ΣΧΟΛΙΟ:(ΛΟΥΚ. 12, 49-53)
| Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη! 50 βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ἕως οὗ τελεσθῇ! 51 δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἢ διαμερισμόν. 52 ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν οἴκῳ ἑνὶ διαμεμερισμένοι, τρεῖς ἐπὶ δυσὶ καὶ δύο ἐπὶ τρισί· 53 διαμερισθήσονται πατὴρ ἐπὶ υἱῷ καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί, μήτηρ ἐπὶ θυγατρὶ καὶ θυγάτηρ ἐπὶ μητρί, πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆς. | 49 «Φωτιά ήρθα να βάλω πάνω στη γη, και τι άλλο να θέλω αν ήδη άναψε! 50 Και βάφτισμα έχω να βαφτιστώ, και πώς πιέζομαι ωσότου τελεστεί! 51 Νομίζετε ότι παρουσιάστηκα, για να δώσω ειρήνη στη γη; Όχι, σας λέω, αλλά μόνο διχασμό. 52 Γιατί θα είναι από τώρα πέντε μέσα σ’ έναν οίκο διχασμένοι, τρεις εναντίον δύο, και δύο εναντίον τριών: 53 Θα διχαστούν πατέρας ενάντια σε γιο και γιος ενάντια σε πατέρα, μητέρα ενάντια στη θυγατέρα και θυγατέρα ενάντια στη μητέρα, πεθερά ενάντια στη νύφη της και νύφη ενάντια στην πεθερά». |
H ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟY ΚΥΡΙΟΥ ΜΗΝΥΜΑ EΝΟΤΗΤΑΣ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ
ΠΗΓΗ: "ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ"
http://www.eordaia.org/index.php/22-2017-avgoustos/6995-h-metamorfosi-toy-kyriou-minyma-enotitas-grafeio-o-arximandritis-p-xristoforos-kalogiros
Ὅπως γνωρίζουμε ὅλοι μας, ὁ Κύριός μας σαράντα ἡμέρες πρὶν τὸ Πάθος του, θέλοντας νὰ ἐνισχύσει τὴν πίστη τῶν μαθητῶν στὸ θεϊκὸ πρόσωπό του, μεταμορφώθηκε
μπροστά τους. Δηλαδή, ἐπέτρεψε στὰ μάτια τῶν μαθητῶν νὰ ἀντιληφθοῦν λίγη ἀπὸ τὴν ἄκτιστη θεϊκή του ἐνέργεια καὶ δόξα.
Κατὰ τὴν Μεταμόρφωση διαδραματίζονται δύο γεγονότα·
- Ὅταν ὁ Πέτρος εἶδε τὸν Χριστὸ νὰ συνομιλεῖ μὲ τὸν Μωυσῆ καὶ τὸν Ἠλία εἶπε στὸν Κύριο ἂν θέλει νὰ στήσουν ἐκεῖ τρεῖς σκηνές, γιατὶ «ἦταν καλὸ νὰ μείνουν ἐκεῖ».
- Ὅταν οἱ μαθητὲς ἄκουσαν φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ νὰ λέει· «Αὐτὸς εἶναι ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, Αὐτὸν νὰ ἀκοῦτε», ἔπεσαν κάτω μὲ τὰ πρόσωπά τους.
Μὲ ἀφορμὴ τὰ γεγονότα ποὺ λαμβάνουν χώρα στὶς ἡμέρες μας μὲ ἀποτειχίσεις καὶ ζηλωτισμοὺς ἀπὸ κάποιους κληρικοὺς τῆς Μητροπόλεώς μας, θὰ ἤθελα ταπεινὰ νὰ τονίσω ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἑνώνει τοὺς ἀνθρώπους. Ὁ τρόπος τῆς ἀντίδρασης αὐτῶν τῶν κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, ἡ πόλωση, ἡ ἀδιακρισία καὶ ἡ ἔλλειψη σεβασμοῦ στοὺς ἀνωτέρους μας θὰ πρέπει νὰ μᾶς θυμίζει πὼς οἱ μαθητὲς ὅταν ἦταν κοντὰ στὸν Μεταμορφωθέντα Χριστό, δὲν νοιάζονταν γιὰ τὸ ποιὸν τῶν ἀδελφῶν τους, ἀλλὰ γιὰ τὴν οὺσία, δηλαδὴ ὅτι ἔβλεπαν τὸ ἄκτιστο φῶς τοῦ Χριστοῦ.
