Υπάρχει ελπίδα σωτηρίας της ψυχής, στους αιρετικούς και στους αλλόθρησκους;

ΣΧΟΛΙΑ:

 

ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΡΕΥΝΑ.... 

- "ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

Ο Χρυσ. υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να μισούμε ούτε τους αιρετικούς, αλλά να προσπαθούμε με αγάπη να τους πείσουμε. Ο λόγος που χρησιμοποιούμε ως όπλο κατά των αιρετικών, δε χτυπάει, για να τους ρίξει κάτω, αλλά για να τους σώσει. Τούτη η μάχη στήνει τρόπαιο για τη σωτηρία των εχθρών αιρετικών (MG 56,248). Και ο Απ. Παύλος το ίδιο συνιστά: «Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού» (Τίτου γ’ 10). Θα συμβουλέψουμε με αγάπη και πρώτη και δεύτερη φορά τον αιρετικό’ κι’ αν δούμε ότι εμμένει στην πλάνη του, τότε θα τον εγκαταλείψουμε, αλλά και πάλι με λύπη. Πάντως ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία είναι ξένα και αντίθετα προς το χριστιανικό πνεύμα.
Να είμαστε κοντά σε όλους και να ευεργετούμε τους πάντες’ όταν όμως ακόμη και οι αδελφοί μας διαφωνούν μαζί μας στις αλήθειες της πίστεως, να τους θεωρούμε σαν ξένους και βαρβάρους. Γιατί άνθρωπος αληθινός είναι μόνον εκείνος που πιστεύει με ακρίβεια τα δόγματα της πίστεως (MG 55,462)" .

 

ΜΙΑ ΓΝΩΜΗ...

ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΩΣ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΜΕ ΑΡΧΗΓΟ ΚΑΙ ΜΕΛΗ (ΣΑΝ ΝΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΩΜΑ ΚΑΙ "ΕΚΚΛΗΣΙΑ") ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΕΝ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η "ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ" (ενν. Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ).
ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΑΥΤΗ ΣΤΗΡΙΖΩ ΣΕ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ "ΕΝΩΣΗ" (ενν.ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ Ή ΑΛΛΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ) ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ! ΕΝΑΝ-ΕΝΑΣ...

                                           

Υπάρχει ελπίδα σωτηρίας της ψυχής, στους αιρετικούς και στους αλλόθρησκους;

ΠΗΓΗ:http://www.katanixis.gr/2017/10/blog-post_954.html#more

Κρίτων Δ. Ιακώβου

Σας παραθέτω αποσπάσματα από την πραγματεία περί σωτηρίας των αιρετικών του γέροντος Δανιήλ Κατουνακιώτου:

«Εκφρασμένο μία φορά, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός με παρρησία κήρυξε και είπε: «ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται» (Μάρκ.16,16) [αυτός που πίστεψε και βαπτίστηκε θα σωθεί, ενώ αυτός που δεν πίστεψε θα κατακριθεί], και επίσης «εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος ου δύναται εισελθείν εις την Βασιλείαν του Θεού» (Ιωάν. 3,3) [αν κάποιος δε γεννηθεί από νερό και Πνεύμα, δεν μπορεί να εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού] και «τω εις το Άγιον Πνεύμα βλασφημήσαντι ουκ αφεθήσεται» (Λουκ. 12,10), [Και κάπου αλλού «ο λύσας μίαν των εντολών μου των ελαχίστων και διδάξας ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται εν τη Βασιλεία των ουρανών».

Κρίτων Δ. Ιακώβου.«Πῶς ἄλλαξε ἄρδην ἡ ὀρθόδοξη δομή τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἀπό Συνοδική-δημοκρατική ξαφνικά γίνεται ὁμάδα δέκα Προκαθημένων μέ ἀνώτατο τόν πρῶτο τῶν πρώτων....

<<Τέτοια ἀνατροπή τοῦ ἐξαιρετικοῦ Συνοδικοῦ μας συστήματος οὔτε οἱ Τοῦρκοι οὔτε οἱ παπικοί οὔτε ἄλλοι κατακτητές τό εἶχαν ἐπινοήσει....>>

Περί Κολυμβαρίου το ανάγνωσμα.

Κρίτων Δ. Ιακώβου, δρ φαρμακοποιός

Αξιότιμε κ. Διευθυντά,

Στις 17 Οκτωβρίου άρχισαν οι ομιλίες της Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ενώσεως (Π.Ο.Ε.) στην αίθουσας αυτής, στην οδό Κάνιγγος 10, με ομιλητή τον Αρχιμ. π. Σαράντη Σαράντο. Ο γράφων παρακολούθησε την εξαιρετική ομιλία του πανοσιολογιώτατου πατρός Σαράντη και επιθυμεί να μοιραστεί με σας τις εντυπώσεις και τις σκέψεις του.

Ο πανοσιολογιώτατος μας διαφώτισε πλήρως με τα λεγόμενά του για την ληστρική και αμερικανοκινούμενη «Μεγάλη» και «Αγία» Σύνοδο (οι χαρακτηρισμοί είναι του γράφοντος και όχι του Αρχιμανδρίτη, ο οποίος ήταν πολύ προσεχτικός και ήπιος στις εκφράσεις του). Ο ομιλητής λοιπόν μας διάβασε και αποσπάσματα από την ανοιχτή επιστολή που έστειλε στον Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο γιά τή Σύνοδο τῆς Κρήτης, ορισμένα από τα οποία σας παραθέτω:

«Πῶς ἄλλαξε ἄρδην ἡ ὀρθόδοξη δομή τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἀπό Συνοδική-δημοκρατική ξαφνικά γίνεται ὁμάδα δέκα Προκαθημένων μέ ἀνώτατο τόν πρῶτο τῶν πρώτων. Πότε ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία μας εἶχε ἕνα ἀνώτατο παπίζοντα ἄρχοντα, ἀμέσως κατευθύνοντα σέ «ὁμόφωνη» συμφωνία τούς κάτωθεν αὐτοῦ δέκα Προκαθημένους καί ἐμμέσως καθοδηγοῦντα τούς εἴκοσι τέσσερις ὑπ’ αὐτούς Μητροπολῖτες ἑκάστης τοπικῆς Ἐκκλησίας;

Πῶς τόσο ξαφνικά, τόσο ἄνετα καί ἀδιαμαρτύρητα ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος κόπηκε σέ τρία κομμάτια;