''[...] η δουλεία της Εκκλησίας εις την Πολιτείαν, η υποταγή γενικότερον του Πνεύματος εις τον κόσμον" - Η χ ρ ή σ ι ς τ η ς β ί α ς

 ''Θύματα επίσης της βίας υπήρξαν τίμιοι εργάται της Εκκλησίας, αληθινά εγκαλλωπίσματα του Χριστιανισμού, των οποίων η μνήμη θα είνε ιερά εις τας νεωτέρας γενεάς".  

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

                                  

Η κατάστασις της Εκκλησίας ημών, της Μητρός Πάντων των Ελλήνων, είνε από πάσης επόψεως οικτρά. (…) Πας πιστός Ορθόδοξος αναστενάζει, λυγμοί τω έρχονται, καρδία και χείλη ψιθυρίζουν ακαταπαύστως:  «Κύριε! Ανάστησον δι’ ων Συ γνωρίζεις μέσων την σκηνήν την πεπτωκυΐαν».

       […]Αλλ’ η δουλεία της Εκκλησίας εις την Πολιτείαν, η υποταγή γενικότερον του Πνεύματος εις τον κόσμον, κάμνει ν’ αναστενάζη όλον το πλήρωμα της Εκκλησίας. Διότι εκ της δουλείας αυτής προήλθον πλείστα όσα κακά εκ των οποίων τα κεφαλαιωδέστερα είνε τα εξής:

ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΑΣ "είνε οι μόνοι εις τους οποίους αρέσει η δουλεία αύτη της Εκκλησίας, διότι εξασφαλίζει αυτοίς άνετον και απερίσπαστον την ζωήν..."

"ΠΑΛΑΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ"  ΤΟΥ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ

 ΠΡΟΣ «ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΒΛΑΜΜΕΝΟΥΣ* ;»

                          

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

«Η κατάστασις της Εκκλησίας ημών, της Μητρός Πάντων των Ελλήνων, είνε από πάσης επόψεως οικτρά. (…) Πας πιστός Ορθόδοξος αναστενάζει, λυγμοί τω έρχονται, καρδία και χείλη ψιθυρίζουν ακαταπαύστως:  «Κύριε! Ανάστησον δι’ ων Συ γνωρίζεις μέσων την σκηνήν την πεπτωκυΐαν»

Τα αίτια της καταπτώσεως της εν Ελλάδι Εκκλησίας ημών είναι πολλά, κυρίως όμως δέον να τα αναζητήσωμεν εις την σκοτεινήν εκείνην περίοδον του Έθνους μας, κατά την οποίαν Βαυαροί (Η Βαυαρία είναι το νοτιότερο από τα δεκαέξι ομόσπονδα κρατίδια που απαρτίζουν τη Γερμανία…  πρωτεύουσά της είναι το Μόναχο), σύμβουλοι του Όθωνος, ξένοι προς την Ελληνικήν Πατρίδα και θανάσιμοι εχθροί της Ορθοδοξίας, εκυριάρχουν της Ελλάδος και εξέδωκαν τον Νόμον του 1852 δια του οποίου η Εκκλησία, η πρωτοπόρος του αγώνος του 1821, εσύρθη βιαίως, εγονυπέτησε, προσεκύνησε την Πολιτείαν και απώλεσε την πνευματικήν αυτής αυτοτέλειαν και ανεξαρτησίαν υπαχθείσα εις την αρμοδιότητα του Υπουργείου της παιδείας. Το πνεύμα του Νόμου εκείνου επί μίαν εκατονταετίαν κατά το μάλλον και ήττον κυβερνά την Εκκλησίαν του Χριστού. Θρησκευτική ελευθερία δεν υπάρχει.

ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΔΗΛ. Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ...''Αναγκαία η συζήτησις''!

ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΔΗΛ. Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΥΣ

«Τη ελευθερία ουν η Χριστός ημάς ηλευθέρωσε, στήκετε, 

και μη πάλιν ζυγώ δουλίας ενέχεσθε» (Γαλ.  5, 1)

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ[1]

Αναγκαία η συζήτησις(*)

Ως πρεσβύτερος όχι μόνον δι’ άρθρων, δημοσιευμένων εκάστοτε εις θρησκευτικά περιοδικά, αλλά και δι’ υπομνημάτων, απευθυνομένων προς την Ιεραρχίαν, εξέφραζον τας σκέψεις και την ανησυχίαν μου δια τα εκκλησιαστικά ζητήματα. Εάν δε ως πρεσβύτερος, πολύ περισσότερον τώρα, ότε κατά τας ανεξιχνιάστους βουλάς του Θεού εγενόμην επίσκοπος, αισθάνομαι την ιεράν υποχρέωσιν απέναντι του Θεού και ανθρώπων να μην σιωπώ, αλλά να εκφράζω τας σκέψεις μου και την ανησυχίαν μου δια την κατάστασιν της Εκκλησίας. «Δια Σιών ου σιωπήσωμεν» (Ησ. 62, 1).

Αλλ’ είνε ανάγκη να είνε τις κληρικός δια να εκφράζη πόνον και πόθους δια τα πράγματα της Εκκλησίας; Εκκλησία κατά τον ορισμόν της ορθοδόξου Δογματικής δεν είνε μόνον η Ιεραρχία. Είνε και ο πιστός λαός, ο αισθανόμενος και προσπαθών να βιώση τας χριστιανικάς αληθείας. Ο  π ι σ τ ό ς  λ α ό ς,  όστις  εκ του υστερήματός του κτίζει ναούς και ιερά θυσιαστήρια και συντηρεί ευαγή εκκλησιαστικά ιδρύματα, και ως μικρόν ποίμνιον εν τη απίστω και μοιχαλίδι γενεά μας ακούει την φωνήν των ποιμένων του, αυτός ο λαός, ο περιφρονούμενος υπό των κατά κόσμον σοφών και ισχυρών ως αμελητέα ποσότης, έχει το δικαίωμα να πληροφορήται τι συμβαίνει εν τη Εκκλησία, να εξωτερικεύη τα αισθήματά του, να εκφέρη την γνώμην του περί του πρακτέου, και να μάχεται μετά των ποιμένων του υπέρ της Εκκλησίας. Ουαί εις τους εκκλησιαστικούς ποιμένας, όταν ούτοι περιφρονούν την γνώμην του λογικού ποιμνίου.

      ..................................................

(*) Το παρόν εκυκλοφόρησεν εις ίδιον τεύχος επί τη συγκλήσει της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, ήτις επρόκειτο να γίνη από 15 έως 29 Ιανουαρίου 1969, αλλ’ ανεβλήθη δια «τεχνικούς λόγους»

[1]«ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ», ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν.  ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ‘’Ο ΣΤΑΥΡΟΣ’’, ΑΘΗΝΑΙ 1969, ΣΕΛ. 65