ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ-ΕΠΙΚΑΙΡΟ:
Αδελφοί, να έχουμε υπόψη τον μεγάλο κίνδυνο που διατρέχουν πολλοί αδελφοί εν Χριστώ. Από τον κίνδυνο αυτό μας σώζει ο λόγος του αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη. Λέει ο άγιος: Όταν ο Ιερεύς καταλάβει ότι πλανήθηκε, θέλει πολύ ταπείνωση ώστε να πει τους Πιστούς, – Αδελφοί αλλάζουμε πορεία, ήμαρτον…!Και πάλι, λέγει: Αν οι ΟΠΑΔΟΙ του Ιερέα καταλάβουν πρώτοι ότι πλανήθηκε, τότε κατασκανδαλίζονται και ξεκληρίζονται-αποκόπτονται από την Εκκλησία. (Σε ελεύθερη απόδοση).
Λοιπόν, αδελφοί,
Αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος, αστήρικτοι αδελφοί μας να σκορπίσουν!. Και σ’ αυτό αποσκοπούν, οι οικουμενιστές, οι σατανικοί αυτοί άνθρωποι, τα θηρία της Αποκαλύψεως, οι ομοιάζοντες με Αρνίο! Λένε (και κάνουν) όλα τα αντίθετα, με μόνο σκοπό οι εντός και εκτός των Ναών Έλληνες χριστιανοί, να αηδιάσουν και να αποκοπούν από την σώζουσα Αλήθεια… Και έτσι να βλέπουν όλους εμάς ως εχθρούς τους, ως εχθρούς «της των πάντων ενώσεως», ως φονταμενταλιστές… ο νοών νοείτω!
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Υ.Γ. Προσωπικά, ανησυχώ για τους ΟΠΑΔΟΥΣ του Ιερέως. Ο άγιος Παΐσιος ομιλεί για «οπαδούς» και όχι για πιστούς. Για ανθρώπους προσωπολήπτες που μπερδεύτηκαν και αντί να αγαπήσουν τον Νυμφίο Χριστό, αγάπησαν τους νυμφαγωγούς Επισκόπους, Αρχιερείς και Πατριάρχες (τα πρόσωπα εκείνα που έδιωξαν χάρη χρυσού τον Χριστό πρώτα από την υπερήφανη Καρδιά τους. Αμήν.
 |
| Είναι η μοναδική παραβολή που τίθεται εις τον φτωχόν αυτόν άνθρωπον το όνομα Λάζαρος. Σας κάνει εντύπωση; Δεν είναι τυχαίο αυτό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο. Ο Κύριος έκανε μία παραχώρηση. «Θέλετε να γυρίσει ο Λάζαρος πίσω να σας πει; Ω ανεκδιήγητοι Γραμματείς και Φαρισαίοι και Σαδδουκαίοι;». Ξέρετε ότι οι Σαδδουκαίοι δεν πίστευαν τίποτα απ’ όλα αυτά. Και όμως κατείχαν την θέση του αρχιερέως! Ακούτε; Ο αρχιερεύς στην εποχή του Χριστού ήταν Σαδδουκαίος. Και δεν πίστευε τίποτα! |
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΛΟΥΚΑ[: Λουκά, 16, 19-31]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«ΠΗΓΕΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 2-11-1997] [Β364]
Όλοι γνωρίζομε, αγαπητοί μου, την θαυμασία παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου. Κάθε της φράση, κάθε της λέξη, είναι και μία θεολογική αποκάλυψις. Και είναι αποκάλυψη, γιατί Αυτός ο Κύριος την εδίδαξε. Μέσα σε όσα ειπώθηκαν, διαλογικά, ανάμεσα στον πλούσιον και τον Αβραάμ, είναι και τούτα τα λόγια. Σας διαβάζω: «Ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. Λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. Εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ, πεισθήσονται».