Η Ελλάδα είναι η «Αγιά Σοφιά» της οικουμένης

 

 

Η Ελλάδα είναι η «Αγιά Σοφιά» της οικουμένης

 Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη,

Θλίψις απαραμύθητος έπεσεν τοις Ρωμαίοις.

Εχάσασιν το σπίτιν τους, την Πόλιν την αγία,

το θάρρος και το καύχημα και την απαντοχήν τους».

    Έχουμε πλούσια και ωραία ιστορία. Είναι παιδαγωγός τα παθήματα του λαού μας. Και τα μεγαλεία και οι αθλιότητες. Το ιστορικό υφαντό μας έχει και τα τσαλακώματα και τους λεκέδες του «έως αν η αυτή φύσις ανθρώπων ει», γιατί δεν αλλάζει η φύση των ανθρώπων κατά τον Θουκυδίδη. Μία περίοδος που ενδιαφέρει την τωρινή εποχή είναι η άλωση της Πόλης. Γιατί φτάσαμε σ’ αυτήν; Γιατί δεν απετράπη; Ποιοι παράγοντες συνετέλεσαν ώστε να απλωθεί πάνω από το Γένος η φρικτή Τουρκοκρατία; Υπάρχουν ομοιότητες με το σήμερα; Απαριθμώ:

   Πρώτον: Η φυγή των γραμματισμένων, των λογίων στην Δύση. Ο πρώτος πατριάρχης μετά την άλωση, Γεννάδιος Σχολάριος, θα γράψει: «Κινδυνεύομεν μη μόνον σοφίας στερηθήναι και μαθημάτων, αλλά και την φωνήν αυτήν», δηλαδή την γλώσσα. « Εις τέτοιαν κακήν τύχην κατάντησε το πάλαι μακαριστόν γένος των Γραικών ότι μόλις ευρίσκεται τώρα διδάσκαλος οπού νάναι ικανός να διδάσκει τους νέους» γράφει περί το 1500 ο Νικόλαος Σοφιανός. Μήπως και στα χρόνια μας δεν έχουμε εκπατρισμό της λόγιας νεολαίας μας, μια απροκάλυπτη «λεηλασία εγκεφάλων» από την Δύση;

Δημήτρης Νατσιός, Δύο παράγοντες, ριζιμιά λιθάρια, πρέπει να ξαναβρούν τον κυριολεκτικά εθνοσωτήριο στόχο τους: Η οικογένεια και το σχολείο.

 

 

«Όταν έχεις λύπη ο Χριστός σου λείπει»

  Δημήτρης Νατσιός,   δάσκαλος-Κιλκίς

     «Το επ’ εμοί, εν όσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω, ιδίως κατά τας πανεκλάμπρους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστό μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά έθιμα…. Αν επιλάθωμαί σου Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγί μου, εάν ου μη σου μνησθώ». (Παπαδιαμάντης).

   «Το μοσκοβόλημα που βγάζουνε τα άνθη και τα βότανα, το κελάηδισμα των πουλιών, το λεπτό τ’ αγέρι που σαλεύει χλωρά κλαριά, τ’ αλαφρό κύμα που γλυκομουρμουρίζει στην ακρογιαλιά, στους κάβους, στα νησιά, στα βουνά και τα λαγκάδια, όλα τα νιώθεις να πανηγυρίζουνε μαζί με τα μακάρια πνεύματα την Ανάσταση του Χριστού». (Κόντογλου).

     Κόντογλου και Παπαδιαμάντης: από τις πιο έντιμες και αγνές μορφές των γραμμάτων μας. «Ζωγραφούν» σ’ όλη τους τη ζωή «μετ’ έρωτος», την γνησιότητα, ξεσκεπάζουν το κίβδηλο, το ψεύτικο, τους «χαλασοχώρηδες». Επιμένουν και οι δύο στην τήρηση της παράδοσης, όχι ως στείρα τυπολατρία και αναιμική μίμηση, αλλά ως πηγή ζώσα που αρδεύει αδιαλείπτως «το ολόδροσο δέντρο της φυλής μας».

Άγιος Νεκτάριος: δάσκαλος της Ρωμιοσύνης

Άγιος Νεκτάριος: δάσκαλος της Ρωμιοσύνης

 Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Τιμά και γεραίρει η Εκκλησία μας, στις 9 Νοεμβρίου κάθε έτους, την μνήμη του Αγίου Νεκταρίου, ενός από τους πιο αγαπητούς αγίους του ορθόδοξου λαού μας. Τον αγαπάμε και τον ευλαβούμαστε και εμείς οι δάσκαλοι, όσοι πιστεύουμε στον Σωτήρα Χριστό μας, γιατί ο άγιος υπήρξε και δάσκαλος.

Γύρω στο 1866 περίπου, ο 20χρονος τότε Αναστάσιος, φεύγει από την Πόλη και πηγαίνει στην τουρκοκρατούμενη Χίο. Η ευρεία του μόρφωση, η ολοκάρδιος αγάπη και το ήθος του, εκτιμήθηκαν και αναλαμβάνει καθήκοντα διδασκάλου στο χωριό Λιθί. Επί μια δεκαετία το μυροβόλο και γόνιμο αποτύπωμά του, μένει ανεξίτηλο στις καρδιές των κατοίκων και μαθητών του. Μαθητής του και μετέπειτα καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού Ιεροσολύμων, Ι. Νεομονιτάκης, θα γράψει: «Κατά το έτος 1879, εις Χίον, υπήρξε διδάσκαλος των πρώτων γραμμάτων μου. Τον ενθυμούμαι τότε ως απλούν ρασοφόρον Νεκτάριον Κεφαλάν της Νέας Μονής της Χίου, ασκητικόν και ευσεβή, λάμποντα με την αγιότητα του βίου και τον ζήλον του αληθούς χριστιανού». («Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως», Στ. Καλκανδή, σελ. 105).

Ο άγιος διετέλεσε σχολάρχης, διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής. Να παραθέσω το εκπληκτικό επεισόδιο που συνέβη στην σχολή του και την διαχείρισή του από τον άγιο. Κάποτε μια ομάδα τελειοφοίτων διαπληκτίστηκε, έφτασαν και σε γρονθοκοπήματα. Το μαθαίνει ο άγιος. Και ιδού το ανεπανάληπτο και αιώνιο παράδειγμα, σε δασκάλους και διευθυντές σχολείων, αντιμετώπισης της ενδοσχολικής βίας, του κακώς λεγόμενου σήμερα «bullying», που έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. 

Από το 2006 διαφημίζεται η παιδεραστία στα σχολικά βιβλία..

 

Από το 2006 διαφημίζεται η παιδεραστία στα σχολικά βιβλία...

 Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

Στις 3 Σεπτεμβρίου του 2009 δημοσίευσα το παρόν κείμενο για το έγκλημα της παιδεραστίας που προωθείται ακόμη και σε σχολικά βιβλία. Επαναφέρω το επίμαχο σημείο όπου φιλοξενείται σε βιβλίο Γλώσσας Γυμνασίου, καθώς και άλλες άθλιες και απαράδεκτες για σχολικά βιβλία αναφορές,  για να κατανοήσουμε ότι είναι πολλά τα χρόνια που "διαφημίζεται" η κτηνωδία, αλλά και γιατί ακούω πολλούς να "πέφτουν από τα σύννεφα" ή να τα ανακαλύπτουν εμβρόντητοι σήμερα. Θυμίζω ότι τα βιβλία αυτά εισήλθαν στην εκπαίδευση από το 2006...

  Τα βιβλία του Γυμνασίου – της γλώσσας – συνιστούν κι αυτά κακέκτυπα της τηλοψίας, προβάλλουν λανθασμένα πρότυπα, αποϊεροποιούν εδραίες αξίες, προωθούν τον πρόωρο ερωτισμό, την άκαιρη σεξουαλικότητα. Αποαθωοποιούν, με έναν λόγο τα παιδιά, σε μια ηλικία που μονάχη έγνοια τους πρέπει να είναι η σπουδή και η μόρφωση. Για του λόγου το αληθές, παρεμβάλλω ένα κείμενο, το οποίο περιέχεται στο «τετράδιο εργασιών» του μαθήματος «Νεοελληνική Γλώσσα», Α’ Γυμνασίου (σελ. 16). Δηλαδή απευθύνεται σε παιδιά 12-13 ετών, που μόλις εγκατέλειψαν το δημοτικό σχολείο. Τίτλος του «Οσάκις» . Επαναλαμβάνω αποσκοπεί στην γλωσσική και πνευματική καλλιέργεια μαθητών Α’ Γυμνασίου:

«Ο καθηγητής της φιλολογίας έριχνε κάθε μέρα το μπαλάκι. Όλη η τάξη το έπιανε σαν ένα γαργαλιστικό μήνυμα. Το πετούσε ο ένας στον άλλον. Χαράς ευαγγέλια.

Δημήτρης Νατσιός, Όσοι αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Χριστιανοί, ελεγχόμαστε που δεν αντιδράσαμε δυναμικά για να εξοβελιστούν από τα σχολεία...

Ψίχουλα από πρόσφορα της Εκκλησίας έχουμε στα δόντια μας...

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Αδελφοί! Κρατήστε ζωντανό τον θησαυρό της Ορθοδοξίας. Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες αυτόν. Να θεωρείτε τους εαυτούς σας  μακάριους που είστε Ορθόδοξοι. Γιατί πολυτιμότερο πράγμα από την Ορθοδοξία δεν υπάρχει στον κόσμο». (Φώτης Κόντογλου)
Δεν ξυπνάει ο Έλληνας, δεν λυτρώνεται από τον λήθαργο, αν δεν του θυμίσεις και του δείξεις ποιες είναι οι ρίζες του, από πού κρατάει η φύτρα του και αν δεν του δώσεις να γευτεί από τους αθάνατους καρπούς του μοναδικού στον κόσμο γενεαλογικού του δέντρου. Ρίζα αυτού του δέντρου είναι η ζωντανη μας πίστη, η Εκκλησία, την οποία οι ποικιλώνυμοι πολιτικάντηδες, πάσης μορφής και χρώματος, την βλέπουν σαν εμπόδιο στον αμοραλισμό τους, στην ηδονοθηρία και στον "προοδευτισμό" τους, επηρεάζοντας συστηματικώς προς τούτο και την παιδεία, τους άπλαστους νέους. ("Αν δώσεις μια οδοντογλυφίδα σε έναν Νεοέλληνα, να καθαρίσει τα δόντια του, τότε θα ανακαλύψει ψίχουλα από τα πρόσφορα που έφαγε και μεγάλωσε κάποτε η οικογένειά του", έλεγε παλιός θυμόσοφος επίσκοπος). 

Και κυρίως τις ρίζες οφείλει να τις προβάλλει το σχολείο, αυτή είναι η σημαντικότερη αποστολή του. Υγιής ρίζα σημαίνει υγιείς κλάδοι. Όταν όμως η παιδεία μετατρέπεται σε ένα είδος πιστωτικής κάρτας, καλλιέργεια της άμεσης απόκτησης αυτού του συνήθως ευτελούς, που ποθούμε, φτάνει κάποτε και η ώρα της πληρωμής, η οποία συνοδεύεται από δάκρυα μεταμέλειας για την αφροσύνη μας. Για συμμορίες νέων που οργανώνονται σε σχολικές αυλές ακούμε και διαβάζουμε, η οπαδική βία, όπως την ονομάζουν, παίρνει διαστάσεις απρόβλεπτες. Πού είναι το λάθος άραγε; Τις πταίει; Απάντηση στον περιορισμένο χώρο ενός άρθρου δεν μπορεί να δοθεί. Θα θίξω μόνο μια παράμετρο του προβλήματος, μιας και είμαστε στην Μεγάλη εβδομάδα των Παθών του Χριστού μας.

Δημήτρης Νατσιός, Τι να διδάξεις με οχιές, ποντίκια και αράχνες;

Τι να διδάξεις με οχιές, ποντίκια και αράχνες;

 Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Το υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει διθυραμβικώς την εισαγωγή των «Δεξιοτήτων». Μια παροιμία στην γενέτειρά μου Πιερία λέει: «Η ψείρα μας στον Έλυμπο και μεις στα πανηγύρια». Δεν κοιτάμε τα χάλια μας, αλλά τρέχουμε στα «παγγύρια». Αντί να αλλάξει τα απαράδεκτα και καταστροφικά για την μόρφωση των μαθητών μας βιβλία «Γλώσσας», κομπάζει κιόλας για τις προκοπές του. Επειδή η επανάληψη μήτηρ εστί της μαθήσεως και των κακώς και κακών κειμένων, καταγράφω και πάλι τα ευτράπελα μεν, επικίνδυνα δε, περιεχόμενα του πρώτου βιβλίου Γλώσσας που πιάνουν οι μαθητές στα χέρια τους, υπενθυμίζοντας ότι η κρισιμότερη και βασικότερη τάξη του σχολείου, όλων των βαθμίδων, είναι η Α’ δημοτικού και σ’ αυτό συμφωνούν όλοι οι ειδικοί.

Ξεφυλλίζοντας τα γλωσσικά εγχειρίδια της Α΄ δημοτικού εντυπωσιάζεσαι από τον μεγάλο αριθμό «δράσεων» με ζώα απ΄ όλο το… βασίλειό τους: κατοικίδια, «άγρια και ήμερα του βουνού και του λόγγου», πτηνά, ερπετά, θηρία τροπικών χωρών, ζώα της θάλασσας, ακόμα και ζωύφια. Η εκμάθηση των γραμμάτων της αλφαβήτας γίνεται μέσω κάποιων ολιγόστιχων «ποιημάτων», στα οποία πρωταγωνιστούν μόνο ζώα.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ “ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ” ΤΗΣ ΕΜΕΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ; Γιατί δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίδραση, ὅταν σὲ σχολικὰ βιβλία προωθεῖται καὶ διαφημίζεται, αὐτὸ ποὺ ὅλοι μετὰ βδελυγμίας καταδικάζουν; (Δ. Νατσιός)

 

Τί θὰ γίνει μὲ τὴν “διδασκαλία” τῆς ἐμετικῆς παιδεραστίας
στὰ σχολικὰ βιβλία;

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                   Πιάνουμε τὶς μύτες μας ἀπὸ τὶς ἀναθυμιάσεις καὶ τὴν δυσωδία. Ξεβράζονται σωρηδὸν οἱδιαστροφές… θεατρανθρώπων, ὅπως αὐτάρεσκα αὐτοχρίζονται. Μαγαρίζονται καὶ οἱ λέξεις. Τί σχέση ἔχουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μὲ τὸ θέατρο, ὅπως μᾶς τὸ παρέδωσαν οἱ ἀρχαῖοι, καὶ κυρίως μὲ τὴν ἀποστολή του; Τὸ ἀρχαῖο κράτος, ἡ «πόλις», ὅπως ἔλεγαν, σκοπὸ εἶχε τὴν διαπαιδαγώγηση καὶ τὴν βελτίωση τῶν πολιτῶν, ἀλλιῶς ξέφευγε ἀπὸ τὴν ἀποστολή του. Γράφει ὁ Πλάτων «Πολιτεία τροφὴἀνθρώπων ἐστι, καλὴ μὲν ἀγαθῶν, ἡ δ’ ἐναντία κακῶν». (Μέν. ΙΙΙ-238 C). Δηλαδή: Ἡ πολιτεία εἶναι τροφὸς τῶν ἀνθρώπων. Τὸ καλὸ πολίτευμα, κάνει τοὺς πολίτες ἀγαθούς, τὸ κακὸ πολίτευμα ἐκφαυλίζει τοὺς πολίτες. Τὸ ἴδιο ἴσχυε καὶ γιὰ τὰ γράμματα καὶ τὶς τέχνες.

Στον μακαριστό Γέροντα Χρυσόστομο…

Στον μακαριστό Γέροντα Χρυσόστομο…

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Όχι, δεν είναι λάθος γραμμένη η λέξη. «Μαναστήρια» ονόμαζε ο λαός τις ιερές μονές του Γένους. Στο βιβλίο του Χρήστου Χρηστοβασίλη (1862-1937), για τον οποίο όπως προσφυώς γράφτηκε, «ίσως δεν ήταν λόγιος αλλά κλεφταρματολός», με τίτλο «Ηρωικά διηγήματα», διαβάζουμε για τις τελευταίες ορμήνειες του βαριοπληγωμένου μετά από μάχη με τους Τούρκους, Αητόγιαννου, του  τιμημένου και ξακουσμένου αρχηγού, «πούχε εξήντα χρόνια Κλέφτης και δώδεκα πληγές στο κορμί του». Ξεψυχά ο γερο-καπετάνιος, στο μοναστήρι του Άι-Λιά, αετοφωλιά της Παναγίας στην Πίνδο.

Δημήτρης Νατσιός, Δεν χρειαζόμαστε «Δασκάλους Εμπιστοσύνης», αλλά «Δασκάλους Ρωμιοσύνης»

Δεν χρειαζόμαστε «Δασκάλους Εμπιστοσύνης», αλλά

«Δασκάλους Ρωμιοσύνης»

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος Κιλκίς 

            Δεν θυμάμαι πότε, έχει αρκετά χρόνια, δημοσιεύτηκε σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα, σκιτσογραφία που ερμήνευε αριστοτεχνικά το πρόβλημα που ονομάζεται παιδεία. Το σκίτσο παρίστανε δύο ίδιες εικόνες, στις οποίες πρωταγωνιστούν τα ίδια πρόσωπα.  (Η λέξη «σκίτσο», ιταλική, όπως και το γνωστό «σκετς», είναι αντιδάνεια από την ελληνική λέξη «σχέδιο»).

Ενημέρωση για τα διαδραματισθέντα στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω στις 23.01.2020

Ενημέρωση για τα διαδραματισθέντα στην Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω στις 23.01.2020

Επιστολή του κ. Δημητρίου Νατσιού

Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν για τα  γεγονότα, που διαδραματίσθηκαν στην Ιερά  Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, θέλουμε να ενημερώσουμε τον πιστό λαό, για το σκάνδαλο που  δημιουργήθηκε με την παρουσία και την συμμετοχή εκεί του ψευδομητροπολίτου Ολβίας σχισματικού Επιφανίου της λεγομένης αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας στο πανηγυρικό Αρχιερατικό Συλλείτουργο.

Eπιστολή στην Ελληνίδα μάνα (Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος)

ΤΟ πιο καταστρεπτικό είναι να «χάσκει» η παιδεία μας, προς τα «εξελιγμένα» και νυν ληγμένα, ευρωπαϊκά τάχα και πρότυπα

Eπιστολή στην Ελληνίδα μάνα (Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος)

«δεν θέλουμε Παιδεία για τον έρωτα / αλλά έρωτα για την Παιδεία»  

Μπορεί να πιάνουμε τις μύτες μας, για να μην εισπνέουμε τις αναθυμιάσεις, που αναδίδει -αδιαλείπτως- το πολιτικό μας σύστημα, όμως τα ρυπαρότερα έπονται. Έχω σημειώσει σε πολλά άρθρα μου ένα πράγμα που ίσως παρεξηγείται. Το σχολείο δεν πρέπει επ’ ουδενί να καταντήσει άθυρμα στα χέρια μαθητευόμενων μάγων, το σχολείο δεν είναι πεδίο επιπόλαιων καινοτομιών, το σχολείο οφείλει να είναι συντηρητικό, με την απλή και πρωταρχική σημασία της λέξης, να συντηρεί, δηλαδή, τον πολιτισμό που οι πρεσβύτεροι έχουν παραλάβει και να τον παραδίδει στους νεότερους. Οποιαδήποτε αλλαγή συμβαίνει στο σχολείο, πρέπει να εδράζεται στην πείρα του παρελθόντος, να μην περιφρονεί ό,τι δεν έχει πρόσφατη ημερομηνία.

Η εκπομπή «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ» του Δημητρίου Νατσιού, ξανά στο αέρα!

Η εκπομπή «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ» του Δημητρίου Νατσιού, ξανά στο αέρα!

… Κάθε Τετάρτη στις 8.00μμ και επανάληψη το Σάββατο 5.00μμ, στην ΔΙΟΝ τηλεόραση…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

---

Η εκπομπή «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ» του Δημητρίου Νατσιού, ξανά στο αέρα!

Γνωστοποίηση

Η εκπομπή «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΑΜΑΤΑ», που προβαλλόταν για 10 χρόνια στον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε, μεταφέρθηκε στον τηλεοπτικό δίαυλο ΔΙΟΝ τηλεόραση. 

Κάθε Τετάρτη στις 8.00 μμ, και επανάληψη το Σάββατο 5.00 μμ, ο δάσκαλος Δημήτρης Νατσιός, συνεχίζει να συζητά με τους καλεσμένους του «τι χάσαμε τι είχαμε και τι μας πρέπει».

Δημήτρης Νατσιός, Από το αυτί θα την αρπάξουμε, στην αγκαλιά θα την πάρουμε, αλλά θα τη σώσουμε, θέλει δεν θέλει….

«Τα κράτη δεν έχουν φίλους, έχουν μόνο συμφέροντα»

 Δημήτρης Νατσιός,δάσκαλος-Κιλκίς

«Το σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα εστί».  Η σύνεση είναι η δικαιολογία του δειλού (Θουκυδίδης)

 1923. 14  Μαΐου. Ο  Νικόλαος Πλαστήρας, «ο Μαύρος Καβαλάρης», ο θρυλικός στη Μικρά Ασία διοικητής του 5/42  συντάγματος Ευζώνων του «Σεϊτάν Ασκέρ», εκφωνεί λόγο, στην Αθήνα στους αποδεκατισμένους και εσκοτισμένους στρατιώτες του. Η δύσμοιρος πατρίδα σηκώνει αιματοκυλισμένη τον σταυρό της καταστροφής. Εκατομμύρια πρόσφυγες, όσοι γλίτωσαν το μαχαίρι από τις ορδές του αιμοσταγούς Κεμάλ, κρύβοντας κάτω από τα κουρέλια τους τα εικονίσματα από τα υποστατικά τους στην «Αιολική γη», έρχονται στην πατρίδα  γεμάτοι πληγές.  Πληγές που ποτέ δεν επουλώθηκαν…

Δημήτρης Νατσιός, Τι σημαίνει Παιδεία; Απάντηση. Να είναι τον Σεπτέμβριο οι δάσκαλοι και τα βιβλία στα σχολεία. Να μην παρατηρούνται «κενά και ελλείψεις». Το περιεχόμενο των βιβλίων; ... Το ποιών των δασκάλων;

Δημήτρης Νατσιός, 

Ας το καταλάβουμε.  Σήμερα το σχολείο καλλιεργεί το μίσος για το παρελθόν.  Το φανερώνει αυτό η πολεμική κατά της Γλώσσας, της Ιστορίας και των Θρησκευτικών. 

Παιδεία…λειτουργικώς αναλφάβητη

 Δημήτρης Νατσιός,δάσκαλος-θεολόγος

«Στοιχεία σοκ», έγραφαν πριν από λίγο καιρό οι εφημερίδες.  «Λειτουργικά αναλφάβητοι» οι μισοί μαθητές των Λυκείων.  Και τι σημαίνει λειτουργικώς αναλφάβητοι;  Παρένθεση:  Το σωστό είναι λειτουργικώς» και όχι οι νεοφανείς σολοικισμοί του τύπου «ομολογουμένα» και «λειτουργικά».

  Πώς να εξηγήσεις στους ημιμαθείς κονδυλοφόρους ότι άλλο το επίρρημα αδιακρίτως (χωρίς διάκριση) και άλλο το αδιάκριτα (χωρίς διακριτικότητα, λεπτότητα).  Άλλο το περιέργως (παραδόξως) και άλλο το περίεργα (παράξενα, ακατανόητα).  Άλλο το τελείως (εντελώς, και είναι κυρίως ποσοτικό) και άλλο το τέλεια (με τελειότητα, και είναι ποιοτικό).  Εδώ ισχύει το «ιατρέ, θεράπευσον σεαυτόν». 

Δημήτρης Νατσιός, «Τέτοιο το μαντρί, τέτοιο και το τυρί»

«Τέτοιο το μαντρί, τέτοιο και το τυρί»

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς  

«Πάντα χρειάζεται μισή φέτα όνειρο και λίγες θρούμπες ουτοπίες

για να βαδίζεις έστω πάνω στα κύματα». (Τάσος Κουράκης, αντιπρόεδρος της Βουλής,βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και ποιητής.)

Νομίζω στους παραπάνω στίχους - «ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς» - συμπυκνώνεται όλη η κοσμοθεωρία του ΣΥΡΙΖΑ.  Επιχειρώντας, με πρόδηλη, έντονη και ζωηρά την συγκίνησή μου, μια αποκρυπτογράφηση των στίχων του κ. αντιπροέδρου της Βουλής, θα αποτολμούσα να γράψω τα εξής: Για να σταθείς όρθιος στην πολυκύμαντη ζωή, στο πέλαγος του βίου, «πάντα χρειάζεσαι» μισή φέτα: 

τυρί; ψωμί με βούτυρο; χαλβά «μακεδονικό»;  Δεν το διευκρινίζει ο ποιητής, αλλά εννοεί φέτα τυρί μάλλον και λίγες, ευάριθμες θρούμπες. Θρούμπα είναι η ελιά που πέφτει από το δέντρο, η χαμάδα όπως αλλιώς λέγεται. Εδώ διακρίνω μια «προφητική» διάσταση στον στίχο. Οι θρούμπες συνοδεύουν την λέξη «ουτοπίες». Η ουτοπία, ως λέξη, πλάστηκε από τον Άγγλο πολιτειολόγο Τ. Μορ (1480-1553).  Αναφέρεται σ’ ένα φανταστικό νησί, την Ουτοπία, (ου+τόπος) και την ζωή των κατοίκων της. Στο έργο του αυτό ο Άγγλος φιλόσοφος επαναλαμβάνει την «Πολιτεία» του Πλάτωνα, που πολλούς φραγκοφιλόσοφους σαγήνεψε.

Νά μήν χάσουμε τό ὄνομά μας

Νά μήν χάσουμε τό ὄνομά μας

Το 2008 τον Αύγουστο δημοσίευσα το παρακάτω κείμενο στο πολυτονικό. Αυτά που σημείωνα, δυστυχώς τα βιώνουμε. Την Μακεδονία την πρόδωσαν. Οι προδότες-Τσίπρας, Κοτζιάς και όλη η ανθελληνική λέπρα που τους χειροκροτούσε- ήρθε η ώρα να εξαφανιστούν. Κανείς Έλληνας, με καρδιά και φιλότιμο, δεν πρέπει να ψηφίσει τους ολετήρες. 10.000 αξιωματικοί και στρατιώτες “έπεσαν” στην μάχη του Κιλκίς-Λαχανά για την ελευθερία της Μακεδονίας. Ακυρώνεται το αίμα τους με το μελάνι μιας υπογραφής; OXI. Οι επικείμενες εκλογές να λάβουν την μορφή δημοψηφίσματος για το έγκλημα των Πρεσπών. Να σώσουμε την Μακεδονία μας, μήπως και σωθούμε…

ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ: «Ο ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ». A´ Μέρος

ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ: «Ο ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ».

A´ Μέρος – Φλογερή ὁμιλία τοῦ Δημήτρη Νατσιό, δασκάλου & Θεολόγου
———

———

Η ΔΥΣΟΣΜΙΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΑΘΕΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΜΑΣ

 Η ΔΥΣΟΣΜΙΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

ΤΟΥ ΑΘΕΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΜΑΣ

Β´ μέρος τῆς ὁμιλίας τοῦ πρώτου ὁμιλητοῦ Δημήτρη Νατσιό, ποὺ ἔγινε στὴν Πτολεμαίδα, στὶς 6.4.2019, στὴν ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ο εξοστρακισμός του Χριστοῦ ἀπό την Παιδεια, το κράτος και την Ἐκκλησία». Στο τμημα αυτό ὁ ὁμιλητης παρουσιάζει σελίδες ἀπὸ τὰ σχολικὰ βιβλία τῶν μικρῶν μαθητῶν, που φρίττωμε!  Το Συμβούλιο Ἐπικρατείας κατεδίκασε ως ἐπικίνδυνο γιὰ τὶς ἀθῶες ψυχές τῶν μικρῶν παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος το περιεχόμενο τῶν βιβλίων, ἀλλὰ το σατανικὸ Υπουργεῖο Παιδείας συνεχίζει παράνομα να τὰ ἐκδίδει.
Ἐμεῖς θὰ τοὺς βλέπουμε ἀπαθείς; Θὰ τοὺς ψηφίσουμε ξανά, γιὰ νὰ μην ἀφήσουν τίποτε ὀρθιο; Θὰ ψηφίσουμε καὶ τοὺς ἀλλους τους μασόνους, ποὺ χωρὶς ἀκόμα νὰ ἐκλεγοῦν μᾶς προειδοποιοῦν· ὅτι ειναι καλή ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν και δεν θὰ την προσβάλλουν;! Θὰ συνεχίσουν δηλαδή, το πρόγραμμα τῆς ἄθεας Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, ποὺ ἐκτελεῖ ἐντολὲς τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Ας προσέξουμε. Το πάθημα νὰ μᾶς γίνει μάθημα. Οὔτε ἀποχὴ ἀπὸ τὶς ἐκλογές οὔτε ἀπατεῶνες, ἀθέους, μασόνους και δωδεκαθεϊστας ξανα στην βουλή.

———-

http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=72543

———–

Δημήτρης Νατσιός: Γιατί μαγαρίζουν τα αιματοβαμμένα χώματα της Μακεδονίας μας;

Δημήτρης Νατσιός: Γιατί μαγαρίζουν τα αιματοβαμμένα χώματα της Μακεδονίας μας;

Του Δημήτριου Νατσιού
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύει την καρδίαν μας, θεός ζηλότυ­πος, μόνο το αίσθημα το Ελληνικό» Ιωάννης Καποδίστριας

Γιατί έρχονται οι προδότες στην Μακεδονία μας; Γιατί μαγαρίζουν τα αιματοβαμμένα χώματά της; Τι δουλειά έχουν στις παρελάσεις των εθνικών επετείων, αφού ποδοπατούν την ιστορία μας, αρνούνται όλους τους συμβολισμούς της γαλανόλευκης και τις θεωρούν «μεταξικό κατάλοιπο», εθνικιστική εκδήλωση. (Στα Σκόπια χαρές και πανηγύρια, στην Μακεδονίας μας αρές και κατάρες. Τις πταίει;).

Το ᾽21 στα σχολικά βιβλία Γλώσσας: το ύπουλο παιδομάζωμα!

Δημήτριος Νατσιός, Το ᾽21 στα σχολικά βιβλία Γλώσσας: το ύπουλο παιδομάζωμα!

Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κ᾽ ἠγαπημένε πάντοτ’ εὐκολόπιστε καί πάντα προδομένε (Διονύσιος Σολωμός)

Νατσιός Δημήτριος, δάσκαλος Κιλκίς

Λίγο πρίν ἀπό την Ἐπανάσταση ὁ ἀπροσκύνητος Κλέφτης, Θεόδωρος Γρίβας, συλλαμβάνεται ἀπό τό «θηρίο» τῶν Ἰωαννίνων, τόν περιβόητο Ἀλῆ πασᾶ καί καταδικάζεται σέ θάνατο δι᾽ ἀπαγχονισμοῦ. Ὁ σπουδαῖος ἀθηναιογράφος Δημ. Καμπούρογλου, στό Βιογραφικόν Σχεδίασμα (ἐκδ. «Βεργίνα», Ἀθήνα, σ. 18) γιά τόν ἀγωνιστή τοῦ ᾽21 Θ. Γρίβα, διασώζει ἕνα χαρακτηριστικό ἐπεισόδιο: «Ὅταν ὁ δήμιος ἐπλησίασε κρατῶν τό σχοινίον, ὁ Γρίβας ἐκάλυψε τήν κεφαλήν του διά τοῦ ἐνδύματός του. Ὁ σατράπης διέταξε τότε τόν δήμιον νά σταθῇ, τόν δέ Θεόδωρον νά πλησιάσῃ· καί τῷ εἶπε: Γιατί σκέπασες τό κεφάλι σου, φοβήθηκες τόν θάνατον; Δέν ἤξερες ὅτι ἀφοῦ ἀκολούθησες τή δουλειά τοῦ πατέρα σου αὐτή θά ἦταν ἡ τύχη σου; Δέν φοβήθηκα τόν θάνατο, ἀπεκρίθη ὁ Θεόδωρος, τόν φόβο τόν ἄφησα στήν κοιλιά τῆς μάνας μου, οὔτε θά μείνω χωρίς ἐκδίκησι· καί πατέρα ἔχω καί τέσσερεις ἀδελφούς· μά ντρέπομαι τόν κόσμο πού θά μέ ἰδῇ νά πεθάνω ἔτσι καί ἀπό τά χέρια τέτοιων παληανθρώπων (καί ἔδειξε τούς Γύφτους, οἵτινες συνήθως μετήρχοντο τό ἐπάγγελμα τοῦ δημίου). Ἐζήτησα τόν θάνατο, ὅπου ἔπρεπε, ἀλλ᾽ αὐτός μέ ἀρνήθηκε. Ἡ ἀπάντησις αὕτη τόσην ἐντύπωσιν ἔκαμεν εἰς τόν Ἀλῆ, ὥστε διέταξε νά μήν τόν ἀπαγχονίσωσι, ἀλλά νά τόν ρίψωσιν εἰς τάς φυλακάς».