ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος σήμερα το πρωί παρέστη συμπροσευχόμενος στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Απόκρεω κατά την οποία χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Ειρηναίος.

 Στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Ειρηναίος

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος σήμερα το πρωί παρέστη συμπροσευχόμενος στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Απόκρεω κατά την οποία χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας  κ. Ειρηναίος.

Την ίδια στιγμή σε ακρόαση δέχτηκε την περασμένη Πέμπτη ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο.

"Προστάζει λοιπόν ο παρών Κανών...να ασηκωθούν ολοτελώς από την πολιτείαν των Χριστιανών." (Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης)

 

Τι λένε οι Κανόνες της Εκκλησίας για τα καρναβάλια

Παραθέτουμε τον 62 κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος καταδικάζει τις μεταμφιέσεις και τις μάσκες, όπως και τους χορούς και τους αστεϊσμούς, που ελάμβαναν χώρα σε παρόμοιες καρναβαλικές εορτές του παρελθόντος.

ΚΑΝΩΝ ΞΒ’

Τας ούτω λεγομένας Καλάνδας και τα λεγόμενα Βοτά, και τα καλούμενα Βρουμάλια, και την ν τη πρώτη του Μαρτίου επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα. Αλλά μην και τας των γυναικών δημοσίας ορχήσεις, και πολλήν λύμην και βλάβην εμποιείν δυναμένας.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Οι όροι λοιπόν των Συνόδων μάς περισώζουν- ακούσατε- μας περισώζουν τους όρους της φύσεως! Δεν μας αφήνουν να βγούμε από τη φύση μας.

 

 

 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Ο άνθρωπος και τα όριά του (Κυριακή E΄ Ματθαίου)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.8,28-9,1]

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ»

    [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-7-1990]  (Β234)                                     

     Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, ο ευαγγελιστής Ματθαίος μάς αναφέρει το περιστατικό της συναντήσεως του Κυρίου με δύο δαιμονιζομένους ανθρώπους, στην περιοχή της πόλεως των Γεργεσών. Η όλη ιστορία, αφενός με τη θεραπεία τους και την απαλλαγή τους από τους δαίμονες, αφετέρου με τον δαιμονισμό και τον πνιγμό των δύο χιλιάδων περίπου χοίρων στη λίμνη, κατετρόμαξε τους κατοίκους των Γεργεσών. Και η συμπεριφορά των κατοίκων της πόλεως εκείνης, μπροστά στο διπλούν αυτό θαύμα, εστάθη αρνητική. Αυτό περισσότερο μας καταπλήσσει από την παρουσία των θαυμάτων του Κυρίου. Δηλαδή η αρνητική στάση των Γεργεσηνών.

      Αλλά ας δούμε πώς ακριβώς μας τα διηγείται ο ευαγγελιστής Ματθαίος, σε μια νεοελληνική απόδοση. «Όταν έφθασε στην πέρα όχθη ο Ιησούς, στην περιοχή των Γεργεστηνών, Τον συνήντησαν δύο δαιμονισμένοι, που έβγαιναν από τα μνήματα και ήταν τόσο φοβεροί, που κανείς δεν μπορούσε να περάσει από εκείνον τον δρόμον. Και άρχισαν να φωνάζουν και να λένε: ‘’Τι σχέσις υπάρχει ανάμεσά μας, Ιησού, Υιέ του Θεού; Ήλθες εδώ να μας βασανίσεις πριν την ώρα μας;’’. Μακριά απ’ αυτούς έβοσκε ένα κοπάδι από πολλούς χοίρους. Και οι δαίμονες Τον παρακαλούσαν και Του έλεγαν: ‘’Αν είναι να μας διώξεις, επίτρεψέ μας να πάμε στο κοπάδι των χοίρων’’. Και τους είπε: ‘’Πηγαίνετε’’. Και αυτοί εβγήκαν και επήγαν στο κοπάδι των χοίρων. Και τότε, όλο το κοπάδι των χοίρων όρμησε και γκρεμίστηκε στη λίμνη και επνίγησαν μέσα στα νερά. Τότε, οι βοσκοί έφυγαν και αφού πήγαν στην πόλη, ανήγγειλαν όλα τα διατρέξαντα και ό,τι συνέβη με τους δαιμονισμένους. Και τότε όλη η πόλις εβγήκε να συναντήσει τον Ιησού. Και όταν Τον είδαν, Τον παρεκάλεσαν να φύγει από την περιοχή τους…».

κ. Ειρηναίε, αγνοείτε ότι οι Ιεροί Κανόνες, όπως ο Ι’ και ΜΕ’ των Αγίων Αποστόλων, προβλέπουν μέγα αφορισμό – δηλαδή αποκοπή από την Εκκλησία – για τη συμπροσευχή με καταδικασμένο αιρετικό, δηλαδή με ακοινώνητο;

 

Λυπόμαστε για την κατάπτωσή σας και ευχόμαστε και ελπίζουμε να επανέλθετε εις εαυτόν και εις Χριστόν πριν να είναι αργά. Μέχρι τότε, τα συλλυπητήριά μας στους Ορθόδοξους της Μητρόπολής σας για τον νέο κακό Ποιμενάρχη που τους ποιμαίνει. “Αγία ανυπακοή” τούς ευχόμαστε, όπως αυτή που έδειξαν και δίδαξαν οι Άγιοι Πατέρες με τον βίο, τους αγώνες και το αίμα τους.

 

 

“Κακοῦ κόρακος κακὸν ᾠόν ” – Ανοικτή επιστολή στο Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Ειρηναίο.

 

 

Αλεξανδρούπολη, 1η Αυγούστου 2024
Πρόοδος του Τιμίου Σταυρού, Μνήμη Αγίων Επτά Μακκαβαίων
Βασιλική Οικονόμου

Ανοικτή Επιστολή
Προς το Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Ειρηναίο
Κοινοποίηση: Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο

❈

«Ἐάν ὁ ἐπίσκοπος ἤ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοί τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφονται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή αὐτούς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον ἤ μετ’ αὐτῶν ἐμβληθῆναι ὡς μετά Ἄννα καί Καϊάφα εἰς τήν γέενναν τοῦ πυρός.» Μέγας Αθανάσιος

❈

κ. Ειρηναίε

Από έναν Αρχιερέα που έχει μαθητεύσει δίπλα σε έναν από τους πλέον κακόδοξους Μητροπολίτες της εν Ελλάδι Εκκλησίας δεν περιμένουμε παρά αντιγραφή των κακοδοξιών του δασκάλου του. Θρεμμένος με τη νοθευμένη διδασκαλία του παναιρετικού και κατά τους Ιερούς Κανόνες καθαιρετέου και αφοριστέου Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου, αρχίσατε ήδη και εσείς να εκχέετε πνευματικό δηλητήριο στο ποίμνιό σας, απηχώντας γνωστότατες θέσεις των Οικουμενιστών.

Οι Μητροπολίτες Σιδηροκάστρου, Κορίνθου και Πολυανής-Κιλκισίου συμπροσευχήθηκαν στην Βουλγαρία με αιρετικούς.

 

σ.σ. Λίγες ημέρες μετά το σοκ που υπέστη η Ελληνική κοινωνία από την ψήφιση του σοδομικού νομοσχεδίου, οι Μητροπολίτες Σιδηροκάστρου, Κορίνθου και Πολυανής & Κιλκισίου, ταξίδευψαν στην Βουλγαρία και συμπροσευχήθηκαν με αιρετικούς κατά τον εορτασμό του Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης, στη Σόφια της Βουλγαρίας!

Οι Μητροπολίτες Σιδηροκάστρου, Κορίνθου και Πολυανής-Κιλκισίου συμπροσευχήθηκαν στην Βουλγαρία με αιρετικούς.

Στο Αρχιερατικό Συλλείτουργο που τελέστηκε στον ιστορικό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Κυριακής προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος και συλλειτούργησαν οι Σεβ. Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος, Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Βέουμποστ κ. Ισαάκ και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λευκουπόλεως (Belogradchik) και Βοηθός του Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Νεοφύτου, κ. Πολύκαρπος, ο οποίος άγει τα σεπτά του ονομαστήρια, γράφει η Ρομφαία.

Αναστάσιος Βαβούσκος, Οι πιστοί και τα θέματα της καταστάσεως των επισκόπων [ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΕΜΠΕΛΑ!]

 «Πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.» (Προς Τιμόθεον Β΄ γ΄10-15) 

ΣΧΟΛΙΟ:

Ευτυχώς το Ευαγγέλιο του Χριστού δεν διδάσκει τον σεβασμό στην "Διαφορετικότητα", π.χ. σε διαφορετικά "Ευαγγέλια" και "Γνώμες", έχει δηλαδή αποβάλει το(ν) "Διά"(βολο) και κρατά την "φορετικότητα", δηλαδή την Ενσάρκωση του Μεσσία, του Θεού Λόγου, του Υιού του Θεού, του υιού της Παρθένου Μαρίας

Λοιπόν, ή ο Τρεμπέλας ή ο Βαβούσκος! 

Δια-φωνεί κανείς;

....................................

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΡΕΜΠΕΛΑ: «Θα φανεί ίσως παράδοξος ο ισχυρισμός, ότι οι Ιεροί Κανόνες ου μόνον δεν αποκλείουν την συμμετοχήν του λαού εις τας επισκοπικάς εκλογάς, αλλά εκ τούτων τινές και προϋποθέτουν αυτήν. Εις τρόπον ώστε ν’ αποδεικνύεται  και εν προκειμένω σαφώς, ότι οι ενθυμούμενοι τους Ιερούς Κανόνας μόνον όταν πρόκειται να διεκδικήσουν παποκρατικώς εξουσίαν και δικαιώματα, τα οποία δεν τους ανήκουν, παραθεωρούν το αληθές πνεύμα των Ιερών Κανόνων [σ.σ. δηλαδή το Άγιον Πνεύμα] και αρπάζονται από φρασίδια και λέξεις τούτων, εις τας οποίας προσδίδουν εννοίας, τας οποίας ταύτα δεν έχουν.» Και συνεχίζει [προσδίδοντας το ακριβές νόημα των λέξεων: Κατάστασις, Χειροτονία και Κρίσις]:  «… Και δια να μάθωμεν την πραγματικήν των σημασίαν, δεν έχομεν ανάγκην να προσφύγωμεν εις λεξικά, αλλ΄ εις αυτούς τους ιερούς κανόνας… Τί λέγουν και περί τίνος ομιλούν οι ιεροί κανόνες ούτοι; Περί καταστάσεως μόνον και περί χειροτονίας και περί κρίσεως γινομένης υπό των επισκόπων προ της χειροτονίας. Δεν λέγουν τίποτε περί εκλογής. Οι ενιστάμενοι δε δεν φρόντισαν να μάθουν και να διακριβώσουν, τι σημαίνουν οι όροι αυτοί. (…) Η κατάστασις λοιπόν προϋποθέτουσα την υπό του λαού εκλογήν περιελάμβανε την μετά κρίσιν υπό των επισκόπων και δη του Πρώτου επικύρωσιν της εκλογής και την επακολουθούσαν ταύτη ευθύς χειροτονίαν. Εντεύθεν ο όρος κατάστασις συνδέεται στενώς, τόσον προς την χειροτονίαν, όσον και προς την προηγηθείσαν εκλογήν, ήτις άνευ της επικυρώσεως έμενεν εκκρεμής και υπό κρίσιν και δεν είχέ τι το οριστικόν» [2 /σελ. 21-23]

                                               .........................................................

Οι πιστοί και τα θέματα της καταστάσεως των επισκόπων

Αναστάσιος Βαβούσκος*

Παρακολουθώ εδώ και αρκετό καιρό τα τεκταινόμενα γύρω από την εκλογή του νέου Μητροπολίτη Μάνης. Και οφείλω να πω, ότι για πρώτη φορά παρουσιάζεται με τόσο έντονο τρόπο η επιθυμία των πιστών για την επιλογή από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας προσώπου, το οποίο έχουν ήδη οι ίδιοι προεπιλέξει.

Τι λένε, όμως, οι ιεροί κανόνες περί αυτού; Εγκρίνουν ή απορρίπτουν την συμμετοχή του πληρώματος της, όπως και αν αυτή εκφράζεται, στην διαδικασία εκλογής επισκόπων; Και αυτό το κάνουν μόνο στην περίπτωση της εκλογής ή και σε άλλες περιπτώσεις;

Ιεροί Κανόνες εκ του Πηδαλίου

 

Ιεροί Κανόνες εκ του Πηδαλίου

ΚΑΝΩΝ ΜΕ', ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

«Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικούς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω».

Ερμηνεία

Ο παρών Κανών διορίζει, ότι όποιος Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος ήθελε συμπροσευχηθή μοναχά, αλλά όχι και να συλλειτουργήση με αιρετικούς ας αφορίζηται. Επειδή όποιος με τους αφωρισμένους συμπροσεύχηται (καθώς τοιούτοι είναι οι αιρετικοί), πρέπει να συναφορίζηται και αυτός, κατά τον Ι' των αυτών Αποστόλων. Ει δε και εσυγχώρησε εις τους αιρετικούς αυτούς να ενεργήσουν κανένα λειτούργημα, ωσάν κληρικοί, ας καθαίρηται, επειδή όποιος κληρικός συλλειτουργήσει με καθηρημένους (καθώς τοιούτοι είναι και οι αιρετικοί, κατά τον Β' και Δ' της Γ') συγκαθαιρείται και αυτός, κατά τον ΙΑ' των Αποστόλων. Πρέπει γαρ τους αιρετικούς να μισούμε και να αποστρεφώμεθα, αλλά όχι ποτέ και να συμπροσευχώμεθα με αυτούς ή να συγχωρούμεν εις αυτούς να ενεργήσουν τι εκκλησιαστικόν λειτούργημα, ή ως κληρικοί, ή ως ιερείς.

Το Πηδάλιο μπορεί να μην το εφαρμόσουμε έτσι, αλλά εν τοιαύτη περιπτώσει μάς είναι χρησιμότατο, γιατί μας δίνει την έννοια της αμαρτίας και του μεγέθους της.

  

«Τί εἶναι ὁ ἀφορισμός καί σέ ποιές περιπτώσεις γίνεται αὐτός;»

Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

Απαντήσεις επί αποριών ανδρών- γυναικών

Απορία 64η:

«Τί εἶναι ὁ ἀφορισμός καί σέ ποιές περιπτώσεις γίνεται αὐτός;»

[Εκφωνήθηκε κατά το έτος 1992]

Λέει μία απορία: «Τι είναι ο αφορισμός και σε ποιες περιπτώσεις γίνεται αυτός;».

Ο αφορισμός, αγαπητοί μου, είναι το εξής πράγμα. Κατ΄αρχάς τι θα πει αφορισμός, η λέξις αφορισμός. Από το ρήμα ἀπό+ ὁρίζω. Το ὁρίζω παίρνει δασεία, το π γίνεται φ, τα ξέρουμε αυτά από το Δημοτικό νομίζω, και έτσι λέμε ἀπό + ὁρίζω, ἀπορίζω, ἀφορίζω. Ώστε από εκεί παράγεται ο αφορισμός.

Τι θα πει αφορίζω; Από και όρια, από και ορίζω. Θα πει βγάζω έξω από τα όρια. Η Εκκλησία έχει όρια. Έχει μάντρα, «καί φραγμόν περιέθηκεν», λέει στην παραβολή ο Κύριος. Και στον Ισραήλ είχε βάλει φραγμόν, δηλαδή νοητά σύνορα: «Δεν θα βγεις στους γειτονικούς σου λαούς που ειδωλολατρούν να κάνεις παρέα μαζί τους, συνοικέσια και γιορτές».

Πάλι συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς ο Βαρθολομαίος...

Πάλι συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς ο Βαρθολομαίος «για την ένωση» την ώρα που κατασχίζει την Εκκλησία του Χριστού.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Οικουμενιστική Προσευχή για την Ενότητα των Χριστιανών.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος παραβρέθηκε το εσπέρας της Παρασκευής, 21ης Ιανουαρίου 2022, στην Οικουμενική Προσευχή για την Eνότητα των Χριστιανών στον μεγαλοπρεπή Ναό Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου, με την ολόθυμη παρουσία εκπροσώπων των Χριστιανικών Κοινοτήτων Κωνσταντινουπόλεως.

Η ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΗΔΑΛΙΟΥ

                                Η ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΗΔΑΛΙΟΥ

Θέμα α΄: Η διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος ευλογεί

«Η άγνοια των πατερικών χωρίων, η θεολογία, κι αυτό είναι το έγκλημα. Ποιος τα διάβασε αυτά πριν τολμήσει να γράψει περί μεταμοσχεύσεων;...» (π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος)

 

              

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

έχοντας υπόψη α) ότι το Πηδάλιο της Εκκλησίας συμπεριλαμβάνει όλους του θείους Κανόνες (Αποστολικών, Οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, και όχι μόνο), β) ότι «Οι Θείοι Κανόνες υπέρ τους βασιλικούς νόμους ισχύουσιν», δηλαδή έχουν μεγαλύτερη ισχύ από τους νόμους του κράτους, και γ) τη σχετική με το Πηδάλιο μαρτυρία του ορθόδοξου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεοφύτου Ζ΄: «Επειδή η αυτοαλήθεια εστιν ο Χριστός και ο τη αληθεία αντιβαίνων άρα αυτώ τω Χριστώ αντιβαίνει · δια τούτο και ημείς καταχρέως μαρτυρόμεθα πάσαν την της Βίβλου ταύτης αλήθειαν, προς πληροφορίαν των αναγινωσκόντων» [1], προχωρούμε στην εξέταση του εν λόγω θέματος πιστεύοντας πως το μικρό αυτό δάνειο από το θησαυροφυλάκιο των ιερών Κανόνων θα αποδώσει το αναμενόμενο κέρδος που είναι τόσο η θεραπεία, όσο και δοξολογία. Η θεραπεία της μεγάλης αυτής πληγής που ο εχθρός κατάφερε να πετύχει στο σώμα της ανθρωπότητας αλλά και στο σώμα της Εκκλησίας Του και η δοξολογία του αληθινού ιατρού των ψυχών και των σωμάτων ημών, του αναστάντος Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του νικητή του θανάτου, Αυτού που «σηκώθηκε από το μνήμα και έγινε οδηγός των κεκοιμημένων».

«Χριστὸς γὰρ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο. αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.» (Κατηχητικὸς λόγος εἰς τὸ ἅγιον πάσχα)

                Αναφέραμε ότι για τον πιστό άνθρωπο οι νόμοι μιας κοινωνίας είναι πιο κάτω από τους Θείους Κανόνες της Εκκλησίας γιατί οι δεύτεροι εναρμονίζονται με το θέλημα του Θεού και με τις εντολές Του.  Ως Θέλημα του Θεού εννοούμε την ελευθερία του ανθρώπου και μαζί την αναζήτηση της Αλήθειας, σύμφωνα με το «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ιωάν. η΄ 32), και ως εντολές, τους μικρούς εκείνους περιορισμούς που πάντοτε θέτει ο Νομοθέτης προκειμένω ο άνθρωπος να αποδεικνύει υπακοή και σεβασμό στον Δημιουργό Θεό.  Και τότε ο Θεός ευλογεί.

ΠΕΡΙ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ! Τι αρμόζει σ’ όσους δεν Κοινωνούν λόγω του ότι μισούν ή σιχαίνονται την Θεία Κοινωνία (λόγω Πανδημίας);

 

 

Β’ ΙΕΡΟΣ ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΕΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ ΣΥΝΟΔΟΥ

Πάντας τους εισιόντας εις την Εκκλησίαν, και των ιερών Γραφών ακούοντας, μη κοινωνούντας δε ευχής άμα τω λαώ, ή αποστρεφομενούς την μετάληψιν της Ευχαριστίας, κατά τινα αταξίαν, τούτους αποβλήτους γίνεσθαι της Εκκλησίας, έως αν εξομολογησάμενοι και δείξαντες καρπούς μετανοίας και παρακαλέσαντες, τυχείν δυνηθώσι συγγνώμης. Μη εξείναι δε κοινωνείν τοις ακοινωνήτοις, μεδέ εν ετεέρα Εκκλησία υποδέχεσθαι τους εν ετέρα Εκκλησία μη συναγομένους. Ει δε φανείη τις των Επισκόπων, ή των Πρεσβυτέρων, ή των Διακόνων, ή τις του Κανόνος τοις ακοινωνήτοις κοινωνών, και τούτον ακοινώνητον είναι, ως αν συγχέοντα τον Κανόνα της Εκκλησίας.

Ερμηνεία (Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου)

Συνφώνως με τον θ’ Αποστολικόν και ο παρών Κανών διορίζεται. Λέγει γαρ, ότι πρέπει να αφορίζωνται από την Εκκλησία οι Χριστιανοί εκείνοι, όπου πηγαίνουν μεν εις την Εκκλησίαν εν τη θεία λειτουργία, και ακούουσι τας Γραφάς, δεν συμπροσεύχονται δε με τους πιστούς, ή αποστρέφονται την θείαν Μετάληψιν, ήτοι δεν μεταλαμβάνουν, όχι δια καμμίαν εύλογον αιτίαν, αλλά δια αταξίαν τινά. Όχι ως μισούντας, και συγχαινόμενοι την θείαν Κοινωνίαν, άπαγε! (διότι αν ούτως αυτήν απεστρέφοντο, όχι μόνον εις αφορισμόν, αλλά και εις ανάθεμα τέλειον οι τοιούτοι ήθελαν καταδικασθούν), αλλά δια ταπείνωσιν και ευλάβειαν τάχα αποφεύγοντες αυτήν. Τούτο γαρ αποστροφήν οι Πατέρες ωνόμασαν, κατά τον  υπερφυή Ζωναράν.

Ἱεροὶ Κανόνες τῶν Ἁγίων καὶ Πανσέπτων Ἀποστόλων

 

Ἀποστολικοὶ Κανόνες

Ἱεροὶ Κανόνες τῶν Ἁγίων καὶ Πανσέπτων Ἀποστόλων

Κανὼν Α´

Ἐπίσκοπος χειροτονείσθω ὑπὸ ἐπισκόπων δύο ἢ τριῶν.

Κανὼν B´

Πρεσβύτερος ὑπὸ ἑνὸς ἐπισκόπου χειροτονείσθω, καὶ διάκονος, καὶ οἱ λοιποὶ κληρικοί.

Κανὼν Γ´

Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, παρὰ τὴν τοῦ Κυρίου διάταξιν τὴν ἐπὶ τῇ θυσίᾳ, προσενέγκῃ ἕτερά τινα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἢ μέλι, ἢ γάλα, ἢ ἀντὶ οἴνου σίκερα ἐπιτηδευτά, ἢ ὄρνεις ἢ ζῶά τινα, ἢ ὄσπρια, παρὰ τὴν διάταξιν, καθαιρείσθω· πλὴν νέων χίδρων, ἢ σταφυλῆς, τῷ καιρῷ τῷ δέοντι. Μὴ ἐξὸν δὲ ἔστω προσάγεσθαί τι ἕτερον πρὸς τὸ θυσιαοτήριον, ἢ ἔλαιον εἰς τὴν λυχνίαν, καὶ θυμίαμα τῷ καιρῷ τῆς ἁγίας προσφορᾶς.