Χαρακτηριστική περίπτωση «κοινωνικής ευθανασίας» είναι η «γεροντοκτονία» στην αρχαία Κέα, το νησί γνωστό μας ως Τζιά. Με την αντίληψη ότι, όποιος δεν μπορεί να ζει καλά και να απολαμβάνει τη ζωή δεν θα έπρεπε να συνεχίσει να ζεί, όσοι ξεπερνούσαν τα εξήντα όφειλαν, να πιούν το κώνειο, για να πεθάνουν. Οι Κάσπιοι, τους γονείς τους, όταν έφθαναν τα εβδομήντα, τους εγκατέλειπαν κάπου χωρίς τροφή, για να πεθάνουν μιά ώρα γρηγορότερα. Ανάλογα οι Μασαγέτες, οι Έρουλοι, οι Βακτριανοί. Η δοκιμασία του «κοκκοφοίνικα» είναι τρόπος εκτελέσεως εκείνων, οι οποίοι δεν είναι ικανοί να ζούν, άρα «μη χρήσιμοι για την κοινωνία». Τους ανάγκαζαν δηλαδή να αναρριχηθούν σ’ένα κοκκοφοίνικα και, όσοι έπεφταν και σκοτώνονταν, αυτοί λοιπόν και δεν θα άξιζε να ζήσουν.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Β. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Β. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 1 Απριλίου 2019
Άλλοτε η ευθανασία είχε την έννοια του καλού, του έντιμου, του ευτυχισμένου θανάτου, ή του ήρεμου, του αιφνίδιου χωρίς αγωνία και πόνους θανάτου, ή του ένδοξου, π.χ. για την Πατρίδα ή για την Πίστη, με την έννοια της θυσίας.
Αθανάσιος Αβραμίδης: ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ και... «ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ» (εκτός και εντός εισαγωγικών)
Άλλοτε η ευθανασία είχε την έννοια του καλού, του έντιμου, του ευτυχισμένου θανάτου, ή του ήρεμου, του αιφνίδιου χωρίς αγωνία και πόνους θανάτου, ή του ένδοξου, π.χ. για την Πατρίδα ή για την Πίστη, με την έννοια της θυσίας. Αυτή την έννοια γνώριζε ο κόσμος, με το «εύ-καλώς θνήσκειν», ως ευθανασία.
Αυτή είναι η χωρίς εισαγωγικά ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ!
Σήμερα, η λέξη ευθανασία σημαίνει κάτι το διαφορετικό. Ο Francis Bacon, (1561-1626) μετέφερε την ελληνική λέξη ευθανασία στην αγγλική γλώσσα (Euthanasia) με τη σημασία της «επισπεύσεως του θανάτου, για να τεθεί τέρμα σε μια ζωή γεμάτη πόνο και ταλαιπωρίες».
Ως «ευθανασία» νοείται σήμερα: «η ηθελημένη θανάτωση ανιάτου, με τη συναίνεσή του ή χωρίς αυτήν, προς ανακούφιση ή απολύτρωσή του από την επιθανάτια οδυνηρή αγωνία, από αφόρητους πόνου που τα υπάρχοντα θεραπευτικά μέσα αδυνατούν να καταπραϋνουν». Με άλλα λόγια, πρόκειται για «μέθοδο προκλήσεως του θανάτου για κάποιους λόγους».
Αυτή είναι η εντός εισαγωγικών ευθανασία!
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Β. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Σε άλλες εποχές, το τέρμα της λειτουργίας δεν δημιουργούσε προβλήματα για τη διάγνωσή του.
Παθητική ευθανασία
Η παθητική ευθανασία: είτε, α) με παραλείψεις (Withholding) χρησιμοποιήσεως προσπαθειών (ορών, φαρμάκων, μηχανημάτων υποστηρίξεως βασικών λειτουργιών της ζωής) είτε, β) με την απόσυρση αυτών (Withdrawing). Όμως, η διακοπή της λειτουργίας ενός μηχανήματος, το γύρισμα ενός μοχλού ή το κλείσιμο μιας στρόφιγγας, είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση. Σε άλλες εποχές, το τέρμα της λειτουργίας δεν δημιουργούσε προβλήματα για τη διάγνωσή του. Καθορίζονταν από το σταμάτημα της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας. Με την αποδοχή όμως του «εγκεφαλικού θανάτου» ως του τέρματος της ζωής, προέκυψαν πολλά νέα προβλήματα.
Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορούμε να γνωρίζουμε «πότε βγαίνει η ψυχή του ανθρώπου»’ πότε ακριβώς αποβιώνει για να τον αναγγείλουμε ως «νεκρό» ή να υπογράψουμε «πιστοποιητικό θανάτου» για να προβούμε π.χ. σε λήψη οργάνων του προς μεταμόσχευση, ενώ αυτά είναι ακόμη «ζωντανά», διότι υπάρχουν σ’ αυτά ακόμη η ζωογόνος κυκλοφορία, άρα δεν είναι ακόμη «πτωματικά».
Υπάρχουν δε και περιπτώσεις κατά τις οποίες, μετά τη διάγνωση του «εγκεφαλικού θανάτου» ο άνθρωπος δεν ξεψύχησε αλλά επανήλθε στη ζωή [4,12,13], ενώ η «παθητική ευθανασία» σε μια τέτοια περίπτωση θα απέβαινε σε … δολοφονία.
Ενδιαφέρον είναι το ότι, σε πολλές περιπτώσεις η ευθύνη για την απόφαση στο «κλείσιμο ενός διακόπτη» στηρίξεως της ζωής, ανατίθεται στον άρρωστο ή στο περιβάλλον του. Και όταν ο Αριστοτέλης Ωνάσης εκείνος που τράβηξε τον σωλήνα της τεχνητής αναπνοής από το γιο του Αλέξανδρο, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Κ.Α.Τ [14].
Ένα τέτοιο δικαίωμα αναγνωρίσθηκε από το Δικαστήριο του Μισούρι στην περίπτωση της Νάνσυ Μπέθ Κρούζαν, 32 ετών, που βρισκόταν σε κώμα ύστερα από αυτοκινητιστικό ατύχημα και από εξαετίας διετρέφετο τεχνητώς με σωλήνα. Επετράπη λοιπόν δικαστικώς στους γονείς της – οι οποίοι μένοντας όλα αυτά τα χρόνια σε τροχόσπιτο έξω από το Νοσοκομείο, την εφρόντιζαν και πολύ τρυφερά την περιέθαλπαν και με προσοχή παρακαλούσαν το Θεό να τους φωτίσει για το καλύτερο – να τραβήξουν τον σωλήνα σιτίσεως. Στην ένσταση των γιατρών, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ουάσιγκτον απεφάνθη ότι: «βάσει σαφών και πειστικών αποδείξεων, η Κρούζαν δεν θα ήθελε να συνεχίσει μια ύπαρξη χωρίς διέξοδο», εφαρμόζοντας το Σύνταγμα το οποίο… «εγγυάται σε όλους τους πολίτες να αρνηθούν την παροχή ιατρικής περιθάλψεως» [15].
«ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ», ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Β. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ, ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΡΙΤΑΣ 1995, Σελ. 21-23
Βιβλιογραφία
[4] Η Κάρεν Ανν Κουΐνλαντ: Η 30χρονη «για πάντα φυτό». Η 12χρονη Ξιε Ξιαολί (ΕΒΔΟΜΗ- «ΕΝΑ» 9.3.1988). Βλέπε και Νο 13, Νο 40, περιπτ. 2,3. Νο 54 και πολλές άλλες στη δημοσιότητα.
[12] Αβραμίδης Β. Αθ.: Ευθανασία. ΑΚΤΙΝΕΣ, Φεβρ. 1989, Μάρτ. 1989.
[13] «Ονεκρός που ζει» ΕΘΝΟΣ, 1.10. 1990.
[14] Ο Κροίσος (Αριστοτέλης Ωνάσης) «σταμάτησε» την καρδιά του γιού του Αλέξανδρου. 24 ΩΡΕΣ, 24.11.1988.
[15] Το Ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α. επί αντιδικίας μεταξύ πρωτοδίκου αποφάσεως της Πολιτείας του Μισσούρι και ενστάσεως των ιατρών, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19,12,1990.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)