"Το ίδιο κι εμείς, όταν μια ενέργεια ενός αγίου ένας κανόνες μια Συνόδου, δεσμεύει την ζωή της εκκλησίας, περιορίζει τον τρόπο που εκείνη θα κινηθεί" (Γεώργιος Τρυφωνόπουλος Θεολόγος)
H ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ
ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ “ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ” ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ
ΕΟΡΔΑΙΑΣ.
Αν κανείς διαβάσει τον
βίο της αγίας Παρασκευής, περιγράφεται μια σκηνή που διασώζει ο βιογράφος της.
Όπου ο Αντωνίνος διέταξε ν’ ανάψουν έναν λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα για να
μπει η μάρτυς. Ωστόσο παρά την θερμότητα, έβλεπε την αγία άθικτη, τότε
επεχείρησε να έλθει πιο κοντά κι ο ίδιος να πλησιάσει στον λέβητα μ ‘
αποτέλεσμα να πεταχτούν τα κοχλάζοντα υγρά και να τυφλωθεί. Αμέσως παρακαλεί
την αγία Παρασκευή, ζητά να τον θεραπεύσει. Γυρεύει ίαση από εκείνη που πριν
λίγο την παρέδωσε να καεί. Κι η Νύμφη του Χριστού, προσεύχεται κι έρχεται και
πάλι η όραση, όχι μόνο του σώματος, αλλά και της ψυχής. Ο αυτοκράτορας πιστεύει
στον Χριστό κι αφήνει ελεύθερη την αγία να συνεχίσει την διάδοση του
ευαγγελίου. Δεν ήταν αρκετό να πεισθεί ο ειδωλολάτρης Αντωνίνος για την
αλήθεια του Θεού της νεαρής Παρασκευής. Μια τυπική παραδοχή δεν διέφερε σε
τίποτα από τον καθένα κοινό οπαδό μιας θρησκείας, στις εκατοντάδες που δέσποζαν
στην Ρώμη. Αυτός ο Χριστός που μ’ όλη της την καρδιά ομολογούσε, Σταυρώθηκε,
μέσα στον πόνο, συγχώρεσε αυτούς που τον τρυπούσαν με καρφιά, εκείνους που τον
χλεύαζαν, Αναστήθηκε όχι μόνο για τον Πέτρο, αλλά και για τον σταυρωτή που θα
επιθυμούσε ν’ αποδεχτεί την Ανάσταση Του. Και τώρα αυτή που λέγει ότι είναι
χριστιανή, έτσι πάντα απαντούσαν οι μάρτυρες ενώπιον των δικαστών, προσεύχεται
παρακαλεί τον Χριστό να κάνει καλά αυτόν που την βασανίζει. Δεν έχει καμία διαφορά
με τον αρχηγό της πίστεως της που ευαγγελίζει, με τον Μεγαλομάρτυρα του Σταυρού
Ιησού, είναι ίδια μ’ Εκείνον, τον ζωντανεύει ενώπιον του Αντωνίνου και των
λοιπών διωκτών του, η αλήθεια παίρνει σάρκα και οστά.
Ο Χριστός δεν συγχώρεσε μόνο χθες στον
Σταυρού Του, αλλά και σήμερα και αύριον και πάντα. Κι ο Αντωνίνος
πιστεύει, ομολογεί τον Χριστό, ο Θεός της Παρασκευής είναι ο μόνος αληθινός. Αν
Αυτός συγχώρεσε και μπορούν δι’ αυτού και οι φίλοι, οι ακόλουθοι του να το
κάνουν τότε ναι, είναι αλήθεια και ζωή και φως και τα πάντα. Ο Χριστός που έγινε
πρόσωπο στο πρόσωπο της αγίας, ήταν πολύ πιο ζωντανός από Εκείνον που μένει στα
δόγματα, σε μια ξερή διδασκαλία. Δεν του μίλησε πολλά, δεν τον φόρτωσε με τις γραφές,
ούτε του έκανε κηρύγματα. Επειδή ζήλεψε τον Φίλιππο, όταν ο Ναθαναήλ τον ρώτησε
είναι δυνατό εκ Ναζαρέτ να προέλθει κάτι καλό, αυτός του απάντησε έλα να δεις (Ιωαν.
1, 47), τι θες να σου πω, τι θες να σου εξηγήσω έλα μόνο σου να δεις και μόλις Τον δεις όλες
οι απορίες σου θα εξαφανιστούν.