Πάλι περί μεταμοσχεύσεων
Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης
Η συζήτηση του νομοσχεδίου στη σχετική επιτροπή της Βουλής περί των μεταμοσχεύσεων έφερε στο προσκήνιο το σοβαρό αυτό θέμα. Μία βασική αντίθεση και σε πολλούς που είναι υπέρ των μεταμοσχεύσεων είναι όποιος δεν δηλώσει ότι δεν είναι δότης θα είναι αυτόματα δότης.
Ακούσιος όμως δότης δεν νομίζουμε ότι υπάρχει. Το στοιχείο αυτό είναι βασικό και χρήζει μεγάλης προσοχής και αναθεωρήσεως. Επίσης θα πρέπει με κάθε τρόπο να αποκλειστεί κάθε μορφή εμπορευματοποιήσεως στο ιερό αυτό θέμα, καθώς επίσης η ιδιωτικοποίηση της υγείας, ιδιαίτερα στο λεπτό θέμα των μεταμοσχεύσεων.
Πέρα των παραπάνω θα πρέπει, για ακόμη μια φορά, να πούμε ότι οι μεταμοσχεύσεις αποτελούν κορυφαίο ιατρικό επίτευγμα, που έδωσε ζωή σε χιλιάδες πονεμένους και καταταλαιπωρημένους και μάλιστα πρόσφερε ποιότητα ζωής. Δεν είμεθα ειδικοί, παρότι ασχολούμεθα επί πολλά έτη με την υπόθεση αυτή και είμαι από δεκατεσσάρων ετών μεταμοσχευμένος ήπατος, με διάφορες επιπλοκές στην αρχή, αλλά με αρκετά καλή κατάσταση τώρα.
Υπάρχουν ορισμένοι που αντιτίθενται σφοδρά και εμπαθώς θα έλεγα στις μεταμοσχεύσεις οργάνων, όχι μόνο μάρτυρες του Ιεχωβά, αλλά και Ορθόδοξοι που θέτουν θεολογικούς λόγους και άλλους. Φυσικά, ο καθένας μπορεί να έχει επί του θέματος την άποψή του, τη γνώμη του και την ιδέα του. Λυπάμαι όμως πολύ για τη μεγάλη σκληρότητα ορισμένων, το ασυγκίνητο, το αφιλάδελφο, την υποστήριξη της θέσεώς του δίχως τεκμηρίωση, δίχως καλή γνώση και ειδική ενημέρωση, χρησιμοποιώντας ακόμη και παραποιήσεις λόγων κάποιων άλλων. Δεν επιτρέπεται με τόση ευκολία, προχειρότητα και επιπολαιότητα κάποιων να καταδικάζονται σπουδαίοι και έμπειροι ιατροί, δότες και λήπτες.
Όλες οι γνώμες είναι σεβαστές, αλλά η προσοχή, η ευγένεια, η αγάπη, η συμπόνια και τουλάχιστον η καλοσύνη δεν βλάπτουν καθόλου κι εδώ.
