σ.σ. Δεν έπρεπε να παρθούν και ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ μέχρι να γίνει η δίκη; Η δίκη θα πάρει μέχρι και 10 χρόνια για να γίνει. Τα ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ θα κατέβαζαν αμέσως τις βλασφήμιες μέχρι την εκδίκαση των υποθέσεων. Η αντεθνική σκουπιδοθήκη βρίσκει νομικό κενό και χτύπησε: «Ἐπανέκθεση» τῶν βέβηλων εἰκόνων ἀνεκοίνωσε ἡ Ἐθνική Πινακοθήκη.» Πάρτε ασφαλιστικά μέτρα, αλλιώς κοροϊδευόμαστε. 

Μήνυσις διά τάς βλασφήμους εἰκόνας 

  Στὶς 12 Μαρτίου 2025 κατατέθηκε μήνυση στὴν Εἰσαγγελία Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν κατὰ πάντων ὅσων ἔλαβαν μέρος στὴ δημιουργία/ σχεδιασμό, τὴ χρηματοδότηση, τὴν ὑποστήριξη δημιουργίας, τὴ διαφημιστικὴ προβολὴ καὶ τὴν παρουσίαση στὸ κοινὸ (συμπεριλαμβανομένων τῶν ὑπευθύνων λειτουργίας τοῦ χώρου παρουσίασης τῆς ἔκθεσης καὶ τῶν ἐπιμελητῶν τῆς συγκεκριμένης ἔκθεσης) τῶν πινάκων τοῦ Χριστόφορου Κατσαδιώτη, ὅπως οἱ πίνακες αὐτοὶ ἀποτελοῦν μέρος ἔκθεσης ὑπὸ τὸν τίτλο ‘Ἡ Σαγήνη τοῦ Ἀλλόκοτου’, ἡ ὁποία παρουσιάζεται στὴν Ἐθνικὴ Πινακοθήκη τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ 22.1.2025 ἕως 30.9.2025.

Ο ΑΓΙΟΣ Γρηγόριος όμως δεν αρκέσθηκε μόνο στη μοναχική ζωή. Μετείχε από κοντά στους σκληρούς αγώνες κατά των εικονομάχων βασιλέων

Όσιος Γρηγόριος ο Δεκαπολίτης Ημερομηνία εορτής:  20/11/2019 Χάραξ κύκλῳ σου, καὶ μετὰ ζωῆς τέλος, Ἡ ζῶσα, Γρηγόριε, τοῦ Θεοῦ χάρις. Εἰκάδι Γρηγόριος κεκλήσκετο εἰς πόλον εὐρύν.

Βιογραφία Ο Όσιος Γρηγόριος έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από την Ειρηνόπολη της Δεκαπόλεως. Τη χριστιανική ανατροφή του όφειλε πρώτα στη μητέρα του Μαρία, η οποία, με τη ζωντανή της πίστη στο Χριστό, ανέθρεψε το γιο της σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου.

ΖΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΦΤΥΣΕ ΤΟ ΨΕΜΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΝΟΥΝΟΣ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΣΕ ΒΑΠΤΙΖΕ!

ΖΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΦΤΥΣΕ ΤΟ ΨΕΜΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ Ο ΝΟΥΝΟΣ ΣΟΥ ΟΤΑΝ ΣΕ ΒΑΠΤΙΖΕ! ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΠΛΑΣΕΙΣ ΤΟ «ΧΩΜΑ» ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ «ΜΑΤΙ» (ενν. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ «ΑΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ» ΝΟΕΣ)!

«(…) Καὶ ταῦτα εἰπών, πτύσας χαμαί, καὶ πηλὸν ποιήσας, ἐπέχρισας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, λέξας πρὸς αὐτόν· Ὕπαγε, νίψαι εἰς τοῦ Σιλωὰμ τὴν κολυμβήθραν, ὁ δέ, νιψάμενος, ὑγιὴς ἐγένετο, καὶ ἐβόα πρὸς σέ· Πιστεύω, Κύριε, καὶ προσεκύνησέ σοι. Διὸ βοῶμεν καὶ ἡμεῖς· Ἐλέησον ἡμᾶς» (Κυριακή του Τυφλού Δοξαστικό Εσπερινού, Ήχος πλ. α')

Οι άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος δεν ήταν Έλληνες, αλλά Σλάβοι;

«Για το έργο του Κύριλλου, γράφει ο Ούγγρος ιστορικός Peter Vaezy ότι ήταν «από πάσης απόψεως δημιούργημα Έλληνος. Μόνον ο φιλόσοφος, τον οποίον ανέθρεψε το πνεύμα του ελληνικού ανθρωπισμού, ηδύνατο να κάμη τούτο, να δώση δηλαδή, καίτοι ήτο Έλλην, γράμματα εις στους Σλάβους. Αισθανόμεθα ότι εις αυτόν τον άνθρωπον ενεσαρκώθη το μεγαλείον και το πεπρωμένον του Βυζαντίου, εκείνου του Βυζαντίου, το οποίον τους βαρβάρους εις τον πολιτισμόν κατέστησε Βυζαντινούς, αλλά δεν ήθελε να τους εξελληνίση. Δια τον Κύριλλον και τον Μεθόδιον αυτή η ιδέα υπήρξε σπουδαιοτέρα από την γλωσσικήν και χρονικήν μορφήν ή εμφάνισιν» («Ο ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ», ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΟΥ Γ. ΑΛΕΞΙΟΥ, ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ Η «ΖΩΗ», ΑΘΗΝΑΙ-1968, Σελ. 59-60)

Η Εικονομαχία και η Εκκλησία της Ελλάδας: Έτσι συντελέσθηκε γεγονός υψίστης ιστορικής σημασίας, διότι οι επαρχίες της Ελλάδας ενώθηκαν και εκκλησιαστικά με τις λοιπές επαρχίες του Κράτους, οι δε μητροπόλεις αυτών υπήχθησαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η Εικονομαχία και η Εκκλησία της Ελλάδας

Κατά τον Ζ΄ αιώνα προέκυψε μεγάλο ζήτημα από την απόπειρα των αυτοκρατόρων της Κωνσταντινουπόλεως κατά της προσκυνήσεως των εικόνων, η εικονομαχία, όπως ονομάσθηκε, η οποία άσκησε μεγάλη επίδραση στην περαιτέρω πορεία της Εκκλησίας της Ελλάδας. Η εικονο-μαχική κίνηση εκδηλώθηκε αρχικά στις μικρασιατικές επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ενεκολπώθη δε τις ιδέες της ο αυτοκράτορας Λέων Α΄ (711-741). Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Γερμανός Α΄ (715-730), ευρείας μορφώσεως, ηπίου δε και ειρηνικού χαρακτήρα ιεράρχης. Ο Λέων, μετά από μερικές προπαρασκευαστικές ενέργειες στην Κωνσταντινούπολη των εικονομάχων επισκόπων Κωνσταντίνου Νακωλείας (κοντά στη Φρυγία) και Θωμά Κλαυδιουπόλεως (κοντά στη βόρειο Γαλατία), άρχισε από το 726 να ζητεί από τον πατριάρχη Γερμανό την κατάργηση των εικόνων. Ο τελευταίος αντιδρούσε σθεναρά, η δε αντίσταση του είχε ζωηρότατη απήχηση ιδιαίτερα στην Ελλάδα, της οποίας οι κάτοικοι αποφάσισαν να προβάλουν ένοπλη αντίσταση κατά του εικονομάχου αυτοκράτορα. Συνέβη μάλιστα τότε, κατά το θέρος του 726, υποθαλάσσια ηφαιστειώδης έκρηξη, η οποία έγινε αισθητή μέχρι τα παράλια της Μικράς Ασίας και της Μακεδονίας. Από το κέντρο της εκρήξεως, μεταξύ των νήσων Θήρας και Θηρασίας, αναπήδησαν στην επιφάνεια της θάλασσας νέοι όγκοι, οι οποίοι ενώθηκαν με την αρχαία ηφαιστειώδη νήσο Ιερά (Παλαιά Καϋμένη). Το φαινόμενο αυτό ερμηνεύθηκε ως εκδήλωση θείας οργής, από μεν τον αυτοκράτορα για την προσκύνηση των εικόνων, από δε τους ευσεβείς και ορθοδόξους για τον εναντίον τους πόλεμο.

Μερικούς μήνες αργότερα οι κάτοικοι της Ελλάδας και των Κυκλάδων («συμφωνήσαντες Ελλαδικοί τε και οι των Κυκλάδων νήσων» κατά τον χρονογράφο Θεοφάνη) επαναστάτησαν αναφανδόν κατά του Λέοντα, με αρχηγούς τον Αγαλλιανό, «τουρμάρχη» της Ελλάδας και τον Στέφανο. Ανακηρύχθηκε μάλιστα και βασιλέας στην Ελλάδα ο Κοσμάς, ο οποίος παρασκεύασε ικανές στρατιωτικές δυνάμεις και ισχυρό στόλο και επέπλευσε εναντίον της Κωνσταντινουπόλεως. Ο στόλος καταστράφηκε με το υγρόν πυρ και ο μεν Αγαλλιανός ερρίφθη στη θάλασσα, ο δε Στέφανος και ο Κοσμάς παραδόθηκαν και αποκεφαλίσθηκαν 2 . Η επανάσταση λοιπόν εκείνη απέτυχε οικτρά. Ο Λέων προχώρησε τότε ανένδοτος στην εφαρμογή των σχεδίων του, αναγκάζοντας το 730 τον πατριάρχη Γερμανό σε παραίτηση καΙ εκδίδοντας το πρώτο διάταγμα κατά των εικόνων. Στην εφαρμογή του διατάγματος όμως αντιτάχθηκε ο πάπας Ρώμης Γρηγόριος Γ΄ (731-741), ο οποίος συγκάλεσε σύνοδο στη Ρώμη τον Νοέμβριο του 731 και αποφάνθηκε εναντίον των εικονομάχων. Τις αποφάσεις της συνόδου της Ρώμης έπρεπε να ασπασθεί και η Εκκλησία της Ελλάδας, η οποία διατελούσε υπό την εποπτεία του επισκόπου της Ρώμης. Αλλά προλαμβάνοντας κάθε κίνηση ο αυτοκράτορας Λέων, κατήργησε το 732 με διάταγμα κάθε δικαιοδοσία του επισκόπου Ρώμης επί της Εκκλησίας της Ελλάδας, την οποία υπήγαγε διοικητικά στην Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως. Έτσι συντελέσθηκε γεγονός υψίστης ιστορικής σημασίας, διότι οι επαρχίες της Ελλάδας ενώθηκαν και εκκλησιαστικά με τις λοιπές επαρχίες του Κράτους, οι δε μητροπόλεις αυτών υπήχθησαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ, Η διαμάχη ξεκίνησε από την αντίδραση εναντίον της θρησκοληψίας και των υπερβολών στη λατρεία των αγίων λειψάνων και εικόνων...

Η ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ

Ένα θεολογικό λατρευτικό ζήτημα που συντάραξε τη ζωή της βυζαντινής αυτοκρατορίας ολόκληρο τον 8ο και τις αρχές του 9ου μ.Χ. αιώνα. Είναι η διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα σε δυο παρατάξεις: τους εικονοφίλους (οπαδούς της λατρείας των εικόνων) και τους εικονομάχους (διώκτες της λατρείας των εικόνων). Η διαμάχη ξεκίνησε από την αντίδραση εναντίον της θρησκοληψίας και των υπερβολών στη λατρεία των αγίων λειψάνων και εικόνων. Στα χρόνια αυτά έχουμε μεγάλη έξαρση του μοναχισμού. Χιλιάδες νέοι άνθρωποι κατέφυγαν στα μοναστήρια για να αποφύγουν τη στράτευση ή τις άλλες κοινωνικές υποχρεώσεις. Για να ζήσουν, πολλοί απ' αυτούς εκμεταλλεύονταν την αμάθεια του κόσμου με την πώληση λειψάνων αγίων ή χρώματος από θαυματουργές εικόνες για θεραπευτικούς σκοπούς κ.λπ.