ΑΝΤΙ ΣΧΟΛΙΟΥ: "Υπάρχει άλλως τε ειδική εντολή του Αγίου Πνεύματος, που ορίζει την τιμήν στα αφιερωμένα στον Θεόν πρόσωπα. «Τους τοιούτους εντίμους έχετε», παραγγέλλει ο λόγος του Θεού (Φιλιπ. β' 29). Καθένας που εργάζεται για την δόξαν του Θεού, πρέπει να τον τιμάτε."
Πηγή: "Απειλή για την Ορθοδοξία μας (Αντιαιρετικός οδηγός)", Γεωργίου Γ. Ψαλτάκη, Έκδοσις Αδελφότητος Θεολόγων "Ο Σωτήρ", Σελ. 49
---------------
 |
| Τους αποτειχισμένους για λόγους πίστεως, τους συκοφαντούν ως σχισματικούς, δεν τους αγαπάνε αληθινά αλλά εκφράζονται με σκληρότητα και ειρωνεία, δεν τους τιμούν, τους εκδιώκουν από τους Ενοριακούς Ιερούς Ναούς τους, δεν διαλέγονται μαζί τους. |
Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
Δύο μέτρα και δύο σταθμά υπό των Επισκόπων στην Ορθόδοξη Εκκλησία
Οι Επίσκοποι του Φαναρίου και της Εκκλησίας της Ελλάδος αγαπάνε υπερβαλλόντως τους αιρετικούς παπικούς. Με κάθε ευκαιρία συμπροσεύχονται (κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων) μαζί τους, τους βραβεύουν, τους τιμούν και διαλέγονται πυρετωδώς, προδίδοντας την πίστη, με κοινό στόχο την «ένωση» πάση θυσία, χωρίς δογματική συμφωνία (αυτό παρουσιάζεται σαν θέμα ήσσονος σημασίας).
Όσους ακολουθούν και στηρίζουν τους ευλαβείς Ιερείς που διέκοψαν το μνημόσυνο του Επισκόπου τους για λόγους πίστεως, εφαρμόζοντας τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας (15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγ. Φωτίου), δηλαδή τους αποτειχισμένους από την αίρεση, οι σύγχρονοι οικουμενιστές Πατριάρχες, Αρχιεπίσκοποι, Μητροπολίτες και Επίσκοποι τους συκοφαντούν ως σχισματικούς και εκτός Εκκλησίας.
Εσχάτως δε χρησιμοποιούνται από οικουμενιστικά κέντρα οι όροι «αποτειχιστές» ή «αποτειχισμός», ώστε οι παραπλανητικοί αυτοί χαρακτηρισμοί να παραπέμπουν σε αίρεση. Επιχειρείται μία σκόπιμη παρανόηση του εννοιολογικού περιεχομένου των λέξεων.
Στην εκκλησιαστική γλώσσα η έννοια της Αποτειχίσεως φραστικά εισάγεται από τον 15ο Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου (861), όπου είναι σαφέστατο και ηλίου φαεινότερο ποιος είναι ο κίνδυνος που επιβάλλει την Αποτείχιση. Αυτός είναι η αίρεση και οι αιρετίζοντες επίσκοποι (βλ. βιβλίο πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση «Δεν είναι σχίσμα η Αποτείχιση. Οφειλόμενες εξηγήσεις»).
Ο πιστός λαός γνωρίζει πως οι παπικοί βρίσκονται εκτός Εκκλησίας. Μετά την πτώση του αιρεσιάρχη Πάπα έχουν πέσει σε πλήθος πλανών και αιρέσεων ώστε να είναι πλέον και δικαίως αιρετικοί και όχι απλώς σχισματικοί.
Οι αιρέσεις τους έχουν καταδικαστεί από πλήθος Συνόδων με κορυφαία την Ογδόη Οικουμενική Σύνοδο επί Μεγάλου Φωτίου.
Από την άλλη πλευρά βλέπουμε αγωνιστές κληρικούς, – όπως τον μακαριστό ομολογητή παπά-Νικόλα Μανώλη, τον μακαριστό ομολογητή Αρχιμ. π. Μάξιμο Καραβά και τον ομότιμο καθηγητή Πατρολογίας Α.Π.Θ. π. Θεόδωρο Ζήση και τους συν αυτώ – , εφαρμόζοντας την Ιεροκανονική και Πατροπαράδοτη Αποτείχιση από τους οικουμενιστές Επισκόπους για λόγους πίστεως να συκοφαντούνται ως σχισματικοί και εκτός Εκκλησίας.
Οι οικουμενιστές Επίσκοποι αναγνώρισαν ως «Εκκλησίες» τους αιρετικούς και σχισματικούς στην ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης (2016).
Αναγνώρισαν την νέα αιρετική εκκλησιολογία του «πρώτου άνευ ίσων» του Πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίου και την αντικανονική χορήγηση αυτοκεφαλίας στους σχισματικούς και αχειροτόνητους της Ουκρανίας (2018).
Τους αποτειχισμένους για λόγους πίστεως, τους συκοφαντούν ως σχισματικούς, δεν τους αγαπάνε αληθινά αλλά εκφράζονται με σκληρότητα και ειρωνεία, δεν τους τιμούν, τους εκδιώκουν από τους Ενοριακούς Ιερούς Ναούς τους, δεν διαλέγονται μαζί τους.
Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;
Η απάντηση είναι τόσο απλή όσο και αποκαλυπτική.
Τους παπικούς, ενώ τους χαρακτηρίζουν σχισματικούς και πλανεμένους αιρετικούς όλοι οι Άγιοι της Εκκλησίας, τους αθωώνουν οι σύγχρονοι οικουμενιστές Επίσκοποι.
Τους Αποτειχισμένους, που ακολουθούν τον ανηφορικό δρόμο των ομολογητών Αγίων της Εκκλησίας που εφάρμοσαν τη Ιεροκανονική διακοπή μνημόνευσης των αιρετιζόντων Επισκόπων στην εποχή τους, τους συκοφαντούν ως σχισματικούς και τους διώκουν οι ίδιοι σύγχρονοι οικουμενιστές Επίσκοποι.
Στο κοσμοείδωλο των σύγχρονων οικουμενιστών Ιεραρχών λοιπόν δεν είναι σχισματικοί και αιρετικοί οι αμετανόητοι παπικοί, αλλά οι ορθόδοξοι Χριστιανοί που όρθωσαν τείχος στην αίρεση εντός της Εκκλησίας, για να προστατευτούν από τις οικουμενιστικές τους πλάνες.
Αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά πως δεν έχουν το ίδιο πνεύμα με τους Αγίους Αποστόλους και τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά εμφορούνται από έτερο πνεύμα, αλλότριο και μάλιστα σκοτεινό, το πνεύμα της παναίρεσης του Οικουμενισμού.
Καλή Μετάνοια.
