''[..]Τί νὰ ποῦμε πλέον; Ἔλεος, πατέρες. Ἔλεος. Τὶ
σχέση ἔχουν τὰ λεγόμενα τοῦ ἁγίου Ἱωάννου μὲ τὴν προσπάθεια νὰ ἐπιβληθοῦν στὴν Ἐκκλησία
οἱ αὐθαίρετες καὶ ἀνορθόδοξες ἀπόψεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, μπορεῖ νὰ τὸ
διαπιστώσει καὶ ὁ ἔχων νοῦ κώνοπος.''
(Γ. Κ. Τζανάκης)
ΕΛΕΟΣ ΠΑΤΕΡΕΣ! ΕΛΕΟΣ
Στὴν ἐπιστολὴ τοῦ Πατριάρχου Κπόλεως πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν ( μὲ ἠμερομηνία 18 Νοεμβρίου 2016) μεταξὺ τῶν πολλῶν θαυμαστῶν ἀναφέρονται καὶ τὰ κάτωθι:
«Τυγχάνει πανθομολογούμενον, ότι η
Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία, η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, αποφαίνεται
και αποφασίζει τα κατά το δόγμα και το πολίτευμα αυτής εν Ιεραίς Συνόδοις,
τοπικαίς, ευρυτέραις, Μείζοσιν ή Αγίαις και Μεγάλαις, και εν Οικουμενικαίς, αι
δε δια της επικλήσεως και εν Πνεύματι Αγίω λαμβανόμεναι Συνοδικαί αποφάσεις αποτελούσι
μίαν φωνήν, ως αποφαίνεται και ο Ιερός Χρυσόστομος, γράφων ότι "μίαν εν
Εκκλησία, δει φωνήν είναι αεί"
(Εις Α’ Κορινθίους ΛΣΤ , P.G. 61,
315).»
Στὸ
ἐρμηνεία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου τῆς Α΄ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς στὸν
λστ΄Λόγον ὁ ἅγιος ἀναφέρει τὴν παραπάνω μνημονευόμενη φράση. «Καὶ γὰρ
μίαν ἐν ἐκκλησίᾳ δεῖ
φωνὴν εἶναι ἀεὶ»
Χρησιμοποιεῖται
ἡ φράσις αὐτὴ ἀπὸ τὸν κειμενογράφο τῆς παραπάνω ἐπιστολῆς γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι ὅταν
ἡ ἐκκλησία ἀποφαίνεται σὲ συνόδους αὐτὲς οἱ ἀποφάσεις ἀποτελοῦν τὴν «μία φωνὴν»
τῆς Ἐκκλησίας, προετοιμάζοντας τὸ ἔδαφος γιὰ νὰ ὑποστηρίξει παρακάτω ὅτι ὅποιος
πεῖ κάτι διαφορετικὸ ἀντιτίθεται στὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία. Αὐτὰ
