Ανδρέας Σταλίδης: Η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ μπορεί να αξιολογηθεί καλύτερα από ανθρώπους με γνώση της ύλης των βιβλίων θρησκευτικών της προηγούμενης κυβέρνησης.

Ούτε θρησκειολογία, ούτε κατήχηση: Πατριδογνωσία!

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 24 Σεπτεμβρίου 2019.

«Οι Σουηδοί είναι ίσως ο λιγότερο θρησκευόμενος λαός στην Ευρώπη. Όμως αδυνατείς να καταλάβεις αυτή τη χώρα, εκτός αν συνειδητοποιήσεις ότι οι θεσμοί, οι κοινωνικές πρακτικές, οι οικογένειες, η πολιτική και ο τρόπος ζωής έχουν θεμελιωδώς διαμορφωθεί από τη λουθηρανική κληρονομιά». Μία φράση του Σάμουελ Χάντινγκτον στο περίφημο βιβλίο «Η Σύγκρουση των Πολιτισμών» του 1995, το οποίο άφησε εποχή.

Ιστορική σύνοψη της δημιουργίας του μακεδονικού ζητήματος και της δήθεν «μακεδονικής» γλώσσας.

Ιστορική σύνοψη της δημιουργίας του μακεδονικού ζητήματος και της δήθεν «μακεδονικής» γλώσσας.

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Κατ’ αρχάς «σλαβομακεδονική γλώσσα» δεν υπάρχει ή μάλλον δεν υπήρχε. Ας δούμε πώς δημιουργήθηκε. Στα μέσα του 19^ου αιώνα πληθυσμοί στα Βαλκάνια μιλούσαν βουλγάρικα και σέρβικα. Δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά σε άλλη γλώσσα ή διάλεκτο. Οι Ρώσοι αποφάσισαν τη δεκαετία του 1860 (ή ίσως λίγο νωρίτερα, κατ’ άλλους) ότι δεν τους αρκεί η Ελλάδα για σύμμαχος στην περιοχή. Σημειώνω ότι η Ελλάδα είχε ήδη ανεξάρτητο κράτος από το 1827. Κατά τα άλλα, Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα βουλγάρικα είναι συγγενής γλώσσα των ρώσικων. Σλάβοι όλοι. Αποφάσισαν να προωθήσουν την ανεξαρτησία των Βουλγάρων στα Βαλκάνια, ώστε να είναι ο σύμμαχός τους στην περιοχή, που θα τους επιτρέπει να βγαίνουν στις θερμές θάλασσες.

Αυτό δεν είναι κρυφό. Το ανακοίνωσαν επισήμως στο δεύτερο πανσλαβιστικό συνέδριο στην Μόσχα το 1867. Είχε προηγηθεί ένα άλλο πανσλαβιστικό συνέδριο το 1856 (δεν θυμάμαι σε ποια πόλη, ίσως στη Βουδαπέστη; Δεν είμαι σίγουρος. Γράφω πρόχειρα τώρα).  Λίγο πιο πριν, το 1864 είχε τοποθετηθεί πρέσβης της Ρωσίας στην Κων/πολη ο Ιγνάτιεφ, που ανέλαβε δράση στο θέμα. Κοίταξαν τον χάρτη. Για να μπορεί η Βουλγαρία να επιτελέσει τον ρόλο που ήθελαν οι Ρώσοι, έπρεπε να βρέχεται από το Αιγαίο. Άν ήταν πολύ «χοντρό» να διεκδικήσουν την ίδια την Κων/πολη, όπου δεν υπήρχαν άλλωστε πολλοί βουλγαρόφωνοι, ήταν πολύ πρόσφορο να διεκδικήσουν την Μακεδονία.

Υπεραναπλήρωση «προοδευτικότητας» Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Υπεραναπλήρωση «προοδευτικότητας»

ΠΗΓΗ:http://aktines.blogspot.gr/2017/10/blog-post_865.html

Υπεραναπλήρωση «προοδευτικότητας»

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 10 Οκτωβρίου 2017 με τον τίτλο «Τι ισχύει στη Μ. Βρετανία»

Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αναμφίβολα το πιο κοινωνικά φιλελεύθερο και πολυπολιτισμικό κράτος της Ευρώπης. Για την αλλαγή φύλου εκεί ισχύουν τα κάτωθι: αναγνώριση αλλαγής φύλου γίνεται με δύο τρόπους, εκτός αν έχει ήδη αναγνωριστεί σε άλλη χώρα. Ο πρώτος προϋποθέτει τέσσερα πράγματα: ελάχιστη ηλικία 18 ετών, διάγνωση «δυσφορίας φύλου» (gender dysphoria), τουλάχιστον δύο χρόνια ζωής με το νέο φύλο και πρόθεση να ζήσει κανείς με το νέο του φύλο για όλη του τη ζωή. Ο δεύτερος τρόπος επιτρέπει το ίδιο αίτημα και σε όσους δεν έχουν διάγνωση δυσφορίας φύλου, αλλά επιθυμούν την αλλαγή φύλου για άλλους λόγους. Απαιτούνται οι εξής επιπλέον προϋποθέσεις: να έχει προηγηθεί εγχείρηση αλλαγής φύλου, τουλάχιστον έξι  χρόνια ζωής με το νέο φύλο και μετοχή σε γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης αναγνωρισμένο από το κράτος.

Ανδρέας Σταλίδης: Υπεραναπλήρωση «προοδευτικότητας»

Υπεραναπλήρωση «προοδευτικότητας»

Υπεραναπλήρωση «προοδευτικότητας»

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 10 Οκτωβρίου 2017 με τον τίτλο «Τι ισχύει στη Μ. Βρετανία»

Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αναμφίβολα το πιο κοινωνικά φιλελεύθερο και πολυπολιτισμικό κράτος της Ευρώπης. Για την αλλαγή φύλου εκεί ισχύουν τα κάτωθι: αναγνώριση αλλαγής φύλου γίνεται με δύο τρόπους, εκτός αν έχει ήδη αναγνωριστεί σε άλλη χώρα. Ο πρώτος προϋποθέτει τέσσερα πράγματα: ελάχιστη ηλικία 18 ετών, διάγνωση «δυσφορίας φύλου» (gender dysphoria), τουλάχιστον δύο χρόνια ζωής με το νέο φύλο και πρόθεση να ζήσει κανείς με το νέο του φύλο για όλη του τη ζωή. Ο δεύτερος τρόπος επιτρέπει το ίδιο αίτημα και σε όσους δεν έχουν διάγνωση δυσφορίας φύλου, αλλά επιθυμούν την αλλαγή φύλου για άλλους λόγους. Απαιτούνται οι εξής επιπλέον προϋποθέσεις: να έχει προηγηθεί εγχείρηση αλλαγής φύλου, τουλάχιστον έξι  χρόνια ζωής με το νέο φύλο και μετοχή σε γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης αναγνωρισμένο από το κράτος.