ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥ! «ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ» Ή ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΖΩΗΣ;

 

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥ!

«ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ» Ή ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΖΩΗΣ;

Έχεις ακούσει π.χ. ότι η Τάδε «(…) 9 ετών, πέθανε μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον Ιούλιο του 2017 και οι γονείς της συμφώνησαν ότι τα όργανα της, καρδιά, συκώτι, νεφρά και πάγκρεας, θα δωριστούν σε τέσσερις άλλους ανθρώπους»; Μην τους πιστεύεις! Μάθε ότι από το 1968 οι ιατροί ορίζουν τον θάνατο βασιζόμενοι στην διάγνωση της μερικής ή ολικής ανεπάρκειας του εγκεφάλου.

Ο ΕΘ, δηλαδή ο εγκεφαλικός θάνατος είναι ένα κοινωνικὸ και κλινικὸ κατασκεύασμα!

Ιδού τι λέγει ο καλός ιατρός Ε. Παναγόπουλος: «Οι μεταμοσχεύσεις οργάνων ξεκίνησαν στις αρχὲς της δεκαετίας του 60. Είχαν όμως τότε να αντιμετωπίσουν δυο σοβαρά προβλήματα. Αφ’ ενὸς τα όργανα απὸ όντως νεκροὺς ήταν ακατάλληλα και μη λειτουργούντα μεταμοσχευόμενα και αφ’ ετέρου η αφαίρεση ανθρωπίνων οργάνων πριν απὸ την διαπίστωση του θανάτου ήταν πράξη ποινικὰ κολάσιμη. Για τη συνέχιση των μεταμοσχεύσεων έπρεπε να βρεθεί μία λύση και η λύση βρέθηκε με τη μετάθεση του ορισμού του θανάτου σε χρονικὴ στιγμὴ πριν απὸ την οριστικὴ παύση της λειτουργίας του οργανισμού. Η ad hoc επιτροπὴ  της ιατρικής σχολής του Harvard  ταύτισε το μη αναστρέψιμο κώμα, που είναι κατάσταση ζωής, με τον θάνατο και δημιούργησε το 1968 τὴν έννοια του ΕΘ…

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ KAI ΕΟΡΔΑΙΑΣ

1ο  ΣΧΟΛΙΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τον χαιρετισμό: "Αγαπητοί αδελφοί και αγαπητές αδελφές,"

Σεβασμιώτατε, ξυπνήστε! Ξεχάστε τις "Αγαπητές αδελφές εκκλησίες" του ΠΣΕ...

«Ουκ ένι άρσεν και θήλυ»!

Δεν υπάρχουν (εν τη Εκκλησία) "Αγαπητοί αδελφοί" και μαζί  "Αγαπητές αδελφές".... Οι πιστοί-βαπτισμένοι είμαστε μέλη του σώματος του Χριστού και όπως ο Χριστός ήταν Άνδρας, έτσι και ΕΜΕΙΣ, 

ΕΙΜΑΣΤΕ λοιπόν, "Αγαπητοί αδελφοί εν Χριστώ"...Σκέτο! Χωρίς διακρίσεις φύλου ή όποιας άλλης διαφορετικότητας στηρίζεται...

2ο  ΣΧΟΛΙΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ την "Εγκύκλιο Χριστουγέννων"

Σεβασμιώτατε, μη ξεχνάτε ότι ο Χριστός ήλθε επί της γης και γι' αυτό το λόγο:  «Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν» (Λουκ. 12,49), δηλαδή, «Ήρθα να βάλω φωτιά εις την γην, φλογερόν ζήλον και ενθουσιασμόν εις τας καρδίας των καλοπροαιρέτων»……

Μην ξεχνάτε και τα παρακάτω λόγια Του,

 «Δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἢ διαμερισμόν» (Λουκ. 12,51)               Νομίζετε ότι ήλθα εις την γην να δώσω υποκριτικήν και ψευδή ειρήνην, όπως την φαντάζονται οι Εβραίοι; Οχι σας λέγω, αλλά έχω έλθει, δια να προκαλέσω διαίρεσιν μεταξύ των ανθρώπων, δια την οποίαν όμως διαίρεσιν υπεύθυνοι θα είναι οι πονηροί και αμετανόητοι άνθρωποι.

 «ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν οἴκῳ ἑνὶ διαμεμερισμένοι, τρεῖς ἐπὶ δυσὶ καὶ δύο ἐπὶ τρισί·» (Λουκ. 12,52)              Διότι από τώρα θα είναι εις ένα σπίτι πέντε χωρισμένοι, τρεις εναντίον δύο και δύο εναντίων τριών.

 «Διαμερισθήσονται πατὴρ ἐπὶ υἱῷ καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί, μήτηρ ἐπὶ θυγατρὶ καὶ θυγάτηρ ἐπὶ μητρί, πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆς» (Λουκ. 12,53)              Και θα χωρισθή ο πατέρας ο άπιστος εναντίον του πιστού υιού του, και ο άπιστος υιός εναντίον του πιστού πατρός του, η μητέρα εναντίον της κόρης της και η κόρη ενάντιον της μητρός· η πενθερά εναντίον της νύμφης και η νύμφη ενάντιον της πενθεράς· τα άπιστα μέλη της οικογενείας εναντίον των πιστών”.

Υ.Γ.

Σεβασμιώτατε, εσείς και ο Οικουμενικός είστε οι "ΔΥΟ" και εμείς είμαστε "ΤΡΕΙΣ", και φταίτε ΕΣΕΙΣ που είμεθα χωρισμένοι ως ιερώς αποτειχισμένοι!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Δημήτριος Εμμανουήλ

..........................................................................................................................................

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ KAI ΕΟΡΔΑΙΑΣ

† ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ

ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ,

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΚΛΗΡΟ, ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ, ΤΙΣ ΜΟΝΑΧΕΣ,

ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΕΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΜΑΣ,

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Αγαπητοί αδελφοί και αγαπητές αδελφές,

Τα σύμπαντα σήμερα γεμίζουν με χαρά,
αφού ο Χριστός γεννιέται από την Παρθένο.[1]

Περιβάλλει και πάλι τον κόσμο μας η γλυκύτητα της Αγίας Νύχτας των Χριστουγέννων, κατά την οποία άγγελοι και άνθρωποι, όλη η πλάση καλωσορίζει στη γη τον Πλάστη της, αναβοώντας «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη»,[2] καθώς «γεννήθηκε για εμάς ο σωτήρας»·[3] γεννήθηκε η ειρήνη, η καταλλαγή και η αιώνια σωτηρία.

Ευχαριστήριο Μητροπολίτου Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Ειρηναίου για τον έρανο της αγάπης

 

ΣΧΟΛΙΟ: ΤΟ ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΗΡΥΓΜΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ (ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ "ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ") 

Ό,τι πονηρό, ό,τι χειρότερο...να μιλάς σε ορθοδόξους Χριστιανούς για "ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ" και για "ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ  ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ"!!! Γιατί; Γιατί ο Χριστός μας δίδαξε την (ΕΚΟΥΣΙΑ ΠΤΩΧΕΙΑ]) ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ και μας είπε ότι τους πτωχούς θα τους έχετε πάντοτε'... Η Εκκλησίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού έχει ως κύριο έργο να ταΐσει τις ψυχές των πεινασμένων Ορθοδόξων με ορθόδοξο λόγο, κι έπειτα...! Ας φροντίσει ο νέος και άπειρος Φλωρίνης να δώσει και λίγο Ορθοδοξία στους μνημονεύοντας αυτόν, μη και πεθάνουν από την "πείνα". 

Ο Φλωρίνης είπε: "...οι άνθρωποι ζητούν τη συμπαράσταση και την φροντίδα μας, για να ορθοποδήσουν και να διάγουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια και χωρίς κοινωνικές ανισότητες ή εμπόδια."

"Βροντοφωνεῖ ὁ ἐπώνυμος τῆς θεολογίας Γρηγόριος, γιατί «ὅσοι ἀστοχοῦν περὶ τὴν ἀλήθειαν» (Β΄Τιμ.2,18), «θὰ προχωροῦν ὅλο καὶ περισσότερο στὴν ἀσέβεια καὶ ἡ διδασκαλία τους θὰ ἐξαπλωθεῖ σὰν γάγγραινα» (Β΄Τιμ.2,16-17)."

Υ.Γ.

Ο ιερός Χρυσόστομος έλεγε πως ''είναι καλύτερα να σε διοικεί κακός άρχοντας παρά νέος και άπειρος''...     

Τέλος, κάπου ο Θεός Λόγος λέγει πως θα δώσει στους ανθρώπους πείνα, "πείνα του ακούσε λόγο Θεού"!

Δημήτριος Εμμανουήλ

Ευλογημένα Χριστούγεννα!

....................................................................................................................

«Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός. Όταν όμως νιώθει τον πόνο του άλλου, τότε, ναι, είναι Άνθρωπος.», έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης.

Ευχαριστήριο Μητροπολίτου Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Ειρηναίου για τον έρανο της αγάπης

Ευχαριστήριο Μητροπολίτου Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Ειρηναίου για τον έρανο της αγάπης.

Αγαπητοί μου αδελφοί και αγαπητές μου αδελφές,

Από 15 έως 20 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε στην Ιερά Μητρόπολή μας ο έρανος αγάπης για το έτος 2024. Ο έρανος της αγάπης πραγματοποιείται ενόψει των Χριστουγέννων, αλλά η υποστήριξη όλων σας καλύπτει τις ανάγκες και τις φιλανθρωπικές δράσεις όλου του έτους.

Επί γης Ειρήνη. Χριστούγεννα και ο ¨λησμονημένος¨ αδελφός.

 

Επί γης Ειρήνη. Χριστούγεννα και ο ¨λησμονημένος¨ αδελφός.

Χριστούγεννα, μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας. Εορτάζουμε την γέννηση του ενανθρωπήσαντος Κυρίου. Ο νους μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω στο παρελθόν, στα ξένοιαστα παιδικά χρόνια. Χωρίς φανταχτερά λαμπιόνια και ηλεκτρονικά παιχνίδια με τον ευτραφέστατο Άγιο Βασίλειο. Τίποτα το κοινό ανάμεσα στον πραγματικό Άγιο Βασίλειο, τον λιτοδίαιτο και λιπόσαρκο ασκητή και τον εμπορευματοποιημένο.

Και, όμως, οι ψυχές και οι καρδιές των γονέων και οι δικές μας ήταν πλημμυρισμένες από φως. Το φως της πραγματικής  γονεϊκής  αγάπης έκανε τα πρόσωπα όλων να λαμποκοπούν όλο το άγιο 12ήμερο. Το φως του άστρου της Βηθλεέμ, πάνω από το ταπεινό σπήλαιο-σταύλο της γεννήσεως του ενανθρωπήσαντος  Λόγου είχε ριζώσει στις καρδιές όλων και ακτινοβολούσε προς τα έξω.

«Ψηλαφητὸν σκότος»1 οἱ αἱρετικὲς θέσεις τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου καὶ τῶν ὁμοϊδεατῶν του.

 

 «Ψηλαφητὸν σκότος»1 οἱ αἱρετικὲς θέσεις τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου καὶ τῶν ὁμοϊδεατῶν του.

Ἅγιον Ὄρος  11 Νοεμβρίου 2024.

Ὑπὸ Ἰωσὴφ Μοναχοῦ Βιγλιώτου.

Τὸ κείμενο τῶν ἀπαντήσεων ξεπέρασε τὸ ἐπιστολικὸ ὅριο.

«Τὸ σύντομο ἀπαιτεῖ νὰ παραλειφθοῦν πολλὰ ἀπὸ τὰ ἀναγκαῖα, ἐνῷ τό νὰ θέλει ὁ λόγος νὰ εἶναι ὁλοκληρωμένος, σημαίνει ἡ γραφή μας νὰ φθάση σὲ μῆκος»2 λέγει ὁ Ἅγιος Φώτιος. Σὲ προϊδεάζω, π.Γιγάντιε, καταγράφοντας, ὑπὸ μορφὴν περιεχομένων, ποιά εἶναι τὰ θέματα ποὺ θὰ προσεγγιστοῦν.

Α΄. Ἀποδεικνύεται ὅτι ὅ,που κι ἂν τοποθετηθεῖ ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστός, δὲν εἶναι «στατικός, ἀκίνητος καὶ αἰώνια νεκρὸς» πού θέλει ὁ Μητροπολίτης. Διαφορετικὰ θὰ πιστεύαμε σὲ ἕναν πεθαμένο, νεκρό, ἄρα ἀνύπαρκτο Θεό.

Β΄. Κονιορτοποιεῖται ἡ βλάσφημη θέση τοῦ Μητροπολίτη, ὅτι τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ ἔχουμε σῶμα «πεθαμένου Θεοῦ», γιατί ἂν ἦταν ἔτσι θὰ εἴχαμε Θεοεγκατάλειψη γιὰ τρεῖς ἡμέρες. Αὐτὸ συνιστᾶ Ἀρειοθεοπασχίτικη αἵρεση.

Γ΄. Ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ Μητροπολίτης ὑποστηρίζει ἀναληθῶς ὅτι ἡ προσκύνηση τοῦ Ἐσταυρωμένου εἶναι συνήθεια μόνο τῶν Λατίνων, ἐνῷ, δυστυχῶς γι’ αὐτὸν, ἡ προσκύνηση τοῦ Ἐσταυρωμένου εἶναι βασικὴ προϋπόθεση στὸ νὰ εἶναι ἢ νὰ γίνει κάποιος Χριστιανός. Ἐπίσης ἡ ἐκ μέρους του… «βάπτιση» τοῦ Ἐσταυρωμένου σὲ Τίμιο Σταυρὸ εἶναι πρωτάκουστη. Ἀποδεικνύεται τὸ βλάσφημο τῶν συλλογισμῶν αὐτῶν.

Δ΄. Ἀποδεικνύεται ἀνακριβὲς ὅτι τὶς Παρασκευὲς δὲν ὑπάρχει ἀναφορὰ σὲ Ἐσταυρωμένο.

Ε΄. Παράθεση ὕμνων ποὺ καταρρίπτουν τὸν ἰσχυρισμό τοῦ Μητροπολίτη ὅτι «δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας ὕμνος, ἕνα τροπάριο ποὺ νὰ ἀναφέρεται σὲ ‘’Ἐσταυρωμένο’’ καί σέ λατρεία Ἐσταυρωμένου». Ἀποδεικνύεται, ἐπίσης, ὅτι ἡ ἄστοχη εἰρωνικὴ προσηγορία ἐκ μέρους τοῦ Μητροπολίτη «Ἐσταυρωμενολάτρες» περιποιεῖ ὑψίστην τιμὴν γιὰ τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανούς, ἐνῷ προσιδιάζει εὔστοχα, ἡ ἀπὸ μέρους τῶν εὐσεβῶν στοὺς ἐχθροὺς τῆς λατρείας τοῦ Ἐσταυρωμένου ἡ ἐπωνυμία, «Ἐσταυρωμενομάχοι».

Δημήτριος Τσελεγγίδης, Ο Προτεσταντισμός απέρριψε την αυθεντία και το αλάθητο των Οικουμενικών Συνόδων.

 

 Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΥ

Δημήτριος Τσελεγγίδης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ
Γένεση - Προσδοκίες - Διαψεύσεις
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΛΕΤΩΝ Α.Π.Θ. 20-24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2004

Εισαγωγή

       Για να κατανοήσουμε σωστά την θεολογική ταυτότητα του Προ­τεσταντισμού, θα πρέπει να αναφερθούμε απαραιτήτως στις θεολογι­κές προϋποθέσεις, στις «ρίζες» δηλαδή της Προτεσταντικής θεολογι­κής σκέψεως. Γνωρίζοντας τις «ρίζες», με άλλα λόγια το θεολογικό υπόβαθρο του Προτεσταντισμού, θα μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε σε βάθος τις δογματικές και θεσμικές αποκλίσεις του από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Έτσι, θα μπορέσουμε στα στενά πλαίσια αυτής της εισηγήσεως να σκιαγραφήσουμε επιστημονικά και χωρίς προκαταλή­ψεις την θεολογική ιδιοπροσωπία του.

        Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, ο Προτεσταντισμός απέρριψε την αυθεντία και το αλάθητο των Οικουμενικών Συνόδων. Αυτό σημαίνει ότι απέρριψε την εν Αγίω Πνεύματι αυθεντική ζωή της Εκκλησίας, η οποία αποτελεί και το αντίκρισμα της θεολογίας της. Οι αλήθειες των Οικουμενικών Συνόδων διασφαλίζουν αλαθήτως αυτήν ακριβώς την πνευματική εμπειρία του πληρώματος της Εκκλησίας. Εύλογα, λοιπόν, οι ρίζες της Προτεσταντικής θεολογικής σκέψεως θα πρέπει να αναζητηθούν πρωτίστως στην έλλειψη εκ μέρους των Προτεσταντών της αγιοπνευματικής εμπειρίας της Εκκλησίας. Ο Προτεσταντισμός απέδειξε στην πράξη ότι στερείται την ζώσα και ενεργό παρουσία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή των θρησκευτικών κοινοτήτων του.

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, Ἡ Προτεσταντική «θεολογία» καί ἡ «θεολογία» τοῦ Μητρ. Περιστερίου Γρηγορίου γιά τόν Ἐσταυρωμένο

 

Ἡ Προτεσταντική «θεολογία» καί ἡ «θεολογία» τοῦ Μητρ. Περιστερίου Γρηγορίου γιά τόν Ἐσταυρωμένο

Στό προηγούμενο ἄρθρο μας,  «Ἡ Θεολογία τοῦ Σταυροῦ μέ τόν Ἐσταυρωμένο στήν Ἁγία Τράπεζα», 1 ἀναλύσαμε τὴν Θεολογία τοῦ Σταυροῦ μὲ τὸν Ἐσταυρωμένο, καὶ δείξαμε ὅτι ἀνέκαθεν ὁ μεγάλος Σταυρός (μὲ τὸν Ἐσταυρωμένο ἰδίως μετὰ τὴν Εἰκονομαχία) ἦταν στὴν Ἁγία Τράπεζα. Ὅσο ὑπάρχουν Ὀρθόδοξοι Τάφοι χωρὶς Σταυρό, ἄλλο τόσο ὑπάρχει Ὀρθόδοξη Ἁγία Τράπεζα χωρίς Σταυρό! Καὶ σήμερα, ἡ Ἁγία Τράπεζα στὶς Ἐκκλησίες μας, ὅπως παλαιά, εἶναι Τάφος Μαρτύρων. Ἡ Ἁγία Τράπεζα συμβολίζει τὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸν Γολγοθᾶ τῆς Θυσίας τοῦ Χριστοῦ. 2 Τί λυπηρὸ εἶναι νὰ βλέπει κανεὶς νεωτεριστὲς σημερινοὺς Ἐπισκόπους3 νὰ ἀφήνουν τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση, γιὰ νὰ ἀκολουθήσουν πράξεις αἱρετικῶν (ἴσως καὶ τινῶν σλαβοφώνων) καὶ νὰ ἀποβάλλουν ἀνερυθριάστως τὸν Ἐσταυρωμένο ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα, σκολιῶς καὶ πανούργως, 4 καὶ νὰ βάζουν γιὰ τὸ θεαθῆναι, ἐπιλεκτικά ἀπὸ τὴν ἰστορία, νεοφανῆ νεωτεριστικὰ Σύνθρονα ποὺ βλέπουν πρὸς τὴν Δύση (στὴν Δύση προσεύχονται οἱ Ὀρθόδοξοι;), , τὰ ὁποῖα εἶχαν καταργήσει οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας, καὶ συνάμα, νὰ παραθεωροῦν τὰ παλαιοχριστιανικὰ Ἱερὰ Κιβώρια μὲ τὰ Παραπετάσματα αὐτῶν, ἐπειδὴ προφανῶς τοὺς κόβουν τὴν ...θέα.5

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

1 Ἡ Προτεσταντική «θεολογία» καί ἡ «θεολογία» τοῦ Μητρ. Περιστερίου Γρηγορίου γιά τόν Ἐσταυρωμένο *

Παν. Δ. Παπαδημητρίου

 Ὀρθόδοξος Τύπος, 20/12/2024, ἀρ. φύλλου 2523, σσ. 1, 5.

Δημοσιεύτηκε στόν Ὀ.Τ. μέ τίτλο: “Προτεσταντικὴ ἡ «θεολογία» τοῦ Μητρ. Περιστερίου” * Πρωτότυπος τίτλος. Ἐστάλη γιὰ δημοσίευση στίς 9/12/2024.

«ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΠΟΙΜΕΝΑ ΥΠΑΚΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΤΡΙΟ» – Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

 

 

 

«ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΠΟΙΜΕΝΑ ΥΠΑΚΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΤΡΙΟ» – Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος 

 

Στὶς 27 Νοεμβρίου 2024, μὲ ἀνεπίσημο τρόπο, ἀλλὰ ἀπὸ ἐπίσημο λόγιο Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸν Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο, ἔγινε γνωστὸ ὅτι «Τὸ θέμα τοῦ Ἐσταυρωμένου συζητεῖται στὴν Ἱερὰ Σύνοδο!»[1].

  Σύμφωνα μὲ τὸ ἀποκαλυπτικὸ ἄρθρο: «Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου προέβη σὲ μία σημαντικὴ ἀποκάλυψη… ἀνέφερε πὼς ἡ πρόταση τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου συζητεῖται στὴν Ἱερὰ Σύνοδο. Ἐπεσήμανε δέ, μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση, ὅτι “δὲν πρέπει νὰ διασποῦμε τὸ μυστήριο τοῦ Σταυροῦ ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς Ἀναστάσεως καὶ ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς ἐσχατολογίας», ἐνῶ ἔκλεισε τονίζοντας ὅτι «αὐτὴ ἡ διάσπαση δημιουργεῖ πρόβλημα”».

Ἀδελφοί, ἀπὸ τὰ παραπάνω… γίνεται ἀντιληπτὴ μία ἀκόμη προσπάθεια διάσπασης τῆς προσοχῆς ἡμῶν τῶν ἀγρυπνούντων, ἐφόσον αὐτὸ ποὺ «συζητεῖται στὴν ἱερὰ Σύν­οδο», ΔΕΝ εἶναι τὸ «Θέμα τοῦ Ἐσταυρωμένου», ἀλλὰ «Ἡ πρόταση τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου» περὶ τὴν «Λανθασμένη θεολογικὰ καὶ αὐθαίρετα μόνιμη τοποθέτηση τοῦ “Ἐσταυρωμένου τῆς Μ. Παρασκευῆς” μέσα στὸ Ἱερὸ Βῆμα καὶ πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα».

Τὰ πράγματα δὲν εἶναι καθόλου ἀστεῖα. Ὑ­πάρχει ἐδῶ θεολογικὸ πρόβλημα σοβαρότατο.

                                        

ΣΧΟΛΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΡΗΤΟ (ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ): 

«Ἡ ἀντίληψη ὅτι ὁ Ἐσταυρωμένος εἶναι «πεθαμένος», νεκρὸς καὶ ἀκίνητος, συνιστᾶ βαρύτατο θεολογικὸ λάθος.»

Λοιπόν, η αντίληψη ότι ο Εσταυρωμένος είναι «πεθαμένος», νεκρὸς και ακίνητος, συνιστά «αίρεση» (=γιατί βλέπει τον Ιησού Χριστό ως άνθρωπο και όχι Θεάνθρωπο), και όχι «θεολογικό λάθος»… Και πάλι η απομάκρυνση του Εσταυρωμένου πίσω από την Αγία Τράπεζα, συνιστά «βεβήλωση» του Θυσιαστηρίου, δηλαδή του ίδιου του Εσταυρωμένου! Ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας λέγει σχετικά: «Για το ότι είναι και θυσιαστήριο, μαρτυρεί ο ιερότατος Διονύσιος στο λόγο του περί του αγίου μύρου: «Ο Ιησούς, η θεαρχική αφιέρωση των ουρανίων πνευμάτων, είναι το αγιότατο θυσιαστήριό μας, στο οποίο, σύμφωνα με το ρητό (πρβλ. Εφ. 3,12), προσαγόμεθα και αφιερωνόμαστε και προσφερόμαστε μυστικώς ως ολοκαύτωμα. Ας θεωρήσουμε λοιπόν με υπερκόσμια ματιά αυτό το αγιότατο θυσιαστήριο»*».

........

[Η συνέχεια στο τέλος του Άρθρου]

...............................................................................

Ἐσταυρωμένος: «ζωὴ καὶ ἀνάστασις»

Ἔκπληξη ὀδυνηρὴ προκαλεῖ ἡ παράδοξη θεωρία, ποὺ διατυπώνεται τὰ τελευταῖα χρόνια, ὅτι ἡ θέση τοῦ Ἐσταυρωμένου πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα εἶναι ἀντιπαραδοσιακή, διότι, λένε, ἀντιτίθεται στὸν ἀναστάσιμο χαρακτήρα τῆς θείας Λειτουργίας.

«Οι καυχώμενοι εν τω σταυρώ του Χριστού» (Μ. Βασίλειος – Εις τον ΜΔ Ψαλμόν) MΕΡΟΣ Δ΄

 

 

«Οι καυχώμενοι εν τω σταυρώ του Χριστού»

(Μ. Βασίλειος – Εις τον ΜΔ Ψαλμόν)

MΕΡΟΣ Δ΄

ΔΕΙΤΕ ΤΟ Α΄ΜΕΡΟΣ ΚΑΙ MΕΡΟΣ Β΄ ΚΑΙ MΕΡΟΣ Γ΄

Νίκος Σακαλάκης,Μαθηματικός

Αναμφίβολα, όταν ο Επίσκοπος κηρύττει αίρεση και παίρνει μόνος του όλες τις αποφάσεις, ερήμην του πληρώματος, τότε επαναστατικοποιεί τους ανθρώπους, τους πιστούς, που τόσα έχουν προσφέρει (διαχρονικά) και προσφέρουν στην Εκκλησία.

Η επαναστατικοποίηση δεν προωθεί την βία που διαιρεί, αλλά αντίθετα (προωθεί) την ορθόδοξη – Πατερική διδασκαλία που προστατεύει και ενώνει την Εκκλησία.

Να θυμίσουμε – πληροφορήσουμε τους «επισκόπους» που απομακρύνουν τον Εσταυρωμένο από την Αγία Τράπεζα, ότι έτσι ασκούν βία στις συνειδήσεις των πιστών∙ βία έχουν ασκήσει και οι αποφάσεις της «συνόδου» στην Κρήτη (2016) στις συνειδήσεις των πιστών, γι’ αυτό και τις απορρίπτουν (τώρα) εσωτερικά.

Στην Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος (που ανήκω) είναι μέγα το πλήθος των πιστών (κληρικών, μοναχών, πολιτικών κλπ) που αντιστέκονται εσωτερικά στην «τοπική δημιουργική ουτοπία του Οικουμενισμού».

Αρχιμ. Σάββας Αγιορείτης, Όταν πολεμάς τον Διάβολο...

 

Αρχιμ. Σάββας Αγιορείτης

ΟΦΕΙΛΕΙΣ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΙΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙΣ.

Όταν πολεμάς τον Διάβολο και πολεμήσαι από αυτόν, μαθαίνεις να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό. Διακρίνεις την αρετή από την κακία. Γι' αυτό ο Θεός μας έδωσε την κρίση. Το "κρίνειν".

Άλλο κρίση και άλλο κατάκριση. Κρίνουμε για να διακρίνουμε, και όχι για να κατακρίνουμε. Είναι πολύ σημαντικό αυτό γιατί και εκεί μπερδευόμαστε οι Χριστιανοί. Και μας λένε και οι οικουμενιστές, μην κρίνετε την εκκλησία, και εννοούν τους δεσποτάδες, όπως και μερικοί λέγοντας εκκλησία εννοούν τους δεσποτάδες.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Τώρα η πίστις πάλι θα σταθεί η πρώτη εντολή και συνεπώς και η πρώτη αρετή –προσέξτε- των εσχάτων. Έχετε αντιληφθεί ότι περνούμε εσχάτους καιρούς;

 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ[:Εβρ. 11,9-10 και 32-40]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου  με θέμα:

«ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 22-12-1991]  (Β 256, έκδοσις Β΄)

    Όταν ο Θεός παρήγγειλε, σεβασμιώτατε και αγαπητοί μου αδελφοί, εις τους πρωτοπλάστους να μη δοκιμάσουν από τον καρπόν ορισμένου δένδρου, ήθελε να εισαγάγει εις την ζωήν των την πίστιν εις τον Θεόν. «Πίστις» εδώ σημαίνει εξάρτησις. Και η πίστις θα ήτο ἐν ἐλευθερίᾳ. Γιατί αλλιώτικα η εξάρτησις χωρίς ελευθερίαν, παύει να είναι ελευθερία και έτσι εισάγεται ο καταναγκασμός. Έτσι η πίστις εισάγεται από τον Θεό εις τους πρωτοπλάστους, δυστυχώς όμως ηθετήθη. 

Ηθετήθη γιατί ακριβώς υπήρχε η ελευθερία. Είπα όμως «δυστυχώς», διότι δεν είναι –και προσέξατέ το αυτό- η επιλογή μεταξύ καλού και κακού η ελευθερία αλλά η δυνατότητα του καλού και του κακού, μένοντας όμως εις το αγαθόν. Αυτή είναι η έννοια της ελευθερίας. Παντού. Όχι μόνο στις σχέσεις μας με τον Θεό, αλλά και στις σχέσεις μας μεταξύ μας και στους πολίτες ανάμεσα μιας πολιτείας, μεταξύ πολιτών και πολιτείας κ.ο.κ. Επειδή δε είναι ακριβώς μεταξύ επιλογής καλού ή κακού, γι΄αυτό έχομε πάσαν κακοδαιμονίαν, που απορρέει από μία κακώς νοουμένη ελευθερίαν.

    Τι είναι ελευθερία; Η δυνατότητα να διαλέξεις ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Η δυνατότητα. Και όχι να διαλέξεις γιατί θέλεις το κακό. Γιατί αλλιώτικα, γιατί να τιμωρείσαι; Αμέσως εδώ φαίνεται καθαρά ότι δεν είναι η επιλογή, αλλά είναι η δυνατότης. Όταν λοιπόν οι πρωτόπλαστοι ηθέτησαν τον Θεόν, πώς Τον ηθέτησαν; Ηθέτησαν την πίστιν. Δεν εδέχθησαν εκείνο το οποίο ο Θεός τους είπε, τώρα ο Θεός έρχεται πάλι, εν ευδοκία να σώσει τους ανθρώπους και επανεισάγει την πίστιν σαν μέθοδο προσεγγίσεως του Θεού. Βλέπετε, δεν παραιτείται ο Θεός από τας μεθόδους Του. Την μέθοδον την πρώτην, δηλαδή την πίστιν, αυτήν επανεισάγει πάλι, δια να σώσει τους ανθρώπους. Και η πίστις αυτή, δεν θα ήταν απλώς εις τον λόγον του Θεού, όπως τότε, αλλά θα ήτο εις το Θεανθρώπινον πρόσωπο του Χριστού. Δηλαδή κάτι βαθύτερο. Εκεί πάλι το ίδιο πρόσωπο μίλησε. Ο Θεός Λόγος. Αλλά εδώ είναι κάτι βαθύτερο. Εκεί ήταν η πίστις απλώς σε έναν λόγον. Βέβαια λόγος του Θεού. Εδώ είναι σε ένα πρόσωπον Το οποίον πρόσωπον ομιλεί και η πίστις πρέπει να αποταθεί εις αυτό το πρόσωπο και όχι απλώς σε έναν λόγο. Έτσι η πίστις γίνεται η μεγαλυτέρα αρετή και η βασικοτέρα προϋπόθεσις της σωτηρίας.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τοῦ Χριστοῦ καὶ ὄχι τῶν Ἐπισκόπων!

 

 

Ὁ λόγος τοῦ Μητρ. Δημητριάδος εἶναι ὑπόδικος!

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

  Οἱ ἁγιορεῖτες Μοναχοί Παΐσιος καί Ἐπιφάνιος σέ κριτική πού ἄσκησαν τό 2017, λίγο μετά τήν σύνοδο τῆς Κρήτης, στό κείμενο τοῦ κοιμηθέντος Μητροπολίτου Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα, «Συνοδικότητα καί Πρωτεῖον», στήν εἰσαγωγή ἀναφέρουν ὅτι꞉ «Μέ ὅλον αὐτόν τόν σχολιασμόν θέλουμε νά κραυγάσωμε καί νά σαλπίσωμε ὅτι ὁ ἐχθρός εἶναι ἐντός τῶν τειχῶν, ὄχι ἐκτός. Θέλουμε νά δείξωμε τό ἐπικίνδυνο καί τό δηλητηριῶδες τῆς θεολογίας πού παράγεται ἀπό τόν Μητρ. Ζηζιούλα. Ὁ λόγος του, εἶναι ΥΠΟΔΙΚΟΣ ἐνώπιον μιᾶς Ὀρθοδόξου Γενικῆς Συνόδου. Φανερῶς καί ἀφανῶς, διδάσκει πλῆθος αἱρέσεων. Σέ ἀδαεῖς, ἀγνοοῦντας, ἡμιμαθεῖς καί ὀσφυοκάμπτας, ἔχει γίνει ἀντικείμενον θαυμασμοῦ. Πλεῖστοι τῶν ὀρθοδόξων ποιμένων μας ἀδιαφοροῦν ἀπέναντί του καί ἀγνοοῦν τά κείμενά του, ἔχουν ὅμως ἀφομοιώσει καί οἰκειοποιηθεῖ τά συμπεράσματά του, κατά την φοίτησίν τους σέ Πανεπιστημιακές Σχολές. Ἀλλά, ὅπως ἔχει εἰπωθεῖ ἀπό σύγχρονο πατέρα τῆς Ἐκκλησίας, “δέν εἴμασθε ἀθῶοι μέσα στήν ἄγνοιά μας”».

Τα Χριστιανικά Σωματεία Λαρίσης,για τις Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις του Δήμου Λαρισαίων

 

 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΎΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ

Τα Άγια Χριστούγεννα αποτελούν κατά τον Ιερό Χρυσόστομο την “μητρόπολιν πασῶν τῶν ἑορτῶν”, καθώς είναι η αρχή των γεγονότων του σχεδίου του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους.

Ο άναρχος Θεός από αγάπη ακατάληπτη σαρκώνεται και γίνεται άνθρωπος,σώζοντας τον άνθρωπο από την αμαρτία και εξασφαλίζοντάς του τη δυνατότητα να γίνει θεός.

Για τον λόγο αυτό η κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου μας συνιστά ένα από τα πλέον χαρμόσυνα γεγονότα για την ανθρωπότητα, το οποίο εορτάζεται με ευφροσύνη και λαμπρότητα σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο.

ΕΡΑΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ....

 

Κύριε Ιησού Χριστέ, πρεσβείες της Θεοτόκου και πάντων των Αγίων,

"βοήθησέ με να γίνω άνθρωπος για τον συνάνθρωπο" (+ Δημήτριος Παναγόπουλος)

                                                                     ΣΤΟ 14 ΛΕΠΤΟ..........

ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ... Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ;

«Ενδεχομένως εάν τελείωνα την ομιλία αυτή χωρίς τον ΕΠΙΛΟΓΟ θα αναρωτιόσασταν και σεις μαζί με μένα: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ.

Τι είναι όμως αγάπη, που ζητά ο καθένας μας με την κραυγή του «Άνθρωπον ουκ έχω»;  ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ!

Επέλεξα όμως να μας απαντήσει (ο Καζαντζάκης),

ένας σπουδαιότατος άνθρωπος του πνεύματος, της ζωής και της αναζήτησης, και του Θεού, και του προσώπου, και της αγάπης, και όχι του ηθικισμού αλλά της ζωής, της εν Χριστώ ζωής και της ζωής γενικότερα. Ένας άνθρωπος ανοιχτός και απέραντος ο οποίος ερμηνεύει την πίστη και το Αναστάσιμο βίωμα της Εκκλησίας, και είναι ο Νίκος Καζαντζάκης.

«Τι είναι αγάπη; Δεν είναι συμπόνια, μήτε καλοσύνη. Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονά κι αυτός που συμπονάει. Στην καλοσύνη είναι πάλι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται. Μα στην αγάπη είναι ένα. Δεν ξεχωρίζουν. Το εγώ και το εσύ αφανίζονται. Αγαπώ θα πει χάνομαι».

Ευχαριστώ.»

(Χειροκροτήματα)

π. Αυγουστίνος Καντιώτης, Ἔβαλαν ἕνα καλικάντζαρο στὴν τηλεόραση..... Ὡμίλησε μὲ γλῶσσαν Καζαντζάκη, ὡμίλησε μὲ γλῶσσαν σατανᾶ, ὡμίλησε μὲ γλῶσαν δαιμόνων, μυρίων δαιμόνων.

«Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός. Όταν όμως νιώθει τον πόνο του άλλου, τότε, ναι, είναι Άνθρωπος.», έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης.

 Ἔβαλαν ἕνα καλικάντζαρο στὴν τηλεόραση, γιὰ νὰ ἀλλάξη τα μυαλά των Ἑλληνων

Τὸ ἄλλο, τὶ ἔκαναν κάτι ἄλλο, ἐπάνω στὰ ἐρτζιανά κύματα, ἐπάνω εἰς τὴν τηλεόρασιν καὶ ραδιόφωνον, ἔβαλλον ἕνα με-γάλον καλλικάντζαρον καὶ μεγάλος καλλικάντζαρος ἤτανε ὁ Βασιλικός, αὐτόν ἔβαλλαν καὶ αὐτός, τὸν βάλανε σκοπίμως.
Καὶ αὐτός μόλις ἀνέλαβε, μόλις ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τῆς τηλεοράσεως καὶ ραδιοφώνου, τί εἶπε;
Ὡμίλησε μὲ γλῶσσαν Καζαντζάκη, ὡμίλησε μὲ γλῶσσαν σατανᾶ, ὡμίλησε μὲ γλῶσαν δαιμόνων, μυρίων δαιμόνων.
Τὶ εἶπε; Τώρα μὲ τὸ κουμπί τῆς τηλεοράσεως καὶ ραδιοφώνου, θὰ ἀλλάξω τὰ μυαλά τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἀλλάξω τὰ μυαλά τῶν Ἑλλήνων, ἔτσι εἶπε, αὐτή ἦταν ἡ ἀλλαγή καὶ παρά τὶς διαμαρτυρίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, παρά τὰς διαμαρτυρίας τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ, δύο ὁλόκληρα χρόνια ὁ καλλικάντζαρος ἦταν ἐπάνω στὰ ἐρτζιανά κύματα καὶ διακωμωδοῦσε πᾶν τὸ ἱερόν καὶ πᾶν τὸ ὅσιον. [13:20]

Ποιά εἶναι ἡ σατανική τριάδα; .............

Ποιά εἶναι ἡ σατανική τριάδα;
Ὁ ἕνας θεός εἶναι τὰ λεφτά, εἶναι τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα, ὁ δεύτερος θεός εἶναι τὸ σέξ, καὶ ὁ τρίτος θεός εἶναι ἡ μανία διὰ παντός τρόπου νὰ καταλάβουν τὴν ἐξουσίαν.

Ἔβαλαν ἕνα καλικάντζαρο στὴν τηλεόραση, γιὰ νὰ ἀλλάξη τα μυαλά των Ἑλληνων

Τὸ ἄλλο, τὶ ἔκαναν κάτι ἄλλο, ἐπάνω στὰ ἐρτζιανά κύματα, ἐπάνω εἰς τὴν τηλεόρασιν καὶ ραδιόφωνον, ἔβαλλον ἕνα με-γάλον καλλικάντζαρον καὶ μεγάλος καλλικάντζαρος ἤτανε ὁ Βασιλικός, αὐτόν ἔβαλλαν καὶ αὐτός, τὸν βάλανε σκοπίμως.
Καὶ αὐτός μόλις ἀνέλαβε, μόλις ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τῆς τηλεοράσεως καὶ ραδιοφώνου, τί εἶπε;
Ὡμίλησε μὲ γλῶσσαν Καζαντζάκη, ὡμίλησε μὲ γλῶσσαν σατανᾶ, ὡμίλησε μὲ γλῶσαν δαιμόνων, μυρίων δαιμόνων.
Τὶ εἶπε; Τώρα μὲ τὸ κουμπί τῆς τηλεοράσεως καὶ ραδιοφώνου, θὰ ἀλλάξω τὰ μυαλά τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἀλλάξω τὰ μυαλά τῶν Ἑλλήνων, ἔτσι εἶπε, αὐτή ἦταν ἡ ἀλλαγή καὶ παρά τὶς διαμαρτυρίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, παρά τὰς διαμαρτυρίας τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ, δύο ὁλόκληρα χρόνια ὁ καλλικάντζαρος ἦταν ἐπάνω στὰ ἐρτζιανά κύματα καὶ διακωμωδοῦσε πᾶν τὸ ἱερόν καὶ πᾶν τὸ ὅσιον.

ΕΘΝΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

Ἀπόσπασμα ὁμιλίας Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου

στον Ι. Ν. Αγ. Παντελεήμονα Ἀθηνῶν, 29.3.1987

——–

                                       https://www.youtube.com/watch?v=uRC0Anj-Vyo&t=557s

«Ἀντιστητε τω διαβολω και φευξεται ἀφ᾽ὑμων»

Σεβασμιώτατοι ἱερᾶρχαι, τίμιον πρεσβυτέριον, λαέ τοῦ Θεοῦ, ἀδελφοί ἐν Χριστῷ, «ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ καὶ φεύξεται ἀφ᾽ὑμῶν καὶ ἐκ δευτέρου, ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ καὶ φεύξεται ἀφ᾽ὑμῶν», καὶ ἐκ τρίτου, εἰς τιμήν τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίῳ Τριάδος, ἀντίστητε τῷ διαβόλῳ καὶ φεύξεται ἀφ᾽ὑμῶν».
Αὐτό εἶναι τὸ σύνθημα τῆς ἀποψινῆς ὁμιλίας, αὐτό εἶναι τὸ σύνθημα τὸ Ἁγιογραφικόν τῆς ἀποψινῆς ὁμιλίας μας.
Εἶστε ἀρκετά ἔξυπνοι, ἄν καὶ μᾶς θεωροῦν ἐμᾶς τούς ἐθνικούς κουτούς, εἶστε ἀρκετά ἔξυπνοι ὥστε καὶ μόνο ἀπὸ τὸ ρητό αὐτό, νὰ καταλάβετε τὰ πάντα. Ἐν τούτοις ὅμως θὰ τὸ ἀναπτύξωμε.
Ἐμεῖς οἱ γεροντότεροι εἴμεθα γεμάτοι χαρά, διότι θὰ παραδώσωμε τήν σκυτάλη τοῦ λόγου καὶ τῆς παρρησίας εἰς νεωτέρους, οἱ ὁποῖοι ὕψωσαν σύνθημα, τὸ σύνθημα, ζητοῦμε ἐκκλησία ζωντανή, ἐλευθέρα καὶ δυνατή.

ΜΑΣ ΘΕΩΡΕΙ "ΠΡΟΒΑΤΑ";;;... Ο ΦΛΩΡΙΝΗΣ......«Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός. Όταν όμως νιώθει τον πόνο του άλλου, τότε, ναι, είναι Άνθρωπος.», έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης.

 

Η αξεπέραστη γοητεία της ανθρωπιάς

Δεκ 19, 2023

«Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός. Όταν όμως νιώθει τον πόνο του άλλου, τότε, ναι, είναι Άνθρωπος.», έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να ξεχωρίσεις έναν άνθρωπο, να τον βάλεις στην καρδιά σου και να σε γοητεύσει η προσωπικότητά του. Άλλοι εντυπωσιάζονται απ’ την εξωτερική εμφάνιση αρχικά και μετά απ’ το χαρακτήρα. Η ευγένεια, η καλοσύνη, η αισιοδοξία, η δοτικότητα παίζουν το ρόλο τους.