηταί θεωροῦν πώς, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός τόν 8ο αἰ. συνόψισε ὅλη τήν προηγούμενη δογματική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, τό ἴδιο ἔκανε κι ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, ὁ ὁποῖος τόν 6ο αἰ. συνόψισε, κωδικοποίησε, ὅλη τήν προηγούμενη ἀσκητική διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας.
“Πρέπει νὰ προβοῦμε σὲ ἀποφασιστικὴ ρήξη μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία κοινωνία μὲ τοὺς συνοδοιπόρους του.
Ὁ δρόμος μας δὲν εἶναι ὁ δικός τους. Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε αὐτὸ μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ νὰ τὸ δείξουμε μὲ τὶς πράξεις μας.
Μία ἐποχὴ πραγματικῆς ὁμολογίας ἔρχεται γιά μᾶς, μία ἐποχὴ ποὺ ἴσως παραμείνουμε μόνοι καὶ διωκόμενοι.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ
Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Καρναβάλια στήν Πάτρα, καρναβάλια στήν Ξάνθη, διονυσιακό καρναβάλι στόν Τύρναβο, καρναβαλική παρέλαση στήν Ἀθήνα, θαλασσινό καρναβάλι στήν Χαλκίδα, καί ὁ κατάλογος τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων τέλος δέν ἔχει!
Ἡ συνείδησή μας ἡ Ρωμαίικη, ὅσο κι ἄν τήν ἔχουμε ἀποκοιμήσει, προβληματίζεται καί συλλογιέται:
Μέ τόση λατρεία τοῦ σατανᾶ, μέ τόση ἐξαλλοσύνη καί τόσες σπατάλες ἐν μέσῳ τῆς κατανυκτικῆς περιόδου τοῦ Τριωδίου, πῶς εἶναι δυνατόν νά ἑλκύσουμε τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ στήν πολύπαθη Πατρίδα μας;
Μέ τόση εἰδωλολατρεία, πῶς νά βροῦν εἰρήνη οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώπων;
 |
| . |
Γράφει σχετικῶς ὁ μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός στό βιβλίο του «Κηρύγματα στά Ἀποστολικά ἀναγνώσματα»:
Οἱ χριστιανοί γονεῖς βλέπουν τήν πορεία τῶν νέων καί διαμαρτύρονται, ἀγωνιοῦν, ἀπελπίζονται. Χάσαμε τήν Νεολαία! Χάνουμε τά παιδιά μας!
Δέν ξέρω ὅμως πόσοι καθόμαστε σοβαρά νά δοῦμε, γιατί τά «χάνουμε», ἄν τά χάνουμε, τά παιδιά μας.
Δημήτριος Εμμανουήλ
Υ.Γ.
Πέρσι τον χειμώνα στον έρανο της Αγάπης θυμάμαι τον Μητροπολίτη Φλωρίνης να λέγει ότι πρέπει να δώσουμε ό,τι μπορούμε ώστε κάποιοι συνάνθρωποί μας να κάνουν Χριστούγεννα με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!!!!!!!!!!
"Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΛΕΑ ΜΑΣ", έλεγε η αγία της Κλεισούρας η παλαλή!!!
Τέλος τι να πούμε για την "παλαβομάρα" του Περιστερίου ΠΟΥ την Αγία Παρασκευή την Επιβατινή την ονόμασε ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΣΑ!!! Βλέπεις, ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ και ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΗ μας θέλει η νέα γενιά (Μεταπατερικών) Επισκόπων, για να ομοιάσουμε με την αφεντιά τους και έτσι να βουλιάξουμε στην θάλασσα της αίρεσης ή καλύτερα της Παναίρεσης του Οικουμενισμού που σύμφωνα με τον π. Αθανάσιο Μυτιληναίο: Στρώνει το χαλί... (ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ παρά στον ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ.-)!!!
----------------------------------------------------------
Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς ΙΕ Λουκᾶ ἀπό τόν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό (ἀποσπάσματα).
Μετάνοια εἶναι ἡ ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου στόν Θεό. Ἐπιστροφή ὅμως σημαίνει συνάμα ἐγκατάλειψη. Ἐγκαταλείπει ὁ ἄνθωπος τήν ἁμαρτία καί ἐπιστρέφει στήν ἁγιότητα· τήν πλάνη καί ἀποδέχεται τήν ἀλήθεια· τόν κόσμο καί ξαναγυρίζει στήν κοινωνία του Θεοῦ, στήν Ἐκκλησία Του.
Ἡ ἀποστασία τῆς ἁμαρτίας ἔχει τριπλή κατεύθυνση. Στρέφεται κατά τοῦ Θεοῦ, διότι ἀρνεῖται τήν κυριότητά Του. Στρέφεται κατά τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιατί ζητεῖ ὅσα ὁδηγοῦν στήν φθορά, τήν καταστροφή μας. Στρέφεται καί κατά τοῦ συνανθρώπου μας, γιατί τόν βλέπει ὅχι ὡς ἀδελφό, ἀλλά σάν ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ μετάνοια τοῦ Ζακχαίου εἶναι γνήσια, διότι ἔχει εὐδιάκριτα τά σημεῖα τῆς τριπλῆς αὐτῆς ἐπανορθώσεως καί ἐπιστροφῆς.
Μέγας Ἀθανάσιος: «Θεομίσητος ἐστίν ἡ αἵρεσις. Εἶναι ἡ κυρίως βλασφημία».
(Στίς 18 Ἰανουαρίου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου).
Στά χρόνια τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου (298 - 373) εἶχε ἐμφανισθεῖ ἡ αἵρεση τοῦ Ἀρείου. Ὁ ἀρειανισμός μέχρι τίς ἡμέρες μας ἀρνεῖται τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Θεωρεῖ τόν Χριστό ἁπλῶς κτίσμα τοῦ Πατρὀς. Συνεπῶς ὁ Ἀρειανισμός εἶναι ἀντίχριστος, διότι δέν παραδέχεται τήν θεανθρώπινη φύση τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὡς διάκονος τότε τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας, ἀναδείχθηκε ἡ ψυχή τοῦ ἀγῶνα ἐναντίον τῆς κακοδοξίας τοῦ Ἀρείου, καί μέ τήν συμμετοχή του στήν Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδο συνέβαλε τά μέγιστα στήν συνοδική καταδίκη τῆς βλασφημίας τοῦ ἀρειανισμοῦ.
Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος πολέμησε μέ ζῆλο καί τόλμη τήν αἵρεση, ἀλλά ἀξίζει νά τονίσουμε ὅτι, τούς ἀγῶνες πού ἔδωσε, τούς πλήρωσε πολύ ἀκριβά. Ἀρκεῖ νά ἀναφέρουμε ὅτι ἀπό τά 46 χρόνια τῆς ἀρχιερατείας του, τά 16 τά πέρασε στήν ἐξορία.
Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
(Ἀποσπάσματα ἀπό κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τά Φῶτα).
«Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. δ΄17)
Ὁ Χριστός μας χρησιμοποιεῖ τό ρῆμα «ἤγγικε» μέ τήν κυριολεκτική του σημασία. Ἔχει ἔλθει -εἶναι σάν νά λέγει- ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Βρίσκεται πάνω στή γῆ. Ὅπου ὁ Χριστός, ἐκεῖ καί ἡ βασιλεία Του, ἡ «δεσποτεία» Του, ὅπως λέγουν οἱ ὕμνοι μας.
Ἀπό τήν στιγμή τῆς ἐνσαρκώσεώς Του ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρίσκεται ἀνάμεσά μας. Διά τοῦ Χριστοῦ ἦλθε ὁ Θεός στούς ἀνθρώπους. Ὁλόκληρο τό Εὐαγγέλιο δέν εἶναι παρά ἕνας ὁδηγός στόν χῶρο τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ.
(Σχόλιο: Ὁ Ἅγιος Νικόλαος, ὅπως ἀναφέρεται στό ἀπολυτίκιό του, ἦταν μέν εἰκόνα πραότητος, ἀλλά ἦταν συγχρόνως καί κανόνας πίστεως. Γι’ αὐτό καί ἤλεγξε μέ δρυμύτητα τόν αἱρετικό τόν Ἄρειο, χαστουκίζοντάς τον δυνατά).
Στά χρόνια τοῦ ἁγίου Νικολάου ζοῦσε ὁ αἱρετικός καί βλάσφημος Ἄρειος. Αὐτός ἀρνεῖτο ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦταν Θεός – ὁμοούσιος μέ τόν Πατέρα- καί τόν παρουσίαζε ἁπλῶς ὡς κτίσμα. (σημ.: παραδεχόταν, δηλαδή, μονάχα τήν ἀνθρωπίνη φύση τοῦ Χριστοῦ)
Ἡ πλανεμένη αὐτή διδασκαλία τοῦ Ἀρείου ἔφερε σύγχυση καί ταραχή στήν Ἐκκλησία καί γι᾽αὐτό ὁ βασιλεύς, ὁ ἅγιος Κωνσταντίνος, συνεκάλεσε στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τό ἔτος 325 τήν Α´ Οἰκουμενική Σύνοδο, στήν ὁποῖα συμμετεῖχαν 318 ἅγιοι Πατέρες. Μεταξύ αὐτῶν ἦταν καί ὁ ἅγιος Σπυρίδων, ὡς ἀρχιερεύς Τριμυθοῦντος, καί ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος, ὡς διάκονος, βοηθός τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Ἀλεξάνδρου.
Στίς 25 Ὀκτωβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Μαρκιανοῦ καί Μαρτυρίου.
Ὁ δύο αὐτοί μάρτυρες, ὁ Μαρκιανός καί ὁ Μαρτύριος, ἦσαν νοτάριοι καί γραμματικοί τοῦ ὁμολογητοῦ καί ἱερομάρτυρος πατριάρχου Παύλου. Διακρίνονταν γιά τήν ἁγιότητα τοῦ βίου τους, τίς ἀρετές, τήν σεμνότητα καί τήν εὐλάβειά τους, καί προπαντός γιά τήν προσήλωσή τους στόν ὀρθοδοξία.
Ἔζησαν καί ἔδρασαν στά χρόνια τοῦ αἱρετικοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου (διάδοχο τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου), ὁ ὁποῖος ἀπατήθηκε ἀπό τούς Ἀρειανούς καί μέ φανατισμό ἐδίωξε καί ἐξόρισε στήν Ἀρμενία τόν ὁμολογητή καί ἱερομάρτυρα πατριάρχη ἅγιο Παῦλο. Στόν τόπο τῆς ἐξοριας του ὁ θεῖος Παῦλος ἐδέχθη τό μακάριο τέλος, πνιγείς ἀπό τόύς Ἀρειανούς.
 |
Τί
ἰδιαίτερο ἔκαναν κάποιοι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας
καί
ὀνομάστηκαν Μεγάλοι;
Τί εἶναι
αἵρεση;
Ἡ αἵρεση σημαίνει ὅτι δέν ἀκολουθῶ τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας,
ἀλλά αἱροῦμαι. Αἱροῦμαι στά ἀρχαῖα ἑλληνικά σημαίνει ἐκλέγω. Αἴρεση σημαίνει ἐκλογή.
Διαλέγω μιά δική μου διδασκαλία, μιά δική μου γνώμη, καί αὐτή τήν γνώμη ἀκολουθῶ
ἐγώ, καί δέν μέ ἐνδιαφέρει τί λέει ἡ Ἐκκλησία, τί λέει ἡ Ἁγία Γραφή καί τί λένε
οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ἑπομένως ἡ αἵρεση εἶναι μιά προσωπική διδασκαλία κάποιου
πατριάρχη, ἐπισκόπου, ἱερέως, μοναχοῦ, λαϊκοῦ.
Σήμερα
ἔχουμε αἱρέσεις;
Ναί, σήμερα ἔχουμε πάρα πολλές αἱρέσεις, γύρω στίς 350-400.
Οἱ περισσὀτερες εἶναι ἀπό τόν χῶρο τοῦ προτεσταντισμοῦ· καί πολλές βέβαια ἀπό τίς αἱρέσεις εἶναι καί
αἱρέσεις τοῦ παπισμοῦ. Δηλαδή, ὁ παπισμός καί ὁ προτεσταντισμός εἶναι αἱρέσεις.
Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός;
Παμφάγο καί ἀνθρωποκτόνο δαιμόνιο ἡ ἀπελπισία.
(Ὁ λαός μας ἔχει ἐν πολλοῖς ἐξουθενωθεῖ)
Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Εἶναι ὁλοφάνερο, ὅτι ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες οἱ ἐχθροί τοῦ Γένους μας ἔχουν βαλθεῖ μέ κάθε μέσον νά μᾶς ἀφανίσουν. Ἐχθροί ἀπό ἔξω, ἀλλά κι ἀπό μέσα. Ξένοι ἀλλά καί ‘’δικοί μας’’ χειρότεροι ἀπό τούς ξένους. Στά τελευταῖα μάλιστα χρόνια ἔχουν κυριολεκτικά λυσσάξει ἐναντίον μας. Ἔχουν πάρει στά ἀντίχριστα καί ἀνθελληνικά τους χέρια ὅλες τίς ἐξουσίες, καί μέρα νύχτα πολεμᾶνε, ξεριζώνουν, περιφρονοῦν, συκοφαντοῦν, παραποιοῦν, ἐξολοθρεύουν ὅ,τι μοσχοβολάει Ὄμηρο, Θουκυδίδη, Πλάτωνα, Μέγα Βασίλειο, Ἱερό Χρυσόστομο, Γρηγόριο Παλαμᾶ, Κοσμᾶ Αἰτωλό, Καποδίστρια, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Μακρυγιάννη, Παΐσιο καί Πορφύριο.
Τά χτυπήματα πού δεχόμαστε ὡς Γένος τῶν Ρωμηῶν εἶναι ἀλλεπάλληλα, ποικῖλα, ὕπουλα, μοχθηρά καί μισάνθρωπα. Ὁ λαός μας ἔχει ἐν πολλοῖς ἐξουθενωθεῖ. Ἡ ἀποστασία μας ἀπό τό ἅγιο θέλημα τοῦ Τριαδικοῦ μας Θεοῦ μᾶς κατέστησε πανεύκολα θύματα τῶν ἐπιβούλων. Ὁ πονηρός, προσφέροντάς μας πάμφθηνα καί πληθωρικά τίς ἐφήμερες ἀπολαύσεις τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς, μᾶς ἔπεισε νά πωλήσουμε τά πρωτοτόκια ἀντί πινακίου φακῆς.
«Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν»
Βραχεῖα ἀνάλυση τῶν νοημάτων τοῦ Ἀπολυτικίου
(Ἀπόσπασμα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)
Μᾶς λέγει τό Ἀπολυτίκιο: «Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν», Χριστέ μου, ἀναλήφθηκες δοξασμένος· διότι ἄγγελοι Τόν συνόδευαν καί ἐπάνω σέ νεφέλη. «Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, χαροποιήσας τούς μαθητάς». Καί γιατί χάρηκαν οἱ μαθητές, ἀφοῦ ὁ Χριστός ἔφευγε ἀπό κοντά τους, κι ἔφευγε στούς οὐρανούς;
Τό ἐξηγεῖ ἐδῶ τό ἀπολυτίκιο· «Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, χαροποιήσας τούς μαθητάς, τῇ ἐπαγγελίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος». Γιατί τούς ὑποσχέθηκε ὅτι δέν θά εἶναι μόνοι πλέον στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι θά ἔρθει ὁ ἄλλος Παράκλητος, θά ἔρθει τό Ἅγιο Πνεῦμα, τό ὁποῖο θά συνεχίσει νά κάνει αἰσθητή τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ μέσα στήν Ἱστορία.
Ὁ Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός, ἑπόμενος
τοῖς ἁγίοις ἡμῶν Πατρᾶσι, βιώνει τήν περιπέτεια τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ!
Τά γεγονότα
βεβαιώνουν, ὅτι οἱ οἰκουμενιστές ''ἱεράρχες''
ἀπορρίπτουν μετά βδελυγμίας τήν Ἀλήθεια. Δέν θέλουν οὔτε νά τήν ἀκούσουν.
Σάν τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς.
Καί ὅπως τότε οἱ Ἰουδαῖοι ''ἱεράρχες'' πέταξαν κλωτσηδόν τόν φῶς ἰδόντα καί ὁμολογήσαντα τήν ἀλήθεια ἐκ γενετῆς τυφλόν ἔξω ἀπό τήν συναγωγή, ἔτσι καί σήμερα κάποιοι «ἐπίσκοποι» καί «ἀρχιεπίσκοποι» διώκουν καί βασανίζουν κάθε ἀγωνιστή καί ὁμολογητή τῆς Πίστεως.
ΣΧΟΛΙΟ: "Ἔζησε στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας,...ἔφραξε τά ἄθεα στόματά τους, τά ὁποῖα μιλοῦσαν μέ περιφρόνηση ἐναντίον τῆς θείας εἰκόνας τοῦ Χριστοῦ.".Αλήθεια αδελφοί, τι θα έκαμε σήμερα ο Όσιος του Θεού όπου ο ίδιος ο Σταυρός του Κυρίου υβρίζεται δια της μεταθέσεως του Εσταυρωμένο εις τόπον "παλαιοπωλείου" (=Σκευοφυλάκιον);
...........................................
Διά τῆς
ὁμολογίας του κέρδισε Παράδεισο.
Στίς
23 τοῦ μηνός Μαΐου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ὁσἰου πατρός ἡμῶν καί ὁμολογητοῦ Μιχαήλ, ἐπισκόπου
Συνάδων.Ἔζησε στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας, ἐπί ἡμερῶν αὐτοκράτορος Λέοντος
τοῦ Ἀρμενίου. Ἀπό μικρό παιδί διακρινόταν γιά τίς ἀρετές του καί τούς ἀσκητικούς
του ἀγῶνες γιά τήν κάθαρση καί τόν φωτισμό τῆς ψυχῆς του.
Ὡς ἱερεύς καί ἀρχιερεύς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου πολέμησε μέ ζῆλο ἐναντίον τῆς βλασφήμου αἱρέσεων τῶν εἰκονομάχων καί ἔφραξε τά ἄθεα στόματά τους, τά ὁποῖα μιλοῦσαν μέ περιφρόνηση ἐναντίον τῆς θείας εἰκόνας τοῦ Χριστοῦ.
