«… ζητείτε την βασιλείαν του Θεού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» Η ομιλία του Γέροντα Μακάριου στην Αλεξανδρούπολη

«… ζητείτε την βασιλείαν του Θεού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» Η ομιλία του Γέροντα Μακάριου στην Αλεξανδρούπολη Αναδημοσίευση από: http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/2014/03/4542.html

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014, το απόγευμα, τελέσθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου Αλεξανδρουπόλεως ο Ε' Κατανυκτικός Εσπερινός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Πριν το τέλος του Εσπερινού μίλησε ο Αγιορείτης Ιερομόναχος π. Μακάριος, Γέροντας του Ιερού Χιλιανδαρινού Κελλιού Γέννησης της Θεοτόκου (Μαρουδά), με θέμα: «…ζητείτε την βασιλείαν του Θεού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν». Ακολουθεί η ομιλία του Γέροντα:

Με τη βοήθεια του Θεού, πέρασε ένας χρόνος από την προηγούμενη συνάντησή μας εδώ μέσα στον Ι. Ν. του Αγίου Νικολάου. Δόξα τω Θεώ ξανασυναντιόμαστε. Ευχαριστώ τον Σεβασμιώτατο Δεσπότη μας για την πρόσκληση και σάς που συγκεντρωθήκατε να ανταμώσουμε, να προσευχηθούμε και να πούμε δυο λόγια με αφορμή τη φράση του Ιερού Ευαγγελίου εκ του κατά Λουκάν, (κεφ. 12 στιχ. 31) «… ζητείτε την βασιλείαν του Θεού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν.» Να διαβάσουμε σε μετάφραση όλο το κομμάτι: Είπε τότε ο Ιησούς στους μαθητές Του: «Γι’ αυτό σας λέω να μην αγωνιάτε για τη ζωή σας τι θα φάτε και για το σώμα σας τι θα ντυθείτε. Η ζωή σας είναι σπουδαιότερη από το φαγητό, και το σώμα σας από τα ρούχα.

Τι είναι η θεωρία των Κλάδων; Τι είναι η περί "ιδανικής Εκκλησίας" θεωρία;

Τι είναι η θεωρία των Κλάδων; Τι είναι η περί "ιδανικής Εκκλησίας" θεωρία; Αναδημοσίευση από: http://img.pathfinder.gr/clubs/files/60166/19.html

Μια ΟΡΑΤΗ Εκκλησία, ήταν εμπόδιο στις ιδέες του Προτεσταντισμού. Μία αόρατη όμως, δεν δείχνει προβληματική. Έτσι, την... εξαφάνισαν με τη βοήθεια της θεωρίας των Κλάδων!

Η περί Εκκλησίας προτεσταντική εκδοχή είναι αντίθετη από την ορθόδοξη και τη ρωμαιοκαθολική. Θα λέγαμε ότι είναι μόνο κατά το ήμισυ αληθής. Το κυριότερό της γνώρισμα είναι ο τονισμός του αόρατου στοιχείου της Εκκλησίας, σε βάρος του ορατού και του εξωτερικού. Κατά την Αυγουσταία  Ομολογία η Εκκλησία είναι κοινωνία πίστεως και αγίου Πνεύματος στις καρδιές ή κατά έναν άλλο ορισμό «κοινωνία των αγίων στην οποία διδάσκεται ορθώς το ευαγγέλιο και τελούνται τα μυστήρια». Είναι φανερό ότι μια τέτοια κοινωνία αγίων διακεχυμένη σε όλο τον κόσμο και αποτελούμενη από μέλη άγια γνωστά μόνο στο Θεό, δεν μπορεί να είναι η ορατή και εξωτερική Εκκλησία, ή ιεραρχικώς διοργανωμένη και έχουσα σταθερό σύστημα δογματικών, ηθικών και τελετουργικών διατάξεων, αλλά κάτι άλλο εσωτερικό, πνευματικό και αόρατο. Φυσικά μια τέτοια Εκκλησία, στο βαθμό που τα μέλη της, έστω ενωμένα μυστικώς με τον Κύριο, δεν παύουν ωστόσο να είναι άνθρωποι ιστορικοί και ορατοί, δεν μπορεί παρά να λαμβάνει και ορατή μορφή. Όμως σ’ αυτή δεν μπορεί ν’ ανακλά η αληθινή Εκκλησία, καθόσον στους κόλπους της δεν περιλαμβάνονται μόνο πιστοί και άγιοι, αλλά και ασεβείς και υποκριτές. Στην ορατή αυτή Εκκλησία δεν μπορούν να κατηγορηθούν οι ιδιότητες του ιερού Συμβόλου της πίστεως· «μία, αγία, καθολική και αποστολική».

Η εκ του μηδενός Δημιουργία

Δεύτερο Μέρος της Δογματικής

E. ΠΕΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ΣΩΤΗΡΙΑΣ, ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ

2. Η εκ του μηδενός Δημιουργία

Κανένα δόγμα δεν έγινε χωρίς να προκληθεί από κάποιες αφορμές. Η αφορμή για το δόγμα περί της δημιουργίας εκ του μηδενός είναι κυρίως η επίδραση των Πλατωνικών ως προς την έννοια της δημιουργίας, την οποία η Εκκλησία δεν αποδέχθηκε. Επομένως, το περί δημιουργίας δόγμα της Εκκλησίας διαφέρει ουσιαστικά από τις περί δημιουργίας αντιλήψεις του Πλατωνισμού. Ο Πλατωνισμός και ο Χριστιανισμός χωρίσανε πολύ καίρια ως προς το θέμα της δημιουργίας και είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτό έγινε ήδη στους δύο πρώτους αιώνες αν και με τους Πατέρες του γ΄ και δ΄ αιώνα ξεκαθαρίζει ακόμα περισσότερο. Να δούμε λοιπόν τι σημαίνει το "εκ του μηδενός".

Το πρώτο πράγμα που σημαίνει είναι ότι δεν είναι ο κόσμος αιώνιος, διότι όταν δεν είναι εκ του μηδενός, εξυπακούεται το αντίθετο: Είναι "εκ" κάπου που υπάρχει ήδη. Εφόσον υπάρχει κάτι ήδη απ' το οποίο βγαίνει ο κόσμος, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό, προϋπάρχει και υπάρχει προ της δημιουργίας του κόσμου. Συνεπώς δεν είναι εντός του χρόνου, δεν έχει σχέση με τον χρόνο η δημιουργία αν δεν είναι εκ του μηδενός, αλλά είναι αιώνια δημιουργία όπως λέει ο Ωριγένης, και αιώνιος ο κόσμος όπως τον αποδέχονταν οι αρχαίοι Έλληνες. Αυτά απορρίπτονται. Δεν είναι αιώνιος ο κόσμος. "Ην ποτέ ότε ουκ ην", ήταν κάποτε που δεν υπήρχε κόσμος. Δεν υπήρχε ο κόσμος και υπήρχε τι; Υπήρχε ο Θεός, δεν υπήρχε τίποτε εκτός του Θεού, διότι οτιδήποτε εκτός του Θεού είναι δημιουργία. Άρα πρέπει να εννοούμε ότι ο Θεός υπήρχε "κάποτε" μόνος Του, χωρίς να συνυπάρχει κάτι άλλο. Αυτή είναι η πρώτη συνέπεια του εκ του μηδενός.

Η δεύτερη συνέπεια είναι ότι αφού δημιουργήθηκε ο κόσμος εκ του μηδενός υπόκειται στην επιστροφή στο μηδέν. Γιατί είναι απαραίτητο αυτό;

«Αδάμ που εί;»:Ο άνθρωπος απομακρύνεται από το Θεό .....

Πλάσθηκε τέλειος ο Αδάμ; Γιατί η Γένεση μιλάει για "κατ' εικόνα" και όχι για "εικόνα";

Ένα θέμα στο οποίο υπάρχει σύγχυση στα δόγματα πολλών θρησκειών, είναι το υπό εξέτασιν θέμα. Επειδή η διαστρέβλωση του θέματος αυτού δημιουργεί ένα από τα βασικά αξιώματα που "στηρίζουν" την δογματική τών λεγομένων "Μαρτύρων τού Ιεχωβά", θ' αναφερθούμε κυρίως στις δικές τους θέσεις, ως "παράδειγμα προς αποφυγήν", μια και η εν λόγω οργάνωση είναι κλασική περίπτωση συλλογής κακοδοξιών.