ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: «Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ»!
«…Ὅταν ὅμως δείχνουμε στὸ Διάβολο τὸν μόνιμα Ἐσταυρωμένο καὶ τὸν ρωτᾶμε: “τί σοῦ θυμίζει ἐδῶ ὁ Χριστός, μόνιμα Ἐσταυρωμένος;” θὰ μᾶς ἀπαντήσει μὲ παρρησία: “ἐδῶ, σὲ αὐτὸ τὸ “ξύλο”, ὅπως βλέπετε, κατάφερα καὶ τὸν νίκησα καὶ εἶμαι μόνιμα ὁ νικητής του!”… Δίνουμε ἔτσι ἕνα ὀπτικὸ μήνυμα πού στὴν πραγματικότητα δὲν ἰσχύει… Ὅπως εἶναι προφανές, ὅταν παγιώνουμε τὴ μία καὶ μοναδικὴ χρονικὴ στιγμὴ τῆς “νίκης” τοῦ Διαβόλου κατὰ τοῦ Χριστοῦ, διαιωνίζουμε τὸ στιγμιαῖο καύχημα τοῦ Διαβόλου σὲ ὁλόκληρο τὸ ἔτος καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Οἰκουμένη. Ἐνῶ ἀντίθετα ὁ ἀσώματος Σταυρός, σύμβολο τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοῦ Διαβόλου, δὲν ἐπιβεβαιώνει τὴν δαιμονικὴ δοξασία, ἀλλὰ παραπέμπει πλέρια [=ξεκάθαρα] στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ!» [ tasthyras.wordpress.com ]
"Ὁ Ἰησοῦς πόσο ἔζησε ἐπὶ τοῦ σταυροῦ μετέωρος μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς; Λεπτοφυὴς καὶ εὐγενὴς ὅσο κανείς ἄλλος, δὲν ἄντεξε πολὺ καὶ σύντομα ἐξέπνευσε – ἀλλὰ τί εἶπα; ὄχι, ἥμαρτον! Δὲν τελείωσε ἔτσι. Μποροῦσε νὰ μείνῃ πολὺ περισσότερο. Ἔμεινε στὴ ζωὴ ὅσο ἤθελε, καὶ ὅταν ἔκρινε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα, τότε ὁ ἴδιος κάλεσε τὸ θάνατο νὰ ἔλθῃ· καὶ ὁ θάνατος σὰν ὑπηρέτης, ὑπακούοντας σ ̓ Αὐτόν, ἦλθε (βλ. Παρακλ., ἦχ. πλ. β ́, Κυρ. Καν. Ἀν. ᾠδ. α ́, τρ. 3ο). Ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ὁρίσουμε τὴν ὥρα τῆς ἐξόδου μας, δὲν εἴμαστε κύριοι τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου· ὁ Χριστὸς ὅμως, ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα, ἀφοῦ ἔλαβε καὶ τὸ ὄξος, «εἶπε, Τετέλεσται , καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα» (Ἰω. 19,30)."
ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣ ΤΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΠΑΘΩΜΑ! ΑΜΗΝ.
Δ.Β.Ε.
