
Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
Γυμνοί και στους ναούς;
Ἂς πάρουμε, ἀγαπητοί μου, τὸν ἔλεγχο τῆς ἠθικῆς ἀσχημίας καὶ κοινωνικῆς ἀθλιότητός μας ἀπὸ τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο· αὐτὸ εἶνε ὁ καλύτερος πνευματικὸς καθρέφτης γιὰ ὅλους μας.
"Οι Πατέρες λένε ότι κατά την πτώση του ανθρώπου εσκοτίσθηκε ο νους του ανθρώπου. Εσκοτίσθη ο νους του Αδάμ. Δεν ασχολούνται οι Πατέρες με τον Αδάμ ως Αδάμ, άλλα με τον νουν του Αδάμ, ο οποίος Αδάμ αρρώστησε, επειδή εσκοτίσθηκε ο νους του. Οι Πατέρες μιλάνε για ασύνετον νουν. Παντού στην Πατερική γραμματεία το θέμα της πτώσεως είναι ο σκοτασμός του νοός του ανθρώπου" (ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ)... Ο Άγιος Νείλος πάλι λέγει ότι, «η προσευχή είναι το ανέβασμα του νου στον Θεό»

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου
Γυμνοί και στους ναούς;
Ἂς πάρουμε, ἀγαπητοί μου, τὸν ἔλεγχο τῆς ἠθικῆς ἀσχημίας καὶ κοινωνικῆς ἀθλιότητός μας ἀπὸ τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο· αὐτὸ εἶνε ὁ καλύτερος πνευματικὸς καθρέφτης γιὰ ὅλους μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.12,6-14]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
«Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-7-1995] (Β320)
Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, στη σημερινή αποστολική του περικοπή προς τους Ρωμαίους, κάνει αναφορά των ποικίλων χαρισμάτων, με τα οποία πρέπει να κοσμούνται οι βαπτισμένοι Χριστιανοί.
Το Πνεύμα το Άγιον, ευθύς μετά την βάπτισή μας, έρχεται, υπό το μυστήριον του Χρίσματος, να μας μοιράσει χαρίσματα. Είναι η προίκα που παίρνομε μετά την υιοθεσία μας στο βάπτισμα. Αν κάποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει κανένα χάρισμα, θα του εδίδετο η απάντησις ότι ή δεν το ανεγνώρισε ή δεν το ενεργοποίησε. Διότι στα χαρίσματα, πρέπει να λάβει μέρος και ο άνθρωπος, στην αποδοχή. Όταν απλώνει κάποιος το χέρι του να δώσει κάτι, πρέπει και ο άλλος να απλώσει το χέρι του να το πάρει. Δεν είναι αρκετό να δώσεις το χέρι σου να προσφέρεις. Γιατί αλλιώτικα, πώς θα το πάρει ο άλλος, εάν δεν απλώσει το χέρι του να το πάρει; Θέλω να πω ότι στα θεία χαρίσματα, πρέπει να υπάρχει και η αποδοχή του ανθρώπου. Και η ενεργοποίησις, ακόμη, αυτών των διδομένων χαρισμάτων.
Και με την ευκαιρία αναφοράς των χαρισμάτων αυτών, επιλέγει ο Απόστολος Παύλος, όπως ακούσαμε στη σημερινήν αποστολική του περικοπή, κάποιες θαυμάσιες προτροπές. Σημειώνει: «Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος, ἀποστυγοῦντες -δηλαδή αποστρεφόμενοι- τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ -δηλαδή προσκολλώμενοι στο αγαθόν- τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί - δηλαδή στην προθυμία και στον ζήλο να μην τεμπελιάζουμε-, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες, τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, ταῖς χρείαις (:στις ανάγκες) τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες».

ΣΧΟΛΙΟ: Καλά, οι αριστούχοι απόφοιτοι και λοιποί "εκλεκτοί" ... δεν κατάλαβαν τίποτε;
Υ.Γ.
"Ελπίζω, ότι μεταξύ σας κανείς δεν είνε ασεβής και βλάσφημος. Αυτός που πιστεύει σε ανάστασι και κρίσι, δε βλαστημάει τον κριτή..." (Φωνή π. Αυγουστίνου Καντιώτη)
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ
2026 "Κυριακή των Μυροφόρων" - Αρχιερατική Λειτουργία Χοροστατούντος του
Μητροπολίτη Περιστερίου Γρηγόριου
«Όταν έφυγα
[από την Πτολεμαΐδα] και βρέθηκα μετά στη Θεσ/νίκη ως φοιτητής, και στη
συνέχεια… Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος όχι μόνο γιατί βρίσκομαι στην Εκκλησία
της Αγίας Τριάδος [Πτολεμαΐδος] όπου ερχόμουν πάντα για τις θείες Λειτουργίες
και για τους κατανυκτικούς Εσπερινούς, αλλά και γιατί ανέβηκα σήμερα στον Δεσποτικό
θρόνο στον οποίο ανέβηκε, ανέβαινε τότε, όταν εγώ ήμουνα μικρός, όταν πρωτοήρθα
8 χρονών και μέχρι τα 18 μου χρόνια, ανέβαινε ο επίσκοπος της εποχής εκείνης, ο
μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστίνος.
Πολλές φορές τον άκουσα, απ’ αυτόν τον Άμβωνα! και σήμερα, σας το εξομολογούμαι, με συντριβή καρδίας ανέβηκα σ’ αυτόν τον Ιερό Θρόνο, τον οποίο εκείνος στόλιζε μα τα κηρύγματά του, αλλά και με τις θείες Λειτουργίες.
Την Τετάρτη 20 Μαΐου 2026 και ώρα 19:00, στην αίθουσα πρωτοπρεσβύτερος «π. Νικόλαος Μανώλης» του Ορθόδοξου Χριστιανικού Συλλόγου Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (Μοναστηρίου 183, 2ος όροφος, Θεσσαλονίκη), η καθιερωμένη σειρά ομιλιών της Τετάρτης «Ορθόδοξη Παρέμβαση» κατά το νέο εκκλησιαστικό έτος γίνεται ένα «Φροντιστήριον Ορθοδόξου Θεολογίας».
Εισηγητής ο αρχιμανδρίτης π. Παύλος Δημητρακόπουλος, ο οποίος συνεχίζει με το μάθημα με τίτλο: «Εισαγωγική Ομιλία».
Ο 20ος αιώνας αποτέλεσε για την Ορθοδοξία μια περίοδο σταδιακών υποχωρήσεων στο πλαίσιο των διαχριστιανικών και διαθρησκειακών διαλόγων, που κατέληξε να είναι ένας δαιμονικός αιρετικός, φιλενωτικός, οικουμενιστικός κατήφορος, χωρίς τελειωμό.
![]() |
| Ὕψωσε μάλιστα στὴν Κωνσταντινούπολι στήλη – κολώνα ὕψους πολλῶν μέτρων, ὁρατὴ ἀπὸ παντοῦ στὸ Βόσπορο, μὲ μεγάλο σταυρὸ καὶ τὸ «ΕΝ ΤΟΥΤῼ ΝΙΚΑ», ποὺ φωτιζόταν τὴ νύχτα. |
Εορτή, ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ μεγάλη, τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου καὶ τῆς ἁγίας Ἑλένης. Τὴν ἑορτάζουμε ὄχι μόνο ἐμεῖς ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ὀρθόδοξοι λαοί. Στὴν Ὀρθοδοξία χιλιάδες εἶνε ἐκεῖνοι ποὺ φέρουν τὰ ὀνόματα τῶν ἁγίων αὐτῶν· μικροὶ τοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ μεγάλοι ἄρχοντες, πρίγκιπες καὶ βασιλεῖς τοῦ Βυζαντίου, ἀπ᾽ τοὺς ὁποίους ἐνδοξότερος εἶνε ὁ Κωνσταντῖνος ΙΑ΄ ὁ Παλαιολόγος, ποὺ ἔπεσε μαχόμενος ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τοῦ ἱεροῦ καθήκοντος.
ΑΝΤΙ ΣΧΟΛΙΟΥ: "Υπάρχει άλλως τε ειδική εντολή του Αγίου Πνεύματος, που ορίζει την τιμήν στα αφιερωμένα στον Θεόν πρόσωπα. «Τους τοιούτους εντίμους έχετε», παραγγέλλει ο λόγος του Θεού (Φιλιπ. β' 29). Καθένας που εργάζεται για την δόξαν του Θεού, πρέπει να τον τιμάτε."
Πηγή: "Απειλή για την Ορθοδοξία μας (Αντιαιρετικός οδηγός)", Γεωργίου Γ. Ψαλτάκη, Έκδοσις Αδελφότητος Θεολόγων "Ο Σωτήρ", Σελ. 49
---------------
Οι Επίσκοποι του Φαναρίου και της Εκκλησίας της Ελλάδος αγαπάνε υπερβαλλόντως τους αιρετικούς παπικούς. Με κάθε ευκαιρία συμπροσεύχονται (κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων) μαζί τους, τους βραβεύουν, τους τιμούν και διαλέγονται πυρετωδώς, προδίδοντας την πίστη, με κοινό στόχο την «ένωση» πάση θυσία, χωρίς δογματική συμφωνία (αυτό παρουσιάζεται σαν θέμα ήσσονος σημασίας).
Η "ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ" ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΟΥΣ "ΕΚΟΥΣΙΩΣ ΤΥΦΛΩΜΕΝΟΥΣ" ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΜΑΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ... ο Περιστερίου (και οι συν αυτώ) να καθίσει στο "σκαμνί"!
Κανών του Τυφλού.
Ωδή ε'. Ο Ειρμός
Την τάλαιναν ψυχήν μου, νυκτομαχούσαν τω σκότει των παθών, προφθάσας οίκτηρον, και λάμψον νοητέ Ήλιε, ημεροφαείς ακτίνας, εν εμοί, του διαυγάσαι την νύκτα εις φως.
Υψώθης επί ξύλου, και συνανύψωσας πάντας τους βροτούς, και τον πολέμιον οικτίρμον, όφιν εθανάτωσας, και εζωώσας το πλάσμα των χειρών των σων, ως μόνος Θεός του παντός.
Ετέθης εν μνημείω, ο εκουσίως γενόμενος νεκρός, και τα βασίλεια του Άδου, Βασιλεύ αθάνατε, άπαντα εκένωσας, νεκρούς τη Αναστάσει εγείρας τη ση.
Θαυμάσια μεγάλα, εκτελών Λόγε επί της γης, λαός σε απέκτεινεν ανόμων∙ αλλ' αυτός Κύριε, μόνος δυνατός υπάρχων, εκ νεκρών καθώς προείπας, ανέστης Χριστέ.
Τα όμματα ανοίξας, του μη ιδόντος το φως το αισθητόν, ψυχής εφώτισας τας κόρας, και δοξάζειν έπεισας, τούτον επιγνόντα σε ποιητήν, δι' ευσπλαχνίαν οφθέντα βροτόν.

Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος: Γάμοι ομοφυλοφίλων σε μοναστήρι της Πάφου, αυταρχισμός και σκάνδαλα εξουσίας.
Από την εκδίωξη του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού μέχρι τις καταγγελίες για πολιτικούς γάμους ομοφυλοφίλων στη Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης και τις πολιτικές παρεμβάσεις σε κόμματα, ο αυταρχισμός, η αλαζονεία και η απουσία μετάνοιας προκαλούν έντονη αγανάκτηση στους πιστούς.
Αν κάποτε γραφτεί νέο κεφάλαιο στην κυπριακή εκκλησιαστική ιστορία με τίτλο «Πώς να διοικείτε χωρίς να ακούτε κανέναν», το εξώφυλλο μάλλον θα έχει φωτογραφία του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου.
ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΟΥ
(ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ) ΟΦΕΙΛΟΤΑΝΕ
ΣΤΟ ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ
ΣΥΝΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ
6.12 Η δόξα και το
δράμα του Γρηγορίου
Οι θεολογικές
συζητήσεις συνεχίζονταν (Β’ Οικουμενική Σύνοδος-Μάης του 381). Αυτές αποτελέσανε
τη δόξα μα και το δράμα του Γρηγορίου. Τη δόξα του, γιατί πέτυχε, με τη
συμπαράσταση λίγων, να πείσει για τη συμπλήρωση του Συμβόλου της πίστης.
Και επίσης, γιατί τους ανέλυσε και τους έπεισε να δεχτούνε τη σαφή διάκριση
μιας φύσης στο Θεό και τριών υποστάσεων. Το δράμα του οφειλότανε στο ότι οι
περισσότεροι συνεπίσκοποί του δεν τον καταλάβαιναν.
Οι πολλοί
σύνεδροι ακούγανε τις θεολογικές του αναλύσεις και νομίζανε ότι ακούνε κινέζικα.
Λίγοι μόνο είχανε θεολογική κατάρτιση. Οι άλλοι βασανίζονταν από άγνοια και
βασανίζανε και τους άλλους. Και η άγνοια τους αυτή, μαζί με τη μικρότητα και
την έλλειψη πνευματικής ζωής, τους είχε οδηγήσει τις προηγούμενες δεκαετίες σε
συμβιβασμούς και αλλαξοπιστίες.
Στα χρόνια δηλαδή που επικρατούσανε οι αρειανοί, μερικά από τα σημερινά μέλη της Συνόδου είχανε δεχτεί πότε τη μια και πότε την άλλη αρειανική κακοδοξία. Όπου κάθε φορά φυσούσε ισχυρός άνεμος.
Κι ας ήτανε άνεμος που ξεκίναγε από την αίρεση ή από τα κακόδοξα ανάκτορα.
ΣΧΟΛΙΟ: Αγαπητοί, ο π. Αυγουστίνος είπε ότι' θα έλθει καιρός (ενν. μετά την κοίμησή του) που θα δείτε καρδινάλιο στην Φλώρινα...! Λοιπόν,
Κανείς σήμερα δεν αμφιβάλει ότι κάποια στιγμή ο προφητικός λόγος του Πατρός θα πραγματοποιηθεί... Και κανείς, σήμερα! δεν αμφιβάλει ότι όταν έλθει η μαύρη αυτή ημέρα στα αριστερά του Καρδιναλίου θα στέκετε ο νυν Φλωρίνης (ενν. κατά πάσα πιθανότητα)!

Καταλήστεψαν οι παπικοί την Εκκλησία του Χριστού και οι εκ των Ορθοδόξων οικουμενιστές φροντίζουν οι ληστές να εισέρχονται στα Ιερά με τιμές, ως ευεργέτες! Η τίμια κάρα του Αγίου Αποστόλου Τίτου εκλάπη κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας (1669*) [1] και επέστρεψε -αν όντως πρόκειται περί της αληθινής τιμίας κάρας- από την Βενετία στο Ηράκλειο επί Μητροπολίτου Κρήτης κυρού Ευγενίου (Ψαλλιδάκη) μετά από παρέμβαση του μασόνου πατριάρχου Αθηναγόρα το 1966. Ένα χρόνο πριν το 1965, ο μασόνος πατριάρχης είχε προβεί στην άρση των αναθεμάτων με τον «πάπα» Παύλο τον ΣΤ’.
![]() |
Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά.
Τό 1928 ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος, σέ ἄρθρο του μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει καί τά ἑξῆς:
«Προσπαθοῦν νά κρημνίσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας».
...Τότε μόνον θά πλανηθῆ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅταν ἀποκοπῆ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί καταφρονήσει τούς θείους καί ἱερούς κανόνας καί τάς ἱεράς παραδόσεις.
Λυπηρόν εἶναι, ὅτι εἰς τάς ἡμέρες μας εὑρέθησαν κληρικοί τινές καί δή Πατριάρχαι καί Ἀρχιερεῖς τά μέν ἡμέτερα καταφρονοῦν, χάσκουν δέ εἰς τά ξένα, καί προσπαθοῦν μέ κάθε τρόπο νά κρημνίσουν ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας.
ΣΧΟΛΙΟ: Έχεις "φίλο" σου κάποια μηχανή πληροφοριών; Ε, μάθε ότι παίρνεις τα πρώτα-εισαγωγικά μαθήματα μαντείας-μαγείας... Αλήθεια τι είναι το "πνεύμα πύθωνος";
«Εγένετο δε πορευομένων ημών εις προσευχήν
παιδίσκην τινά έχουσαν πνεύμα πύθωνος
απαντήσαι ημίν…» (Πραξ. 16:16)
"Προσέξτε, ο διάβολος λέει και μερικές αλήθειες, για να πει τα μεγάλα του ψέματα μετά. Και δεν πρέπει ποτέ να ακούμε μία πληροφορία από το στόμα κάποιου μάντη, μάντεως, ποτέ! Ποτέ!"
------------------------------------------
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ[:Πράξεις 16,16-34]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-5-1991] (Β245) β΄έκδοσις
Στη σημερινή αποστολική περικοπή, αγαπητοί μου, από το βιβλίο των «Πράξεων των Αποστόλων», βλέπομε τον απόστολο Παύλο εις τους Φιλίππους. Έφθασε σ’ αυτήν την πόλιν κατόπιν θείου οράματος, που ο ίδιος το εξήγησε και είπε: «Προσκέκληται ἡμᾶς ὁ Κύριος εὐαγγελίσασθαι αὐτούς». Είχε δει άντρα Μακεδόνα, που του έλεγε «Παῦλε, διαβὰς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν». Και ο Παύλος το ερμηνεύει ότι ο Κύριος τούς προσκαλεί εις την Μακεδονίαν. Ήταν η πρώτη φορά που Χριστιανός απόστολος πατούσε το πόδι του σε ευρωπαϊκόν έδαφος.
Οι περιπέτειες, όμως, που συνέβησαν στην πόλη των Φιλίππων, που ήταν πόλις colonia, δηλαδή έδρα ρωμαϊκής αρχής, θα ‘λεγε κάποιος ότι δεν θα ήταν δυνατόν ποτέ ο Θεός να ήθελε ο Παύλος να φτάσει έως εκεί. Διότι υπήρξαν περιπέτειες εκεί σ΄ αυτήν την πόλη. Κι όμως, ακριβώς γι’ αυτές τις περιπέτειες ο Κύριος εκάλεσεν τον Παύλον εις τους Φιλίππους.
![]() |
| «Δὲν νοεῖται Ἐκκλησία ἄνευ ἐπισκόπου καὶ ἂν ἡ ἑνότης τοῦ ἐπισκόπου μετὰ τοῦ λαοῦ, ὡς ἄρρηκτος σχέσις, συνεπάγεται ἄμεσον μετάδοσιν τοῦ πνεύματος τοῦ πρώτου πρὸς τὸν δεύτερον, εὔκολα ἀντιλαμβάνεται κανεὶς πόσην εὐθύνην ἔχει ὁ ἐπίσκοπος ὡς πρὸς τί μεταδίδει πρὸς τὸν λαόν του. Καὶ φυσικὰ προκαλεῖται ἡ μεγίστη τῶν ἀντιφάσεων, ὅταν ὁ ἐπίσκοπος δὲν ὠθῇ πρὸς ὑψηλοτέρας πνευματικὰς ἀναβάσεις τὰ τέκνα του, διὰ τῆς παραδοσιακῆς ἀγωγῆς τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς, τῆς μελέτης τῶν Ἁγίων Πατέρων, τῆς ἀσκήσεως, τῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς ἀγάπης, ποὺ ὅλα αὐτὰ προϋποθέτουν μοναστήριον καὶ μονασμόν» ΜΟΝΑΧΟΥ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ |
Τό οὐσιαστικόν ἔργον τοῦ Ἐπισκόπου
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Διαβάζουμε συχνὰ σχόλια γιὰ διάφορες κοσμικὲς δραστηριότητες νέων μητροπολιτῶν προκειμένου νὰ ἐνισχύσουν σκοπούς ποὺ μόνοι τους ἐπιλέγουν. Συνήθως διοργανώνουν μουσικὲς ἐκδηλώσεις, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴ φιλοδοξία τους, νὰ προβληθοῦν στὸ λαὸ ὅτι ἐνδιαφέρονται γι᾽ αὐτὸν καὶ βρίσκονται στὸ πλευρό του. Παράλληλα δὲν παραλείπουν νὰ πουλήσουν εἰσιτήρια γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν ἱδρυμάτων τῶν μητροπόλεών τους!
Μια εξαιρετική ομιλία ενός νέου από την χθεσινή (Σάββατο 16/5) συγκέντρωση ΕΞΩ από την Αρχιεπισκοπή Κύπρου:
Είναι πραγματικά παρήγορο και ελπιδοφόρο.
Ο Θεός φωτίζει απλούς λαϊκούς να αποκαλύπτουν αλήθειες.
Αξίζει να τον ακούσετε :