Στην Παλαιά Διαθήκη διακρίνουμε δυο αναφορές στο πρόσωπο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ο ΤΡΑΓΟΣ ΤΩΝ ΑΙΓΩΝ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΛΛΗΝΩΝ (ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΔΑΝΙΗΛ 8,21, 7ος αί. π.Χ.) - "ΟΣ ΕΒΑΣΙΛΕΥΣΕ ΠΡΩΤΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ" (Α' ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ 6,2)

https://agonasax.blogspot.com/2019/03/821-7-62.html

Στην Παλαιά Διαθήκη διακρίνουμε δυο αναφορές στο πρόσωπο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η πρώτη είναι στο βιβλίο του προφήτου Δανιήλ κεφάλαιο 8 στίχος 21 (ὁ τράγος τῶν αἰγῶν βασιλεὺς Ἑλλήνων·) 

Η δεύτερη στο βιβλίο Α' Μακκαβαίων, Κεφάλαιο 1, στίχος 1. (Καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ πατάξαι Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου τὸν Μακεδόνα, ὃς ἐξῆλθεν ἐκ τῆς γῆς Χεττειείμ, καὶ ἐπάταξε τὸν Δαρεῖον βασιλέα Περσῶν καὶ Μήδων καὶἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ πρότερος ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα.)   

και Κεφάλαιο 6, στίχος 2 
(καὶ τὸ ἱερὸν τὸ ἐν αὐτῇ πλούσιον σφόδρα, καὶ ἐκεῖ καλύμματα χρυσᾶ καὶ θώρακες καὶ ὅπλα, ἃ κατέλιπεν ἐκεῖ Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου βασιλεὺς ὁ Μακεδών, ὃς ἐβασίλευσε πρῶτος ἐν τοῖς Ἕλλησι) 

Ας εξετάσουμε τις δυο αναφορές  

ΑΠΟ ΤΟ "ΠΑΙΔΙΟΝ ΙΗΣΟΥΣ" ΕΙΣ ΤΟΝ "ΧΡΙΣΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟΝ" ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ ΔΑΝΙΗΛ!

"Επίσης και ο προφήτης  Δανιήλ «Χριστόν ηγούμενον» ονομάζει τον μέλλοντα Λυτρωτή, τον οποίο είδε εν αποκαλύψει, εν μορφή υιού ανθρώπου, του οποίου ορίζει και τον χρόνο της ελεύσεως…" (Αγίου Νεκταρίου)

Εκείνο που ενδιέφερε το νεαρό Δανιήλ και τους τρεις φίλους του, ήταν να παραμείνουν σταθεροί στις πατρικές τους παραδόσεις και στην εφαρμογή του Μωσαϊκού νόμου.

                     ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΔΑΝΙΗΛ

Ο προφήτης Δανιήλ είναι ένας από τους τέσσερις μεγάλους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Γεννήθηκε στην Άνω Βηθαρά και έζησε στα τέλη του 7ου με τις αρχές 6ου π.Χ. αιώνα. Ανήκε στη φυλή του Ιούδα και καταγόταν από τη βασιλική οικογένεια του Δαβίδ (Δανιήλ 1,3-6). Το όνομά του σημαίνει "ο Κύριος είναι ο κριτής μου".
 

Ο βασιλιάς των Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορ πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ, την κατέλαβε και έσυρε τους κατοίκους της αιχμάλωτους στη Βαβυλώνα. Έτσι ο Δανιήλ σε νεαρή ηλικία οδηγήθηκε μαζί με τους γονείς του αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα το 605 π.Χ. (Δανιήλ 1,4). Ο βασιλιάς διέταξε τον Ασπενάζ, προϊστάμενο του προσωπικού του, να επιλέξει από τους Ισραηλίτες όσους νέους ήταν από βασιλική γενιά ή από οικογένειες ευγενών. Αυτοί δεν έπρεπε να έχουν κανένα σωματικό ελάττωμα. Έπρεπε να είναι εμφανίσιμοι, να έχουν μεγάλη μόρφωση και να διαθέτουν γνώση και αντίληψη, προκειμένου να προσληφθούν στα ανάκτορα, στην υπηρεσία του βασιλιά. Θα τους δίδασκαν να διαβάζουν και να γράφουν τη γλώσσα των Βαβυλωνίων.