![]() |
«Διασώζεται», λοιπόν, «ο εγκεφαλικός θάνατος»;
Η απάντηση εξ όσων ελέγχθησαν είναι προφανώς ΟΧΙ! Οι αμφιβολίες, οι αντιρρήσεις και η έλλειψη βεβαιότητος για το ταυτόσημο «Εγκεφαλικού Θανάτου» και ΘΑΝΑΤΟΥ παραμένουν. Ο Ε.Θ. δεν μπορεί να εξισωθεί με το αμετάκλητο βιολογικό τέλος του ανθρώπου. 45 χρόνια μετά τη δημιουργία και την καθιέρωσή του (το 1968), ο Ε.Θ. παραμένει ‘’σημείον αντιλεγόμενον’’ και ανοιχτή πληγή για την Ιατρική, τη Βιοηθική, τη Φιλοσοφία, τη Θεολογία και την Εκκλησία. |
«Οι μεταμοσχεύσεις οργάνων ξεκίνησαν την δεκαετία του ’60.
Είχαν όμως τότε να αντιμετωπίσουν δύο σοβαρά προβλήματα. Αφενός, τα όργανα από όντως νεκρούς ήταν ακατάλληλα και μη λειτουργούντα μεταμοσχευόμενα. Και αφετέρου, η αφαίρεση ανθρωπίνων οργάνων πριν την διαπίστωση του ΘΑΝΑΤΟΥ, ήταν πράξη ποινικά κολάσιμη. Για τη συνέχιση των μεταμοσχεύσεων έπρεπε να βρεθεί μία λύση. Και η λύση βρέθηκε με τη μετάθεση του ΟΡΙΣΜΟΥ του ΘΑΝΑΤΟΥ, σε χρονική στιγμή πριν την οριστική παύση της λειτουργίας του οργανισμού. Η ad hoc* επιτροπή της ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, ταύτισε το μη αναστρέψιμο κώμα, που είναι κατάσταση ζωής, με το ΘΑΝΑΤΟ, και δημιούργησε το 1968 την έννοια του ‘’Εγκεφαλικού Θανάτου’’(Ε.Θ.).



























