Συμβολὴ εἰς τὴν θεολογίαν τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Ενστάσεως καὶ ᾿Αποτειχίσεως
Οἱ ὅροι «ἔνστασις»
καὶ «ἐνιστάμενοι» εἶναι πατερικοί. Τοὺς ἀναφέρει λόγου χάριν ὁ μέγας ἀγωνιστὴς
τῆς ᾿Ορθοδοξίας ῞Οσιος Θεόδωρος Στουδίτης.
Πᾶς δὲ «ὁ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ἐνιστάμενος» 1 εἶναι
ἀγωνιστὴς τοῦ καλοῦ ἀγῶνος «τῆς ὀρθοδόξου καὶ θεαρέστου ἐνστάσεως» 2 .
Διὰ τοῦτο λογίζεται
καὶ ὁμολογητὴς τῆς ᾿Ορθοδόξου Πίστεως, «ὁμολογητὴς γὰρ πᾶς ὁ ἐνιστάμενος» 3 κατὰ
τῆς αἱρέσεως καὶ ὑπὲρ τῆς ᾿Ορθοδοξίας.
῾Επομένως καὶ ἄξιος
«τιμῆς» ᾿Ορθοδόξου, κατὰ τὸν ῾Ιερὸν Κανόνα ΙΕʹ τῆς ῾Αγίας ΑΒʹ Συνόδου, τοῦ ὁποίου
τὴν ἔγκυρον ἑρμηνείαν ὑπὸ τοῦ ᾿Επισκόπου Νικοδήμου Μίλας παραθέτομεν ἀκολούθως.
῾Ερμηνεία
εἰς τὸν ΙΕʹ ῾Ιερὸν
Κανόνα
τῆς Πρωτοδευτέρας ῾Αγίας
Συνόδου 4
ὑπὸ ἀοιδίμου ᾿Επισκόπου
Νικοδήμου Μίλας
ΟΚΑΝΩΝ οὗτος εἶναι συμπλήρωμα τοῦ ΙΓʹ καὶ τοῦ ΙΔʹ Κανόνος τῆς
παρούσης Συνόδου, ἐπιτάσσει δέ, ἵνα, ἐφ᾿ ὅσον πρέπει νὰ ὑφίσταται ἡ σχέσις ἐκείνη (σχέσις ὑποταγῆς
δηλονότι καὶ πειθαρχίας) τοῦ μὲν Πρεσβυτέρου πρὸς τὸν ᾿Επίσκοπον, τοῦ
δ᾿ ᾿Επισκόπου πρὸς τὸν Μητροπολίτην, πολλῷ μᾶλλον δέον ὅπως ὑ- πάρχῃ ἡ τοιαύτη
σχέσις πρὸς τὸν Πατριάρχην, εἰς ὃν τὴν κανονι- κὴν ὑπακο ν χρεωστοῦσιν ἅπαντες:
οἱ Μητροπολῖται, οἱ ᾿Επίσκοποι, οἱ Πρεσβύτεροί τε καὶ οἱ λοιποὶ Κληρικοὶ τοῦ
περὶ οὗ πρόκειται Πατριαρχείου.
