ΠΑΥΣΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΠΑΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
π. Τζούρας Φώτιος
Προς: Μητροπολίτην Σιδηροκάστρου κ. Μακάριον
Αριθμός Πρωτοκόλλου 1
Σταυροδρόμι: 18-06-2017
Σεβασμιώτατε·
« ‘Εχρην μέν ήμας άεί της έαυτων συναισθανομένους άναξιότητος
σιγήν άγειν, καί Θεω τήν των ήμαρτημένων ήμίν προσάγειν έξομολόγησιν.
‘Αλλ’ έπειδή πάντα καλά έν καιρω αύτων, όρώ δέ τήν ‘Εκκλησίαν, ήν ό
Θεός ώκοδόμυσην έπι τω θεμελίω των ‘Αποστόλων καί Προφητων, όντος
άκρογωνιαίου Χριστού του Υίου αύτου, Βαλλομένην ώσπερ θαλαττίω κλύδωνι,
κύμασιν άλλεπαλήλοις κορυφουμένω, έξ έπαχθεστάτης φοράς των πονηρων
πνευμάτων κυκωμένην τέ καί ταραττομένην, καί τόν χιτώνα Χριστού τόν
άνωθεν ύφαντόν, διαιρούμενον, όν άσεβων διελειν. ηύθαδιάσαντο παιδες,
καί τό σώμα αύτου είς διαφόρους κατατομάς τεμνόμενον, ό έστιν ό του Θεου
λόγος, καί ή της ‘Εκκλησίας άνωθεν κεκρατηκυια παράδοσις, ούκ εύλογον
ήγησάμην σιγαν, καί δεσμά επιθείναι τη γλώσση τήν ήπειλημένην άπόφασιν
ύφορώμενος, τήν φάσκουσαν» «έάν ύποστείλης, ούκ εύδοκεί έν σοί ή ψυχή
μου» καί «έάν ίδης τήν ρομφαίαν έρχομένην, καί μή άναγγείλης τω αδελφώ
σου, έκ σου έκζητήσω τό αίμα αύτου». – ‘Αγίου ‘Ιωάννου Δαμασκηνου (ΡG
94, 1232 Α).
