Στοὺς δύσκολους αὐτοὺς καιροὺς καὶ οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας φθίνουν ὡς πρὸς...

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ἡ ἀλαζονεία τῆς ἀποκλειστικότητας

Γράφει ὁ Ἠλιάδης Σάββας, Δάσκαλος

       Κρίμα, ποὺ στοὺς δύσκολους αὐτοὺς καιροὺς καὶ οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας φθίνουν ὡς πρὸς τὴν συνέπειά τους  στὴν πίστη καὶ στὸ φρόνημα τῶν ἁγίων. Μιμοῦνται τὰ κοσμικὰ τερτίπια καὶ δὲν πείθουν μὲ τὴν πολιτεία τους. Δὲν «ἀποφαίνονται» ἁγιωτικὰ ἀλλὰ διπλωματικά. Φάνηκε δὲ καθαρὰ ἡ στάση τοὺς αὐτὴ στὸ κοντινὸ χθὲς μὲ ὅλα τα διαδραματισθέντα στὴ Σύνοδο.

     Μεταξύ των ἄλλων, ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος εἶπε – ἄρα καὶ πιστεύει – πὼς εἶναι ἀλαζονεία νὰ κηρύττουμε καὶ νὰ ὁμολογοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία ὡς τὴν κατέχουσα ἀποκλειστικῶς τὴν  Ἀλήθεια στὴν πληρότητά της. Γράφει: «Μὲ βάση αὐτὰ τὰ δεδομένα ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ ὁδηγηθεῖ στὴν ἀναγνώριση τοῦ ὑποστατοῦ τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος ἑτεροδόξων, ὅταν πρωτίστως ἀποστῆ ἀπὸ τὴν ἀλαζονεία τῆς ἀποκλειστικότητας. Ἡ ἀποκλειστικότητα δὲν ἀποτελεῖ δογματικὴ διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».

    «Ἀλαζονεία τῆς ἀποκλειστικότητας». Κατ` ἀρχὰς ἡ  φράση ἔχει ὕφος καὶ περιεχόμενο ἄσχετο καὶ ἀταίριαστο μὲ τὴν πατερικὴ γλώσσα, ὑποκρύπτεται δὲ ὕβρις κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γιατί; Διότι ὅ,τι δίνεται στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ εἶναι τῆς Παραδόσεώς της, ἐπειδὴ εἶναι….

Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος

Τη αυτή ημέρα μνήμην επιτελούμεν των Αγίων Πατέρων των εν Κολυμπαρίω και εν έτει ,βιστ΄(2016) συνελθόντων κατά … ;;;

Σάββας  Ηλιάδης, δάσκαλος

Το δοξαστικό του εσπερινού της Πεντηκοστής αναγγέλλει: «Γλῶσσαι ποτὲσυνεχύθησαν, διὰ τὴν τόλμαν τῆς πυργοποιΐας, γλῶσσαι δὲ νῦνἐσοφίσθησαν, διὰ τὴν δόξαν τῆς θεογνωσίας. Ἐκεῖ κατεδίκασε Θεὸς τοὺς ἀσεβεῖς τῷ πταίσματι, ἐνταῦθα ἐφώτισε Χριστὸς τοὺς ἁλιεῖς τῷ Πνεύματι. Τότε κατειργάσθη ἡ ἀφωνία, πρὸς τιμωρίαν, ἄρτι καινουργεῖται ἡ συμφωνία, πρὸς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

     Τι έγινε τις ημέρες της Πεντηκοστής στο Κολυμπάρι; Συνήλθαν οι άγιοι Πατέρες, καθώς μας προλαμβάνει το δοξαστικό, και ως σοφοί στις γλώσσες τους εν Αγίω Πνεύματι, κήρυξαν τη δόξα της θεογνωσίας; Συνήλθαν, φωτισμένοι διά του Αγίου Πνεύματος και κήρυξαν σαν τους Αποστόλους; Συνήλθαν, για να ανανεωθεί η συμφωνία στην πίστη και για να σώζονται οι ψυχές; Δυστυχώς, όχι. Συνέβη μάλλον το αντίθετο. Δήλωσαν συμμετοχή στη Νέα Βαβέλ, στη νέα πυργοποιία, στα νέα πταίσματα ασεβείας και μας ωθούν βιαίως στη νέα πνευματική αφωνία μέσα από την επιδιωκόμενη πολυφωνία, τουτέστιν τον Οικουμενισμό.

     Στις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους, στα Συναξάρια, αναφέρονται και τιμώνται οι συμμετέχοντες Άγιοι Πατέρες. Δηλαδή, όπως λέει ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, μια Σύνοδος χαρακτηρίζεται Αγία, όταν οι μετέχοντες σ` αυτήν  βρίσκονται τουλάχιστον σε κατάσταση φωτισμού. Π.χ:

1. «Τη αυτή ημέρα, μνήμην επιτελούμεν των Αγίων και Μακαρίων Πατέρων των εν Νικαία συνελθόντων… κατὰ τῶν δυσσεβῶς καὶ ἀμαθῶς καὶ ἀπερισκέπτως τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ εἰδωλολατρεῖν εἰπόντων, καὶ τὰς σεπτὰς καὶ Ἁγίας εἰκόνας καταβαλόντων». (Κυριακή μετά την 11ην Οκτωβρίου)

«Μυστικά Άνθη»! Του Σάββας Ηλιάδης

Η Ορθόδοξη πίστη μας και οι αποστάτες, που θέλουν να την νοθεύσουν

(Φώτης Κόντογλου, «Μυστικά Άνθη»)

Σάββας Ηλιάδης, δάσκαλος

     Έχω τη γνώμη πως όποιος παίρνει το Χριστιανισμό σαν ένα ηθικό σύστημα, τον κατεβάζει στις ανθρώπινες και κοσμικές σκοπιμότητες, για να τον κάνει πιο βολικόν, επειδή δεν έχει μέσα του τη φωτιά, που τον κάνει να πετά στον υπερφυσικό κόσμο, που μας αποκάλυψε ο Κύριος κι οι άγιοί του. 

Και γι` αυτό ο τέτοιος άνθρωπος  είναι ψυχρός, ακατάνυκτος και άπιστος στα μεγαλεία του Θεού και ξεπέφτει σε  άδειες γενικότητες και ηθικολογίες. Εμάς, οι τέτοιοι «φιλελεύθεροι» χριστιανοί, μας λένε μισαλλόδοξους, φανατικούς, παλιοημερολογίτες. Εκείνοι είναι όλο αγάπη και γι` αυτό ζητάνε, τάχα το αδέλφωμά μας με τους αιρετικούς, ενώ η αλήθεια είναι πως το θέλουνε για να γίνουμε ευρωπαϊκοί, μοντέρνοι χριστιανοί. Γι` αυτό ποτέ δε μιλάνε για την ένωσή μας με τους ετεροδόξους της Ανατολής, που τους περιφρονούμε. Λοιπόν, αυτοί δεν είναι μισαλλόδοξοι σαν τον άγιο Βασίλειο, σαν τον Αθανάσιο, σαν τον Φώτιο, σαν τον Συμεών τον νέον Θεολόγο, σαν τον Μάρκο τον Ευγενικό. Μάλιστα, τούτοι οι νέοι κήρυκες, νοιώθουνε μέσα τους περισσότερη αγάπη κι από το Θεό, που καταδίκασε τον Εωσφόρο και τον Ιούδα και γι` αυτό μιλάνε με συμπάθεια γι` αυτούς και για κείνους που παραμορφώσανε τη χριστιανική θρησκεία και την κάνανε ένα κοσμικό σύστημα. Αυτοί μυρίζουνε από μακριά τη μούχλα, που μυρίζουνε τα ορθολογιστικά εκτρώματα της χριστιανικής θρησκείας, που φωλιάζουνε στις παγωμένες και σκοτεινές σπηλιές της Δύσης.

     Επήρα δυο γράμματα