ΥΠΟΘΕΣΗ ΔΙΠΛΗ, ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΦΟΝΟΥ;
Εκτός από την Ολλανδία, άλλα μέρη στα οποία επιτρέπεται η ευθανασία υπό όρους είναι: η Αλβανία, η Αυστραλία, το Βέλγιο, η Ταϊλάνδη, το Λουξεμβούργο, η Ιαπωνία, η Δανία, η Σουηδία, η Κίνα και κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α. Στην Ελλάδα το άρθρο 300 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει σχετικά με την ανθρωποκτονία από συναίνεση: «όποιος αποφάσισε και εκτέλεσε ανθρωποκτονία ύστερα από σπουδαία και επίμονη απαίτηση του θύματος και από οίκτο γι’ αυτόν που έπασχε από ανίατη ασθένεια, τιμωρείται με φυλάκιση»...
ΒΙΝΤΕΟ: ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΟΥΣ!
- ΑΝ ΤΟ ΠΙΕΙΣ ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ.
-ΝΑΙ.
(Σε κάποιο γραφείο...η ενημέρωση!) (6:19)
-Είναι υπνωτικό σε πολύ μεγάλη δόση. Γιατί δεν έχει νόημα να θες να κοιμηθείς για πάντα και να ξυπνήσεις. Και θέλουμε να είμαστε σίγουροι. Και εμείς σου διαβεβαιώνουμε ότι δεν θα ξυπνήσεις ποτέ ξανά.
-Αυτό ζητάω.
-Αυτό ζητάς.
(Έπειτα στο σπίτι του ασθενούς ακριβώς πάνω από το κρεβάτι του πόνου) (6:32)
-Αν το πιεις αυτό, θα πεθάνεις.
-Ναι.
(Τελικά...) (1:13: 47)
- Βιντεοσκοπούμε την πράξη της κατάποσης ώστε οι αρχές της Ελβετίας να μπορούν να διαπιστώσουν ότι το ήπιατε μόνος σας και κανείς δεν σας βοήθησε... Φυσικά εάν είναι απαραίτητο, μπορώ να κρατήσω το ποτήρι που θα πιείτε μόνος σας. Αν δεν σας πειράζει θα τραβήξω αυτό το βίντεο...Ναι, είναι σίγουρα δική σου προσπάθεια...
- Είναι δύσκολο και είναι το σωστό, γιατί εσείς με βοηθάτε.
- Αλλά εσείς παίρνετε την απόφαση...
( Ο ειδικός σύμβουλος κρατάει το ποτήρι και το καλαμάκι... ο ασθενής το τραβάει εντός του.........)
Ευθανασία: Δικαίωμα στον αξιοπρεπή θάνατο ή απαξίωση της ζωής;
Αφού θα πεθάνω που θα πεθάνω, ας κάνω το θάνατό μου σημαία στο δικαίωμα ενός αξιοπρεπούς τέλους.
Αλέξανδρος Βέλιος.
Την 1η Απριλίου 2002 ψηφίζεται η νομιμοποίηση της ευθανασίας από το ολλανδικό κοινοβούλιο κι έτσι η Ολλανδία γίνεται μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες όπου επιτρέπεται η ευθανασία υπό συνθήκες. Το ζήτημα της ευθανασίας, βέβαια, απασχολούσε εδώ και πολλά χρόνια την κοινωνία σε παγκόσμιο επίπεδο, έχοντας πολλούς υποστηρικτές από τη μία πλευρά, αλλά και πολλούς πολέμιους από την άλλη. Η ιατρική, η βιοηθική, η ψυχολογία, η κοινωνιολογία ακόμα και η θρησκεία έχουν ασχοληθεί με αυτό το θέμα και εκπρόσωποι από καθέναν από αυτούς τους τομείς έχουν εκφράσει την άποψή τους, διχάζοντας το κοινό. Έχει το δικαίωμα ο άνθρωπος να επιλέξει πότε και πώς θα πεθάνει; Ποιος είναι κατάλληλος για να αφαιρέσει μία ζωή; Ποιος αποφασίζει πότε ένας άνθρωπος παύει να έχει ποιότητα ζωής; Αυτά και άλλα ερωτήματα τίθενται ως επιχειρήματα, άλλοτε υπέρ, κι άλλοτε κατά της ευθανασίας.
