
Τοῦ κ. Δημητρίου Β. Ἐμμανουὴλ, ἱεροψάλτου
Τὸ 2ον Διεθνὲς Συνέδριον διὰ τὸν θρησκευτικὸν Φονταμενταλισμὸν καὶ τὸ «κατεστραμμένον» Μοναστήρι
«Ὁ φονταμενταλισμός, παρ’ ὅλο ποὺ δύναται νὰ ἀπολυτοποιήσει φανατικὰ τέτοια μνημεῖα, εἶναι συγχρόνως πρόθυμος νὰ τὰ καταστρέψει… Ἡ προστασία αὐτῶν τῶν χώρων δὲν ἀφορᾶ μόνο τὴ νομική τους θωράκιση, τὴ διατήρηση καὶ τὴν ἀποκατάστασή τους. Ἀφορᾶ ἐπίσης τὴ διαμόρφωση μίας κουλτούρας σεβασμοῦ καὶ τὴν καλλιέργεια μίας οὐσιαστικῆς κοινωνικῆς σχέσης μὲ τὴ θρησκευτικὴ ἑτερότητα» (‘Διεθνὲς Παρατηρητήριο’)
(Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος) «Πιστεύουμε, λοιπόν, ὅτι θὰ συμβάλουμε στὴν πρόταση ἑνὸς “ἄλλου τρόπου” συνύπαρξης ποὺ δὲν προϋποθέτει τὴν ἐξόντωση τοῦ διαφορετικοῦ»… «τὸ ἐγχείρημα δὲν εἶναι οὐτοπικό»… «στὴ Θράκη, ζοῦμε αὐτὴν τὴν μέθοδο καὶ τὴν καλλιεργοῦμε καθημερινά, γι’ αὐτὸ καὶ μποροῦμε νὰ τὴν προτείνουμε, ἴσως ἐνισχυμένη καὶ βελτιωμένη, σὲ ἀνθρώπους “καλῆς θελήσεως”, ποὺ ὑπάρχουν παντοῦ».

