"Συνδυασμός ευθανασίας και αφαίρεσης οργάνων για μεταμόσχευση;"
"Βέλγοι και Ολλανδοί ιατροί προτείνουν την αλλαγή του νόμου για την ευθανασία, ώστε να δίνεται η δυνατότητα σε ασθενείς με βαριές νευρομυικές παθήσεις, σε άτομα με αναπηρίες και σε άτομα με ψυχικές παθήσεις που θέλουν να πεθάνουν, να προτιμούν τη θανάτωσή τους με την εν ζωή αφαίρεση των οργάνων τους, από τον θάνατο με θανατηφόρα ένεση;"
"και ο ψυχικός πόνος είναι εξίσου
λόγος απαίτησης
ευθανασίας;"
ΛΕΞΕΙΣ Ή ΦΡΑΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑ:
-Η ευθανασία
- Ο ευτυχής θάνατος
- Ανώδυνος και ειρηνικός τερματισμός της ζωής
-Η νομιμοποίησή της
-Το δικαίωμα στο θάνατο
- Η υποχρέωση θανάτωσης
-Η ιδέα της μάταιης φροντίδας
- Η Ολλανδία
- Ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης
- Δικαστική ανοχή
- Ασθενείς τελικού σταδίου
- Η ευθανασία πέρασε και στα παιδιά με ανίατα νοσήματα τελικού σταδίου.
- γονική συναίνεση
- Ευθανασία στα παιδιά με γονική συναίνεση ανεξαρτήτως ηλικίας
-γονική άδεια
- απλή συμμετοχή των γονέων στη διαδικασία
- Η ευθανασία παιδιών ηλικίας 12 έως 15 ετών απαιτεί γονική άδεια, ενώ μετά την ηλικία των 16 την απλή συμμετοχή των γονέων στη διαδικασία
- Πρωτόκολλο Groningen
- Λειτουργεί το πολυσυζητημένο πρωτόκολλο Groningen, που καθορίζει πότε ένα άρρωστο παιδί πληροί τις προϋποθέσεις για να υποβληθεί σε ευθανασία.
- Ταλαιπωρία
- Ο ψυχικός πόνος είναι εξίσου λόγος απαίτησης ευθανασίας.
- Μονάδες εντατικής θεραπείας (Μ.Ε.Θ)
- Εντατικολόγοοι Ιατροί
- Κριτήρια για τη συνέχιση ή μη της ζωής ενός αρρώστου.
- Το μάταιο της φροντίδας και η εκτίμησή του για την ποιότητα της ζωής του ασθενούς, καθώς και το οικονομικό κόστος αυτής της φροντίδας αποτελούν τα κριτήρια...
-Όμως ο κατήφορος της ευθανασίας δεν σταματά εδώ.
- παιδοκτονία = «μετα-γεννητική έκτρωση»! (αφού η έκτρωση ήταν και είναι αποδεκτή σε μεγάλο βαθμό από τις δυτικές κοινωνίες)!!
-Συνδυασμός ευθανασίας και αφαίρεσης οργάνων για μεταμόσχευση
Ευθανασία: Πορεία σε ολισθηρό και χωρίς τέλος κατήφορο (Εμμανουήλ Παναγόπουλος, Αμ. Επ. Καθηγητής Χειρουργικής, τ. Συντ/στής Δ/ντής του ΕΣΥ)
Η ευθανασία με τη σημερινή, διαστρεβλωμένη σημασία του όρου, δηλαδή του ανώδυνου και ειρηνικού τερματισμού της ζωής ενός ατόμου που υποφέρει και βρίσκεται στο τελικό στάδιο κάποιας αρρώστιας, δεν είναι σημερινό ζήτημα. Ήδη στον όρκο του Ιπποκράτη, που αποτελεί τη βάση της ηθικής άσκησης του ιατρικού λειτουργήματος, υπάρχει διάταξη που απαγορεύει όχι μόνο την ευθανασία (τη χορήγηση δηλ. θανατηφόρου φαρμάκου κατ’ απαίτηση του αρρώστου) αλλά και την απλή υπόμνησή της.
