«Ἐγὼ εἶπα θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες καὶ ὅμως ἐσεῖς μείνατε ἄνθρωποι καὶ πεθαίνετε.[1]»

 

«Ἐγὼ εἶπα θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες καὶ ὅμως ἐσεῖς μείνατε ἄνθρωποι καὶ πεθαίνετε.[1]»

  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ   ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΜΗΝΑ

 Σύμφωνα μέ τόν θεόσταλτο ψαλμό, ὁ θάνατος εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνταρσίας τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Θεόν καί ἐν ὅσῳ διαρκεῖ ἡ ἀπιστία, παραμένει ἀνίατη ἀρρωστημένη μεταπτωτική κατάσταση. Ἐν τούτοις, ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ὁ Μεσσίας, ἦρθε ἵνα σωθεῖ ὁ κόσμος δι’Αυτοῦ καί προσφέρεται ὡς θυσία ἄμωμος διά τήν ἵασιν καί τήν ἀνάστασιν τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν. « Εἶπεν ὁ Κύριος… ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑμῖν δώσει· τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν ὁ Θεός.»(Ἰωάν. ς΄,27).

Ἐκ τῶν ἀνωτέρῳ ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ἀνόητος καὶ ἀτυχής ὁ λόγος τῶν ἀπίστων ἐκείνων, ὅταν ἐπιπόλαια προτρέπουν τούς ἀνθρώπους νά καλλιεργοῦν τά πάθη τῆς σαρκός,-πορνεία, μοιχεία, παιδεραστία, κιναιδισμό, κτηνοβασία, ἀνταλλαγή συντρόφων, ἐμπόριον  ψυχῶν καί σωμάτων,-ὡς δῆθεν φυσιολογική βιολογική ἀνάγκη ἤ μορφή ἐλευθερίας, διότι ἡ  μεταπτωτική πορεία τοῦ ἀνθρώπου συνυπάρχει μέ τήν σῆψιν καί τόν θάνατον, πού δέν εἶναι φυσιολογικό. Ὁ θάνατος (ψυχικός καί σωματικός) εἶναι παρά φύσιν κατάσταση, ὡς συνέπεια τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος.

«Οι Παίδες ευσεβεία συντραφέντες, δυσσεβούς προστάγματος καταφρονήσαντες...»

«Οἱ Παῖδες εὐσεβείᾳ συντραφέντες, δυσσεβοῦς προστάγματος καταφρονήσαντες...^[1]»

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ  ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΜΗΝΑ

Ἡ σωτήριος δωρεά τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, εἶναι ὁ λόγος τοῦ Πατρός. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρός, διά τοῦ Υἱοῦ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι, μεταφράζεται ὡς ἡ μόνη καί μοναδική Ἀλήθεια ἐπί τῆς γῆς^[2]. Ἡ Τριαδική αὐτή Ἀλήθεια ἐλευθερώνει καί σώζει τόν κάθε πιστό ἄνθρωπο^[3], προστατεύοντάς τον ταυτόχρονα ἀπό ἔργα ἀτιμίας καί δόλου, δηλαδή ἔργα τοῦ πονηροῦ δαίμονος. Εἶναι τά ἔργα αὐτά μέ τά ὁποῖα ἡ νέα Τάξις πραγμάτων, ἡ Νέα Ἐποχή, προσπαθεῖ νά δελεάσει καί νά ἐξαπατήσει μέ ψέμα καί ἀπάτη ὅλους ὅσους τυχόν τήν ἐμπιστευθοῦν.