ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ
ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΛΟΓΟ ΤΟΥ «ΚΑΙΡΟΥ», κ. Γ. ΤΡΥΦΩΝΟΠΟΥΛΟ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «Αν ο Θεός υπάρχει, γιατί επιτρέπει το κακό;»
«Καταπόντισέ τους και εξαφάνισέ τους, Κύριε, εις τα βάθη της θαλάσσης. Φέρε σύγχυσιν και αντιλογίαν εις τας γλώσσας των, διότι εγώ είδα ότι εξ αιτίας των εις την Ιερουσαλήμ υπάρχουν παρανομίαι, φιλονεικίαι και διαπληκτισμοί» (Ψαλ. 54,10)
Αγαπητοί αδελφοί και φίλοι,
Μέσα στην ζωή της Εκκλησίας μας υπήρξαν οι περιπτώσεις εκείνες όπου δύο πιστοί άνθρωποι συγκρούονταν μέχρι το τέλος της επιγείου ζωής τους καθώς διαφωνούσαν για ορισμένα θέματα (ενν. θεολογούμενα) που όμως δεν έθιγαν το δόγμα ή την Αγία μας Παράδοση και κυρίως την Αγία Γραφή που συγκεντρώνει όχι τα λόγια ανθρώπων αλλά τα «λόγια του Κυρίου». Όλοι ακούσαμε τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων και γνωρίζουμε ότι ορισμένες από τις δυάδες αυτές κοσμούν πολλούς ιερούς ναούς μας λόγω του ότι τους τιμούμε εξίσου ως Αγίους της Μίας Εκκλησίας, της Ορθόδοξης. Αν ρωτήσετε έναν ιερέα που πραγματικά είναι θεόφιλος και αγιόφιλος, θα σας πει τουλάχιστον δύο ονόματα.
Έτσι κάπως έχει και η δική μας υπόθεση. Στην εκκλησιαστική μας ιστορία πολλά άρχισαν με μία γνώμη ενός ανθρώπου η οποία πέρασε στη συνείδηση του λαού ως δήθεν ορθόδοξη θέση. Πολλές τέτοιες γνώμες έφτασαν να πάρουν και επίσημα θέση μέσα στην Εκκλησία ως δήθεν Πατερικές θέσεις και μάλιστα έγιναν η αιτία οι άνθρωποι αυτοί που αρχικά τις διατύπωσαν να ανέβουν σε υψηλές θέσεις – όταν ήταν εν ζωή - είτε πανεπιστημιακές είτε ιερατικές (π.χ. κατηχητού, επισκόπου), κ.α.. Συνοψίζοντας και έχοντας κατά νου τη λέξη κλειδί «άλλος» τονίζουμε ότι από αυτούς που δίδαξαν μέσα στην Εκκλησία μας άλλοι αναγνωρίστηκαν από τον πιστό λαό του Θεού ως Άγιοι της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας και άλλοι δίκαια καταδικάστηκαν, καθαιρέθηκαν, αφορίσθηκαν, αναθεματίστηκαν! Το θέμα μας λοιπόν είναι: Οι Άγιοι, ή οι Άλλοι; Οι Άγιοι που έζησαν και ετελειώθησαν μέσα στη Χάρη του Χριστού και παρά τις διαφορετικές γνώμες τους κράτησαν μαζί με την αγάπη του Πατρός, την ενότητα της Πίστεως και έτσι την Κοινωνία του Αγίου Πνεύματος εν τη Εκκλησία ή των άλλων που ενώ ζούσαν και ζουν δίδαξαν και διδάσκουν άλλα αντί άλλων πάντα και πάνω από υψηλές πανεπιστημιακές έδρες και επισκοπικούς θρόνους;
