Επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος
Προς
Τον Πρόεδρο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος κκ Ιερώνυμο
Ιωάννου Γενναδίου 14
Αθήνα – Κολωνάκι Τ.Κ. 11521
Αττική
Θεσσαλονίκη 08/02/2018
Μακαριώτατε,
Έχω την τύχη να είμαι και εγώ ένα από τα πνευματικά τέκνα του π. Νικόλαου Μανώλη και τον γνώρισα μάλιστα από τις πρώτες ημέρες διορισμού του στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλία Θεσσαλονίκης. Εκεί και με την πνευματική καθοδήγηση του π. Νικόλαου Μανώλη άρχισα να μαθαίνω τι σημαίνει πνευματικός αγώνας και τι σημαίνει να πέφτεις και να σηκώνεσαι καθημερινά και να βάζεις μια καινούργια αρχή κάθε μέρα. Εκεί άκουσα τα πρώτα κηρύγματα του τα οποία μιλούσανε για Χριστό, Ορθοδοξία και Αγίους. Ο λόγος του ξεκάθαρα Ορθόδοξος πάντα βασισμένος στο Ευαγγέλιο και στις βιογραφίες των Αγίων μας. Κανέναν (ή τουλάχιστον έτσι φαινότανε) δεν ενοχλούσε το κατηχητικό έργο του μέχρι την στιγμή που άρχισε να μιλάει για τον Οικουμενισμό και πως πρέπει να φυλαχθούμε από αυτόν σύμφωνα με του Αγίους μας. Ξαφνικά εντελώς άρχισε να πειράζει ο λόγος του και πιο πολύ όταν ήλεγχε πολλές Οικουμενιστικές δράσεις διαφόρων Ιερέων ακόμη και Επισκόπων. Τότε όλοι από την ΙΜΘ άρχισαν να βάλουν εναντίων του και να τον κατηγορούν. Οι κατηγορίες παρόμοιες με αυτές που παραπέμπεται στο Συνοδικό δικαστήριο, άδικες και ανυπόστατες όπως και τώρα: Σχίσμα, σκανδαλισμός πιστών, δημιουργία φατρίας κ.α.
