Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: Ελλάς, «Εν τούτω νίκα» [Στὸ νὰ πιστέψῃ ὁριστικὰ στὸ Χριστὸ συνετέλεσε πρὸ παντὸς ἕνα θαῦ­μα. Ποιό; ]

 

Ὕψωσε μάλιστα στὴν Κωνσταντινούπολι στήλη – κολώνα ὕψους πολλῶν μέτρων, ὁρατὴ ἀπὸ παντοῦ στὸ Βόσπορο, μὲ μεγάλο σταυρὸ καὶ τὸ «ΕΝ ΤΟΥΤῼ ΝΙΚΑ», ποὺ φωτιζόταν τὴ νύχτα. 

Του μακαριστού επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη

“Μὲ τὴ δύναμι τοῦ σταυροῦ τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλ­λάδος ξεκίνησαν ἀπὸ τὴ Μελούνα μὲ τοὺς βαλ­κανικοὺς πολέμους καὶ ἔφτασαν μέχρι τὴ Σόφια καὶ τὴν Ἄγκυρα”…

Τῶν ἁγίων Κωνσταντίνου & Ἑλένης

Εορτή, ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ μεγάλη, τοῦ ἁ­γίου Κωνσταντίνου καὶ τῆς ἁγίας Ἑλένης. Τὴν ἑορτάζουμε ὄχι μόνο ἐμεῖς ἀλλὰ καὶ ἄλ­λοι ὀρθόδοξοι λαοί. Στὴν Ὀρθοδοξία χιλιάδες εἶ­νε ἐκεῖνοι ποὺ φέρουν τὰ ὀνόματα τῶν ἁγίων αὐτῶν· μικροὶ τοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ μεγάλοι ἄρ­χοντες, πρίγκιπες καὶ βασιλεῖς τοῦ Βυζαντίου, ἀπ᾽ τοὺς ὁποίους ἐνδοξότερος εἶνε ὁ Κωνσταν­τῖνος ΙΑ΄ ὁ Παλαιολόγος, ποὺ ἔ­πεσε μαχόμενος ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τοῦ ἱεροῦ καθήκοντος.

ΑΝΑΛΑΒΟΝΤΕΣ ΤΗΝ ΠΑΝΟΠΛΙΑΝ [ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ]...

"Στην Εκκλησία μας έχουμε δύο τύπους εικόνων της Αναστάσεως του Χριστού." !!!

 

«Στην Εκκλησία μας έχουμε δύο τύπους εικόνων της Αναστάσεως του Χριστού. Και οι δύο όμως τύποι, ακολουθώντας τις περιγραφές των Ευαγγελίων, δεν παρουσιάζουν την πραγματική στιγμή της Αναστάσεως, γιατί όπως είπαμε ήδη, ο Χριστός βγήκε από τον τάφο, όταν ακόμη ο τάφος ήταν σφραγισμένος με τη μεγάλη πέτρα. 

…Ο πιο συνηθισμένος όμως στην Εκκλησία μας είναι ο άλλος τύπος που μας παρουσιάζει την κάθοδο του Κυρίου στον Άδη και εκφράζει την πίστη της Εκκλησίας μας γι’ αυτήν. …Με τα δυο Του χέρια ο Χριστός κρατά το πρώτα λάφυρα, που πήρε από τον Άδη, τον Αδάμ και την Εύα, ή μόνο τον Αδάμ και σε παλαιότερες εικόνες με το άλλο χέρι κρατώντας ειλητάριο (σύμβολο του κηρύγματος στον Άδη) ή τον Σταυρό (σύμβολο της νίκης).»

«Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ», ΓΕΩΡΓΙΟΥ Β. ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ‘’ΤΕΡΤΙΟΣ», 1989, Σελ. 99

Στη διάρκεια κάποιας λιτανείας, με λάβαρα και σταυρούς...!

 21 ΜΑΡΤΙΟΥ

Ο άγιος Θωμάς, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

    Ο (Άγιος) Θωμάς έζησε  την περίοδο της βασιλείας των αυτοκρατόρων Μαυρικίου και Φωκά (σ.τ.μ. 6ος αι.) και επί πατριαρχίας των αγίων Ιωάννου του Νηστευτού και Κυριακού. Η εξαιρετική θεοσέβεια και ο ένθεος ζήλος του είλκησαν την προσοσχή του πατριάρχη Ιωάννου (2 Σεπτεμβρίου), ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και του πατριαρχικού θρόνου. Μετά από την κοίμηση του αγίου Ιωάννου και του διαδόχου του αγίου Κυριακού, ο Θωμάς εξελέγη νέος πατριάρχης (σ.τ.μ. το έτος 607).

    Εκείνη την εποχή έλαβε χώρα ένα ασυνήθιστο γεγονός. Στη διάρκεια κάποιας λιτανείας, με λάβαρα και σταυρούς, οι σταυροί άρχισαν από μόνοι τους να κινούνται και να χτυπούν ο ένας τον άλλο. Οι παραβρισκόμενοι εξεπλάγησαν με το θέαμα.

Ανοικτὴ - δευτέρα - Επιστολὴ προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμον

 

Ἀθήνα, 15 Δεκεμβρίου 2025

ΑΝΟΙΚΤΗ – ΔΕΥΤΕΡΑ – ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ

Μακαριώτατε, εὐλογεῖτε.

Σὲ προηγούμενη επιστολὴ μας ἀναφερθήκαμε ἐν ὀλίγοις στὴν ἐπὶ τρία χρόνια τώρα περιπέτεια τοῦ πιστοῦ λαοῦ τῆς Ι. Μητροπόλεως Περιστερίου· περιπέτεια, γιὰ τὴν ὁποία ἀποκλειστικὰ ὑπεύθυνος εἶναι ὁ Περιστερίου κ. Γρηγόριος, ὁ ὁποῖος, μὲ ἀναμφισβήτητο ἑωσφορικὸ ἐγωισμό, συνεχίζει καὶ ἀπειθεῖ προκλητικὰ καὶ δὲν συμμορφώνεται σὲ ἀπόφασή σας (Ἀπόφ. Δ.Ι. Συνόδου τῆς 11/3/2025) νὰ ἐπιστρέψει στὴ θέση του τὸν Σταυρό/Ἐσταυρωμένο ποὺ εἶχε ἀφαιρέσει ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅλων τῶν Ἱερῶν Ναῶν τοῦ Περιστερίου (ἐνν. ἐκεῖνον ποὺ ἀφήρεσε καὶ ὄχι ἄλλο κατασκεύασμα χωρίς τον Ἐσταυρωμένο!).

Ἀπὸ τότε (5/11/2025), ποὺ σᾶς ἀπεστάλη ἡ ἐπιστολή μας αὐτὴ στὰ e-mail σας α) id.grafeion@iaath.gr καὶ β) iaath@iaath.gr, μέχρι καὶ σήμερα, ὁ οὐρανὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας μας ἔχει βαρύνει. Ὄχι ἀπὸ ἐπερχόμενη κακοκαιρία, ἀλλὰ ἀπὸ ἀποκάλυψη βόμβα, ὅπως χαρακτηρίστηκε, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴν ἀφαίρεση παλαιότερα τοῦ Ἐσταυρωμένου μὲ ἐντολὴ τοῦ τότε –μασονοδέσμιου– Πατριάρχου Ἀθηναγόρα.

«Πάντα γαρ, όσα ηθέλησεν, ο Κύριος εποίησεν» (Ψαλμ. 134,6)

 

"Άλλοτε επιτρέπει να γίνει κάτι το άτοπο, για να κατορθωθεί κάτι το μεγάλο και θαυμαστό με την πράξη που φαίνεται άτοπη, όπως με τον σταυρό ήλθε η σωτηρία των ανθρώπων. "

«Για την πρόνοια»

Ιωάννου του Δαμασκηνού

(Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως)

«29 (43). Για την πρόνοια

Πρόνοια είναι η φροντίδα που προέρχεται από τον Θεό για τα όντα. Και αλλιώς∙ πρόνοια είναι η βούληση του Θεού, με την οποία όλα τα όντα εξοπλίζονται στην πορεία τους αποτελεσματικά. Αν λοιπόν η πρόνοια είναι η βούληση του Θεού, είναι πολύ αναγκαίο όλα, που γίνονται με την πρόνοια, σύμφωνα με τον ορθό λόγο να γίνονται τα πιο ωραία και τα πιο θεοπρεπή και χωρίς να ‘ναι δυνατό να γίνουν καλύτερα. Είναι επίσης ανάγκη ο ίδιος να είναι και δημιουργός των όντων και προνοητής∙ γιατί δεν είναι ούτε πρέπον ούτε ακόλουθο άλλος να είναι ο δημιουργός των όντων και άλλος ο προνοητής∙ έτσι και οι δύο παρουσιάζονται αδύναμοι, ο ένας στη δημιουργία και ο άλλος στην πρόνοια. Ο Θεός λοιπόν είναι και ο δημιουργός και ο προνοητής, και η δημιουργική του δύναμη και η συνεκτική και η προνοητική είναι η αγαθή του θέληση∙ «Πάντα γαρ, όσα ηθέλησεν, ο Κύριος εποίησεν» (Ψαλμ. 134,6), και στο θέλημά του κανείς δεν αντιστάθηκε (Ρωμ. 9,19). Θέλησε να γίνουν τα πάντα και έγιναν∙ θέλει ο κόσμος να συνέχεται και συνέχεται, και όλα όσα θέλει, γίνονται.

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἱερώνυμον [Κάθε ψυχὴ πιστὴ...λυπᾶται μὲ τὴν ἀπαράδεκτη στάση τοῦ ἐπισκόπου Γρηγορίου...Οἱ πάντες πλέον ἔχουν πεισθεῖ ὅτι, ὁ Περιστερίου Γρηγόριος, δὲν ἔχει θέση στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Περιστερίου. ]

 

Ἀντὶ νὰ ἐπισκοπεῖ τὸ ποίμνιό «του» μὲ ἀγάπη, ἄγρυπνος γιὰ τὴν σωτηρία του, τὸ κατηγορεῖ πὼς βρίσκεται σέ… σύγχυση(!!). «Εἶναι φονταμενταλιστές, ζηλωτές, φανατικοί, ἀμαθεῖς, ἔχοντες θεολογικὴ ἄγνοια». 

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἱερώνυμον 

Ἀθήνα 03/11/2025

Μακαριώτατε, εὐλογεῖτε.

Σᾶς εἶναι γνωστὴ ἡ ἐπὶ τρία χρόνια τώρα περιπέτεια τοῦ πιστοῦ λαοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Περιστερίου.

Σκληρὴ ἡ δοκιμασία του καὶ μέγας ὁ σκανδαλισμός του. Λοιδορήθηκε ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπό «του», ἀπαξιώθηκε καὶ περιφρονήθηκε. Ἀδιαφόρησε ἐπιδεικτικὰ (ὁ Ἐπίσκοπος) στὶς διαμαρτυρίες τῶν πιστῶν, γιὰ τὴν ἀφαίρεση τοῦ Σταυροῦ/Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅλων τῶν Ἱερῶν Ναῶν τοῦ Περιστερίου. Προσπάθησε νὰ διασπάσει τὴν ἑνότητα μεταξύ τους καὶ μὲ τὸν κλῆρο, ἐνῶ ἰδιαίτερο ἦταν πάντα τὸ ἐνδιαφέρον του γιὰ τὴν ἀπωλεσθεῖσα ἑνότητα μὲ τούς… αἱρετικούς!!

π. Αυγουστίνος Καντιώτης, Ὅταν τὸ 1953 στὴ Ζάκυνθο ἔγινε σεισμός, ἕνας Ζακυνθινός μοῦ ἔφερε μία φωτογραφία (τὴν ἔχω δημοσιεύση στὴ «Σπίθα»)

 

Ὁ π. Αὐγουστῖνος ἔλεγε σχετικά: «Ὅλα θὰ ὑποστοῦν τρομακτικὴ ἀλλοίωσι, ἕνα ὅμως θὰ μένη μεσ’ στὰ ἐρείπια τῆς ἀνθρωπότητος ὡς παρηγοριά, ὡς ἄστρο φωτεινὸ καὶ ὡς ἥλιος ἀθάνατος, μαγνήτης οὐράνιος· ὁ Ἐσταυρωμένος! Ὅταν τὸ 1953 στὴ Ζάκυνθο ἔγινε σεισμός, ἕνας Ζακυνθινός μοῦ ἔφερε μία φωτογραφία (τὴν ἔχω δημοσιεύση στὴ «Σπίθα»). Ἀπὸ τὸ σεισμὸ καταστράφηκε μία ἐκκλησία καί, ἐνῷ ἔπεσαν τὰ πάντα, ὅταν πῆγαν τὸ πρωί, τί νὰ δοῦν· μόνο ὁ Ἐσταυρωμένος ἦταν ὄρθιος μέσα στὰ ἐρείπια! Κύριε ἐλέησον! Εἰκόνα μίας  μεγάλης  πρα­γματικότητος. Ἐρείπια θὰ γίνει ὁ κόσμος· βασίλεια, θρόνοι, σοφίες, μηχανές, πύραυλοι, διαστημόπλοια, ἀστέρες καὶ γαλαξίες· ἀλλὰ μέσα στὰ ἐρείπια ἐκεῖνα, μέγας θριαμβευτής, ποὺ θὰ καλύπτη τοὺς αἰῶνες, θὰ εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος. Δεῦτε, σκώληκες τῆς γῆς ἁμαρτωλοί, ποὺ δὲν εἴμαστε ἄξιοι νὰ τὸν ἀτενίσουμε, δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσ­πέσωμεν Χριστῷ, καὶ ἄντρες – γυναῖκες – μικρὰ παιδιὰ νὰ τοῦ ποῦμε; Χαῖρε, ὁ βασιλεὺς ἡμῶν!».

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ: 

Π. ΣΑΒΒΑΣ '' ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ - ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ - ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΣ' [ΔΕΝ ΘΑ ΒΙΑΣΤΕΙΣ, ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ!]

 

Π. ΣΑΒΒΑΣ '' ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ - ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ - ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΣ'

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ἡ ζωή ὅλων τῶν Χριστιανῶν εἶναι μία ζωή ἐσταυρωμένη, εἶναι μία σταυρική πορεία.... [Ὁ Σταυρός εἶναι ἡ σημαία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἡ βασιλική σημαία. ]

 

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης.

(Ἀποσπάσματα ἀπό κήρυγμα τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.)

Ἡ Ἁγία Ἑλένη ἔκανε τάμα νά βρεῖ τόν Τίμιο Σταυρό. Καί τόν βρῆκε στίς 6 Μαρτίου τοῦ 326. Κανονικά σήμερα αὐτή τήν ἑορτή ἑορτάζουμε, τήν ἑορτή τῆς εὑρέσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ἡ 6η Μαρτίου τυχαίνει πάντοτε τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, καί τίς καθημερινές τῆς Ἁγίας καί Μ. Τεσσαρακοστῆς δέν γίνονται ἀναστάσιμες λαμπρές λειτουργίες καί πανηγύρεις. Γι’ αὐτό καί ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης καί οἱ ἄλλοι Στουδῖται, οἱ ὁποῖοι τόν 9ο αἰῶνα μορφοποίησαν τό ἑορτολόγιο τοῦ Τριωδίου, ἔκριναν ὅτι θά ἦταν καλό ἡ ἑορτή τῆς εὑρέσεως νά μεταφερθεῖ στήν τρίτη Κυριακή τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς καί νά μεταβληθεῖ σέ ἑορτή τῆς προσκυνήσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

π. Αυγουστίνος Καντιώτης, Περὶ ψυχῆς ὁμιλεῖ ὁ Κύριος. Περὶ ψυχῆς θὰ ποῦμε κ᾿ ἐμεῖς λίγα λόγια.

 

Ἡ ψυχὴ. +Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

«Τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μᾶρκ. 8,37)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, βρισκόμαστε στὸ μέσον, στὴν καρδιὰ τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Εἶνε ἡ Τρίτη (Γ΄) Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν. Ἡ Ἐκκλησία μας ὑψώνει στοὺς ναοὺς τῶν ὀρθοδόξων τὸν τίμιο σταυρὸ καὶ ψάλλει· «Τὸν σταυρόν σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα, καὶ τὴν ἁγίαν σου ἀνάστασιν δοξάζομεν».

Τὴν ἡμέρα αὐτὴ ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νὰ διαβάζεται τὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε (βλ. Μάρκ. 8,34 – 9,1). Περιέχει ἕνα λόγο, ποὺ ὅποιος τὸν ἀκούσῃ καὶ τὸν προσέξῃ, ὁ λόγος αὐτὸς συντρίβει καὶ τὴν πιὸ σκληρὴ καρδιά. Ποιός εἶνε ὁ λόγος αὐτός; «Τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (ἔ.ἀ. 8,37).

Περὶ ψυχῆς ὁμιλεῖ ὁ Κύριος. Περὶ ψυχῆς θὰ ποῦμε κ᾿ ἐμεῖς λίγα λόγια.

Ο ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ... ἡ προτύπωση τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου [ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ.... ἡ τελετὴ τῆς ἀποκαθηλώσεως ἀποδίδεται στὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸ Θεολόγο]

 Περί του Σταυρού πίσω από την Αγία Τράπεζα [Ἡ ἄκρα ταπείνωσις τοῦ Ἐσταυρωμένου εἰς Ἱεράν Μητρόπολιν Περιστερίου]

 

Ἔπειτα ἔλαβε μία ἀρχαιολόγος τὸν λόγον, λέγουσα:

«Ἐγὼ θὰ μιλήσω ὡς ἀρχαιολόγος καὶ θὰ ἀντιστρέψω τὴν εἰσήγηση… Ἀπὸ τότε ποὺ μπῆκε ὁ Ἐσταυρωμένος στὴ θέση τοῦ ἱεροῦ, πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα, παραμένει γιὰ λίγο ὁ θρόνος τοῦ Ἐπισκόπου (ἀπὸ τὸ παλαιὸ σύνθρονο) ὡς κινητός, γιατί μετὰ ὁ Ἐπίσκοπος κηρύττει ἔξω, ἡ προτύπωση τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου (ἐνν. πού ἐδηλοῦτο διὰ τοῦ συνθρόνου Ἐπισκόπου-Πρεσβυτέρων) προαναγγέλλεται μὲ τὸ σημεῖο τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου, ὅποτε ὁ Ἐσταυρωμένος πῆρε τὴ θέση του ἐκεῖ.

Τὶς παλαιότερες μαρτυρίες περὶ Ἐσταυρωμένου, ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὴν τελετὴ τῆς ἀποκαθήλωσης, βρῆκα σὲ δύο χειρόγραφα τῆς Ἱ. Μ. Βατοπαιδίου τοῦ 14ου αἰώνα. Ὑπάρχει μάλιστα καὶ διδακτορικὴ διατριβὴ ποὺ ἐπιβλέπει ὁ κ. Σκρέτας, ὅπου περιγράφεται ἀναλυτικὰ καὶ ἡ ἀποκαθήλωση μὲ βάση αὐτὰ τὰ χειρόγραφα καὶ δύο ἄλλα χειρόγραφα τοῦ 17ου καὶ 18ου αἰώνα, τὰ ὁποῖα συμπίπτουν ὡς πρὸς τὴν περιγραφή.

Ὁ Ἐσταυρωμένος σύμφωνα μὲ τὶς μαρτυρίες καὶ μὲ τὶς παραδόσεις εἶναι πολὺ πιὸ παλιὸς καὶ πολὺ πιὸ παλιὰ στὴ θέση ἐκείνη ἀπ’ ὅ,τι νομίζουμε. Ἤδη αὐτὸ ποὺ ὀνομάσατε ἀρχαῖο θρησκευτικὸ θέατρο, τὸ δρᾶμα ποὺ δὲν ἦταν θέατρο, εἶναι γνωστὸ καὶ μάλιστα ἡ τελετὴ τῆς ἀποκαθηλώσεως ἀποδίδεται στὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸ Θεολόγο καὶ στὰ “Πάθη τοῦ Χριστοῦ ἢ Ὁ Χριστὸς Πάσχων”».

Κωφίδης Ευάγγελος, Ἡ σαγήνη τοῦ διαβόλου.......!

 

«Θυμόν κινήσαντες τον δικαιότατον». Ο Θεός μόνο την Εκκλησία εμπιστεύθηκε όχι τα κράτη και τους πολιτισμούς.

Κωφίδης Ευάγγελος

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ζῇ καὶ ἐνεργεῖ σήμερον, καθὼς ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν Πατέρων. Ἡ διήγηση τοῦ Φινεὲς (Ἀρ. 25:8-11) καὶ ἡ πράξη τοῦ ζήλου αὐτοῦ — ποὺ ἔπαυσε τὸν θυμὸ τοῦ Θεοῦ — μας διδάσκει ὅτι ἡ πίστη δὲν εἶναι θεωρία, ἀλλὰ δράση ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης. Ὅμως, καὶ ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ (Λουκ. 23:35) μᾶς ὑπενθυμίζει πῶς οἱ ἄρχοντες τοῦ αἰῶνος τούτου θὰ χλευάζουν πάντοτε τὸ ἱερό, θὰ προσπαθοῦν νὰ τὸ εξουθενώσουν. Στὴν ἐποχή μας, αὐτὴ ἡ πνευματικὴ μάχη ἐπαναλαμβάνεται μέσα ἀπὸ τὶς «προσβολές» ποὺ καλύπτονται ὑπὸ τὸ μανδύα τῆς «τέχνης». Ἡ σαγήνη τοῦ διαβόλου, ὅμως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ πιαστεί μὲ δικαιολογίες· ἡ βλασφημία εἶναι βλασφημία, καὶ ἡ σιωπὴ ἀπέναντί της εἶναι συμβολικὴ συγκατάθεση.

Τα μέρη του ναού. Το Ιερό

 

Ζώντας στην Εκκλησία

13.01.2020

Όπως είδαμε, ο ναός χωρίζεται στον νάρθηκα, τον κυρίως ναό και το Ιερό ή Άγιο Βήμα. Μεταξύ κυρίως ναού και Ιερού υπάρχει το Τέμπλο ή Εικονοστάσι. Αυτό είναι μαρμάρινο ή ξυλόγλυπτο.

Στο τέμπλο υπάρχουν τρεις θύρες. Η μεσαία λέγεται Ωραία Πύλη και κλείνει με τα βημόθυρα και το καταπέτασμα. Τη χρησιμοποιούν μόνο οι ιερείς σε ορισμένα σημεία των ιερών ακολουθιών.

Το ιερότερο μέρος του ναού είναι το Ιερό ή Άγιο Βήμα. Βρίσκεται πάντοτε προς τα ανατολικά για να θυμίζει τον νοητό ήλιο της δικαιοσύνης, τον Κύριο Ιησού Χριστό. Στο Ιερό μπαίνουν μόνο οι κληρικοί.

Εδώ υπάρχει η Αγία Τράπεζα (το Θυσιαστήριο), πάνω στην οποία τελείται η αναίμακτη θυσία. Είναι ένα μαρμάρινο τραπέζι καλυμμένο με πολυτελές κάλυμμα, την ενδυτή. Στη βάση της Αγίας Τράπεζας, όταν εγκαινιάζεται ο ναός, τοποθετούνται λείψανα μαρτύρων.



Επάνω στην Αγία Τράπεζα υπάρχει το Αρτοφόριο, το Ευαγγέλιο και δύο κηροπήγια ή καντήλες.

Ο Αρχιμ. Αυγουστίνος Αυξωνίδης είπε: Δεν είναι επιχείρημα το δεν το βλέπω. Το δεν το βλέπω δεν είναι επιχείρημα. [1η ΑΠΑΝΤΗΣΗ]

«Και εγώ, εδώ στο ναό, τον Εσταυρωμένο που τον έχουμε, που τον είχαμε πίσω από την Αγία Τράπεζα, τον πήγα τρία μέτρα πιο εκεί! και τον ανέβασα, (1.70cm) ένα εβδομήντα στο ύψος, και κρεμάσαμε και ένα ωραίο καντήλι, που δεν είχε καντήλι ο Eσταυρωμένος! είχε το καντήλι της Αγίας Τράπεζας που ήταν για το Αρτοφόριο. Tο καντήλι το ακοίμητο είναι για το Αρτοφόριο, ο Εσταυρωμένος δεν είχε καντήλι! και είπα να τον πάμε εκεί.

-  Και γιατί πήγες τον εσταυρωμένο εκεί. Και χαλάσατε την πίστη, και το ένα..

 Χαλάσαμε την πίστη; Επειδή, πήγαμε τρία μέτρα τον Εσταυρωμένο…;

 -  Μα εμένα, λέει, μου αρέσει να τον βλέπω.

Κι ένας τυφλός, δηλαδή, δεν προσέρχεται; Κι ένας που μπαίνει στον παρεκκλήσι και δεν το βλέπει, είναι στα πλάγια δίπλα στα ψαλτήρια και δεν το βλέπει! δεν είναι μέσα στην Εκκλησία; Και η Εκκλησία είναι μια οπτική παράσταση;

[…]

Σε πειράζει που είναι εκεί;

– Όχι!

Εσένα πειράζει που πήγε τρία μέτρα πιο πίσω;

-  Ναι, γιατί δεν το βλέπω!

Δεν είναι επιχείρημα το δεν το βλέπω. Το δεν το βλέπω δεν είναι επιχείρημα.» 

(15.1.2025) ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΕΝΗΛΙΚΩΝ 36 Θεία Αποκάλυψη02

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

1η Απάντηση:  "Δεν είναι επιχείρημα το δεν το βλέπω"; 

Αγαπητοί, 

Πολύ σύντομα και απλά τονίζουμε πως η Θεία Λειτουργία δεν είναι μόνο μία ιερή Ανάμνηση (=Μυστηριακή) ολοκλήρου της ζωής του Λόγου Θεού, του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Σκοπός της είναι και ο Αγιασμός των Πιστών. Οι ευχές και οι προσευχές την ώρα της Θείας Λειτουργίας σκοπεύουν να καθαρίσουν ημάς από κάθε αμαρτία αλλά και να υψώσουν τον νου και την καρδία μας έως τον θρόνο του Τριαδικού Θεού, να μας σμίξουν με τους Αγγέλους του ουρανού κλπ. Και όλα αυτά γιατί; Για να φτάσουμε Αξίως ενώπιον του Αγίου Ποτηρίου (εφόσον «Άνθραξ γαρ εστί» τους αναξίους φλέγων…)! Λοιπόν, το πρόβλημα μας είναι ότι και την τελευταία στιγμή, λίγο πριν κοινωνήσουμε υπάρχει η Περίπτωση να πέσουμε:  «Προ των θυρών του ναού σου παρέστηκα, και των δεινών λογισμών ουκ αφίσταμαι·» (Ευχή θ΄. Ιωάννου του Δαμασκηνού)...

Γι΄αυτό το λόγο θέλω να Τον βλέπω «καθώς εστί», δηλ. Εσταυρωμένο! 

Λέων Μπράνγκ, ΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ, Η ΝΕΑ ΔΙΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 

 

Ὁ ἐγκλωβισμὸς τοῦ σωτηρίου ἔργου τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν χῶρον καὶ τὸν χρόνον εἶναι παραλογισμὸς

ΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ, Η ΝΕΑ ΔΙΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

  Ὁ Χριστὸς ὡς πηγὴ ἐξουσίας τῆς Ἱερωσύνης καὶ Βασιλείας εἰς τὸ διὰ τοῦ Σταυροῦ πολίτευμα.

 Γράφει ὁ κ. Λέων Μπράνγκ, Θεολόγος

     Μὲ τὸν Λειτουργικὸ Χρόνο ἐκφράζεται κατ’ ἐξοχὴν ἡ αἰώνια διάσταση τῆς ζωῆς στὴν Ὀρθοδοξία, ἡ  Καινὴ Κτίση ποὺ μέσῳ τοῦ Θεανθρώπου ἐγκαινιάζεται στὴν ἱστορία. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους μέσα ἀπὸ τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας μας τονίζεται ἰδιαίτερα ἡ αἰώνια διάσταση τῶν σωτηρίων γεγονότων διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀκοῦμε καὶ ψάλλουμε «σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον», «σήμερον γεννᾶται ἐκ Παρθένου», «σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου» … Σὲ ὅλες τὶς ἐποχὲς οἱ πιστοί, ἐκφράζοντας τὴν ἀπόλυτη βεβαιότητα γιὰ τὴν σωτηρία ἐν Χριστῷ, καταθέτουν τὴν ἐμπειρία τους μὲ τὰ λόγια: «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι».

Πατέρας Αυγουστίνος Καντιώτης, Θα ζητούν να διώξουν τον Σταυρό από παντού...

1η ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΒΟΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ.... ΙΔΕΑ: ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ"! ΤΙ ΛΕΤΕ;

 Ο Τίμιος Σταυρός «κοινός και άτιμος»; Τότε εικονομάχοι, σήμερα Σταυρομάχοι!

«Τὸ ἔγκλημα τοῦ Γολγοθᾶ δὲν ἔμεινε ἀτιμώρητο.»

(π. Αυγουστίνος Καντιώτης)

 

Αγαπητοί αδελφοί και πατέρες,

Η πόλη της Πτολεμαΐδας, η πόλη του «φωτός» με τα ρημαγμένα τοπία που ομοιάζουν με κρανίου τόπο δέχεται μια πρωτοφανή επίθεση από τις δυνάμεις του σκότους που επιχειρούν να αμαυρώσουν την δόξα της, αυτήν που απέκτησε τον καιρό του Πατρός Αυγουστίνου, του αγίου Επισκόπου της. Η φωνή του που ακόμη ηχεί στα αυτιά της καρδιάς μας, αυτήν την φορά επαναλαμβάνει επίμονα και με αγωνία τα λόγια τούτα:  «Διότι νά ᾿χουμε τὸν νοῦ μας· ἐὰν ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ καὶ Ἕλληνες δὲν σηκωθοῦμε ὅλοι καὶ δὲν κινηθοῦμε ἐγκαίρως, ὅ,τι ἔγινε στὴν Ἀθήνα, ποὺ τίναξαν τὸν Σταυρὸ στὸν ἀέρα, ―νὰ τὸ θυμᾶστε― θὰ γίνῃ κ᾿ ἐδῶ. Ἐγὼ γέρος ἄνθρωπος εἶμαι, θὰ πεθάνω, ἀλλὰ νὰ ξέρετε πολὺ καλά, ὅτι ἔρχονται χρόνια σκοτεινὰ καὶ ἀπαίσια στὴ φυλή μας· καὶ ἂν κυριαρχήσουν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, θὰ δῆτε ὅτι θὰ ζητοῦν νὰ διώξουν τὸν Σταυρὸ ἀπὸ παντοῦ·» (Φλώρινα 14-9-1975) [1].