Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος: συνήλθε στη Νίκαια της Βιθυνίας από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου 787 μ.Χ.

ΣΧΟΛΙΟ: ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΕΘΟΣ ΝΑ ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΤΟΥΣ!

ΚΑΙ ΕΡΩΤΩ: ΑΥΡΙΟ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019 ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΘΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΟΥΚΡΑΝΟΥΣ 
ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙ-ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ; ΑΙΣΧΟΣ!



Την Kυριακή μετά την ενδεκάτη Οκτωβρίου, μνήμη επιτελούμε των Aγίων Πατέρων της αγίας και Oικουμενικής Eβδόμης Συνόδου.

Η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος συνήλθε στη Νίκαια της Βιθυνίας από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου 787 μ.Χ., με πρωτοβουλία της αυτοκράτειρας Ειρήνης, η όποια ασκούσε χρέη αντιβασιλέως. Υπό την προεδρία του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Αγίου Ταρασίου (βλέπε 25 Φεβρουαρίου) συγκεντρώθηκαν τριακόσιοι πενήντα ορθόδοξοι επίσκοποι, και σε αυτούς προστέθηκαν άλλοι δεκαεπτά ιεράρχες, οι όποιοι αποκήρυξαν την αίρεση των εικονομάχων.

«τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ Θεοῦ δι᾿ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καθὼς γέγραπται». (Ρωμ. 2,24 )

Εκκλησία κατά μεταμοσχεύσεων ζωτικών οργάνων

Posted on 24/08/2011 by Po

(Εκτός και εάν ο αποδέκτης είναι επίσκοπος)

Από το «χορό του θανάτου», στο ομώνυμης θεματολογίας μουσείο του αυστριακού χωριού Metnitz. O Χάρος οδηγεί τον (μιτροφόρο) πάπα στην Κόλαση, έργο εμπνευσμένο από τη ʽΘεία Κωμωδίαʼ του Δάντη.

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Η Εκκλησία της Ελλάδος είναι υποχρεωμένη να είναι κατά των μεταμοσχεύσεων ζωτικών οργάνων του σώματος από θέση αμετακίνητης Αρχής. Για τον απλούστατο λόγω πως η λήψη ζωτικού μοσχεύματος από το δότη θεωρείται ευθανασία, αφού η πράξη γίνεται εν όσω ο ετοιμοθάνατος ζει και απλά έχει επέλθει ο εγκεφαλικός θάνατος. Η Εκκλησία δεν τολμά να το πει αυτό ευθέως και αφήνει να υφέρπει η εντύπωση πως δέχεται τις μεταμοσχεύσεις.

ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ Β΄ Γεώργιος Κ. Τζανάκης, Ἀκρωτήρι Χανίων

«Λόγια αγάπης» Β΄

ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ Β΄

Γεώργιος Κ. Τζανάκης,  Ἀκρωτήρι Χανίων

Μετὰ τὴν άπαραίτητη εἰσαγωγή (βλέπε «Λόγια αγάπης» Α΄) γιὰ τὸ πῶς καὶ γιατὶ γράφτηκε ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Ἐφέσου Μάρκου στὸν Πάπα (κατόπιν πιέσεων τοῦ Καρδιναλίου Ἰουλιανοῦ καὶ τοῦ Μυτιλίνης ὥστε μὲ ἐγκωμιαστικὰ λόγια νὰ τὸν προτρέψει-ὁ ἅγιος Μάρκος τὸν Πάπα- νὰ συνεχίσει τὸ ἔργο γιὰ τὴν ἕνωσι) ἄς δοῦμε πιὸ ἀναλυτικὰ τὰ λεγόμενα τοῦ ἀρχιμανδρίτου π. Ἀγαθάγγελου Σίσκου (στὸ ἐξῆς: π.Ἀ.Σ.):

...όσοι διαφωνούν με το Διάλογο της Ορθοδόξου με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αλλά και με τις άλλες Προτεσταντικές Ομολογίες...[1]

Κανεὶς καὶ ποτέ δὲν διαφωνοῦσε οὔτε διαφωνεῖ μὲ τὸν διάλογο μέ ὁποιονδήποτε. ( Ἐννοῶ τοὺς ἁγίους τῆς ἐκκλησίας, τοὺς ὄντως θεολόγους καὶ ὅσους πιστεύουν ὑγιῶς στὸν Θεό). Μὲ τὸν τρόπο καὶ τὴν στοχοθεσία τοῦ διαλόγου ποὺ κάνουν οἱ οἰκουμενιστὲς διαφωνοῦν ὅσοι ἔχουν στοιχειώδη ὀρθόδοξη αἴσθησι. Αὐτὸ σὰν ὑπενθύμησι. Ἄν χρειαστὴ μπορεὶ νὰ τεκμηριωθῆ εὔκολα αὐτὴ ἡ αὐτονόητη θέσι.

Ἰσχυρίζεται ὁ π.Ἀ.Σ. ὅτι ὁ ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός:

αναγνωρίζει και ονομάζει τον Πάπα Ρώμης Αγιώτατο[2]

Ὅποιος ἀκούσει τὰ λόγια τοῦ π. Ἀ.Σ. συμπεραίνει ὅτι ὁ ἅγιος Μάρκος ἀναγνωρίζει τὸν Πάπα ὡς ἁγιώτατο, δηλαδὴ τὸν δέχεται ὡς ὁμόδοξο –πὼς θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ὄχι μόνον ἅγιος ἀλλὰ ἁγιώτατος, ἄν πίστευε ἄλλη πίστη ἀπὸ τὴν πίστη τοῦ ἁγίου Μάρκου;- καὶ αὐτὸ μάλιστα τὸ κοινοποιεῖ, τὸν ὀνομάζει, τὸ διακηρύσσει σὲ ὅλους. Αὐτὸ σημαίνουν τὰ λεγόμενα τοῦ π.Ἀ.Σ. καὶ ὁπωσδήποτε τὸ καταλαβαίνει αὐτό (ὁ π. Ἀ.Σ.), γι᾿ αὐτὸ ἔξ ἄλλου καὶ τὸ λέει. Γιὰ νὰ διακιολογήση τὶς σημερινὲς ἀντίστοιχες ἀπόψεις καὶ ἐνέργειες τῶν οἰκουμενιστῶν ἱεραρχῶν.