Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019

π. Αυγουστίνος Καντιώτης: Και ερωτώμεν. Ημείς οι λεγόμενοι χριστιανοί του αιώνος τούτου έχομεν την αρετήν αυτήν;

ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ

 
 

ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ


Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ 127-128


Η ανδρεία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του γνησίου χριστιανού. Χριστιανός και δειλός είναι δύο έννοιες εντελώς ασυμβίβαστες. Ο Ιωάννης εις την Αποκάλυψη του είδε φρικτόν θέαμα· Λίμνην καιομένη εις την οποία εις τα παφλάζοντα κύματα πρώτους είδε τους δειλούς.
Τοις δειλοίς και απίστοις και εβδελυγμένοις και φονεύσι και πόρνοις και φαρμακοίς και ειδωλολάτραις και πάσι τοις ψευδέσι το μέρος αυτών εν λίμνη τη καιομένη εν πυρί και θείω (Απ. 21, 8).


Και ερωτώμεν. Ημείς οι λεγόμενοι χριστιανοί του αιώνος τούτου έχομεν την αρετήν αυτήν; Ασφαλώς η ανδρεία, η περιφρόνησις των κινδύνων εις την εκτέλεσιν των καθηκόντων ως αρετή έχει και αυτή τας διαβαθμίσεις της.
Αρχίζει από τα μικρά και προχωρεί και φθάνει εις τας υψίστας βαθμίδας της αυτοθυσίας. Πριν φθάσωμεν εις τας υψίστας όμως αυτάς βαθμίδας καλώ τους αγαπητούς μου ακροατάς να γυμνάσωμεν τους εαυτούς μας εις τα χαμηλά εκείνα επίπεδα, εις τα οποία δεν χρειάζεται και τόση μεγάλη τόλμη.

Δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν,

Ἀδελφοί, οἱ πατέρες μν, δι πστεως κατηγωνσαντο βασιλεας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς.
Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.
Τοιγάρουν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι' ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν.

Ἀπόδοση στη νεοελληνική:
Ἀδελφοί, οἱ πατέρες μας,

Δείλιασε ο Κύριος στον Σταυρό;

Αποτέλεσμα εικόνας για Π. σΕΡΑΦΕΙΜ ρΟΟΥΖ
ΣΧΟΛΙΟ: Ο π. Σεραφείμ Ρόουζ γράφει:  «Ακόμα, όλες οι θρησκείες ήταν μόνο βήματα προς την έσχατη θρησκεία, που ήταν η Αντβαΐτα Βεδάντα (έσχατη θρησκεία). Περιφρονούσε (Ινδός Γκουρού Σουάμι Βιβεκανάντα Σικάγο 1893) ιδιαίτερα τον Χριστιανισμό, ο οποίος στην καλύτερη περίπτωση ήταν μια χαμηλότερη αλήθεια – μια δυϊστική αλήθεια. Σε προσωπικές συζητήσεις  έλεγε ότι μόνο ένας δειλός θα έστρεφε και το άλλο μάγουλο. Όμως ό, τι και να έλεγε για τις άλλες θρησκείες επανερχόταν πάντα στην αναγκαιότητα της Αντβαΐτα Βεδάντα (έσχατη θρησκεία). «Τέχνη, επιστήμη και θρησκεία», έλεγε, «δεν είναι παρά τρεις διαφορετικοί τρόποι να εκφράσεις μια μοναδική αλήθεια. Αλλά για να το καταλάβουμε αυτό πρέπει να έχουμε την θεωρία της Αντβαΐτα».» 
(Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ (1934-1982), Εκδόσεις «Μορφή», Αθήνα Δεκέμβριος 2006, σελ. 60)

Δείλιασε ο Κύριος στον Σταυρό;


Ποια η ερμηνεία του “Θεέ μου, Θεέ μου ἱνατί με ἐγκατέλειπες;” (Ματθ. 27.46, Μαρκ 15.34)
Την βλάσφημη θέση ότι ο Κύριος δείλιασε προ του πάθους και πάνω στον σταυρό εξέφρασαν οι Αρειανοί. Σ’ αυτούς απάντησε ο Μέγας Αθανάσιος ως εξής: