ΑΝΤΙ ΣΧΟΛΙΟΥ:
«Βλέπετε το ισότιμον θελήσεως και δυνάμεως; Αυτό που θέλει ο Πατέρας, θέλει επίσης και ο Υιός∙ αυτό που δύναται ο Πατέρας, δύναται επίσης και ο Υιός.Επομένως
ουδείς ας μη μιλά για διαίρεση της Θεότητάς Τους, διότι έτσι γίνεται βλάσφημος
κι επικατάρατος! Ο Θεός είναι Τριαδικός και αδιαίρετος∙ και όποιος προσπαθεί να
διαιρέσει τη Θεότητα, υποτιμώντας ή υπερτιμώντας ένα Πρόσωπο έναντι του Άλλου, αυτός
πλανάται και δεν μπορεί να σωθεί.»
Πηγή:
(«Ομιλία για το ισότιμον του Πατέρα και του Υιού», Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς.
Πνευματικό ημερολόγιο Σεπτεμβρίου, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», Σελ. 81)
...................................................
Μοναχού Σεραφείμ Ζήση, Η
ενδοτριαδική μοναρχία του Πατρός και ο καινοφανής μονάρχης της φαναριωτικής
εκκλησιολογίας
Εἰσήγηση τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ
(Ζήση) στήν Ἡμερίδα «Τό Οὐκρανικό Αὐτοκέφαλο καί ἡ νέα ἐκκλησιολογία τοῦ
Φαναρίου» (Θεσσαλονίκη, 22 Ἰουνίου 2019). Τή βιντεοσκοποημένη Ὁμιλία μπορεῖτε
νά τήν παρακολουθήσετε ἐδῶ. Ὁλόκληρη τήν Ἡμερίδα μπορεῖτε νά τή
δεῖτε ἐδῶ.
Τό ἴδιο κείμενο σέ διαμόρφωση γιά ἐκτύπωση καί στόν
σύνδεσμο: https://www.scribd.com/document/432120801/Η-ενδοτριαδική-Μοναρχία-του-Πατρός-και-ο-καινοφανής-μονάρχης-της-φαναριωτικής-εκκλησιολογίας
[ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ]
Ἐν τέλει, ὡς ἀποδεικνύουμε κάτωθι, τριαδολογικῶς ἡ κατά Ζηζιούλαν «μοναρχία» τοῦ Πατρός ἐξολίσθησε σέ ἐμφανέστατο ἀρειανισμό, μέ τήν διδασκαλία περί «χρονικῆς προτεραιότητος τοῦ Πατρός» ἐντός τῆς Ἁγίας Τριάδος καί περί «ὑπακοῆς» ἤ ἄλλοτε «ὑποστατικῆς» (διαιρετῆς) βουλήσεως τῶν θείων Προσώπων. Στό πλαίσιο, συνεπῶς, τῆς συνόλου ἑρμηνείας του, μέ τήν ὁποία ἐξυψώνεται ἔτι περαιτέρω τό Πρόσωπο τοῦ Πατρός ὡς μονάρχου μέσα στήν Ἁγία Τριάδα, καί βάσει τούτου καί ὁ θεσμός τοῦ Παγκοσμίου Προκαθημένου-Πρώτου μέσα στό παγκόσμιο Ἐπισκοπᾶτο στό πεδίο τῆς ἐκκλησιολογίας, ὁ Μητροπολίτης Περγάμου κατέληξε σέ ἀρειανισμό, παραδεχόμενος, ὅτι ὁ Θεός Πατήρ εἶναι χρονικῶς προγενέστερος τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, θέση πού ὡς γνωστόν συνιστᾷ τήν πεμπτουσία τοῦ πρώιμου ἤδη Ἀρειανισμοῦ[79].
Αὐτό ἐπιβεβαιώνεται ἀπό πολλούς ἐκ τῶν πολεμίων τῆς Θεολογίας τοῦ Περγάμου, ὅπως εἶναι καί ὁ Πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Νικόλαος Λουδοβῖκος[80].Τοῦτο, βεβαίως, εἶναι κατ’ ἀρχήν ἀπίστευτο (ἄν
καί στά ἐκκλησιαστικά μας πράγματα ὁ χαρακτηρισμός τείνει πλέον νά καταστῇ κενό
γράμμα), ὅπως πολύ περισσότερο ἀπίστευτη εἶναι ἡ ἔναντι τούτου
συνοδική κώφευση καί ἀπραγία τῆς καθ΄ Ἑλλάδα Ἐκκλησίας ! (περισσότερα περί τοῦ
προβλήματος, στήν ἑπομένη ἑνότητα).
%20%CE%95%CF%80%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%82%20%CE%91%CF%87%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%BF%CF%82.jpg)
