Η εκκλησία... συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της!

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΕΙΣΑΓΩΜΕΝΩΝ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΑ ΚΑΚΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

Παλαια ἀνάρτηση:

https://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=99275

«Η εκκλησία, η οποία προς απολαβή εγκόσμιων αγαθών, έκρινε καλόν να συζευχθεί, να ενώσει την τύχη της μετά του θηρίου της Αποκάλυψης, συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της, και ηδονικά καθισμένη στη ράχη του θηρίου, κυβερνάται υπ΄ αυτού και περιφέρεται στις οδούς και στις ρύμες του κόσμου ως μισθωτή πόρνη θρησκευτική πόρνη, που εμπορεύεται τον Χριστόν, αναγκασμένη να κερνά τα πλήθη από το χρυσόν ποτήρι όχι τον καθαρό οίνο της Κ. Διαθήκης, αλλά οίνο νοθευμένο, διδάγματα ξένα και αλλότρια προς το γνήσιο πνεύμα του Χριστιανισμού».

ΣΙΩΠΗ = ΠΡΟΔΟΣΙΑ

 

"Μία δε των αιρέσεων, νεοφανής, έχει παρασύρει και θεολόγους, και ιερείς, και αρχιεπισκόπους, και πατριάρχες.  Είνε η αίρεσις, ή μάλλον η παναίρεσις του Οικουμενισμού, εν ονόματι της "αγάπης", ορθόδοξοι πατριάρχαι και αρχιεπίσκοποι εναγκαλίζονται τους αιρετικούς, συμπροσεύχονται μετ' αυτών, και επιμόνως ζητούν και να συλλειτουργήσουν μετ' αυτών." (Αρχιμ.  Δανιήλ  Γ.  Αεράκης)

 ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΣΙΩΠΗ = ΠΡΟΔΟΣΙΑ

      

        Η εμφάνισις του Αρείου μεγάλον σάλον προεκάλεσεν εις την Εκκλησίαν του Χριστού. Πολλοί, κληρικοί και λαϊκοί, εσαγηνεύθησαν από τα λογικοφανή επιχειρήματα του Αρείου και επαγιδεύθησαν εις την παγίδα της φοβεράς αιρέσεώς του.   Αλλ' ο Άρειος δεν έμεινεν απολέμητος. Επίσκοπος Αλεξανδρείας ήτο τότε μία σεβάσμια μορφή, ο άγιος Αλέξανδρος, του οποίου την μνήμην η Εκκλησία μας εορτάζει την 29ην Μαΐου. Μόλις επληροφορήθη ο επίσκοπος Αλέξανδρος την διδασκαλίαν του πρεσβυτέρου Αρείου, εταράχθη.  Ανησύχησε δια το ποίμνιόν του.  Δεν ήτο δυνατόν να παρίδη το γεγονός΄ δεν ήτο δυνατόν να σιωπήση.

ΚΥΡΙΕ, ΡΥΣΑΙ ΗΜΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ

 

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Για μία ακόμη φορά ο λόγος μας στρέφεται κατά της λεγομένης «Δωρεάς οργάνων». Είναι γνωστό ότι η εν λόγω πράξη βάλει ευθέως κατά της Πίστεώς μας, κατά του Συμβόλου της Πίστεως που λέγει για την ανάσταση των νεκρών. Στο Πιστεύω όταν λέμε «Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών», εννοούμαι νεκρών σωμάτων. Λοιπόν, άλλη μια απόδειξη ότι η Ανάσταση του Χριστού απέδειξε ότι ο θάνατος νικήθηκε και ότι ο νεκρός δεν είναι νεκρός αλλά κεκοιμημένος είναι η παρακάτω διήγηση, 

Από τις Πράξεις των Αποστόλων: Ο Παύλος ανέστησε τον Εύτυχο

Κατά δε την πρώτην ημέραν της εβδομάδος, δηλαδή την Κυριακήν, όταν οι μαθηταί είχαν συγκεντρωθή, δια να κόψουν και κοινωνήσουν τον άρτον της θείας Ευχαριστίας, ο Παύλος ωμιλούσε και συνωμιλούσε προς αυτούς, επειδή την επομένη έμελλε ν' αναχωρήση. Παρέτεινε δε την διδασκαλίαν μέχρι του μεσονυκτίου.

Εκεί δε στο υπερώον, όπου είμεθα συγκεντρωμένοι. ήσαν αρκεταί λαμπάδες ανεμμέναι.

Ενας νέος, ονόματι Εύτυχος εκάθητο στο παράθυρον και είχε καταληφθή από βαθύν ύπνον. Επειδή δε ο Παύλος παρέτεινε πολλήν ώραν την διδασκαλίαν, εκυριεύθη εξ ολοκλήρου ο Εύτυχος από τον ύπνον και έπεσε από το τρίτο πάτωμα κάτω, απ' όπου και τον εσήκωσαν νεκρόν.

Αλλά ο Παύλος κατέβηκε κάτω, έπεσε επάνω εις αυτόν, τον επήρε εις την αγκάλην του και είπε· “μη ταράσσεσθε και μη λυπείσθε, διότι η ψυχή του επανήλθε και υπάρχει μέσα του”.

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΗ

 

† Ἀρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

Τό χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΗ (4)

† Ἀρχιμανδρίτη π. Χαράλαμπου Δ. Βασιλόπουλου

Τό χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου.

Στόν καιρό τῆς αὐτοθεοποιήσεώς του, θά χρησιμοποιήση ὁ Ἀντίχριστος ὅλα τά μέσα, ὥστε νά προσκυνηθῆ ἀπό τούς ἀνθρώπους. Μέ τήν βοήθεια τοῦ ψευδοπροφήτου, θά παρασύρη μέ πλάνη, μέ ἀπειλή, μέ ἐξαναγκασμό μικρούς καί μεγάλους, πλούσιους καί φτωχούς, γραμματισμένους καί ἐργάτες, στήν προσκύνησι καί ὑποταγή τους στ’ ὄνομά του.

Οἱ προσκυνηταί τοῦ Ἀντιχρίστου θά σφραγισθοῦν ἀπό αὐτόν σάν δικοί του πλέον. Θά λάβουν τό   «χ ά ρ α γ μ α   τ ο ῦ   ὀ ν ό μ α τ ο ς   α ὐ τ ο ῦ».   Ἄς δοῦμε ὅμως καλύτερα τί γράφει γι’ αὐτό τό χάραγμα ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στήν Ἀποκάλυψι:

«Καί ποιεῖ πάντας τούς μικρούς καί τούς μεγάλους καί τούς πλουσίους καί τούς φτωχούς καί τούς ἐλευθέρους καί τούς δούλους, ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἤ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν, καί ἵνα μή τις δύνηται ἀγορᾶσαι ἤ πωλῆσαι εἰ μή ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ» (Ἀποκ. ΙΓ’ 16 – 17).

Άνθρωποι εχθρικοί προς την Εκκλησία και προς το πρόσωπο του Κυρίου...!

 

https://www.youtube.com/watch?v=KrSigjiWO1Y

...................................................................................................................................

 3 Μαρτίου 2017

Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας

 

Ο Μέγας Φώτιος απευθυνόμενος με επιστολή του προς τον Μιχαήλ, τον βασιλέα των Βουλγάρων σχετικά με το ποιό είναι το έργο του άρχοντα μεταξύ των πολλών αναφέρει «Πρέπει οι αρετές να εδραιώνωνται μαζί με την πίστη και ο σοβαρός άνθρωπος να καταρτίζεται και με τα δύο. Καθόσον η ορθότητα των δογμάτων προβάλλει την κοσμιότητα της πολιτείας, ενώ η καθαρότητα των πράξεων διακηρύσσει την θεϊκότητα της πίστεως, από τα οποία το καθένα χωρίς το άλλο συνήθως ξεπέφτει». Δηλαδή, σύμφωνα με τον Μ. Φώτιο, η κοσμιότητα της πολιτείας, δηλαδή η σωστή πορεία της, εξαρτάται από την ορθή πίστη, από το σωστό δόγμα που θα πρέπη να χαρακτηρίζη τον άρχοντα. Οι σπουδαίοι αυτοί λόγοι του Μεγάλου Φωτίου είναι οδοδείκτες τόσο για το πως πρέπει να πορεύεται κάθε άνθρωπος στην προσωπική του ζωή όσο και κάθε οργανωμένη κοινωνία ως σύνολο ανθρώπων. Έτσι στην εποχή μας, όπου όχι μόνον δεν υπάρχει σωστή πίστη, αλλά και οι άρχοντες της Πολιτείας πολεμούν την πίστη, η πορεία της κοινωνίας οδηγείται από το κακό στο χειρότερο.
Βασική αιτία της κατά κρημνόν πορείας της Πατρίδος μας είναι αναμφίβολα

Τὸ 2ον Διεθνὲς Συνέδριον διὰ τὸν θρησκευτικὸν Φονταμενταλισμὸν καὶ τὸ «κατεστραμμένον» Μοναστήρι

 

Διαθρησκειακός φονταμενταλισμός 

Τοῦ κ. Δημητρίου Β. Ἐμμανουὴλ, ἱεροψάλτου

Τὸ 2ον Διεθνὲς Συνέδριον διὰ τὸν θρησκευτικὸν  Φονταμενταλισμὸν καὶ τὸ «κατεστραμμένον» Μοναστήρι

  «Ὁ φονταμενταλισμός, παρ’ ὅλο ποὺ δύναται νὰ ἀπολυτοποιήσει φανατικὰ τέτοια μνημεῖα, εἶναι συγχρόνως πρόθυμος νὰ τὰ καταστρέψει… Ἡ προστασία αὐτῶν τῶν χώρων δὲν ἀφορᾶ μόνο τὴ νομική τους θωράκιση, τὴ διατήρηση καὶ τὴν ἀποκατάστασή τους. Ἀφορᾶ ἐπίσης τὴ διαμόρφωση μίας κουλτούρας σεβασμοῦ καὶ τὴν καλλιέργεια μίας οὐσιαστικῆς κοινωνικῆς σχέσης μὲ τὴ θρησκευτικὴ ἑτερότητα» (‘Διεθνὲς Παρατηρητήριο’)

  (Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος) «Πιστεύουμε, λοιπόν, ὅτι θὰ συμβάλουμε στὴν πρόταση ἑνὸς “ἄλλου τρόπου” συνύπαρξης ποὺ δὲν προϋποθέτει τὴν ἐξόντωση τοῦ διαφορετικοῦ»… «τὸ ἐγχείρημα δὲν εἶναι οὐτοπικό»… «στὴ Θράκη, ζοῦμε αὐτὴν τὴν μέθοδο καὶ τὴν καλλιεργοῦμε καθημερινά, γι’ αὐτὸ καὶ μποροῦμε νὰ τὴν προτείνουμε, ἴσως ἐνισχυμένη καὶ βελτιωμένη, σὲ ἀνθρώπους “καλῆς θελήσεως”, ποὺ ὑπάρχουν παντοῦ».

Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια.

 

Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια.

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

 

Τό ΟΧΙ γιά τήν φυλή μας δέν εἶναι μιά ἁπλή λέξη. Οὔτε εἶναι κάτι, πού λέχθηκε γιά πρώτη φορά ἀπό στόματος Ἑλλήνων στίς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ 1940. Τό ΟΧΙ εἶναι ὁ ἀλάνθαστος καί σταθερός βηματοδότης τῆς ἀργόσυρτης ἱστορικῆς μας διαδρομῆς, ἐδῶ καί τρεῖς χιλιάδες χρόνια! 

Ποιός μπορεῖ νά ξεχάσει τό ΟΧΙ τῶν Θερμοπυλῶν, τῆς Σαλαμίνας καί τοῦ Μαραθῶνα;

Ποιός δικαιοῦται νά λησμονήσει τό ΟΧΙ τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου;