"Η πίστη ότι δεν υπάρχει καμμιά ορατή Εκκλησία του Χριστού, ότι μορφοποιείται μόλις τώρα – είναι τέτοια που εκθέτει την ψυχή ..."!

 

π.Σεραφείμ Ρόουζ: Η «πνευματικότητα» του Οικουμενισμού

Ο π.Σεραφείμ Ρόουζ ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 70 προειδοποιούσε για το πως ο Οικουμενισμός, στην εφηβεία τότε, άρχιζε να προσλαμβάνει διαστάσεις «πνευματικής» υπερθρησκειακής κίνησης και αποκάλυπτε το ακάθαρτο και πονηρό πνεύμα που έκρυβε.

Κάθε αίρεση έχει τη δική της «πνευματικότητα», τη δική της χαρακτηριστική προσέγγιση στην
πρακτική θρησκευτική ζωή. Έτσι, ο Ρωμαιοκαθολικισμός είχε μέχρι σήμερα μια καθαρά διακρινόμενη
ευσέβεια από μόνος του, μια ευσέβεια περιορισμένη στην «ιερή καρδιά», την παπωσύνη, το καθαρτήριο και
τα συγχωροχάρτια, τις αποκαλύψεις διάφορων «μυστικιστών», και τα παρόμοια· κι ένας προσεκτικός
Ορθόδοξος παρατηρητής μπορεί να εντοπίσει σε τέτοιες πλευρές της μοντέρνας λατινικής πνευματικότητας
τα πρακτικά αποτελέσματα των θεολογικών λαθών [σ.σ. ΠΛΑΝΩΝ] της Ρώμης.

Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς... Τότε χτύπησε δυνατά με την ράβδο του το πάτωμα, και θυμωμένος έκανε τον γύρο όλης της αίθουσας

 

Πώς αντιμετώπισε ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς τους βαπτισμένους χριστιανούς που πήγανε σε καρναβαλικές χοροεσπερίδες. (μάθημα προς επισκόπους)

σ.σ. Και ένα σχόλιο για κάποιες δηλώσεις του Μητροπολίτη Φλωρίνης Ειρηναίου σχετικά με το καρναβάλι.

ΜΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

Απόσπασμα από: «Το τίμημα της αγιότητας», Π. Γερμανού Ποντμοσένσκι, Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας, 2019.

«Εκείνην την περίοδο, στην Αμερική είχαν αυξηθεί τα δημοσιεύματα, οι τηλεοπτικές προβολές και η προπαγάνδα των σκοτεινών δυνάμεων που αφορούσαν στον εορτασμό του Χάλοουϊν. Η ημερομηνία του εορτασμού και των τελετών για την αγιοκατάταξη του πατρός Ιωάννη πλησίαζε, και κανείς δεν είχε δώσει σημασία στο ότι συνέπιπτε με αυτήν την σκοτεινή παγανιστική εορτή. Φθάσαμε στον καθεδρικό ναό για την αγρυπνία, αναμένοντας ότι θα ήταν ήδη γεμάτος, αλλά, προς μεγάλη μας έκπληξη, ο ναός ήταν σχεδόν άδειος. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τί είχε συμβεί. Μετά την αγρυπνία, όταν πια επιστρέψαμε στο σπίτι και ενώ πίναμε τσάι, ήλθε ο εκκλησιαστικός Παύλος Λουκιάνοφ και μας διηγήθηκε τί είχε συμβεί.

Αυτές είναι οι αιρετικές ομολογίες, τις οποίες η Ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου αναγνώρισε ως Εκκλησίες...

 

Παρέμβαση Ιλαρίωνα για την βλάσφημη προσευχή στο Κογκρέσο

Της Ελένης Παπασταματἀκη

Την έντονη αντίδραση της Ρωσικής Εκκλησίας προκάλεσε ένα πρωτοφανές γεγονός που έλαβε χώρα προ μερικών ημερών στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Εξαιτίας αυτού, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ κ. Ιλαρίωνας τοποθετήθηκε δημόσια, όπως διαβάζουμε σχετικά, και σχολίασε επικρίνοντας την απαράδεκτη προσευχή που ακούστηκε στο Κογκρέσο κατά την έναρξη της νέας συνεδριάσεως. Ενώ βρισκόταν στο Βήμα, το μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων Εμμανουήλ Κλίβερ ανέγνωσε μια «πολιτικά ορθή προσευχή», όπως την αποκάλεσε ο ίδιος. Κατ’ ουσίαν διάβασε μια δήθεν προσευχή που δεν συνάδει με το χριστιανικό πνεύμα, απεναντίας αποκαλύπτει τον εμπαιγμό του.

«Η Βασιλεία των Ουρανών βιάζεται και βιασταί αρπάζουσιν αυτήν»

 

Ο π. Σεραφείμ Ρόουζ μην ξεχνώντας ποτέ την ανάγκη να «βιάζει τον εαυτό τον στη χριστιανική πνευματική ζωή, έζησε σύμφωνα με τα ακόλουθα λόγια του αγίου Μακαρίου του Μεγάλου, τα όποια είχε ως οδηγό στην καθημερινή πνευματική του πράξη:

« Ένας άνθρωπος, ερχόμενος προς τον Κύριο, πρέπει να βιάσει τον εαυτό του σε ότι είναι καλό, ακόμη και αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με την κλίση της καρδιάς του, προσμένοντας συνεχώς τον έλεός Του με βέβαιη πίστη.

Να πιέζει τον εαυτό του στην αγάπη όταν δεν έχει αγάπη, να είναι πράος όταν δεν έχει πραότητα, να είναι οικτίρμων και φιλεύσπλαχνος, να επιζητά την ταπείνωση και όταν καταφρονείται να τον υπομένει καρτερικά …

Η πιο ακαταμάχητη, γενικά, έλξη, είναι ο πραγματισμός (σχεδόν κάθε μαθητής πέφτει σε ένα είδος πραγματιστικής απάτης)!

Η επίθεση της "Επιστήμης" στο Χριστιανισμό;

«Αλλά ίσως η πιο ακαταμάχητη, γενικά, έλξη, είναι ο πραγματισμός. Ολόκληρο το … οικοδόμημα… στηρίζεται από τις πρακτικές οδηγίες που δίνονται στο μαθητή από τον… («καθηγητή»). Με αυτές τις πρακτικές ο μαθητής καλείται να επιβεβαιώσει τη φιλοσοφία με τη δική του εμπειρία. Τίποτα δεν πρέπει να γίνεται δεκτό από πίστη. Και αντίθετα με τις εκλαϊκευμένες αντιλήψεις, δεν υπάρχουν καθόλου μυστήρια – μόνο μια τεράστια ποσότητα εσωτερικού υλικού – κι έτσι απλώς δεν υπάρχει ανάγκη για πίστη. Σου λένε: «Δοκίμασέ το, και δες αν λειτουργεί». Αυτή η πραγματιστική προσέγγιση είναι μεγάλος πειρασμός για τον Δυτικό νου. Φαίνεται τόσο «επιστημονική». Αλλά σχεδόν κάθε μαθητής πέφτει σε ένα είδος πραγματιστικής απάτης: π.χ. αν η πρακτική λειτουργεί (και πραγματικά λειτουργούν), πιστεύει ότι το σύστημα είναι αληθινό, και, κατά συνέπεια, ότι είναι χωρίς επιφύλαξη καλό. Όμως φυσικά, αυτό δεν είναι επόμενο. Το μόνο που πραγματικά μπορούμε να πούμε είναι: αν λειτουργούν, τότε λειτουργούν. Αλλά αν μας διαφύγει αυτό το σημείο, εύκολα καταλαβαίνετε, πως μια μικρή ψυχική εμπειρία ενεργεί με μεγάλη πειθώ στον καημένο το μαθητή.» [4]

 

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ SERAPHIM ROSE

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

2. Η δύναμη των ειδωλολατρικών θεών:

Η επίθεση του Ινδουϊσμού στο Χριστιανισμό

(Ανώνυμης συγγραφέως που μεταστράφηκε στην Ορθοδοξία)

«Προχωράμε αλλάζοντας» 6. Νηστεία και άσκηση στις άλλες θρησκείες Ινδοϊσμός

Τα ινδουϊστικά δόγματα είναι μια ευθεία απόρριψη των χριστιανικών δογμάτων. Αυτό οδηγεί σε ένα συμπέρασμα που σοκάρει: ό,τι οι Χριστιανοί θεωρούν κακό, οι Ινδουϊστές το θεωρούν καλό, και αντιστρόφως: ό,τι οι ινδουϊστές θεωρούν κακό, οι Χριστιανοί του θεωρούν καλό.

Αντισυνταγματικός/Αιρετικός //Πολύχρωμος

Φάκελος μαθητή Ε’ Δημοτικού, σελ. 57

3^η  Θεματική ενότητα:   «Προχωράμε αλλάζοντας»

6. Νηστεία και άσκηση στις άλλες θρησκείες

Ινδοϊσμός

«Οι ινδοϊστές αποφεύγουν να τρώνε κρέας, δείχνοντας μ’ αυτό τον σεβασμό τους σε κάθε μορφή ζωής. Η πεποίθηση στη μετενσάρκωση (ότι δηλαδή η ψυχή μετά τον θάνατο του σώματος ζει αλλά μπορεί να κατοικήσει σε διάφορα σώματα, ακόμη και ζώων) έχει οδηγήσει τον Ινδό να δείχνει σεβασμό όχι μόνο σε θεούς και ορισμένους ανθρώπους αλλά και σε ζώα. Ιδιαίτερα σέβονται ως ιερό ζώο την αγελάδα.

 Στην Ινδία, από πολύ παλιά, είναι διαδεδομένη η άποψη ότι με την άσκηση-γιόγκα και την αυτοπειθαρχία μπορεί το άτομο να εξασφαλίσει αυξημένες φυσικές και πνευματικές δυνάμεις. Η άσκηση-γιόγκα γίνεται για καθαρά πρακτικούς και λυτρωτικούς λόγους, για τη λύτρωση, δηλαδή,

Σε κατώτερο επίπεδο, είναι η υπερηφάνεια που μετατρέπει ακόμα και τις αρετές του ανθρώπου σε αμαρτίες.

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ SERAPHIM ROSE

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
και η
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

Αν οι Χριστιανοί πειστούν να πετάξουν ή (αυτό που είναι πιο έξυπνο σαν τακτική) να αλλοιώσουν τα δόγματά τους, για να ταιριάξουν με την απαίτηση για ένα πιο εκσυγχρονισμένο ή «παγκόσμιο» Χριστιανισμό, έχουν χάσει τα πάντα, γιατί αυτό που είναι αγαπητό στους Χριστιανούς και στους Ινδουϊστές προέρχεται άμεσα από τα δόγματά τους. Και τα ινδουϊστικά δόγματα είναι μια ευθεία απόρριψη των χριστιανικών δογμάτων. Αυτό οδηγεί σε ένα συμπέρασμα που σοκάρει: ό,τι οι Χριστιανοί θεωρούν κακό, οι Ινδουϊστές το θεωρούν καλό, και αντιστρόφως: ό,τι οι ινδουϊστές θεωρούν κακό, οι Χριστιανοί του θεωρούν καλό.

Σουάμι Βιβεκανάντα (Vivecananda)... ο κύριος σύγχρονος υπέρμαχος της Βεδάντα: «Δεν καταλαβαίνετε ακόμα την Ινδία! Εμείς οι Ινδοί είμαστε πάνω απ’ όλα ανθρωπολάτρες. Ο Θεός μας είναι ο άνθρωπος!» Το δόγμα του mukti, ή της σωτηρίας, συνίσταται σε αυτό: ότι «ο άνθρωπος πρόκειται να γίνει θείος συνειδητοποιώντας το Θείο».

Τα ινδουϊστικά δόγματα είναι μια ευθεία απόρριψη των χριστιανικών δογμάτων.

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ SERAPHIM ROSE

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
και η
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

Αν οι Χριστιανοί πειστούν να πετάξουν ή (αυτό που είναι πιο έξυπνο σαν τακτική) να αλλοιώσουν τα δόγματά τους, για να ταιριάξουν με την απαίτηση για ένα πιο εκσυγχρονισμένο ή «παγκόσμιο» Χριστιανισμό, έχουν χάσει τα πάντα, γιατί αυτό που είναι αγαπητό στους Χριστιανούς και στους Ινδουϊστές προέρχεται άμεσα από τα δόγματά τους. Και τα ινδουϊστικά δόγματα είναι μια ευθεία απόρριψη των χριστιανικών δογμάτων. Αυτό οδηγεί σε ένα συμπέρασμα που σοκάρει: ό,τι οι Χριστιανοί θεωρούν κακό, οι Ινδουϊστές το θεωρούν καλό, και αντιστρόφως: ό,τι οι ινδουϊστές θεωρούν κακό, οι Χριστιανοί του θεωρούν καλό.

Η αληθινή πάλη βρίσκεται σ’ αυτό: ότι το έσχατο αμάρτημα για το Χριστιανό είναι η έσχατη συνειδητοποίηση καλού για τον Ινδουϊστή. Οι Χριστιανοί αναγνώριζαν πάντα την υπερηφάνεια ως το βασικό αμάρτημα – την κύρια πηγή όλων των αμαρτιών. Και ο Εωσφόρος είναι το αρχέτυπο όταν λέει: «Θα ανεβώ στον Ουρανό, θα υψώσω το θρόνο μου πάνω από τα άστρα του Θεού... θα ανεβώ πάνω από τα ύψη των νεφών... θα είμαι σαν τον Ύψιστο» (Ησ. 14:13-14).

Ενώπιον 10.000 θεατών, Ινδουϊστές, Βουδιστές, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Προτεστάντες, Καθολικοί και Ορθόδοξοι αντιπρόσωποι αναφέρθηκαν στον «θρησκευτικό» ίδρυμα για την παγκόσμια ειρήνη

Στις 27 Ιουνίου του 1965 έγινε στο San Francisco μια «Συνέλευση θρησκειών για την Παγκόσμια ειρήνη», σε σχέση με την 20ή επέτειο από την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών σε αυτή την πόλη. Ενώπιον 10.000 θεατών, Ινδουϊστές, Βουδιστές, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Προτεστάντες, Καθολικοί και Ορθόδοξοι αντιπρόσωποι αναφέρθηκαν στον «θρησκευτικό» ίδρυμα για την παγκόσμια ειρήνη....

π. Σεραφείμ Ρόουζ: Ο «διάλογος με τις μη χριστιανικές θρησκείες»

Η εποχή μας είναι μια πνευματικά ανισόρροπη εποχή, στην οποία πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί βρίσκονται «κυμαινόμενοι και παρασυρόμενοι από κάθε άνεμο της διδασκαλίας, μέσα στη δολιότητα των ανθρώπων, μέσα στην πανουργία τους προς το σκοπό της μεθοδικής παραπλάνησης» (Εφεσ. 4:14). Φαίνεται πραγματικά να έχει έρθει ο καιρός όπου οι άνθρωποι «δεν θα ανέχονται την υγιή διδασκαλία, αλλά θα συσσωρεύσουν δασκάλους σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες, επειδή θα αισθάνονται γαργαλισμό στ’ αυτιά τους, και από μεν την αλήθεια θα αποστρέψουν την ακοή τους, θα τραπούν δε προς τους μύθους.» (Β’ Τιμοθ. 4:3-4).