Η ΑΡΝΗΣΗ
ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ…ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ
«ΑΠΟ ΤΗΝ
ΠΟΛΛΗΝ ΑΓΑΠΗΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗΝ ΧΑΡΑΝ»!
«Από που λοιπόν του συνέβη αυτό;
Από την πολλήν αγάπην, από την πολλήν χαράν. Διότι, επειδή απηλλάγη από την
αγωνίαν εκείνην την σχετικήν με την προδοσίαν και είδε τον προδότην, από θάρρος
ωμιλούσε και αγανακτούσεν εναντίον των άλλων, όταν έλεγε «και αν ακόμη όλων η
εμπιστοσύνη κλονισθή, η ιδική μου δεν θα κλονισθή». Το θέμα αυτό ήτο θέμα
ηρεμίας και φιλοτιμίας· διότι και εις το Δείπνον εσκέπτοντο ποιος από αυτούς είναι
ανώτερος· τόσον πολύ τους απησχόλει το πάθος. Δι’ αυτό τον εμπόδισεν, χωρίς να
τον ωθή προς την άρνησιν, μη γένοιτο, αλλά αφήνοντάς τον χωρίς την βοήθειάν Του
και ελέγχων την ανθρωπίνην φύσιν.
Βλέπε λοιπόν πόσον συγκρατημένος είναι μετά από αυτά. Διότι όταν μετά την Ανάστασιν είπεν· «εις αυτόν τι θα συμβή»(Ιω. 21,22) και απεστομώθη, τίποτε δεν ετόλμησε να αντειπή, όπως κάνει εδώ, αλλά εσιώπησεν. Επίσης κατά την Ανάληψιν, όταν ήκουσεν «δεν είναι ιδική σας υπόθεσις να γνωρίζετε τους χρόνους ή τους καιρούς»(Πραξ. 1,7), πάλιν σιωπά και δεν αντιλέγει. Και αργότερα, όταν επάνω εις το δώμα με το όραμα της σινδόνος ήκουσε φωνήν η οποία του έλεγεν· «εκείνα που ο Θεός τα εκαθάρισε, συ μη τα θεωρής ακάθαρτα»(Πραξ. 10,15), χωρίς μάλιστα να γνωρίζη σαφώς τι ακριβώς σημαίνει αυτό που λέγεται, ησυχάζει και δεν φιλονεικεί.








