ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ (άνθρωπος αληθινός είναι μόνον εκείνος που πιστεύει με ακρίβεια τα δόγματα της πίστεως!)

 

ΑΓΑΠΗ  ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

         Ο Χρυσ.  υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να μισούμε ούτε τους αιρετικούς, 
αλλά να προσπαθούμε με αγάπη να τους πείσουμε. Ο λόγος που χρησιμοποιούμε
 ως όπλο κατά των αιρετικών, δε χτυπάει, για να τους ρίξει κάτω, αλλά για να τους
 σώσει. Τούτη η μάχη στήνει τρόπαιο για τη σωτηρία των εχθρών αιρετικών
 (MG  56,248). Και ο Απ. Παύλος το ίδιο συνιστά: «Αιρετικόν άνθρωπον μετά 
μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού» (Τίτου γ’ 10). Θα συμβουλέψουμε με 
αγάπη και πρώτη και δεύτερη φορά τον αιρετικό’  κι’ αν δούμε ότι εμμένει στην 
πλάνη του, τότε θα τον εγκαταλείψουμε, αλλά και πάλι με λύπη. Πάντως 
ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία είναι ξένα και αντίθετα προς το χριστιανικό 
πνεύμα.

       Να είμαστε κοντά σε όλους και να ευεργετούμε τους πάντες’  όταν όμως 
ακόμη και οι αδελφοί μας διαφωνούν μαζί μας στις αλήθειες της πίστεως, 
να τους θεωρούμε σαν ξένους και βαρβάρους.

Γιατί άνθρωπος αληθινός

είναι μόνον εκείνος που πιστεύει με ακρίβεια τα δόγματα της πίστεως 

(MG55,462).  

" Μερικοί σύγχρονοι θεολόγοι, γιά νά δικαιολογήσουν τόν ὅρο Ἐκκλησία καί γιά τούς ἑτεροδόξους, ἐπικαλοῦνται καί τήν φράση αὐτή..." !

 "Μερικοί σύγχρονοι θεολόγοι, γιά νά δικαιολογήσουν τόν ὅρο Ἐκκλησία καί γιά τούς ἑτεροδόξους, ἐπικαλοῦνται καί τήν φράση αὐτή καί ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Μέγας Βασίλειος ὀνομάζει Ἐκκλησίες καί τίς κοινότητες τῶν αἱρετικῶν, ὁπότε αὐτό, ὅπως ἰσχυρίζονται, δίδει τό δικαίωμα νά ὀνομάζουν ὅλους τούς Χριστιανούς ἐκτός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ὅτι ἀνήκουν σέ Ἐκκλησίες."

Τά «σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν»

τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Στήν ἀναφορά τῆς θείας Λειτουργίας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου γίνεται λόγος γιά τά «σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν». Ὁ Μέγας Βασίλειος μεταξύ τῶν ἄλλων προσεύχεται στόν Θεό: «Παῦσον τά σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν».

Μερικοί σύγχρονοι θεολόγοι, γιά νά δικαιολογήσουν τόν ὅρο Ἐκκλησία καί γιά τούς ἑτεροδόξους, ἐπικαλοῦνται καί τήν φράση αὐτή καί ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ Μέγας Βασίλειος ὀνομάζει Ἐκκλησίες καί τίς κοινότητες τῶν αἱρετικῶν, ὁπότε αὐτό, ὅπως ἰσχυρίζονται, δίδει τό δικαίωμα νά ὀνομάζουν ὅλους τούς Χριστιανούς ἐκτός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ὅτι ἀνήκουν σέ Ἐκκλησίες.

Αὐτό ἐκ πρώτης ὄψεως εἶναι λογικοφανές, ἀλλά ἐάν ἀναλύση κανείς τό θέμα θά διαπιστώση ὅτι τέτοιες ἑρμηνευετικές ἀποδόσεις στόν Μέγα Βασίλειο εἶναι ἐσφαλμένες.

Κατ’ ἀρχάς ἀμέσως μετά τήν προσευχή «παῦσον τά σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν» ἀκολουθεῖ ἡ προσευχή: «τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον τῇ δυνάμει τοῦ ἁγίου σου Πνεύματος». Αὐτό σημαίνει ὅτι ἐδῶ γίνεται διάκριση μεταξύ τῶν σχισμάτων, πού πρέπει νά παύσουν νά ὑπάρχουν, καί τῶν ἐπαναστάσεων τῶν αἱρέσεων πού πρέπει νά καταλυθοῦν μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καί αὐτό γιατί οἱ αἱρέσεις εἶναι προϊόντα τοῦ πονηροῦ πνεύματος, τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων.

Ἔπειτα, στήν ἴδια εὐχή τῆς ἀναφορᾶς προσεύχεται: «τούς ἐσκορπισμένους ἐπισυνάγαγε∙ τούς πεπλανημένους ἐπανάγαγε καί σύναψον τῇ ἁγίᾳ σου καθολικῇ καί ἀποστολικῇ Ἐκκλησία». Ἔτσι, ὑπάρχει ἡ Μία, Ἁγία, Ἀποστολική καί Καθολική Ἐκκλησία καί «οἱ πεπλανημένοι» πού ἔχουν ἀπομακρυνθῆ ἀπό αὐτή καί πρέπει νά ἐπιστρέψουν σέ αὐτήν.

Ὅποιος δέν μπορεῖ νά κάνη τήν διάκριση μεταξύ σχισμάτων καί αἱρέσεων, δέν μπορεῖ νά καταλάβη τόν λόγο τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί κατά τόν τρόπο αὐτό τόν παρερμηνεύει καί τόν ἀδικεῖ.

Ας συγχωρήσουμε ἀπ᾿ τὴν καρδιά μας κάθε ἐχθρό, ὅπως Ἐκεῖνος...

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης, Τα πνευματικά όπλα του χριστιανού

…Μὴ μείνουμε χωρὶς τὰ ὅπλα μας· τὴ νηστεία, τὴν προσευχή, τὴν ἐλεημοσύνη, καὶ τὴ συγχώρησι…

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης, Τα πνευματικά όπλα του χριστιανού

Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου

ΑΥΡΙΟ, ἀγαπητοί μου, ἀρχίζει ἡ ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ποὺ διαρκεῖ σαράντα μέρες. Πρώτη μέρα εἶνε ἡ Καθαρὰ Δευτέρα, τελευταία τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου.

Ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ ν᾿ ἀγωνισθοῦμε. Ἔχουμε ἐχθρούς. Οἱ δὲ μεγαλύτεροι ἐχθροί μας εἶνε τρεῖς· πρῶτος ἡ σάρκα μὲ τὶς κακὲς ἐπιθυμίες της, δεύτερος ὁ κόσμος μὲ τὰ φόβητρα καὶ τὰ θέλγητρά του, καὶ τρίτος ὁ σατανᾶς, ποὺ ὅπως λέει ὁ ἀπόστολος Πέτρος «ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ» (Α΄ Πέτρ. 5,8).

Εμίσησάν με δωρεάν (περί μίσους)... Το παράπονο του Χριστού για όσους τον μίσησαν είναι ότι τον μίσησαν δωρεάν!

Εμίσησάν με δωρεάν (περί μίσους)

Το μίσος είναι κατάσταση κυρίως παθολογική. Ο άνθρωπος που μισεί είναι κατ' εξοχήν άνθρωπος ανασφαλής, που κάτω από σατανική ενέργεια και επίδραση συμπράττει με τον πονηρό, προκειμένου να προκαλέσει κακό στον συνάνθρωπό του.
Η φυσιολογική ίσως κατά την ανθρώπινη λογική αντίδραση στο μίσος είναι το μίσος. Η λογική της ανταπόδοσης. Ο Χριστός βρέθηκε αντιμέτωπος με το μίσος του κόσμου. Με την εμφάνισή του μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο από πάθος και μίσος, παρατηρεί και βλέπει κανείς να συγκλίνουν απέναντι στο Χριστό όλες οι μορφές του μίσους. Τον μισούν γιατί είναι ο Υιός του Θεού, γιατί είναι δίκαιος, γιατί θαυματουργεί και ο λόγος του συνταράσσει τα πλήθη. Μισούν τον Χριστό γιατί αποκαλύπτει την κενότητα των Γραμματέων και των Φαρισαίων . Οι άνθρωποι που μισούν τον Χριστό κυρίως φοβούνται για τη δική τους τύχη, όταν ο Χριστός αποκαλύπτει την υποκρισία τους.

«Ἐμίσησάν με δωρεάν». Μιχαὴλ Μιχαηλίδη

ΟΤΑΝ οι αληθινοί ρήτορες του μίσους και του πολέμου παρουσιάζονται ως «ποιμένες προβάτων» και «άνθρωποι της επιστήμης» μαζί!

                                                                                                

«Ἐμίσησάν με δωρεάν»
  

Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Μέ μίσησαν καί θά ἐξακολουθοῦν νά μέ μισοῦν οἱ ἄνθρωποι, καθώς τό προφήτεψε ὁ Νόμος, καί συγκεκριμένα, ὁ Δαβίδ στούς ψαλμούς του. Μέ μίσησαν, χωρίς καμιά αἰτία καί κανένα λόγο (Ἄλλωστε, τό μῖσος δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τή λογική καί τή σωφροσύνη).
Ὁ Ἰησοῦς ἀπευθύνεται πρός τούς μαθητές Του μετά τόν Μυστικό Δεῖπνο.
Πρόκειται γιά τό κύκνειό Του ἆσμα, δηλαδή τήν τελευταία, τήν ἀσύγκριτη καί ἀνεπανάληπτη διδασκαλία Του, μέ ἀκροατές τούς μαθητές Του καί ἀποδέκτες τούς γραμματεῖς καί φαρισαίους.
Ὅλη αὐτή ἡ διδασκαλία Του - ἀληθινός καί μέγας ἠθικός θησαυρός τοῦ Εὐαγγελίου-, ἀποτελεῖ τήν πρώτη, ἀπό τίς 12 εὐαγγελικές περικοπές, πού διαβάζονται τή Μ. Πέμπτη τό βράδυ στήν Ἀκολουθία τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου,περιλαμβάνεται δέ, στά κεφάλαια τοῦ κατά Ἰωάννην Εὐαγγελίου ΙΓ´- ΙΖ´.
 Σήμερα, ρίχνουμε μιά γρήγορη ματιά στούς τελευταίους στίχους τοῦ ΙΕ΄κεφαλαίου τοῦ κατά Ἰωάννην Εὐαγγελίου.
«Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν καί ὑμᾶς διώξουσιν». «Θά σᾶς μισοῦν, γιατί δέν εἶστε ἐκ τοῦ κόσμου», δηλαδή, κοσμικοί καί ἁμαρτωλοί.