π. Σάββας Αγιορείτης: Και ο λαός πρέπει να μιλήσει.

 

π. Σάββας Αγιορείτης: Έχουμε πολύ μεγάλη πτώση της Εκκλησίας της Κύπρου. Η Σύνοδος ζητά από Επίσκοπό της να διαπράξει επιορκία, να αυτοκαθαιρεθεί!

Ομιλεί ο Αρχιμανδρίτης Σάββας Αγιορείτης

Ο Ιερός Κανόνας ο 15ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου δίνει το δικαίωμα της αποτείχισης και επαινείται αυτός που θα το κάνει. Πριν ακόμα καταδιακαστεί αυτός ο αιρετικός επίσκοπος από μία Σύνοδο. Πριν καταδικαστεί, μπορεί ο ιερέας που είναι κάτω από αυτόν τον επίσκοπο να μην τον μνημονεύει. Είδατε που λέμε «υπέρ του αρχιεπισκόπου ημών τάδε». Εφόσον αυτός ο τάδε αιρετίζει, διδάσκει αιρετικά πράγματα, μπορεί ο ιερέας του να μην τον μνημονεύει. Και πρέπει να επαινεθεί ο ιερέας για αυτό, για το θάρρος του.

Αυτοί τώρα, οι οικουμενιστές, θέλουν να εμφανίσουν αυτό ως αίρεση, καταλύοντας τον Ιερό Κανόνα που λέει ότι πρέπει να επαινεθεί αυτός που θα διακόψει την μνημόνευση του αιρετικού επισκόπου.

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ (Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ) ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΤΑΙ... Πότε, που και από ποιον; [Το 2024, στη Μητρόπολη Φλωρίνης και στην πόλη της Πτολεμαΐδας, από τον θεολόγο κ. Ρ. Καραβασιλειάδη.... (ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑ) Ο ΔΕ ΔΕΣΠΟΤΗΣ "στεφανώνει" την Αφίσα του ετησίου εράνου της Αγάπης με ρητό του εν λόγω βλάσφημου λογοτέχνη!!!!]

 ΣΧΟΛΙΟ: Αυτό το αστείο, ότι ο νυν Φλωρίνης είναι Ορθόδοξος, τελείωσε! Μάλλον βλάσφημος εστί, όμοιος του νεκρού Νικολάου Καζαντζάκη (εάν δεν αποκηρύξει τα λόγια του εν λόγω θεολόγου και δεν αιτιολογήσει την παρουσία! του εν λόγω ρητού... του βλάσφημου Καζαντζάκη). 

---------------------------------------------------------

(Φωνή επισκόπου Αυγουστίνου) "...Αλλά τις η στεφανουμένη αύτη κεφαλή ;  Είνε ο εκ Κρήτης λογοτέχνης Ν. Καζαντζάκης. Αυτός ως άλλος Ιούδας προδίδει την Ορθόδοξον πίστιν. Την προδίδει και την καθυβρίζει δια των ασεβών δημοσιευμάτων του.

Εκ των δημοσιευμάτων του κ. Ν. Καζαντζάκη λαμβάνομεν εδώ, σήμερον ένα και μόνον, το βιβλίον το υπό τίτλον "ο Καπετάν Μιχάλης..." 

--------------------------------------------------------

Σημεία των καιρών

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΤΑΙ…

    «Ει τις ου φιλεί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, ήτω ανάθεμα. Μαράν Αθά» (Παύλος Απόστολος Α’ Κορινθ. 16, 20)

    «Ο Εβραίος μου λέγει πως ο Χριστός μου είνε μπάσταρδος και η Παναγία μου πόρνη, το άγιον Ευαγγέλιον λέγει πως το έγραψεν ο διάβολος. Τώρα έχω μάτια να βλέπω τον Εβραίον; Ένας άνθρωπος να με υβρίση, να φωνεύση τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλη, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρέσω. Το να δε να υβρίζη τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου, δεν θέλω να τον βλέπω» (Κοσμάς ο Αιτωλός. – Δ’ Διδαχή του ιερομάρτυρος).

               Εις την Αποκάλυψιν του Ευαγγελιστού Ιωάννου, υπάρχει προφητεία, κατά την οποίαν το εν τω κόσμω ηθικόν κακόν, η πλάνη και η αμαρτία, η υπό μορφήν πολυκεφάλου τέρατος εμφανιζομένη, θα εξαπλώση τους πλοκάμους λίαν επικινδύνως, θα λάβη διαστάσεις τοιαύτας, ώστε θα έλθη εποχή, κατά την οποίαν το κακόν όχι μόνον θα λέγεται και θα πράττεται αναισχύντως, αλλά και το χείριστον εξ όλων, ο λέγων την χυδαιοτέραν ύβριν και ο πράττων το φρικιαστικώτερον έγκλημα θα επαινείται, θα χειροκροτείται και θα στεφανώνεται δημόσια. Έκαστη κεφαλή του τέρατος θα φέρη διάδημα χρυσούν. Η κακία, δηλαδή, εστεμμένη, ο διάβολος θριαμβεύων. (Ίδε Αποκ. 12, 3-5)

            Αδελφοί και Πατέρες! Η εποχή αυτή έφτασε. Πλείστα γεγονότα των τελευταίων δεκαετηρίδων του παρόντος αιώνος του απατεώνος μαρτυρούν τούτο.  Συχνά παριστάμεθα ακροαταί και θεαταί ανθρώπων, οι οποίοι σπεύδουν να συγχαρούν, να χειροκροτήσουν και να βραβεύσουν άθλια έργα απίστων, που υποσκάπτουν το ηθικόν και θρησκευτικόν οικοδόμημα. Το σκότος καλείται φως και το φως σκότος. Ιδού και η κεφαλή τις ασεβείας, έχουσα εν ασφαλεία την φωλεάν της εις την κυανήν ακτήν της Γαλιλαίας, εξακοντίζει εκείθεν τον φαρμακερόν σίελον και δηλητηριάζει ψυχάς και άφρονες υιοί και θυγατέρες της Ελλάδος αντί να λαμβάνουν μέτρα προφυλάξεως, επιθέτουν επί της κεφαλής αυτής στεφάνους. Και η κεφαλή υψώνεται περισσότερον και μεγαλαυχεί.

Αλλά τις η στεφανουμένη αύτη κεφαλή ;  Είνε ο εκ Κρήτης λογοτέχνης Ν. Καζαντζάκης. Αυτός ως άλλος Ιούδας προδίδει την Ορθόδοξον πίστιν. Την προδίδει και την καθυβρίζει δια των ασεβών δημοσιευμάτων του.

            Εκ των δημοσιευμάτων του κ. Ν. Καζαντζάκη λαμβάνομεν εδώ, σήμερον ένα και μόνον, το βιβλίον το υπό τίτλον «ο Καπετάν Μιχάλης». Εξεδόθη εν Ελλάδι, ετυπώθη εις το τυπογραφείον του Αρ. Μαυρίδη τον Οκτώβριον του 1953, αποτελείται από 483 πυκνοτυπωμένας σελίδας και εκυκλοφόρησεν ευρέως εν Ελλάδι. Εις το βιβλίον αυτό ο συγγραφεύς ως μυθιστορηματογράφος πλάθει φανταστικά πρόσωπα και δι’ αυτών με τέχνην εκχύνει το δηλητήριον, που κρύπτει κάτω από τους οδόντας του ο φαρμακερός αυτός της απιστίας όφις. Ελίσσεται και επιτίθεται αγρίως κατά του Χριστιανισμού. Ουδέν δόγμα εξ όσων περιέχει το Σύμβολον της αμωμήτου ημών Πίστεως αφήνει άθικτον. Το εχθρικόν κατά της Ορθοδόξου Πίστεως πνεύμα του φαίνεται ποικιλοτρόπως εκδηλούμενον. Προκειμένου μεν περί θεμάτων, που ο συγγραφεύς αγαπά και εκτιμά υπέρ την αξίαν, που έχουν δια την ζωήν, η γραφίς του εκλέγει τας καλλιτέρας των λέξεων, συσσωρεύει πλούτον επαινετικών επιθέτων, δια να τα δοξάση και να τα λαμπρύνη, αλλά προκειμένου περί του υψίστου θέματος, περί της Θρησκείας, η γραφίς του αμέσως βυθίζεται εις δηλητήριον, εις πύον, εις βόρβορον και εκλέγει τας χυδαιότερας των λέξεων, δια να καθυβρίση και ατιμάση την Θρησκείαν των Πατέρων του, την Θρησκείαν, εις την οποίαν και αυτός εβαπτίσθη. Εντός αρωμάτων η Κρήτη ως φυσικός κόσμος, αλλ’ εντός βορβόρου η Θεότης. Εκ του εσωτερικού του θησαυρού, εκ της διεφθαρμένης καρδίας του και της απίστου διανοίας του, εκ του υποσυνειδήτου, εκ του βυθού της υπάρξεώς του, ως εξ άλλων καταπακτών του Άδου, εκπηδούν οι «ήρωές» του, τέρατα που πλάθει η νοσηρά φαντασία του και δι’ αυτών εξωτερικεύεται μεν ο εσωτερικός του κόσμος, αλλ’ αυτός κρύπτεται ως ο υποβολεύς θεάτρου, που ομιλεί, αλλ’ οι λόγοι του φέρονται δια του στόματος των επί σκηνής δρώντων ηθοποιών. Εάν τις δι’ όσα μετ’ αναισχυντίας κατά της πίστεως λέγονται, ήθελε διαμαρτυρηθή, ο Καζαντζάκης θα έχη πρόχειρον την απάντησιν∙ «Λάθος κάμνετε. Δεν τα λέω εγώ. Τα λέγουν οι ήρωές μου, τα τέρατά μου (καπετάν Μιχάλης, το Θρασάκι, ο Πολυξίγκης, ο Νουρήμπεης, η Εμινέ, ο Σήφακας…». Όπως ακριβώς συνέβη προ ετών, ότε άλλος τις συγγραφεύς, ομοίου προς τον Καζαντζάκη φυράματος, εκδώσας βιβλίον, χλευάζον τας βάσεις της Χριστιανικής ηθικής, και ελεχθείς απήντησεν ότι δεν τα λέγει αυτός, αλλά… το Τέρας, όπερ, εννοείται, είχε πλάσει ο ίδιος και το παρουσίαζε σκεπτόμενον, συναισθανόμενον και ενεργούν, ως ο Νίτσε έπλασε τον Ζρατούστραν του και δι’ αυτού εξωτερικεύεται λέγων: «Τάδε λέγει Ζαρατούστρας»… Αυτή είναι η νοοτροπία των απίστων και ανάνδρων συγγραφέων. Δια στόματος τεράτων ομιλούν και διαχέουν τα δηλητήρια και καυχώνται δια την τέχνην των. Αλλά, ω υποκριταί! Διατί κρύπτεσθε όπισθεν προσωπείων; Σας ερωτώμεν: Αυτά που λέγουν τα τέρατά σας τα παραδέχεσθε ή τα αποδοκιμάζετε; Απαντήσατέ μας με ένα καθαρό ναι ή όχι. Αλλά δεν είνε ανάγκη να μας απαντήσετε. Διότι η δομή του έργου, η πλοκή, το πνεύμα που διαχέεται εις όλας τας σελίδας δίδουν την απάντησιν. Ουδεμία στενοχωρία δι’ όσα ασεβή λέγουν τα τέρατά σας διακρίνεται. Οι αείμνηστοι ευσεβείς λογοτέχναι Παπαδιαμάντης και Μωραϊτίδης αναφέροντες δηλώσεις απίστων και βλασφήμων, πενθούν και αναστενάζουν, ενώ σεις; Νομίζει τις, ότι ακούει τα χειροκροτήματά σας. Ουδεμία λύπη, ουδεμία σοβαρά απόπειρα, ίνα ανασκευαστούν οι ύβρεις. Τα τέρατά σας, ως λέοντες, βρυχώμενα και εξεμούντα κρουνούς ύβρεων κατά των ιερών και των θείων φαίνονται κυρίαρχα εις το πεδίον της λογοτεχνικής ταύτης μάχης. Ουδαμού παρουσιάζετε τα αντι-τέρατα, που να ενσαρκώνουν τας ουρανίας δυνάμεις και να πολεμούν τα τέρατα της ασεβείας και να τα νικούν κατά κράτος και ούτω να επέρχεται η κάθαρσις, ως εις τας αρχαίας τραγωδίας. Υποκριταί, που κρύπτεσθε μέσα εις τα λογοτεχνικά σας παιχνίδια! Δια μέσου ανθέων συρίζοντες όφις. «Γεννήματα εχιδνών», πως θα εκφύγητε την οργήν του Κυρίου;

 

 ("ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ", Απρίλιος 1955, Αριθμός φύλλου 169)

«Ει τις ου φιλεί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, ήτω ανάθεμα. Μαράν Αθά» (Παύλος Απόστολος Α’ Κορινθ. 16, 20)

 ΣΧΟΛΙΟ: Όποιος δεν βλέπει... 

και δεν ακούει... 

«Ο Εβραίος μου λέγει πως ο Χριστός μου είνε μπάσταρδος και η Παναγία μου πόρνη, το άγιον Ευαγγέλιον λέγει πως το έγραψεν ο διάβολος. Τώρα έχω μάτια να βλέπω τον Εβραίον; Ένας άνθρωπος να με υβρίση, να φωνεύση τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλη, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρέσω. Το να δε να υβρίζη τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου, δεν θέλω να τον βλέπω» (Κοσμάς ο Αιτωλός. – Δ’ Διδαχή του ιερομάρτυρος).

"ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟΝ"! Mνήμη αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου: «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν Ἀρχιερεύς»

 

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου. Εκφωνήθηκε στις 25-1-1998.

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος λέγει: «… Έτσι, πολλοί σύγχρονοι αρχιερείς, μόνο γιατί εχειροτονήθησαν, προβάλλουν αυτή τη θέση για να απολαμβάνουν την τιμήν των πιστών. «Ω!», λέει, «είμαι εις τύπον και τόπον Χριστού! Οφείλεις να με σεβαστείς, οφείλεις να με τιμήσεις». Πρέπει όμως να τους ειπωθεί ότι αυτό δεν είναι αυτόματα δεδομένον από την χειροτονία, ότι δηλαδή εχειροτονήθης και αυτομάτως, αυτονοήτως, είσαι εις τύπον και τόπον Χριστού, αλλά είναι ζητούμενον. Δηλαδή, ο εκάστοτε αρχιερεύς είναι εις τύπον και τόπον Χριστού; Ζητούμενον!»

 

ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ...! "Το ζητούμενο είναι να διασκεδάσει (ο κόσμος) πριν μπούμε στην Σαρακοστή∙", "Οι πολίτες θέλουν πολύ ελεύθερα να εκφραστούν, και το καρναβάλι δίνει αυτήν την ευκαιρία."

 «Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν (:Εγώ εγέννησα παιδιά, τα δόξασα – ὕψωσα -, τα δόξασα και αυτοί δε, με παρεγνώρισαν)» Δηλαδή, «δεν με λογάριασαν, μου γύρισαν την πλάτη».

Δημοσιογράφος: Καρβοβάλ, 43 άρματα;

Δήμαρχος Εορδαίας:  43 άρματα!

Δημοσιογράφος: Το έχετε πάρει πολύ ζεστά εδώ στην Εορδαία, έτσι;

Δήμαρχος Εορδαίας:  Προσπαθούμε κάθε χρόνο να ανεβαίνουμε ένα επίπεδο. Πέρσι ξεκινήσαμε δειλά-δειλά με 13 πληρώματα, φέτος φτάσαμε στα 43, και ήδη υπάρχει διάθεση για συμμετοχή ακόμη μεγαλύτερη.

Δημοσιογράφος: Τι να περιμένει να δει ο κόσμος σήμερα; Θέαμα, τα πάντα;

Δήμαρχος Εορδαίας:  Να διασκεδάσει! Το ζητούμενο είναι να διασκεδάσει πριν μπούμε στην Σαρακοστή∙ που είναι και το ζητούμενο, για να κάνουμε «άλλα» πράγματα.

***

Δημοσιογράφος: Η περιφέρεια κ. Περιφερειάρχη στηρίζει, έτσι;

Περιφερειάρχης: Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια. Σήμερα πραγματικά γεννιέται ένα νέο καρναβάλι στην Δ. Μακεδονία∙ πρέπει κάθε νέο να το στηρίζουμε όλοι. Ασφαλώς δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ όλων των δραστηριοτήτων. «Εμείς» θα είμαστε κοντά σε όλους. Οι πολίτες θέλουν πολύ ελεύθερα να εκφραστούν, και το καρναβάλι δίνει αυτήν την ευκαιρία.

 

Ερώτημα: Είναι ο Θεός ευχαριστημένος ή έχει παράπονον από τον λαόν του, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν; [Τι είναι η αποστασία; Είναι η αθέτησις. Αθετούμε τον Χριστόν. Τον έχουμε αθετήσει. Πιστέψτε με. Εδώ εμείς, οι Έλληνες, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, στο σύνολό μας, πλην, πλην, πλην εξαιρέσεων, έχομε αθετήσει.]

Εις το όνομα του Αγίου Τριαδικού Θεού εβαπτίσθημεν και όμως αθετούμε το Βάπτισμα.

 «Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν (:Εγώ εγέννησα παιδιά, τα δόξασα – ὕψωσα -, τα δόξασα και αυτοί δε, με παρεγνώρισαν)» Δηλαδή, «δεν με λογάριασαν, μου γύρισαν την πλάτη».

"...δυστυχώς ο νέος Ισραήλ, η Εκκλησία, οι ορθόδοξοι Χριστιανοί μας, βαδίζουν στα ίδια χνάρια, όπως και ο παλαιός Ισραήλ."

Απαράδεκτη Λατρεία.

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΣΠΕΡΑΣ [:Ησ.1,1-20]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-2-1991] 

       Σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί. Σήμερα, πρώτη ημέρα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εισερχόμεθα εις το σκάμμα των αγώνων των πνευματικών και της λατρείας της πνευματικής προς τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν μας. Βέβαια, ο λαός του Θεού θα νηστεύσει. Βέβαια, μη αρκούμενος εις την κατά Σάββατον και Κυριακήν Θείαν Λειτουργίαν, θα αναζητήσει να λατρεύσει τον Κύριον και με τις, κατά Τετάρτην και Παρασκευήν, Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες. Θα υπάρχει δηλαδή μία πύκνωσις προσφοράς και λατρείας στον Θεό. Κι όλα αυτά βεβαίως πολύ καλά. Τίθεται, όμως, το ερώτημα: Είναι ο Θεός ευχαριστημένος ή έχει παράπονον από τον λαόν του, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν;

      Την αφορμήν αυτής της αυτοκριτικής έθεσε το πρωινό ανάγνωσμα από την έκτην Ώραν, και που είναι στην έκτη Ώρα από τον προφήτην Ησαΐαν, που εκεί ο Θεός εκφράζει το παράπονό του για τον παλαιόν Ισραήλ, και πολύ σοφά η Εκκλησία μας ετοποθέτησεν αυτήν την περικοπή, μόνο και μόνο για να υπενθυμίσει, να υπενθυμίζει μήπως τα αυτά παράπονα τα έχει ο Θεός και δια τον νέον Του λαό, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν. Και τούτο διότι δυστυχώς ο νέος Ισραήλ, η Εκκλησία, οι ορθόδοξοι Χριστιανοί μας, βαδίζουν στα ίδια χνάρια, όπως και ο παλαιός Ισραήλ. Συνεπώς, οι προφητικοί λόγοι του Ησαΐου έχουν –δυστυχώς!- την ίδια πάντοτε επικαιρότητα.

     Τι λέγει εκεί ο Θεός; Έτσι δε και ανοίγει το βιβλίον του Ησαΐου: «῎Ακουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν. Ἒγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν. Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ». Αγαπητοί μου, υποβαλλόμεθα με αυτούς τους λόγους του Προφήτου, που αρχίζει με μίαν αυστηρήν μεγαλοπρέπεια το προφητικό του αυτό βιβλίο. Επικαλείται ως μάρτυρας της αχαριστίας του λαού του, αυτόν τον ουρανόν και αυτήν την γην, εφόσον –περίεργο- δεν υπάρχει δίκαιος να ακούσει το παράπονον του Θεού. Και καλεί μάρτυρες τον ουρανόν και την γην.

"Το βαθύτερο νόημα της μετανοίας κατά το πνεύμα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου";;;

 

«Ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με». 

Πνευματική ομιλία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026, στον Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου και Οσίας Παρασκευής της Επιβατηνής, στην Πτολεμαΐδα, με μεγάλη συμμετοχή πιστών.

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας, Αρχιμανδρίτης Δανιήλ Αεράκης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Η Χρυσοστομική Μετάνοια». Με λόγο μεστό, βιωματικό και πατερικά τεκμηριωμένο, αξιοποιώντας την πολύχρονη –πλέον των εξήντα ετών– ιερατική και ποιμαντική του εμπειρία, προσέγγισε το βαθύτερο νόημα της μετανοίας κατά το πνεύμα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αναδεικνύοντας τη σημασία της ειλικρινούς επιστροφής στον Θεό ως αφετηρία πνευματικής αναγέννησης.

Παραδοσιακός «Τσοριώτικος» γάμος [Η "γυναίκα" με μουστάκι και ο γαμπρός με "στήθος".... όλα καλά! Κατά τα άλλα -εμάς τους παραδοσιακούς Χριστιανούς- μάς φταίει η αλλαγή φύλου και ο σοδομονόμος του Μήτσου-τάκη]

"ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΣΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ"!!!!!!!!!!!!

Πτολεμαΐδα: Ματαιώνεται καρναβάλι λόγω… Μητροπολίτη (24/02/2012) [ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΝ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟ...]

 

ΣΧΟΛΙΟ: Αδελφοί, μία μεγάλη παγίδα (μέσα στην οποία έπεσε και ο νυν Μητροπολίτης Φλώρινας, αλλά και πολλοί αδελφοί μας), είναι η παγίδα της "ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ"! Όλοι οι κατ' όνομα Χριστιανοί καρναβαλιστές μιλούν για "Παραδοσιακό καρναβάλι" και εννοούν πως το δικό τους καρναβάλι είναι ένα καλό και άγιο καρναβάλι, ένα καρναβάλι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ από τα "άλλα καρναβάλια" που είναι ΜΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΆ, και επομένως ΚΑΚΑ! 

Αν είναι δυνατόν ένα καρναβάλι, δήθεν Παραδοσιακό, να γίνει ανεκτό από έναν συνετό..!

Τέλος να πούμε κι αυτό! Επί Μητροπολίτου Θεοκλήτου το καρναβάλι της Γαλάτειας έσβησε... και επί Ειρηναίου Λαφτσή "άνθισε" και πάλι... 

Ιδού σχετικό ρεπορτάζ, εννοείται εγκωμιαστικό (και δια αυτό πέρα για πέρα ντροπιαστικό για τον Χριστιανικό μας πολιτισμό):

Παραδοσιακός «Τσοριώτικος» γάμος

".......Με γέλιο, σάτιρα και έντονο αποκριάτικο χρώμα πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής 22 Φεβρουαρίου στην κεντρική πλατεία της Γαλάτειας ο παραδοσιακός «Τσοριώτικος» γάμος, που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γαλάτειας και η Νεολαία Γαλάτειας «Τσοριώτες», σε συνεργασία με την Κοινότητα.

ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ, Να προσεύχεσθε για όλους τους Χριστιανούς. ...για εκείνους που σας καταδιώκουν και σας μισούν. ...και για τους εχθρούς του Σταυρού του Χριστού

 

ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ)

Να προσεύχεσθε για όλους τους Χριστιανούς. Να προσεύχεσθε επίσης και για τους βασιλείς και τους άρχοντες και τους αρχηγούς [πρβ. Α΄Τιμ. 2,2: «Ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι (:Για τους βασιλείς και για όλους όσους έχουν κάποιο αξίωμα ή κάποια ανώτερη θέση, να τους φωτίζει και να τους ενδυναμώνει ο  Θεός, ώστε να εξασφαλίζουν την ειρηνική συμβίωση των πολιτών. Κι έτσι να ζούμε κι εμείς ζωή ήρεμη και ήσυχη, με κάθε ευσέβεια και σεμνότητα)»] και για εκείνους που σας καταδιώκουν και σας μισούν [πρβ. Λουκά 6, 27: «Ἀλλὰ ὑμῖν λέγω τοῖς ἀκούουσιν· ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς (:Σε σας όμως που με ακούτε και έχετε τη διάθεση να ζείτε σύμφωνα με την αλήθεια, επειδή θα αντιμετωπίσετε πολλούς επικριτές και διώκτες, σας λέω να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευεργετείτε εκείνους που σας μισούν],

και για τους εχθρούς του Σταυρού του Χριστού [Φιλιπ. 3,18: «Πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν, οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ(:Σας λέω να παραδειγματίζεσθε μόνο απ’ αυτούς που ζουν σύμφωνα με το δικό μας υπόδειγμα, διότι πολλοί παρουσιάζουν κακή συμπεριφορά. Όταν ήμουν στους Φιλίππους, πολλές φορές σας έκανα λόγο γι’ αυτούς. Τώρα όμως, επειδή στο μεταξύ χειροτέρευσαν, μιλώ κλαίγοντας γι’ αυτούς που με τη σαρκική ζωή τους αποδεικνύονται εχθροί του Σταυρού του Χριστού, ο οποίος είναι σύμβολο αυτοθυσίας και πόνου)»], για να είναι φανερός κατά πάντα ο καρπός σας και να είστε τέλειοι σε Εκείνον.

Αγίου Πολυκάρπου, επισκόπου Σμύρνης και ιερομάρτυρος.

 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ

Ο Πολύκαρπος και οι πρεσβύτεροι που είναι μαζί του προς την Εκκλησία του Θεού που βρίσκεται στους Φιλίππους, εύχονται να δίνεται πλούσιο το έλεος και η ειρήνη από τον παντοκράτορα Θεό και τον Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα μας.

Χάρηκα μαζί σας στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που υποδεχθήκατε τα υποδείγματα της αληθινής αγάπης και προπέμψατε, όπως επιβαλλόταν σε σας, τους τυλιγμένους με τα αγιόπρεπα δεσμά, τα οποία είναι διαδήματα εκείνων που είναι αληθινά εκλεγμένοι από τον Θεό και Κύριό μας, και διότι η σταθερή ρίζα της πίστεώς σας, που διακηρύσσεται από τα παλιά χρόνια, παραμένει μέχρι τώρα και καρποφορεί στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο Οποίος ανέχθηκε για τις αμαρτίες μας να φτάσει μέχρι τον θάνατο,«ὃν ὁ Θεὸς ἀνέστησεν, λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ (:τον Οποίο, όμως, ο Θεός Τον ανέστησε και έλυσε τις λύπες που Του προξένησε ο θάνατος, διότι σύμφωνα με τις προφητείες δεν ήταν δυνατόν να Τον κρατήσει ο θάνατος)» [Πράξ.2,24] και «ὃν οὐκ ἰδόντες ἀγαπᾶτε, εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες, πιστεύοντες δὲ ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ (: τον Οποίο Χριστό, Τον αγαπάτε, αν και δεν Τον έχετε γνωρίσει προσωπικά και δεν Τον είδατε όσο ζούσε ως άνθρωπος στον κόσμο αυτό. Κι επειδή πιστεύετε σ’ Αυτόν, ενώ δεν Τον βλέπετε τώρα με τα σωματικά σας μάτια, θα ανταμειφθείτε για την πίστη σας αυτή