ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ: ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ.... ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!

ΑΣ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ! π. Αυγουστίνου Καντιώτου.

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: Αν έχει αξία η Ανάσταση του Χριστού είναι για ένα και μόνο λόγο...

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ:  Αν έχει αξία η Ανάσταση του Χριστού είναι για ένα και μόνο λόγο. Γιατί θα ξανανταμώσουμε τους αγαπημένους μας. Για αυτό το λόγο έχει αξία η Ανάσταση του Χριστού, αλλιώς δεν έχει καμιά αξία. Το να έλθει απλά ο Χριστός για να κάνει μία θρησκεία, δεν χρειαζόταν, υπήρχαν τόσες άλλες θρησκείες. Το να έλθει ο Χριστός και να λέει ότι : ''Ξέρετε οι ψυχές είναι αθάνατες'', αυτό είναι του Πλάτωνος, δεν χρειαζόταν να έλθει ο Χριστός για να το πει, το λέγανε κι άλλοι πριν. Αυτό που δεν έλεγαν πριν και έκανε ο Χριστός είναι ότι νίκησε τον θάνατον με τον θάνατό του. ...Και να πω, αδελφοί μου, ότι τελικά δεν αναστήθηκε ο Χριστός Πρώτος, αναστήθηκαν οι άνθρωποι πρώτοι. Πρώτα ο άνθρωπος αναστήθηκε (σ.σ. η κόρη του Ιαείρου, ο υιός της χήρας της Ναΐν και ο Λάζαρος) με εντολή του ίδιου του Χριστού, ο οποίος νίκησε τον θάνατο.

"Κυριακή των Μυροφόρων" - Αρχιερατική Λειτουργία Χοροστατούντοςτου Μητροπολίτη Περιστερίου Γρηγόριου

ΚΡΙΜΑ!

 

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: «Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ»!

«…Ὅταν ὅμως δείχνουμε στὸ Διάβολο τὸν μόνιμα Ἐσταυρωμένο καὶ τὸν ρωτᾶμε: “τί σοῦ θυμίζει ἐδῶ ὁ Χριστός, μόνιμα Ἐσταυρωμένος;” θὰ μᾶς ἀπαντήσει μὲ παρρησία: “ἐδῶ, σὲ αὐτὸ τὸ “ξύλο”, ὅ­πως βλέ­πετε, κατάφερα καὶ τὸν νίκησα καὶ εἶμαι μόνιμα ὁ νικητής του!”… Δίνουμε ἔτσι ἕνα ὀπτικὸ μήνυμα πού στὴν πραγματικότητα δὲν ἰσχύει… Ὅπως εἶναι προφανές, ὅταν παγιώνουμε τὴ μία καὶ μοναδικὴ χρονικὴ στιγμὴ τῆς “νίκης” τοῦ Διαβόλου κατὰ τοῦ Χριστοῦ, διαιωνίζουμε τὸ στιγμιαῖο καύχημα τοῦ Διαβόλου σὲ ὁλόκληρο τὸ ἔτος καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Οἰκουμένη. Ἐνῶ ἀντίθετα ὁ ἀσώματος Σταυρός, σύμβολο τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοῦ Διαβόλου, δὲν ἐπιβεβαιώνει τὴν δαιμονικὴ δοξασία, ἀλλὰ παραπέμπει πλέρια [=ξεκάθαρα] στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ!» [ tasthyras.wordpress.com ]

ΑΠΑΝΤΗΣΗ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ:

"Ὁ Ἰησοῦς πόσο ἔζησε ἐπὶ τοῦ σταυροῦ μετέωρος μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς; Λεπτοφυὴς καὶ εὐγενὴς ὅσο κανείς ἄλλος, δὲν ἄντεξε πολὺ καὶ σύντομα ἐξέπνευσε – ἀλλὰ τί εἶπα; ὄχι, ἥμαρτον! Δὲν τελείωσε ἔτσι. Μποροῦσε νὰ μείνῃ πολὺ περισσότερο. Ἔμεινε στὴ ζωὴ ὅσο ἤθελε, καὶ ὅταν ἔκρινε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα, τότε ὁ ἴδιος κάλεσε τὸ θάνατο νὰ ἔλθῃ· καὶ ὁ θάνατος σὰν ὑπηρέτης, ὑπακούοντας σ ̓ Αὐτόν, ἦλθε (βλ. Παρακλ., ἦχ. πλ. β ́, Κυρ. Καν. Ἀν. ᾠδ. α ́, τρ. 3ο). Ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ὁρίσουμε τὴν ὥρα τῆς ἐξόδου μας, δὲν εἴμαστε κύριοι τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου· ὁ Χριστὸς ὅμως, ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα, ἀφοῦ ἔλαβε καὶ τὸ ὄξος, «εἶπε, Τετέλεσται , καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα» (Ἰω. 19,30)."

ΚΡΙΜΑ....!

Ο ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: «Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ»!

«…Ὅταν ὅμως δείχνουμε στὸ Διάβολο τὸν μόνιμα Ἐσταυρωμένο καὶ τὸν ρωτᾶμε: “τί σοῦ θυμίζει ἐδῶ ὁ Χριστός, μόνιμα Ἐσταυρωμένος;” θὰ μᾶς ἀπαντήσει μὲ παρρησία: “ἐδῶ, σὲ αὐτὸ τὸ “ξύλο”, ὅ­πως βλέ­πετε, κατάφερα καὶ τὸν νίκησα καὶ εἶμαι μόνιμα ὁ νικητής του!”… Δίνουμε ἔτσι ἕνα ὀπτικὸ μήνυμα πού στὴν πραγματικότητα δὲν ἰσχύει… Ὅπως εἶναι προφανές, ὅταν παγιώνουμε τὴ μία καὶ μοναδικὴ χρονικὴ στιγμὴ τῆς “νίκης” τοῦ Διαβόλου κατὰ τοῦ Χριστοῦ, διαιωνίζουμε τὸ στιγμιαῖο καύχημα τοῦ Διαβόλου σὲ ὁλόκληρο τὸ ἔτος καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Οἰκουμένη. Ἐνῶ ἀντίθετα ὁ ἀσώματος Σταυρός, σύμβολο τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοῦ Διαβόλου, δὲν ἐπιβεβαιώνει τὴν δαιμονικὴ δοξασία, ἀλλὰ παραπέμπει πλέρια [=ξεκάθαρα] στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ!» [ tasthyras.wordpress.com ]

ΑΠΑΝΤΗΣΗ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ:

"Ὁ Ἰησοῦς πόσο ἔζησε ἐπὶ τοῦ σταυροῦ μετέωρος μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς; Λεπτοφυὴς καὶ εὐγενὴς ὅσο κανείς ἄλλος, δὲν ἄντεξε πολὺ καὶ σύντομα ἐξέπνευσε – ἀλλὰ τί εἶπα; ὄχι, ἥμαρτον! Δὲν τελείωσε ἔτσι. Μποροῦσε νὰ μείνῃ πολὺ περισσότερο. Ἔμεινε στὴ ζωὴ ὅσο ἤθελε, καὶ ὅταν ἔκρινε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα, τότε ὁ ἴδιος κάλεσε τὸ θάνατο νὰ ἔλθῃ· καὶ ὁ θάνατος σὰν ὑπηρέτης, ὑπακούοντας σ ̓ Αὐτόν, ἦλθε (βλ. Παρακλ., ἦχ. πλ. β ́, Κυρ. Καν. Ἀν. ᾠδ. α ́, τρ. 3ο). Ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ὁρίσουμε τὴν ὥρα τῆς ἐξόδου μας, δὲν εἴμαστε κύριοι τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου· ὁ Χριστὸς ὅμως, ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα, ἀφοῦ ἔλαβε καὶ τὸ ὄξος, «εἶπε, Τετέλεσται , καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα» (Ἰω. 19,30)."

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: «Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ»! ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Ο π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ; [Ἔμεινε στὴ ζωὴ ὅσο ἤθελε, καὶ ὅταν ἔκρινε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα, τότε ὁ ἴδιος κάλεσε τὸ θάνατο νὰ ἔλθῃ· καὶ ὁ θάνατος σὰν ὑπηρέτης, ὑπακούοντας σ ̓ Αὐτόν, ἦλθε]

 

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ: «Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ»!

«…Ὅταν ὅμως δείχνουμε στὸ Διάβολο τὸν μόνιμα Ἐσταυρωμένο καὶ τὸν ρωτᾶμε: “τί σοῦ θυμίζει ἐδῶ ὁ Χριστός, μόνιμα Ἐσταυρωμένος;” θὰ μᾶς ἀπαντήσει μὲ παρρησία: “ἐδῶ, σὲ αὐτὸ τὸ “ξύλο”, ὅ­πως βλέ­πετε, κατάφερα καὶ τὸν νίκησα καὶ εἶμαι μόνιμα ὁ νικητής του!”… Δίνουμε ἔτσι ἕνα ὀπτικὸ μήνυμα πού στὴν πραγματικότητα δὲν ἰσχύει… Ὅπως εἶναι προφανές, ὅταν παγιώνουμε τὴ μία καὶ μοναδικὴ χρονικὴ στιγμὴ τῆς “νίκης” τοῦ Διαβόλου κατὰ τοῦ Χριστοῦ, διαιωνίζουμε τὸ στιγμιαῖο καύχημα τοῦ Διαβόλου σὲ ὁλόκληρο τὸ ἔτος καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Οἰκουμένη. Ἐνῶ ἀντίθετα ὁ ἀσώματος Σταυρός, σύμβολο τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τοῦ Διαβόλου, δὲν ἐπιβεβαιώνει τὴν δαιμονικὴ δοξασία, ἀλλὰ παραπέμπει πλέρια [=ξεκάθαρα] στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ!» [ tasthyras.wordpress.com ]

---------------------------------------------------------------------------------------------------

ΑΠΑΝΤΗΣΗ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ (Απόσπασμα):

"Ὁ Ἰησοῦς πόσο ἔζησε ἐπὶ τοῦ σταυροῦ μετέωρος μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς; Λεπτοφυὴς καὶ εὐγενὴς ὅσο κανείς ἄλλος, δὲν ἄντεξε πολὺ καὶ σύντομα ἐξέπνευσε – ἀλλὰ τί εἶπα; ὄχι, ἥμαρτον! Δὲν τελείωσε ἔτσι. Μποροῦσε νὰ μείνῃ πολὺ περισσότερο. Ἔμεινε στὴ ζωὴ ὅσο ἤθελε, καὶ ὅταν ἔκρινε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα, τότε ὁ ἴδιος κάλεσε τὸ θάνατο νὰ ἔλθῃ· καὶ ὁ θάνατος σὰν ὑπηρέτης, ὑπακούοντας σ ̓ Αὐτόν, ἦλθε (βλ. Παρακλ., ἦχ. πλ. β ́, Κυρ. Καν. Ἀν. ᾠδ. α ́, τρ. 3ο). Ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ὁρίσουμε τὴν ὥρα τῆς ἐξόδου μας, δὲν εἴμαστε κύριοι τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου· ὁ Χριστὸς ὅμως, ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα, ἀφοῦ ἔλαβε καὶ τὸ ὄξος, «εἶπε, Τετέλεσται , καὶ κλίνας τὴν κεφαλὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα» (Ἰω. 19,30)."

------------------------------------------------------------------------------------------------

Κυριακή των Μυροφόρων Τα πρότυπα των γυναικών. (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Ἡ Κυριακὴ αὐτή, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἀφιερωμένη στὴ μνήμη τῶν Μυροφόρων. Οἱ Μυροφόρες ἦταν ἕνας ὅμιλος ἐκλεκτῶν, ὑπερόχων γυναικῶν, ποὺ εἶχαν ἀγάπη πρὸς τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν ἀκολουθοῦσαν (βλ. Μάρκ. 15,41) καὶ «διηκόνουν αὐτῷ ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς» (Λουκ. 8,3).