Το Μοναστήρι, είναι της Μητροπόλεως γέροντα;

 

π. Νικηφόρος Μανάδης:
Το Μοναστήρι, είναι της Μητροπόλεως γέροντα;

π. Μάξιμος Δ. Καραβάς:
Άκουσε, το Μοναστήρι ανήκει στην Εκκλησία, και εγώ ανήκω στην Εκκλησία!
.....................................................

2005, 2010, 2020... ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΝΙΤΕΣ (και δεν το καταλάβαμε;)

ΣΧΟΛΙΟ: Το 2020 ο π. Νικηφόρος προκειμένου να υπερασπιστεί τον (κορανόπληκτο) Πατριάρχη Βαρθολομαίο έλεγε πως ο Αγιασμός που το 2005 είχε τελέσει, ότι είναι "Άγιος", δηλ. δεν ΧΑΛΑΣΕ!!! 

Κρίμα...!!!

Δ.Β.Ε.

Υ.Γ.

Θαρρείς και ο αγιάζων ημάς και τα ύδατα δεν είναι ο Σωτήρ ημών, δεν είναι το Άγιον Πνεύμα, αλλά ο έχων την Ιερωσύνη... Αλήθεια σε τι διαφέρουν οι δήθεν δικοί μας (ιερείς, Αρχιερείς και Πατριάρχες) από τα "παπάκια του Πάπα", που όταν τελούν ό,τι τελούν λένε: "ΕΓΩ σε βαπτίζω...", "ΕΓΩ σε παντρεύω...", και τα όμοια;;;;;;;;

ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΝΙΤΕΣ (και δεν το καταλάβαμε;)

Κρίμα, κρίμα, κρίμα! Αίσχος...

Παρασκιουβὴ 28φλιβάρ 2025 δγυὸ χρόνια ἀποὺτὰμαῦρα Τέμπη.... δγυό μέρες πριν απούτάμαύρα καρβονβάλια!

 

Ἡ κουλιάστρα-κλιάστρα! (γράφει ο Αρχιμανδρίτης Π.Νικηφόρος Μανάδης)

Ἀντάμουσαμνιὰ μέρα τοὺνΘουδουρῆ. Εἶνι

ἀπ’ τοὺΜπλάτσ’, ἀλλὰἔχ’ σπίτ’, οἰκουγένεια ἀ κι πρόβατα σνἌρδασσα. Ἔχ’ κιἕνακαλὸπιδί, τοὺνΠαντιλάκου.

-Θουδουρῆ, πῶςπααίν’ τοὺκουπάδ’; -Καλά, ἀφέντ’. Εἶνιντὶπ παλιός.Μὶκαλὴψυχὴ κι μνυαλό! 
-Ἀρχίντσιτιτςγέννις;

-Ἀποὺ κάνα, κι πρῶτα ἡ Θιὸςσὶ λίγου ὅλα.

-Κουλιάστραἔχς, Θουδουρῆ;

“Τοὺ ρουγάζ’ ἀ κι τὰ ρουγάζια” (γράφει ο Αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Μανάδης)

Τοὺ ρουγάζ’ ἀ κι τὰ ρουγάζια

Μὶ λιέει ἡ θχειάκουμ’ ἡ Πανάϊου γιὰ τὰ ρουγάζια. Εἰχάμιρουγάζια στοὺ χουργιό, ὅπ’ εἶχι βαρκό, ὅπ’ κρατοῦσινιρὰ ὅλουν τοὺν χρόνου. Ρουγάζ’ μὶ τὄνουμα ἦτανπρουτοῦ ἀπ’ τςΚατιρίντς τοὺν λάκκου. Ἰρχοῦντας ἀπ’ τὰΣέρβγια τ’Διφτέρα μὶ τοὺ παζάρ’ ἰκεῖ σταματοῦσαν ὅλ’ οἱ παζαργιῶτ’, Μκρουβαλτνοί, Τρουβαλτνοί, Νιζισκιῶτ’, Λαζαργιῶτ’ κι Λουζιανιῶτ’. Ἔκαμναν ‘ντιλιφταία στάσ’. Ἡ πρώτ’ ἦταν στοὺ Μάτ’ μὶ τοὺ κρύου τοὺ νιρό, ἡ δεύτιρ’ σνἉγιαΤριάδα στςΚαλδάδις κι ἡ τρίτ’ στοὺΡουγάζ’. Ξικουράζουνταν κι ἔπιρναν μνιὰ ἀνάσαμπλάργια κι γουμάργια. Ἀλλὰ κι οἱ παζαργιῶτ’ ὅλοι. Ἔτρουγαν καμνιὰ χαψιὰ ψουμὶ παζαργιώτκου, καθάργιου ἀπ’ τοὺν φούρνου. Ἔβγαζαν κι τοὺν τυρουφάϊἢ τοὺ πνάκ’ μὶ τοὺ τυρὶ κι νταϊακώνουνταν ψίχα. Ὕστιραμὶ μνιὰ ἀνάσα κουφτὰ ἀπ’τοὺ παλιὸ τοὺ μουνουπάτ’ ἔφταναν στοὺ χουργιό.

Τοὺ ταλαγάν’ ἢ μαλλιότου... του Αρχιμανδρίτη π. Νικηφόρου Μανάδη

 

Τοὺ ταλαγάν’ ἢ μαλλιότου... του Αρχιμανδρίτη π. Νικηφόρου Μανάδη

Μούγκι τυρί, π’δὲν φαντάζουμαν ν’ἀκούσου, ὅτ’ εἶνι τοὺ ταλαγάν’! Φαντάσ’ τοὺ ταλαγάν’, τυρί. Ἀ ρὰ  τοὺ γράφου κι δὲ χουρταίνου… μὶ ἔρχιτι πουλὺ ξινό! Κι αὐτόϊας τοὖειδα σὶ ἕνα βιντιάκ’. Τὄβαλα νὰ τοὺ ξανακούσου μπὰς κι δὲν ἄκσα καλά. Κι ὅμους ἄκσα ἀ κὶ παραἄκσα καλά. Ταλαγάν, λιέει,=τυρὶ Ἀποστόλου. Καλὴ ὄριξ’ νἄχν οἱ ἀνθρῶπ’. Ὅμους στὰ θκάμας τοὺ ταλαγάν’ ἦταν γιὰ τςπαπποῦδιςμας τοὺ πρώτου ἰργαλείου γιὰ τοὺ χειμῶνα. Στοὺ μαντρὶ τοὺ ταλαγάν’ ἦταν πρώτου. Ὅπους τώρα εἶνι αὐτάϊας τὰ σαλουνάυλα ἀ κὶ τὰ τζιάκιτ’, ἁπ’ λέν τὰ πιδγιά. Ὅσ’ παπποῦδις θυμούμιστι, ἀπ’ τςπαλιοί, ὅλ’ ἦταν μὶ ταλαγάν’, π’τοὔλιγαν κι μαλλιότου. Αὐτὸ εἶχι μαζὶ κατσιούλα κι τζιόπχια. Ἔτσιας φλάγουνταν ζιστοὶ τοὺν χειμώνα. Ἀκόμα κι σνἸκκλησιὰ ἔρχουνταν μὶ τοὺ ταλαγάν’.

Πόσου χιόντσι ἀ ρὰ στοὺ χουργιό σας; (γράφει ο "ἀρνιμα")

 

Πόσου χιόντσι ἀ ρὰ στοὺ χουργιό σας; (γράφει ο Αρχιμανδίτης π. Νικηφόρος Μανάδης)

Πόσου χιόντσι ἀ ρὰ στοὺ χουργιό σας; Γλέπου μνιὰ μέρα

ἕνα βιντιάκ᾿. Ἔδειχναν αὐτοῦϊας σιακάτ’ σνΚαρίτσα ἕνα καλό φρέσκου πιδὶ κι τςἴλιγι πῶς μιτροῦντοὺ χιόν’ ἰκεῖ σιαὐτοί, στοὺ χουργιότς. Πχιὸ πολὺ ἦταν ἡ τρόπους ἁπ’ τἄλιγι. Ἦταν ντὶπ χουργιάτκους. Ἡ Καρίτσαεἶνι καλὸ χουργιὸ στὰ πλάϊα τ’Κίσσαβου. Τςἴλιγι τὄνα κι τἄλλου ἀ κι οἱ ἄλλ’ χάνουνταν στὰ γέλια. 

[Ο π. Νικηφόρος απαγγέλει το] Κήρυγμα Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας για την Κυριακή ΙΒ´ Λουκά (10 λεπρών | 19 Ιανουαρίου 2025)

 ΣΧΟΛΙΟ: ΠΑΤΕΡ ΝΙΚΗΦΟΡΕ ΑΡΑΓΕ ΓΙΝΩΣΚΕΙΣ Α ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΕΙΣ; 

Κήρυγμα Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας για την

Κυριακή ΙΒ´ Λουκά (10 λεπρών | 19 Ιανουαρίου 2025)

Ευαγγέλιο: Λουκάς 14:12-19

Τα θαύματα που επιτέλεσε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στην επίγειο ζωή Του είναι πολλές φορές και μια διδαχή ευλογημένη για τον πνευματικό μας αγώνα. Έτσι, σήμερα το ευαγγελικό ανάγνωσμα μέσα από το θαύμα της γιατρειάς των 10 λεπρών μάς μιλά για την προσευχή της ευχαριστίας. Ο Κύριος μπαίνοντας σε ένα χωριό βρίσκεται μπροστά σε ένα τραγικό θέαμα. Δέκα άνδρες λεπροί στεκόταν από μακριά Του και φώναζαν, ‘’Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς’’. Ικετεύουν τον Κύριο με μια φωνή, σαν να είναι σε λιτανεία, για να τους ελεήσει. Η λέπρα ήταν μια ανίατη μολυσματική αρρώστια και τους πάσχοντες από αυτήν τους εκδίωκαν να ζουν μόνοι τους σε τόπους απόμακρους. Τα μέλη του σώματός τους λίγο-λίγο σάπιζαν και έπεφταν, μέχρι που σταδιακά κατέληγαν στον θάνατο. Ήταν με έναν λόγο, ζωντανοί νεκροί.

Ανοιχτή επιστολή - απάντηση προς τον ἀποτει(σ)χισθέντα από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος π. Παΐσιο Παπαδόπουλο

Ανοιχτή επιστολή - απάντηση προς τον ἀποτει(σ)χισθέντα από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος π. Παΐσιο Παπαδόπουλο

Πρὸς π.Παΐσιον, 

ἀποτει(σ)χισθέντα, ἀνεμοδέροντα καὶ ἀνεμοδερόμενον!

ἀγαπητὲ π.Παΐσιε. 

ΕΙΔΑ σήμερα 6/7 ἕνα βίντεό σου στὸ γιου τουμπ, τῆς 5.7.2022, στὸ ὁποῖο μημονεύεις σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ ὀνόματός μου. Ἰσχυρίζεσαι δηλαδή, «ὡσεὶ αὐτόπτης μάρτυς», ὅτι ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης μας κύριος Βαρθολομαῖος μοῦ ἔδωσε πολλὲς δεσμίδες χρημάτων, πιθανὸν τῶν 500 εὐρώ ἢ καλλίτερα τῶν 10.000!!! Μάλιστα δὲ ὅτι τὰ ἐπεδείκνυα κιόλας στὸ Γραφεῖο τῆς Συμβολαιογράφου κυρίας Ἀθηνᾶς Τερζοπούλου. Αὐτὰ εἶναι δικά σου λόγια, σὰν αὐτόπτου καὶ αὐτηκόου μάρτυρος. Θὰ τῆς εἰπῶ, ἐὰν εὐαρεστῆται, νὰ καταθέση κιαὐτὴ ἐπὶ γεγονότος «γενομένου» στὸ Γραφεῖον της!  Ὅτι κάπως ἔτσι δηλαδὴ χτίσαμε τὸ Μοναστήρι. Πολὺ θἄθελα νὰ ἦταν ἀλήθεια τὸ λεχθέν σου ρῆμα καὶ νὰ εἴχαμε τελειώσει καὶ τὸ Καθολικό. Πλὴν ὅμως μάτην. Εἶπες κάτι μὴ πραγματικό.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ: Οὐδεὶς δὲ ἔχει ὄρεξι νὰ ἔλθη καὶ νὰ ΑΡΠΑΞΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.

 

ΟΙ ΚΤΙΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Μ(Υ)ΗΛΟΧΩΡΙΟΥ (Ανακοίνωση ΙΜ Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας)

ΕΠΕΙΔΗ ἐσχάτως ἀκούγονται πολλὰ λόγια ἀνεύθυνα γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι κτίτορας τῆς ἀνωτέρω Ἱερᾶς Μονῆς, γιαὐτὸ ἡἹερὰ Μητρόπολί μας ἀνέθεσε νὰ ἐρευνηθοῦν τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα τῆς Μονῆς ἀπὸ τὸ ἀρχεῖο της καὶ νὰ παρατεθοῦν φωτογραφικά.

ΠΡΩΤΑ μία διευκρίνησι. Ἄλλο εἶναι ὁ κτήτωρ κι ἄλλο εἶναι ὁ κτίτωρ ἢ κτίστωρ. Μὲ η σημαίνει ποιὸς κατέχει, σὲ ποιὸν ἀνήκει, ἢ ποιανοῦ κτῆμα εἶναι τὸ χωράφι, τὸ σπίτι, ὁ Ναὸς ἢ τὸ Μοναστήρι, ἀπὸ τὸ ρῆμα κτάομαι-κτῶμαι=εἶμαι ἀφεντικὸ τοῦ τάδε κτήματος ἢ οἰκήματος. Μὲ ι σημαίνει ποιὸς ἔκτισε τὸ σπίτι ἢ τὸν Ναὸ ἢ τὸ Μοναστήρι αὐτό, ἀπὸ τὸ ρῆμα κτίζω. Ὅταν μιλοῦμε ἢ γράφουμε τὶς λέξεις αὐτές, νὰ ξέρουμε καὶ τὶ σημαίνουν μὲ ἀκρίβεια. Ἀλλιῶς λέμε ἄλλα ἀντ’ ἄλλων.

Γ’. Χριστούγεννα.... γράφει ο αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Μανάδης

 

Γ’. Χριστούγεννα.... γράφει ο αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Μανάδης

Μὲ ποιὸν τρόπο

 ἡ ἁγία Τράπεζα τῆς

Ἐκκλησίας εἶναι ἡ ἴδια ἡ ἁγία Φάτνη τῶν Χριστουγέννων; Ἐξηγεῖ ὁ ἅγιος Χρυσόστομος. «Διότι καὶ σαὐτὴν ἐδῶ τὴν ἁγία Τράπεζαβρίσκεται σπαργανωμένο τὸ ἴδιο τὸ  Δεσποτικὸ Σῶμα, ὅπως καὶ τότε. Ὅμως εἶναι σπαργανωμένο ἀπὸ παντοῦ ἀπὸ τὸ ἅγιο Πνεῦμα. Αὐτὰ ποὺ λέω τὰ γνωρίζουν οἱ μυημένοι. Οἱ μὲν Μάγοι μόνο τὸν προσκύνησαν. Ἐσὺ ὅμως ἂν προσέλθης μὲ καθαρὴ συνείδησι καὶ σοῦ ἐπιτρέψουμε,θὰ τὸν λάβης καὶ θὰ φύγης στὸ σπίτι σου. Πλησίασε λοιπὸν καὶ σὺ φέροντας δῶρα ὄχι τέτοια σὰν τῶν Μάγων, ἀλλὰ πολὺ σεμνότερα. Ἐκεῖνοι πρόσφεραν χρυσό. Πρόσφερε ἐσὺ σωφροσύνη καὶ ἀρετή. Πρόσφεραν ἐκεῖνοι λίβανο. Πρόσφερε ἐσὺ προσευχὲς καθαρές, ποὺ εἶναι πνευματικὰ θυμιάματα. Πρόσφεραν ἐκεῖνοι σμύρνα. Πρόσφερε ἐσὺ ταπεινοφροσύνη, ταπεινὴ καρδία καὶ ἐλεημοσύνη.Ἂν προσέλθης μὲ αὐτὰ τὰ δῶρα, θὰ ἀπολαύσης πολὺ ἐλεύθερα αὐτὴν τὴν ἱερὰ Τράπεζα.

Α’. ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟΥ͂ΤΟΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΝ… ΓΡΑΦΕΙ Ο π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Δός μου, ὦ Ἡγεμών, τοῦτον τὸν γυμνὸν ἐπὶ Ξύλου,

ποὺ σκέπασε τὴν γύμνωσι πάντων.

Α’. Ἁγίου Ἐπιφανίου ἐπισκόπου Κωνσταντίας Κύπρου

Δός μοι τοῦτον τὸν Ξένον…

spuria- dubia Migne PG 43,445- 448

«Ὀψίας δὲ γενομένης ἦλθεν ἄνθρωπος πλούσιος ἀπὸ Ἀριμαθαίας, τοὔνομα Ἰωσήφ, ὃς καὶ αὐτὸς ἐμαθήτευσε τῷ Ἰησοῦ. Οὗτος προσελθὼν τῷ Πιλάτῳ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ…» (Ματθαίου 27,57, Μάρκου 15,42-43, Ἰωάννου 19,38). 

«Ὦ κριτά, ἦλθα σὲ σένα ζητώντας αἴτημα πολὺ μικρό. 

Δός μου ἕνα νεκρὸ πρὸς ταφήν. 

Εἶναι Σῶμα τοῦ καταδικασθέντος, Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου.

Ἰησοῦ τοῦ πτωχοῦ καὶ ἀνέστιου. 

Ἰησοῦ τοῦ Σταυρωμένου, τοῦ γυμνοῦ καὶ τιποτένιου, 

Ἰησοῦ, υἱοῦ τοῦ μαραγκοῦ, τοῦ δεσμίου καὶ ἀστέγου, 

Ἰησοῦ τοῦ Ξένου κι ἀγνώριστου ἀνάμεσα στοὺς ξένους.

Ἰησοῦ τοῦ καταφρονεμένου καὶ ἐνώπιον ὅλων σταυρωμένου.

Δός μου τοῦτον τὸν Ξένον.

ΞΑΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΛΙΑΤΣΙΑ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

ΞΑΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΙΛΙΑΤΣΙΑ… ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Καθὼς μὶ τὄγραψις, μὰ Ἕλλη, εἶπα στ’μάνναμ’ ὅλαὐτάϊας κι ὅσα ἤξιρνι μὶ τἆπι. Τ’σκάρφ’ τν ἀγόραζαν ἀπ’ τς κυρατζῆδις ἀπ’ τρουϋρνοῦσαν τὰ χουργιά μας τοὺ καλουκαίρ’ μὶ τὰ μπλάργια τς φουρτουμένα. Αὐτοὶ πλοῦσαν κατράμ’, πιπέρ’, ξυλουκέρατα, ἀ κι σκάρφ’. Ἅμα πουνοῦσι κάνα δόντ’ ἔβαναν λίγου σκάρφ’ ξιρὴ (ρίζα) ἀπάν’ στοὺ δόντ’ κι σταματοῦσι ἡ πόνους, ἀλλὰ πάηνι κι τοὺ δόντ’. Εἶχαν κι ‘μπαροιμία, «σκάρφ’ στ’ ρίζας». Εἶχι γιρὸ δηλητήριου.

ΟΤΑΝ ΕΛΕΓΧΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΥΠΟΜΟΝΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΛΙΨΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ "ΚΕΡΔΟΣ"! ΚΑΙ ΜΗ ΞΕΧΝΑΣ ΠΩΣ «ὅσοι θέλουν νὰ ζήσουν μὲ εὐσέβεια ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, θὰ διωχθοῦν» (Β’Τιμόθεον 3,12).

ΕΚ ΘΛΙΨΕΩΣ ΚΕΡΔΟΣ!... ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Θλῖψι καὶ κέρδος δὲν ταιριάζουν. Αὐτὰ τὰ δύο εἶναι ἀντίθετα. Ἡ θλῖψι ἔχει πόνο καὶ κατήφεια. Δὲν ἔχει χαρά. Ἔχει ἀθυμία. Δὲν ἔχει εὐθυμία καὶ διάθεσι καλή. Μὲ ποιὸν τρόπο μπορεῖ ἡ ἀγόγγυστη θλῖψι νὰ ἔχη κέρδος καὶ ὅ,τι ἄλλο ἀγαθὸ συνεπάγεται; Αὐτὸ τὸ ἐπιτυγχάνει ἡ πάνσοφη ἀλχημεία τοῦ Θεοῦ, ποὺ γνωρίζει νὰ ἐξάγη ἀπὸ τὸ πικρὸ γλυκύ. «Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε, ἀδελφοί μου, ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις» (Ἰακώβου 1,2).

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος μᾶς ὑπογραμμίζει αὐτὴν τὴν δύσκολη ἀλήθεια σχολιάζοντας τὸ χωρίο Ψαλμὸς 119,1 ἢ τῶν Ἀναβαθμῶν.

ΓΛΥΤΩΝΕΤΑΙ Ο ΠΑΙΔΕΜΟΣ;

ΣΧΟΛΙΟ: ΟΤΑΝ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΣΕ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ΠΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΑΥΙΔ! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΤΟΝ ΜΑΚΡΥ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΔΕΙΞΤΟΥΣ ΤΙΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΣΕ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΜΙΛΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΗΣΤΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΥΧΗ: ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟ...

ΙΒ’. ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ. ΓΛΥΤΩΝΕΤΑΙ Ο ΠΑΙΔΕΜΟΣ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΙΩΝ; ΝΑΙ. ΓΛΥΤΩΝΕΤΑΙ Ο ΠΑΙΔΕΜΟΣ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΙΩΝ!... ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Θέλω νὰ τελειώσω καὶ δὲν μἀφήνουν ἢ οἱ ἄγγελοι ἢ οἱ δαίμονες. Συγχωρᾶτε με. Γράφοντας τοῦτες τὶς ΙΒ’ συνέχειες ἀρθριδίων φοβοῦμαι μήπως κατηγορηθῶ στὸ τέλος γιὰ Τελωνολαγνεία!!! Καὶ τώρα τὶ θὰ κάνουμε χωρὶς Τελώνια;;; Ἄπαγε. Οὔτε κι ἐγὼ θέλω νὰ ὑπάρχουν. Ἀκόμη καὶ Κόλασι νὰ μὴν ὑπάρχη. Οὔτε εἶναι ὁ Διάβολος τὸ ἀφεντικὸ τῶν ψυχῶν μας. Ὄχι. Ὁ Ἀφέντης καὶ Πατέρας μας «εἶναι καὶ Πολυέλεος καὶ Πολυεύσπλαγχνος, καὶ τοὺς δικαίους ἀγαπῶν καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐλεῶν». Μαὐτὸ τὸ ἔλεός του ἐλπίζουμε νὰ ἰδοῦμε τὸ Πρόσωπό Του. Αὐτὸς ἔσωσε Τελῶνες

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΩΝΙΑ; ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΩΝΙΑ!...

"Οἱ δὲ ἅγιοι Ἄγγελοι δείχνουν κι αὐτοὶ ὅσα ἀγαθὰ λαλήσαμε μὲ τὴ γλῶσσα καὶ τὸ στόμα.Δεύτερο τελώνιο εἶναι τῶν ματιῶν... Τρίτο εἶναι τῆς ἀκοῆς... Τέταρτο εἶναι ... Ἡ ψυχὴ λοιπὸν ποὺ βλέπει αὐτὰ κι ἀκόμη χειρότερα, ποιὸν φόβο καὶ τρόμο καὶ κλονισμὸ νομίζεις, ὅτι θὰ ἔχη τότε ἐκεῖ;" (ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας)

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΩΝΙΑ; ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΩΝΙΑ!... ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ π. ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΜΑΝΑΔΗΣ

Γ’ 

Ἑπόμενη δόκιμη φωνή, ποὺ φέρουμε, εἶναι

τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας 375-444, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει πολλὲς μαρτυρίες, ἀλλὰ θὰ χρησιμοποιήσουμε μόνο μία.

Ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας στὴν ΙΔ’ ὁμιλία του, Περὶ ἐξόδου ψυχῆς καὶ περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας Migne PG 77,1072- 1089, διαλαμβάνει πολλὰ γιὰ τὸ τὶ συναντᾶ ἡ ψυχὴ κατὰ τὴν ἔξοδό της ἐκ τοῦ παρόντος ματαίου κόσμου.