ΘΕΜΑ: ΑΚΟΛΑΣΙΑ-ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ!
«Ας απομακρύνουμε τους νέους… από την ακολασία, γιατί αυτός ο πόλεμος είναι σκληρός και τίποτε δεν ενοχλεί τόσο αυτή την ηλικία, όσο αυτό το πάθος» (MG 54,652)
Αδελφοί, μέσα στην Αγία Γραφή ό,τι έχει ειπωθεί ωθεί όλους μας προς την αρετή, μικρούς και μεγάλους. Ο απόστολος Ιούδας, ως γνήσιος δούλος του Ιησού Χριστού, καθώς υπερασπίζεται τη σωφροσύνη των αδελφών του που πίστεψαν στον Υιό της Μαρίας κλείνει μέσα σε είκοσι πέντε στίχους τον εν Χριστώ αγώνα του αλλά και την αγωνία του, μία αγωνία που ξεσκεπάζει τα θέμελα ενός σαθρού οικοδομήματος που τον καιρό εκείνο οι οικοδόμοι της αίρεσης των «ασεβών» άρχισαν να χτίζουν με υλικά που ανέσυραν μέσα από τον βυθό ορμητικών ποταμιών, εννοείται των «ερωτικών επιθυμιών» τους. Στο οικοδόμημα - διδασκαλείο αυτό της «ασέλγειας», οι ψευδοδιδάσκαλοι του καιρού εκείνου, παρέδωσαν τα πρώτα τους μαθήματα που έχουν σχέση με τη «γενετήσια επιθυμία» του ανθρώπου, δηλαδή με την «ερωτική επιθυμία που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο συζύγους»!
Θυμίζω στο σημείο αυτό το φωτιστικό εισαγωγικό σχόλιο του αείμνηστου Ιωάννη Κολιτσάρα πάνω στην εν λόγω επιστολή: «Ο συγγραφέας αναγκάστηκε να στείλει εσπευσμένα την επιστολή αυτή εξαιτίας των αιρετικών που εμφανίστηκαν στους κόλπους της Εκκλησίας και αποτελούσαν με τη διδασκαλία τους και τη φιλελεύθερη ζωή τους κίνδυνο για τους πιστούς. Ζητεί από τους Χριστιανούς παραλήπτες «να συνεχίσουν τον αγώνα για την πίστη, που μια για πάντα δόθηκε στο λαό του Θεού» (στιχ. 3). Οι αιρετικοί χαρακτηρίζονται ως «ασεβείς», γιατί παρερμηνεύουν τη χάρη του Θεού θεωρώντας την ως δικαιολογία για την ανήθικη ζωή τους και αρνούνται «ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μοναδικός Κύριος μας» (στιχ. 4)»[1].