Σοφία Μακεδονοπούλου: Ένα, λοιπόν, είναι το έργο που μας απομένει: Ο ΑΓΩΝΑΣ υπέρ της πίστεως, Ο ΑΓΩΝΑΣ να μείνει ανόθευτος και ορθόδοξος ο ευαγγελικός και πατερικός λόγος, ώστε εκεί να επιστρέφουμε πάντοτε όλοι!
Άρθρο της Σοφίας Μακεδονοπούλου
Πραγματικά περιστατικά
Το 2019 στην Ισπανία γεννήθηκε η Σάρα από δύο “μαμάδες”. Μία “μητέρα” με αγγλική υπηκοότητα, γεννημένη στο Γιβραλτάρ, και μία “μητέρα” γεννημένη στη Βουλγαρία. Καμία δεν είχε ισπανική καταγωγή, κάτι που σημαίνει ότι καμία δεν είχε ισπανική υπηκοότητα.
Σύμφωνα μάλιστα με βρετανικό νόμο του 1981, η “μητέρα” από το Γιβραλτάρ δεν μπορούσε να μεταβιβάσει τη βρετανική υπηκοότητα στην κόρη της, καθώς γεννήθηκε στο Γιβραλτάρ(1). Η άλλη “μαμά”, από τη Βουλγαρία, ζήτησε ανεπιτυχώς τη βουλγαρική υπηκοότητα για το “παιδί” της, καθώς ο γάμος ομοφυλόφιλων και το σύμφωνο συμβίωσης δεν αναγνωρίζονται νομικά στη Βουλγαρία. Οι βουλγαρικές αρχές αρνήθηκαν να δώσουν πιστοποιητικό γέννησης στη νεογέννητη κόρη ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού, με βάση ότι ένα παιδί δεν μπορεί να έχει δύο μητέρες. Η μικρή Σάρα, λοιπόν, κινδύνευσε να μην θεωρείται υπήκοος από κανένα κράτος, ανίκανη να φύγει από τη χώρα διαμονής της οικογένειάς της, την Ισπανία, καθώς και να φέρει προσωπικά έγγραφα, περιορίζοντας επομένως την πρόσβασή της στην εκπαίδευση, την υγειονομική περίθαλψη και την κοινωνική ασφάλιση.
Αυτά μας λέει το ελληνικό δημοσίευμα. Είναι, όμως, έτσι;