Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, Ἀναίρεση ὅσων προσπαθοῦν νὰ ἁγιοκατατάξουν (!!!) τὸν Ἀναστάσιο Ἀλβανίας

 

Οἰκουμενιστὴς καὶ Ἅγιος; Ἀναίρεση ὅσων προσπαθοῦν νὰ ἁγιοκατατάξουν (!!!) τὸν Ἀναστάσιο Ἀλβανίας καὶ νὰ τὸν παρουσιάσουν ὡς πρότυπο ορθοδόξου ποιμένος παραπλανώντας τὸ ποίμνιο

«Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν, ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον» (Α΄ Ἰω. 4,1)

Όσιος Παΐσιος – ‘’Από όσους φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ψίχα πνευματική ούτε φλοιό’’

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Πρὶν ἀρχίσω μὲ τὸ κύριο θέμα τοῦ κειμένου, ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ ἕνας μικρὸς πρόλογος ποὺ θὰ δικαιολογήσει καὶ τὸ θέμα καὶ τὸ ὕφος τοῦ κειμένου μου. Ὁ Ἀπόστολος Ἰωάννης, ὁ -πρέπει ἰδιαίτερα στὶς μέρες μας νὰ τονιστεῖ αὐτό- μοναδικὸς στὴν Ἐκκλησία μας ποὺ φέρει τὴν ἐπωνυμία «ὁ μαθητὴς τῆς ἀγάπης» δηλ. τῆς ἀγάπης, ὅπως τὴν ἐννοεῖ ἡ Ἐκκλησία καὶ ὄχι ὁ κόσμος, στὴν πρώτη του ἐπιστολὴ δίνει τὴν θεῶθεν πνευματικὴ ἐντολή, ποὺ πρέπει νὰ τηρεῖ κάθε Χριστιανός: «Ἀγαπητοί, μὴ δίδετε ἐμπιστοσύνην εἰς κάθε πνεῦμα ἀνθρώπων, ἀλλὰ νὰ ἐξετάζετε τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ διαβεβαιώνουν ὅτι ἔχουν Πνεῦμα Θεοῦ καὶ πνευματικὰ χαρίσματα, ἐὰν πράγματι εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἔχουν βγῇ στὸν κόσμον». Ἄρα ὅποιος κι ἂν εἶναι ἀπέναντί μας, ὅτι κι ἂν ἔχει καταφέρει, πρέπει νὰ τὸν ἐξετάζουμε, διότι μπορεῖ νὰ εἶναι ψευδοπροφήτης. 

Περί πατριάρχου Δημητρίου... (Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου)

Σχόλιο στην συζήτηση περί πατριάρχου Δημητρίου

    Μοῦ ζητήθηκε ἀπὸ σχολιαστὴ νὰ συνεισφέρω στὸν διάλογο ποὺ προέκυψε περὶ ὑπάρξεως οἰκουμενιστικοῦ φρονήματος ἢ ὄχι τοῦ κεκοιμημένου πατριάρχου Κων/πόλεως Δημητρίου (ἐδῶ). Ἂν καὶ δὲν θεωρῶ τὸνἑαυτό μου εἰδήμονα τοῦ θέματος, πιστεύωὅτι γιὰ νὰ μάθουμε, ἂν ὁ πατριάρχηςΔημήτριος ἦταν οἰκουμενιστὴς ἢ ὄχι, πρέπει νὰ ἀνατρέξουμεμᾶλλον στὶς πηγὲς τῶν Οἰκουμενιστῶν παρὰ στὶς δικές μαςὀρθόδοξες, ποὺ δὲν εἶναι ξεκάθαρες, ἀφοῦ οἱ πιὸ πολλὲςἀποκρύπτουν ἐντέχνως κάποια στοιχεῖα.

Ερώτηση προς όλους τους καλούμενους ευσεβείς Επισκόπους και ιερείς..., ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ εὐσεβὲς ποίμνιο

Αδ. Τσακίρογλου, Ερώτηση προς όλους τους καλούμενους ευσεβείς Επισκόπους και ιερείς

Μᾶς κατηγοροῦν συνέχεια, ὅτι τὰ κείμενά μας εἶναι ζηλωτικά, ἄνευ διακρίσεως καὶ χριστιανικῆς ἀγάπης. Μᾶς λένε, ὅτι δὲν ἔχουμε τὴν ἀπαιτούμενη διάκριση γιὰ νὰ καταλάβουμε καὶ ὡς ἐκ τούτου καταντοῦμε ἀκραῖοι. Ρωτάω λοιπόν, ὅλους τοὺς καλούμενους εὐσεβεῖς Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς, ποὺ παρὰ τὶς τόσες ἀποκαλύψεις τόσα χρόνια γιὰ τὰ αἴσχη ποὺ γίνονται στὸ ἐξωτερικό, στὴν προκειμένη περίπτωση στὴν Γερμανία, Αὐστρία καὶ Ἑλβετία (ἀλλὰ καὶ παντοῦ), ἰσχυρίζονται, ὅτι ἀκόμα δὲν ἔχει γίνει κάτι τρομερὸ γιὰ νὰ ἀντιδράσουν ἁγιοπατερικὰ καὶ ὅτι ἀκόμα χρειάζεται Οἰκονομία καὶ κατανόηση, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ εὐσεβὲς ποίμνιο:

Αὐτοὺς τοὺς ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς ποὺ δείχνουν οἱ φωτογραφίες πῶς, πότε καὶ ποιός θὰ τοὺς σταματήσει; Σημειωτέον, οἱ φωτογραφίες εἶναι ἀπὸ οἰκουμενιστικὲς ἐνέργειες ποὺ στὴν πλειοψηφία τους ἐκτελοῦνται ἐδῶ καὶ δεκαετίες μετὰ τὸ Κολυμπάρι ὅμως συστηματικὰ καὶ συχνὰ καὶ μὲ τὴν εὐλογία συγκατάβαση, τὶς ὑπογραφὲς ὅλων τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ.

Τὸ ποίμνιο πῶς, πότε καὶ ποιός θὰ τὸ προφυλάξει;

Η νέα "Εκκλησία" είναι εδώ

Η νέα "Εκκλησία" είναι εδώ

 Μὲ μεγάλη μου λύπη γιὰ τὴν πτώση,  ἀλλὰ καὶ ἀγανάκτηση γιὰ τὴν θρασύτητα δημοσιεύω αὐτὴ τὴν φωτογραφία.

Ἐδῶ βλέπετε τὸν πρωτοπρεσβύτερο π. Ἀθανάσιο Παλάσκα (πρώην ἀδελφικὸ φίλο καὶ κουμπάρο) να ραντίζει γιὰ συνεχόμενη χρονιά, μετὰ τὸν ἁγιασμὸ τῶν ὑδάτων, τὸν παπικὸ ναὸ τῆς

πόλης του Brühl. Ἡ δὲ χαρά του, ποὺ προδίδει τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν διδασκαλία τόσων Ἁγίων, εἶναι ἀφάνταστη!

Ἂς μᾶς πεῖ ὅμως ἕναν Ἅγιο ποὺ δίδαξε ἢ ἔπραξε μία τέτοια ἀσέβεια. Γιὰ τοὺς Κανόνες δὲν μιλῶ, γιατὶ ὁ συγκεκριμένος ἱερέας τοὺς ἀγνοεῖ παντελῶς.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, Κανονικὰ σὲ χρονιάρες μέρες δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δημοσιεύονται κείμενα μὲ τέτοιους τίτλους!

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:

 κ. Αδαμάντιε, Άρα γε γινώσκεις α αναγινώσκεις;

.                                                                                                                                                             .

Απάντηση στα φληναφήματα του κ. Σαραντίδη

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

          Κανονικὰ σὲ χρονιάρες μέρες δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δημοσιεύονται κείμενα μὲ τέτοιους τίτλους. Ὅμως τὰ θέματα Πίστεως δὲν γνωρίζουν χρόνο ἢ συγκυρίες.

          Πόσο μάλιστα ὅταν ἑορτάζουμε ἀναστήματα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ ὁποῖος, δὲν σταμάτησε ποτὲ νὰ ὑπερασπίζει τὰ δόγματα καὶ τὶς ἀλήθειες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ ἐφ’ ὅσον βέβαια κάποιοι προκαλοῦν βάναυσα τὴν κοινὴ λογικὴ μὲ τὶς ἀντιπατερικὲς καὶ ἀθεολόγητες θέσεις τους.

Ο τυφλός του σημερινού ευαγγελίου και η σημερινή μας τυφλότητα

Ο τυφλός του σημερινού ευαγγελίου και η σημερινή μας τυφλότητα

https://paterikiparadosi.blogspot.com/2018/12/blog-post_4.html#more

Διαβάζοντας τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο (ΙΔ΄ Λουκά) γιὰ τὴν θεραπεία τοῦ τυφλοῦ τῆς Ἰεριχοῦς βλέπουμε συνήθως τὴν θεραπεία τοῦ τυφλοῦ, ἀλλὰ ὄχι τὶς προϋποθέσεις καὶ τὸ βαθύτερο μήνυμα —ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὁ Χριστὸς θεραπεύει τὰ πάντα, ἀρκεῖ νὰ πιστεύεις σὲ Αὐτόν— ποὺ κρύβεται σὲ αὐτὴν καὶ εἶναι ἀπίστευτα ἐπίκαιρο. Ἕνα μήνυμα ποὺ ἀποδεικνύει, ὅτι ἐμεῖς σήμερα εἴμαστε ἐπίσης τυφλοί, ἀλλὰ δὲν ζητοῦμε τὴν θεραπεία μας, διότι πιστεύουμε ὅτι τυφλοὶ ὄντες βλέπουμε.

"Οἱ παρακάτω γραμμὲς..." Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

«Και ήν η πτώσις αυτών μεγάλη» (Ματθ. 7, 27)

Οἱ «κολασμένοι» ποὺ εἰρηνεύουν καὶ τὸ «ὑποχρεωτικό» ποὺ πολεμεῖται

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

    Οἱ παρακάτω γραμμὲς γράφονται μὲ ἀπίστευτη λύπη, ὄχι μόνο γιατὶ ὑπῆρχε προσωπικὴ σχέση καὶ ἐκτίμηση γιὰ τοὺς παρακάτω ἀναφερόμενους, ὄχι μόνο γιατὶ γράφτηκαν τόσα καὶ τόσα κείμενα πρὸς ὑποστήριξή τους, ἀλλὰ γιατὶ γίνεται πιὰ ξεκάθαρο, ὅτι ἡ πρακτικὴ τῆς κυβίσθησης ἔχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στοὺς χώρους τῆς Ἐκκλησίας καὶ ξεπερνάει ἀκόμα καὶ αὐτοὺς τοὺς πολιτικούς.

    Ἔγινε τελικὰ γνωστὸ αὐτό, ποὺ πολλοὶ ἤδη γνώριζαν, ἀλλὰ ἤλπιζαν νὰ μὴν προχωρήσει: Οἱ πατέρες τῆς Ἱ. Μονῆς Μηλοχωρίου ἔστειλαν ἐπιστολὴ εἰρήνευσης στὸν Φλωρίνης Θεόκλητο στὴν ὁποία ἀναφέρουν μεταξὺ ἄλλων:

   «Ἐπίσης δηλώνομεν ὅτι δέν συμφωνοῦμε μέ ὅσους ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ Ἀποτείχισις εἶναι “ὑποχρεωτική”, καί γι’ αυτόν τόν λόγο καταδικάζουν καί ὀνειδίζουν αὐτούς πού δέν ἀποτειχίστηκαν, ὅπως καί ὅσους ἀποτειχίστηκαν ἀλλά ἐφαρμόζουν ἕνα εἶδος Οἰκονομίας χάριν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἀκόμη, ἀποστασιοποιούμεθα ἀπό ἀκραῖες θέσεις πού ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ δέκα αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, πού συμμετεῖχαν εἰς τό ἀντικανονικόν Συνέδριον τῆς Κρήτης, ἔχουν ἀποκοπῆ ἀπό τήν Ἐκκλησίαν καί ὅτι οἱ ἀρχιερεῖς πού ἀποδέχονται τήν ψευδοσύνοδο ἔχουν ἐκπέσει τοῦ ἀξιώματός των. Μόνον ὅταν ἕνας ἐπίσκοπος καταδικασθῆ τελεσιδίκως ἀπό ὀρθόδοξον Σύνοδον, ἐκπίπτει τοῦ ἀξιώματός του. Τονίζουμε ὅτι ἀποτειχιζόμεθα ἀπό τήν αἵρεσιν καί ὄχι ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, ὅπως μᾶς κατηγοροῦν».

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, Χριστούγεννα χωρίς Χριστό;

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό;

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ἡ περίοδος τῆς νηστείας εἶναι μία περίοδος, στὴν ὁποία ὁ Χριστιανὸς ἀσχολεῖται ἰδίαιτερα μὲ τὴν πνευματική του κατάσταση. Μία κατάσταση πού —συνήθως καὶ ἀνάλογα μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση— εἶναι ἐλλατωματικὴ καὶ χρειάζεται μία πολύπλευρη καὶ πολύπτυχη καλυτέρευση, ἔτσι ὥστε ὁ Χριστιανὸς νὰ ἀνέβει ἀκόμα ἕνα σκαλοπάτι στὴν κλίμακα ποὺ ὁδηγεῖ στοὺς οὐρανούς. Ἡ περίοδος τῆς νηστείας εἶναι ὅμως καὶ μία περίοδος, στὴν ὁποία ὁ Χριστιανὸς μοιράζεται μὲ τοὺς ἀδελφούς του τὶς σκέψεις του καὶ τὶς ἀγωνίες του. Μία περίοδος ὅπου ὁ ἕνας προσπαθεῖ νὰ βοηθήσει καὶ νὰ στηρίξει τὸν ἄλλον, διότι ἡ σωτηρία μας δὲν ἐξαρτᾶται μόνο ἀπὸ τὴν ἀπὸ τὴν προσωπική μας βελτίωση ἀλλὰ ἔχει ὡς γνώμονα καὶ τὴν βελτίωση καὶ τὴν σωτηρία τοῦ συνανθρώπου μας. «Unus Christianus nullus Christianus» «Ἕνας Χριστιανὸς κανένας Χριστιανός» μᾶς διδάσκει ὁ Τερτυλλιανός.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, Η μάχη ενάντια στον Οικουμενισμό, η υψίστη των μαχών

Η μάχη ενάντια στον Οικουμενισμό, η υψίστη των μαχών

ΠΗΓΗ:http://www.katanixis.gr/2017/11/blog-post_56.html#more

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ὅσοι θέλουν νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὴν πικρὴ δουλεία στὸν ἐχθρὸ διάβολο ὀφείλουν νὰ ἀντιταχθοῦν στὰ θελήματά του καὶ νὰ ἀρχίσουν φανερὰ πόλεμο ἐναντίον του (Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος)

Ὁμοφυλοφιλία, ὁμοφυλοφιλική «οἰκογένεια», τρανσεξουαλικότητα, σεξουαλική ἐπανάσταση, κτηνοβασία, παιδοφιλία, μητρικός δανεισμός, εὐθανασία, γονιδιακὴ ἐπανάσταση, ἐκμετάλλευση, φτώχεια, πείνα, μαγεία, παγανισμός, διεθνισμός, ἀνεκτικότητα (τί ὑποτιμητικὸς γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὅρος, ἀνέχομαι κάποιον) Παγκοσμιοποίηση, μηδενισμός, ἀναγνώριση τῶν αἱρέσεων ὡς «Ἐκκλησία», Οἰκουμενισμός· στὸν κόσμο ποὺ ζοῦμε διαδραματίζεται μία μάχη. Ὅποιος δὲν βλέπει τὴν μεταφυσική, τὴν πνευματικὴ φύση αὐτῆς τῆς μάχης, ἐθελοτυφλεῖ. Ὁ πόλεμος ποὺ εἶχε κηρύξει ὁ διάβολος ἐνάντια στον Θεό καὶ στὴν Ἐκκλησία Του ἔφθασε στὸ ἀποκορύφωμά του. Ἡ μάχη ποὺ γίνεται τώρα μέρος εἶναι ἡ μάχη τῶν ἐσχάτων χρόνων, ἡ ὑψίστη τῶν μαχῶν.

Ο Σταυρός του Χριστού και ο «σταυρός» των (Αντι)Οικουμενιστών

ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:

Ο Σταυρός του Χριστού και ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ  «σταυρό» των (Αντι)Οικουμενιστών!

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ (ΠΑΡΕΝΘΕΣΗΣ!) ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΟΒΑΡΟ ΑΠ' ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΕ... ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ (ΑΝΤΙ)ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΣΧΟΛΕΙ! ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ (ΑΝΤΙ)ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ (ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ-ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ- ΘΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΙΚΡΗ ΧΡΙΣΤΟΒΟΗΘΕΙΑ...)

                                          

Ο Σταυρός του Χριστού και ο «σταυρός» των (Αντι)Οικουμενιστών

Γράφει ο Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Φιλιππησίους 3, 18: «Πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν, οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια, ὧν ὁ Θεὸς ἡ κοιλία καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν, οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες!».

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δὲν συνήθιζε νὰ καυχιέται γιὰ τίποτα ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα: «Κηρύσσουμε Χριστόν ἐσταυρωμένο, ποὺ εἶναι στοὺς Ἰουδαίους, λόγῳ τῆς ἀπιστίας των στὸ σωτηριῶδες πάθος, σκάνδαλο. Στούς Ἕλληνες δὲ εἶναι μωρία, διότι, λόγῳ τῆς ἀπιστίας τους πρὸς τὶς θεῖες ἐπαγγελίες, δὲν προτιμοῦν τίποτε ἄλλο ἐκτός ἀπὸ τὰ πρόσκαιρα. Σ᾽ ἐμᾶς δὲ τοὺς καλεσμένους ἀπὸ τὸ Θεό, εἶναι θεία δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία» (Μετάφρ. Ἁγ. Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ στὴν Α’ Κορ. 1, 23), «Ἐγὼ ἔχω σταυρωθεῖ μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ καὶ δὲν ζῶ πλέον ἐγώ, ὁ παλαιὸς φυσικὸς ἄνθρωπος, ἀλλὰ ζεῖ μέσα μου ὁ Χριστός» (Γαλ. 2, 20).

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου: Θὰ ἀκολουθήσουμε τὴν Μία Ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, δηλ. τὸν Χριστὸ ὑπακούοντας στὶς ἐντολές Του καὶ στοὺς ἀληθινοὺς Ποιμένες Του ἢ τὶς ἐντολὲς τοῦ «κόσμου» τῶν Οἰκουμενιστῶν;

Τὸ μεγάλο δίλημμα τῆς Πίστεως: Ἢ ἀκολουθοῦμε τὴν Μία Ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου ἢ τὶς ἐντολὲς/ἀπαιτήσεις τοῦ κόσμου

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ἡ Ἁγία Γραφὴ σεβόμενη τὴν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου μᾶς θέτει ἕνα μεγάλο δίλημμα: Ἢ ἀκολουθοῦμε τὴν Μία Ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, δηλ. τὸν Χριστὸ καὶ τὶς ἐντολές Του, ἢ τὶς ἐντολὲς/ἀπαιτήσεις τοῦ κόσμου (τὴν ἐξουσία, τὸν πλοῦτο, τὴν δόξα, τὴν ἀπόλαυση, τὸν συμβιβασμό) καὶ τοῦ ἄρχοντά του Σατανᾶ. Καὶ τὰ δύο δὲν γίνεται: «εἰ οὖν ἐν τῷ ἀδίκῳ μαμωνᾷ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ἀληθινὸν τίς ὑμῖν πιστεύσει; καὶ εἰ ἐν τῷ ἀλλοτρίῳ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ὑμέτερον τίς ὑμῖν δώσει; Οὐδεὶς οἰκέτης δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Λουκ. 16, 11-13).

Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου: Ἂς μὴν ὑποκύψουμε Χριστιανοί, στὸ καθεστὼς τοῦ φόβου τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ τῶν ἀρωγῶν τους

«Μη φοβού μηδέ δειλιάσης».

Ὅλοι οἱ τύραννοι, οἱ δικτάτορες καὶ ὅλα τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα στηρίζουν τὴν διατήρηση τῆς ἐξουσίας τους στὸν ἔλεγχο καὶ στὸν φόβο. Ἐπειδὴ οἱ ἴδιοι φοβοῦνται μὴν χάσουν τὴν ἐξουσία, καλλιεργοῦν στοὺς ἀνθρώπους τὸν φόβο, ὅτι, ἂν ἀντιδράσουν, θὰ χάσουν τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἀπολαμβάνουν.

Ἀλλὰ καὶ στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν οἱ Ποιμένες δὲν    εἶναι οἱ «καλοὶ Ποιμένες» (κατὰ τὸ παράδειγμα καὶ τὴν Ἐντολὴ τοῦ Κυρίου), ἀλλὰ μισθωτοί, δηλαδὴ ψευδοποιμένες, καταχραστὲς τῶν ρόλων τους καὶ αἱρετικοί, παρόμοια πράττουν καὶ φρονοῦν. Αἰσθάνονται ἐξουσία.  Ἀλλὰ μιὰ ἐξουσία ποὺ τὴν δύναμή της τὴ στηρίζει στὸ φόβο καὶ στὴν συμμαχία καὶ διαλλαγὴ μὲ τὴν ἐγκόσμια καὶ διεφθαρμένη  πολιτικὴ ἐξουσία, ἀφοῦ γνωρίζουν ὅτι μόνο μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο μποροῦν νὰ ἐπιβάλλουν τὶς κακοδοξίες τους, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ   ἔχασαν τὴν Μία Ἀλήθεια. Γι’ αὐτὸ ἐκτελοῦσαν διωγμοὺς γιὰ νὰ πατάξουν τοὺς ὁμολογητὲς Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ παράδειγμά τους δίδασκαν τὸ ποίμνιο νὰ μὴ φοβᾶται. Οἱ Οἰκουμενιστὲς ὡς προσωποποίηση ὅλων τῶν παλαιῶν αἱρέσεων, ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς ὕστατης καὶ ἐσχάτης αἱρέσεως δὲν θὰ μπορούσαν νὰ φανοῦν ὑποδεέστεροι τῶν τυράννων καὶ τῶν παλαιοτέρων αἱρετικῶν.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου, Αναζητούνται Μακκαβαίοι

Αναζητούνται Μακκαβαίοι

«Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε» (Α΄ Κορ. 16,13)

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Ὁλόκληρος ὁ ἀρχαῖος ἑλληνικὸς κόσμος θαύμαζε τὴν ἀνδρεία ὡς μοναδικὴ ἀρετή, ποὺ δὲν ἔχει μέτρο καὶ βαθμίδες, δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει λίγη ἢ πολὺ ἀνδρεία. Ὁ θαυμασμὸς αὐτὸς προερχόταν ἀπὸ τὴν αὐτόβουλη δράση της καὶ τὴν πηγὴ τῆς ἀνδρείας, τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ ἐπακόλουθο της τὴν αὐταπάρνηση γιὰ τὸ κοινὸ καλό, γιὰ τὴν πόλη. Κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη ἡ ἀνδρεία βρίσκεται μεταξὺ τῆς θρασύτητας καὶ τῆς δειλίας καὶ ἐπειδὴ ἡ ἀνδρεία ὡς ψυχικὴ ἀρετὴ εἶναι ἐπακόλουθο τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, ὀφείλει ὁ ἀνδρεῖος νὰ πράττει ἐνσυνείδητα, ἑκούσια, καὶ ἀμετάβλητα, ἀσυμβίβαστα (Ἠθικὰ Νικομάχεια A 1105 a 32 – b 1, B 111). Ὁ δάσκαλός του ὁ Πλάτων γράφει στὴν «Πολιτεία» του (429a8-430c6) μεταξὺ ἀλλων: «Ἡ ἀνδρεία λοιπὸν εἶναι ἡ διαφύλαξη τῶν πεποιθήσεων ποὺ ἔχουν διαμορφωθεῖ μέσω τῆς παιδείας σχετικὰ μὲ τὸ τί εἶναι σεβαστὸ καὶ πρέπον (ἰδεῶδες). Καὶ λέγοντας διαφύλαξη αὐτῶν τῶν πεποιθήσεων, ἐννοῶ τὸ νὰ τὶς προστατεύει κανεὶς καὶ νὰ τὶς κρατᾶ ἀκέραιες καὶ στὶς λύπες καὶ στὶς χαρὲς καὶ στοὺς κινδύνους καὶ νὰ μὴν τὶς βγάζει ἀπὸ τὴν ψυχή του».

Ἡ όρθόδοξη πίστη καὶ ἡ «νέα πίστη» ἤγουν ἀπιστία τῶν οἰκουμενιστῶν

Ἡ όρθόδοξη πίστη καὶ ἡ «νέα πίστη» ἤγουν ἀπιστία τῶν οἰκουμενιστῶν

Γράφει ο Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου       

«Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;» (Λουκ. 18, 8)

Ἡ πίστη εἶναι ἡ ἀσπίδα μας (Ἐφ. 6, 16), εἶναι ἡ βασικὴ προϋπόθεση καὶ ἡ μία ὁδὸς τῆς σωτηρίας μας. Διότι ὅπως λέει ὁ Παῦλος στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολή του: «καθὼς γέγραπται· ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται... δικαιοσύνη δὲ Θεοῦ διὰπίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ εἰς πάντας καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς πιστεύοντας·... λέγομεν  γὰρ ὅτι ἐλογίσθη τῷ ᾿Αβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην». Ἡ θεμελιακὴ σημασία της φαίνεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Χριστὸς ὁ ἴδιος ρωτοῦσε τοὺς ἀνθρώπους πρὶν τοὺς θεραπεύσει ἂν πιστεύουν. Ἀκολούθως ἡ πίστη εἶναι ἡ ἔκφραση τῆς συνειδητῆς ὑπακοῆς, συμπόρευσης καὶ συνεργείας τοῦ ἀνθρώπου στὸ σωτηριολογικὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἄνθρωπος ἀναγνωρίζει τὸν Τριαδικὸ Θεὸ ὡς μόνον Θεό, τὶς ἐντολές Του ὡς ἀπαράβατες προϋποθέσεις σωτηρίας, Τὸν ἐπικαλεῖται καὶ Τὸν ἀκολουθεῖ ἀνεξαρτήτως κόστους ἢ ἐπιπτώσεων.

Ερώτηση πρός τὸν κ. Ἀ. καὶ τὸν Μητροπολίτη Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιο.

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ

14/06/2017 από 13:01

(Το σχόλιο σας περιμένι έγκριση) 

Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΑΔΑΜΑΣ…

Ο αδάμαντας , αρχαία ελληνική λέξη (ἀδάμας < α- + δαμάζω) θα πρέπει να μας διδάσκει ότι το πρώτο που θα πρέπει να δαμάσουμε -όλοι όσοι δημόσια εκφραζόμαστε υπέρ του Ορθού λόγου- είναι η γλώσσα μας. Αυτό ας το λάβει υπόψη και ο αγαπητός Αδαμάντιος και ειδικά λόγο το ότι απευθύνει τον λόγο του σ’ έναν από τους δύο Ιεράρχες που την δεδομένη στιγμή καταδικάζουν την ψευτοσύνοδο της Κρήτης δημόσια και με παρρησία. Ο απλός λαός που δεν γνωρίζει τα παρασκήνια Ιεραρχών και τα σκαμπανεβάσματά τους καλό είναι να μην σκανδαλίζεται από ανόητα σχήματα «λόγου» που δεν χρειάζονται και δεν βοηθούν κανέναν. Ο αποτειχισμένος θα πρέπει και αυτός να έχει ταπείνωση ειδάλλως αν και αποτειχισμένος κινδυνεύει να ακούσει το γνωστό ΟΥΚ ΟΙΔΑ ΥΜΑΣ του Λόγου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Μετά τιμής και συγγνώμης
Δ.Β.Ε.Ι.

[ https://www.theonlinepress.gr/ekklisia/%CE%B5%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%82-%CF%84%E1%BD%B8%CE%BD-%CE%BA-%E1%BC%80%CE%BC%CE%B2%CF%81%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%E1%BD%B6-%CF%84%E1%BD%B8%CE%BD-%CE%BC/#comment-67]

Υ.Γ

Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης ο Ακρίτας έλεγε πως "αυτός που δεν είναι ταπεινός δεν είναι Χριστιανός"

Άραγε οι "αποτειχισμένοι" τίθενται εκτός  λίστας και δεν υπάρχει  περίπτωση να θεωρηθεί ως «ληστής» της θεολογίας και τούτος; (Έχε κατά νου τον  έναν από τους δύο ληστές και αναπαύου…)

                                                                                                                   

Αρχική / Απόψεις / Ερώτηση πρός τὸν κ. Ἀμβρόσιο καὶ τὸν Μητροπολίτη Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιο.

Ερώτηση πρός τὸν κ. Ἀμβρόσιο καὶ τὸν Μητροπολίτη Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιο.

Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος: «Ως άτομο και ως πιστός, πιστεύω ότι οι Παπικοί είναι αιρετικοί!

ΕΠΙΣΗΜΩΣ, ως Επίσκοπος, δεν δύναμαι ει μη να ακολουθήσω την άποψη της Εκκλησίας μας, ότι οι Παπικοί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ,αλλά σχισματικοί»!

Τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου:

Κύριε Ἀμβρόσιε καὶ κ. Μητροπολίτα Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιε,
μὲ ἀφορμὴ τὶς δηλώσεις σας σχετικὰ μὲ τὸ ἂν ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση ἢ σχίσμα θέλω νὰ θέσω, σὰν πιστὸς τῆς Ἐκκλησίας, καὶ στοὺς δύο τὸ παρακάτω ἐρώτημα:
Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς εἶπε τὰ ἑξῆς:

«Ἐσχίσαμεν αὐτοὺς καὶ ἀπεκόψαμεν τοῦ κοινοῦ τῆς Ἐκκλησίας σώματος· οὐκοῦν ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ἀπεστράφημεν, καὶ διὰ τοῦτο αὐτῶν ἐχωρίσθημεν»· «αἱρετικοί εἰσιν ἄρα, καὶ ὡς αἱρετικοὺς αὐτοὺς ἀπεκόψαμεν» (Ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ, PG τ. 160, στλ. 157Β, 160Α, 161Α, ῾Ομολογία).

Σᾶς ἐρωτῶ λοιπόν, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος τὰ εἶπε αὐτὰ ὡς ἰδιώτης ἢ ὡς Ἐπίσκοπος; Εἶναι ἡ τριπλὴ ἐπανάληψη τῆς λέξης αἱρετικὸς τυχαία ἢ δηλώνει ξεκάθαρα τί ἐστι παπισμός; Ἡ ὁμοφωνία καὶ τὸ «αὕτη ἡ πίστη τῶν…» τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἐκκλησία ἐννοεῖται μεταξὺ ἰδιώτου καὶ θέσεως ἢ ἐπαγγέλματος ἢ μεταξὺ τῶν πιστῶν καὶ τῶν Ἁγίων;

Εἶναι γιὰ σᾶς ἡ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου ἔγκυρη ἢ ἔπεσε καὶ αὐτὸς «θῦμα τοῦ ἀρχέκακου ὄφεως», ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ Πατριάρχης;

Περιμένω τὴν ἀπάντηση σας μιὰς καὶ οἱ δύο ἐκφραστήκατε δημόσια. Ἐλπίζω νὰ μὴν φέρω μεταξύ σας διχόνοια μὲ τὸ ἐρώτημά μου.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου