ΑΚΡΙΒΙΑ Ή ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ;

 

‘’Ας ευχηθούμε, αδελφοί, όλους να μας φυλάξει,

ο Κύριός μας Ιησούς, κανέναν να μη χάσει’’

ΠΕΡΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ

 

ΘΕΜΑ: ΑΚΡΙΒΙΑ Ή ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ;

 

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Επιτρέψτε μου πολύ σύντομα να αναφερθώ στο θέμα αυτό που ταλαιπωρεί το σώμα της Στρατευομένης Εκκλησίας.

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ

Με απλά λόγια, θυμίζουμε ότι η Εκκλησία ως άλλο πλοίο ταξιδεύει προς το «ουράνιο λιμάνι» με Κυβερνήτη τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Η ακρίβεια λοιπόν και η οικονομία είναι η μία όψη του νομίσματος, είναι ο τρόπος του πλοιάρχου που ναι μεν έχει σκοπό να φτάσει στο τάδε λιμάνι (ακρίβεια) όπου θα παραδώσει το «εμπόρευμα», αλλ’ όμως όταν βρει κάποιο εμπόδιο ή κάποιον άλλο κίνδυνο, π.χ. από ληστές της Θεολογίας, αλλάζει πορεία (χάρη οικονομίας) έως ότου ξεπεραστούν τα όποια εμπόδια - κίνδυνοι.

Όταν λέω «εγώ είμαι της ακρίβειας», σφάλω οικτρά, όπως επίσης όταν πω  «εγώ είμαι της οικονομίας». Γιατί; Γιατί είναι αδύνατον ή καλύτερα παράλογο να μιλούμε για «κυβερνητική» με ή χωρίς «ακρίβεια», με ή χωρίς «οικονομία». Και ερωτώ, είναι ή όχι πλάνη το να λέει κάποιος «εγώ είμαι της ακρίβειας»; Και πάλι είναι ή όχι πλάνη το να λέει «εγώ είμαι της οικονομίας»;

ΑΚΡΙΒΕΙΑ (Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ)

Τι θα πει «Ακρίβεια»;

Εδώ ας λάβουμε υπόψη δύο πράγματα. Πρώτον, ποιος είναι από τον Θεό ορισμένος να βάλει τα χέρια του πάνω στο τιμόνι του πλοίου. Λέει π.χ. κάποιος αδελφός «Δεν αλλάζω πορεία, κρατώ το τιμόνι σταθερά / ακρίβεια», αν και βλέπει μπροστά του κάποιο εμπόδιο - κίνδυνο. Ή άλλος πάλι λέει «Δεν πρέπει να συγκρουστούμε, καλύτερα να στρίψουμε για λίγο το τιμόνι / οικονομία».

Αδελφοί, το θέμα εδώ δεν είναι ποιος έχει την καλύτερη γνώμη αλλά ποιος έχει την ευθύνη, δηλαδή ποιος είναι ορισμένος από τον Θεό να κρατά το ΤΙΜΟΝΙ (π.χ. της αποτείχισης). 

Και δεύτερον! Ναι, το ΤΙΜΟΝΙ του εαυτού μου, το κρατώ εγώ, και -εάν διαφωνώ-μπορώ να καθίσω στο σπίτι μου και να προσευχηθώ για τα επόμενα «χίλια» χρόνια ή έως ότου, ο ίδιος αλλάξω πορεία και γνώμη. Αλλ’ όμως, όταν κατηγορώ τους αδελφούς μου που ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ τον «Χριστό», δηλ. τον χρισμένο από το Θεό να οδηγεί π.χ. την Αποτείχιση, τότε τι;

Να σημειώσουμε επιπλέον ό,τι έλεγε ο π. Μάξιμος: «Γέροντας δεν γίνεσαι, σε κάνουν». Ας αντικαταστήσουμε, λοιπόν τη λέξη «Γέροντας», με τη λέξη «Πλοίαρχος», και πάλι! ας καταστήσουμε εντός των καρδιών μας τον φόβο του Θεού, που δεν είναι άλλος από τον φόβο του σχίσματος.

Λοιπόν, τι θα πει «Ακρίβεια»; Ακρίβεια θα πει, αυτός που συν Θεώ κρατά το Τιμόνι να κάνει το ακριβές θέλημα του Θεού, ό,τι δηλαδή του ψιθυρίζει ο Θεός στο αυτί, δηλ. να αλλάξει πορεία ή να μην αλλάξει. Ή να κρατήσει το Τιμόνι σταθερό και να συγκρουστεί με το «εμπόδιο» ή να μην το κρατήσει αλλά να στρίψει για να αποφύγει τη «σύγκρουση» (μια σύγκρουση που δεν θα βάλει σε κίνδυνο το φθαρτό εμπόρευμα του πλοίου, αλλά το πολύτιμο «εμπόρευμα» που λέγεται άνθρωπος ή καλύτερα ψυχές ανθρώπων.).

Λοιπόν, αδελφοί, ΑΚΡΙΒΕΙΑ Ή ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ;

 

Ευχαριστώ πολύ.

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ

Πτολεμαΐδα 2 Απριλίου 2026

 

Υ.Γ.

Περί φιλαρχίας (κληρικών και λαϊκών)!

Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης λέγει για τον Επίσκοπο ότι όταν στέκεται πάνω στο Δεσποτικό, ομοιάζει με πλοίαρχο που στέκεται άγρυπνος στο ποιο υψηλό τόπο του πλοίου, που ατενίζει μακριά κι έτσι κυβερνά το πλοίο της Μητροπόλεώς του με ασφάλεια. Οι ιεροί Κανόνες πάλι τιμωρούν αυστηρά όποιον κληρικό ανατρέπει τον Επίσκοπο ένεκεν φιλαρχίας αλλά επαινούν όποιον για λόγους πίστεως παύει την μνημόνευση του ονόματός του «εν ταις ιεραίς τελετές».

Αλήθεια, όσοι ανατρέπουν, όχι έναν ασεβή και άδικο (Απ. Κανών λα'), αμελή και ράθυμο Επίσκοπο (Απ. Κανών νη'), αλλά, αλλά πλέον των 7 Αποτειχισμένων Πατέρων που με συμφωνία οδηγούν το πλοίο της Εκκλησίας…, ποία η ευθύνη τους; Ποια η τιμωρία που τους αρμόζει; Πόσο μεγάλο το αδίκημά τους και εναντίον ποίου (Κυβερνήτη); Άξιοι τιμής καθώς ατιμάζουν (κατακρίνουν) τους εν λόγω Πατέρες, γίνεται;

Ναι, άξιοι τιμής όταν ενεργούν κατά συνείδηση και προτιμούν την κατά μόνας λατρεία του Θεού, εν τη καρδία τους. Άξιοι όμως τιμωριών όταν θέλουν να επιβάλλουν ή καλύτερα να βάλουν το χεράκι τους πάνω στο ΤΙΜΟΝΙ, ενν. χωρίς να είναι καλεσμένοι από τον Θεό, από το Πνεύμα της Αληθείας...

«Γράφει δε και Διονύσιος ο Αλεξανδρείας και ομολογητής εν τη προς Ναυάτον Επίσκοπον επιστολή, ότι πρέπει να πάθη τινας, ό,τι κακόν και αν είναι, μόνον να μη σχίση την Εκκλησίαν∙ και ότι είναι ενδοξότερον το μαρτύριον, όπου ήθελεν υπομείνη τινάς, δια να μη σχίση την Εκκλησίαν, παρά το μαρτύριον όπου ήθελεν υπομείνη δια να μη ειδωλολατρήση, επειδή εις μεν το υπέρ του μη ειδωλολατρήσαι μαρτύριον, δια την ωφέλειαν της ιδικής του ψυχής μαρτυρεί∙ εις δε το υπέρ του μη σχίσαι την Εκκλησίαν, δια την ωφέλειαν και ένωσιν όλης της Εκκλησίας μαρτυρεί.» (ΠΗΔΑΛΙΟΝ, ΚΑΝΩΝ ΛΑ΄)

ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ, ΜΗ ΣΧΙΖΕΙΣ ΤΗΝ «ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ». ΑΜΗΝ!