Νεανίας τις προσῆλθε στὴν Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα ὁρμώμενος ἐκ Θεσσαλονίκης

Περὶ ἱερωσύνης, καθαρότητος τῶν ἱερέων καὶ ἡ φοβερὰ εὐθύνη τοῦ πνευματικοῦ ποὺ δίνει συμμαρτυρία

Μὲ ἀφορμὴ ἀνάρτηση σχετικὰ μὲ τὴν πρόσφατη χειροτονία πρώην μέντιουμ θυμήθηκα ἄλλη μία συνομιλία ποὺ εἶχα στὴν Ἁγία Γῆ τὸ 1993 μὲ τὸν τελευταῖο μεγάλο πνευματικό της Παλαιστίνης τὸν Γέροντα Σεραφεὶμ τὸν Ἁγιοσαβαΐτη (φῶτο). Ἡ συζήτηση γιὰ τὰ κωλύματα, ἄμεσα καὶ ἔμμεσα, ὅποτέ μου εἶπε τὸ παρακάτω περιστατικό.

Νεανίας τις προσῆλθε στὴν Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα ὁρμώμενος ἐκ Θεσσαλονίκης, παιδὶ ποὺ μεγάλωσε μὲ φόβο Θεοῦ καὶ διατηρήθηκε καθαρὸς ὅπως τὸν γέννησε ἡ μητέρα του μὲ σκοπὸ κάποια στιγμὴ νὰ ἱερωθεῖ. Ἐξομολογήθηκε λοιπὸν στὸν Γέροντα Σεραφεὶμ ὁ ὁποῖος περιχαρής του εἶπε πὼς ἔχει τὴν εὐλογία του νὰ διακονήσει τὸ φρικτὸ θυσιαστήριο. Πρὶν διαβάσει τὴν συγχωρετικὴ εὐχὴ ὁ Γέροντας, ὁ νέος του εἶπε..."Γέροντα ξέχασα νὰ σᾶς πῶ καὶ κάτι τελευταῖο"...

"Πρὶν μερικοὺς μῆνες ἡ ἀδελφή μου σύναψε σχέση ἀπὸ τὴν ὁποία ἔμεινε ἔγκυος. Μόλις τὸ κατάλαβε καὶ ἀφοῦ πέρασαν λίγες μέρες ἡ σχέση της τὴν ἐγκατέλειψε καὶ βρίσκονταν σὲ δύσκολη κατάσταση. Ἕνα πρωϊνὸ ἑτοιμαζόμουν νὰ πάω μὲ τὸ ἁμάξι στὴν δουλειὰ ὅταν ἐκείνη μὲ βρῆκε στὶς σκάλες καὶ μοῦ ζήτησε νὰ τὴν πάω στὸ γυναικολόγο. Προσπάθησα νὰ τὴν πείσω νὰ μὴν κάνει ἔκτρωση ἐκείνη ὅμως ἦταν ἀνένδοτη. Τελικὰ τὴν....

Η σωτήρια αυτογνωσία!

Ασφάλισέ μας, Κύριε,

με τη σωτήρια αυτογνωσία

του απείρου μηδενικού μας. 
~Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας


http://trelogiannis.blogspot.com/

«Γιατί χτυπιόμαστε τόσο πολύ από τους δαίμονες;»

Ρώτησαν έναν γέροντα: «Γιατί χτυπιόμαστε τόσο πολύ από τους δαίμονες;»

Μιὰ φορὰ ἦρθαν κάποιοι στὴ Θηβαΐδα, σ᾿ ἕνα γέροντα, καὶ τοῦ ἔφεραν ἕνα δαιμονισμένο γιὰ νὰ τὸν θεραπεύσει.

Ῥώτησαν ἕνα γέροντα:

– Γιατὶ χτυπιόμαστε τόσο πολὺ ἀπὸ τοὺς δαίμονες;

– Ἐπειδὴ πετᾶμε τὰ ὅπλα μας, ἀπάντησε ἐκεῖνος, ἐννοῶ τὴν ἀτιμία, τὴν ταπείνωση, τὴν ἀκτημοσύνη καὶ τὴν ὑπομονή.

Μιὰ φορὰ ἦρθαν κάποιοι στὴ Θηβαΐδα, σ᾿ ἕνα γέροντα, καὶ τοῦ ἔφεραν ἕνα δαιμονισμένο γιὰ νὰ τὸν θεραπεύσει. Καὶ ὁ γέροντας, (μολονότι ἀρχικὰ δὲν δεχόταν, θεωρώντας τὸν ἑαυτό του ἀνάξιο, τελικά), ἐπειδὴ πολὺ τὸν παρακάλεσαν, λέει στὸ δαίμονα:

– Βγὲς ἀπὸ τὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ!

– Βγαίνω, ἀποκρίθηκε ὁ δαίμονας. Ἀλλὰ σὲ ρωτάω ἕνα πρᾶγμα καὶ ἀπάντησέ μου: Ποιοὶ εἶναι τὰ «ἐρίφια» καὶ ποιοὶ τὰ «πρόβατα» (Ματθ. 25:31-33);

– Τὰ «ἐρίφια» εἶμαι ἐγώ, ἀπάντησε ὁ γέροντας. Ὅσο γιὰ τὰ «πρόβατα», ὁ Θεὸς τὰ γνωρίζει.

Μόλις ἄκουσε (αὐτὰ τὰ λόγια) ὁ δαίμονας, κραύγασε:

– Νά, γιὰ τὴν ταπείνωσή σου βγαίνω!

Καὶ βγῆκε (ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο) τὴν ἴδια ὥρα.

Ανώνυμος ασκητής αποκαλύπτει δι’ ονείρου τα λείψανά του: «Αν καθαρίζατε 20-30 μέτρα πιο πάνω. θα με βρίσκατε, εκεί είμαι»!

Δύο σεβαστοί Γέροντες Λαυριώτες[1] την Τρίτη της Διακαινησίμου περί το έτος 1982, μετά την Λιτανεία και τον Αγιασμό που γίνεται στον αρσανά της Μεγίστης Λαύρας, πήραν το καραβάκι της Ιερισσού και απεβιβάσθησαν στον Αρσανά της Μονής Χιλανδαρίου, και κατόπιν με τρακτέρ που έστειλεν η Μονή μετεφέρθησαν σ’ αυτήν για προσκυνηματικούς λόγους, όπου και διανυκτέρευσαν.

Ο μακαριστός σήμερα Ηγούμενος και τότε Ιερομόναχος Παΐσιος[2], κατά πολύ ενάρετος και αγωνιστής, τους φιλοξένησε φιλοφρόνως με πολλή αγάπη.

Το βράδυ εκεί πού συζητούσαν, τα έφερεν ο λόγος και για τους αφανείς ασκητές του Αγίου Όρους, πού τους τελευταίους καιρούς σχεδόν εξέλειπαν.
Λαβών αφορμήν εκ της συζητήσεως ο Σέρβος Ιερομόναχος είπε στους Λαυριώτες Πατέρες τήν έξης διήγηση:

Γέροντας Στέφανος ο Σέρβος: «Κύριε, έλα όσο το δυνατόν νωρίτερα»…

 

Μπροστά μας είναι οι μέρες των μεγάλων γεγονότων. Ο Χριστιανισμός δεν είπε ακόμη την τελευταία λέξη. Μέσα από εμάς θα διαδοθεί το όνομα του Χριστού…»Κατά τη διάρκεια των φοβερών γεγονότων, ο Κύριος θα κρύψει τους πιστούς Του και παρά τις φοβερές διώξεις, θα τελείται κρυφά η Θεία Λειτουργία και η μόνη προσευχή τότε θα είναι: «Κύριε, έλα όσο το δυνατόν νωρίτερα»… O Κύριος δεν θα καθυστερήσει. Θα έρθει και θα μεταφέρει τη γήινη αγωνιζόμενη εκκλησία και θα την ενώσει με την ουράνια θριαμβεύουσα και η βασιλεία δεν θα έχει τέλος».
 

+ Γέροντας Στέφανος ο Σέρβος που έζησε στα Φρικαλέα Καρούλια

''Η ανεξιχνίαστη πρόνοιά Του είναι πάντα σωτήρια για μας,τόσο στις ευεργεσίες όσο και στις δοκιμασίες'' (Γέροντας Ζωσιμάς της Σιβηρίας)

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΖΩΣΙΜΑΣ ΤΗΣ ΣΙΒΗΡΙΑΣ

[...] αναστατώνεστε με τις εναντίον μου αδικίες,πανουργίες και συκοφαντίες.Αλλά γίνεται τίποτα χωρίς παραχώρηση του Θεού; Η ανεξιχνίαστη πρόνοιά Του είναι πάντα σωτήρια για μας,τόσο στις ευεργεσίες όσο και στις δοκιμασίες.Οι άνθρωποι είναι μόνο τα όργανα εκτελέσεως του θελήματός Του.Γι'αυτό ακόμα κι όταν μας βλάπτουν,πρέπει να τους θεωρούμε μεγάλους ευεργέτες και να προσευχόμαστε γι'αυτούς.Να προσευχόμαστε μάλιστα περισσότερο για όσους μας αδικούν,παρά για όσους μας κάνουν το καλό.Γιατί οι δεύτεροι,με μια προσωρινή αγαθοεργία εδώ στη γη,εξασφαλίζουν για τους εαυτούς τους αιώνια ανταμοιβή στον ουρανό.Οι πρώτοι όμως χαρίζουν σε μας την αιώνια μακαριότητα,γιατί μας καθαρίζουν από τις αμαρτίες μας με τις θλίψεις που μας προξενούν.Αδικώντας μας και διώκοντάς μας δεν κάνουν τίποτ' άλλο παρά να μας σπρώχνουν με τη βία στη Βασιλεία των Ουρανών,παρόλο που έτσι κινδυνεύουν να καταποντιστούν οι ίδιοι στον άδη.Πώς λοιπόν να μήν τους ευγνωμονεί κανείς;Και πώς να μήν προσεύχεται στον Κύριο να τους ελεήσει;  216 σελίδα,από το βιβλίο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΖΩΣΙΜΑΣ ΤΗΣ ΣΙΒΗΡΙΑΣ

 

ΠΗΓΗ: http://ekklhsiastika-nea.blogspot.gr/2017/04/blog-post.html