Ἄς μήν ἀπατᾶται ἑπομένως κανείς. Καί ἰδιαίτερα οἱ νέοι. Ἡ ἁμαρτωλή ζωή ὑπόσχεται συνήθως πολλά... "ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΥΓΙΟΙ ΩΣ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΦΟΝΟΥ;"
Αποστολικό Ανάγνωσμα (Ρωμ. στ΄ 18 – 23)
«Τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος, τό δέ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωή αἰώνιος»
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί προσωποποιεῖ τήν ἁμαρτία καί τήν παρουσιάζει σάν ἐργοδότη, σάν «ἀφεντικό», στό ὁποῖο δουλεύουν μερικοί ἄνθρωποι. Ἡ ἀξία καί ἡ ποιότητα τοῦ ἐργοδότη κρίνονται συνήθως ἀπό τόν μισθό πού δίνει στούς ἐργάτες του. Καί ὁ Ἀπόστολος ρωτάει: Ποιός εἶναι ὁ μισθός, μέ τόν ὁποῖο ἡ ἁμαρτία πληρώνει ἐκείνους πού ἀνήκουν στό στρατόπεδό της; Καί δίνει τήν ἀπάντησι ὁ ἴδιος: «Ἡ ἁμαρτία πληρώνει τούς ἀνθρώπους μέ μισθό τό θάνατο»!
Ἡ ἀπάντηση εἶναι συντριπτική, ἀλλά ἀληθινή. Ὁ ἄνθρωπος διαλέγει συνήθως τό δρόμο τῆς ἁμαρτίας, γιατί νομίζει, ὅτι ἔτσι θά προοδεύσει περισσότερο, θά ἐπικρατήσει εὐκολώτερα καί θά εὐτυχήσει. Ἡ πραγματικότητα ὅμως εἶναι διαφορετική, ὑπογραμμίζει ὁ Ἀπόστολος. Ἡ ἁμαρτία εἶναι συνδεδεμένη μέ τήν ἀποτυχία καί τό θάνατο. Καί ὅταν ὁ Παῦλος λέγει «θάνατο», ἐννοεῖ κυρίως τόν πνευματικό θάνατο, τόν χωρισμό δηλαδή ἀπό τόν Θεό, πού εἶναι ἡ μεγαλύτερη καταστροφή πού μπορεῖ νά πάθει ὁ ἄνθρωπος.
Ἄς μήν ἀπατᾶται ἑπομένως κανείς. Καί ἰδιαίτερα οἱ νέοι. Ἡ ἁμαρτωλή ζωή ὑπόσχεται συνήθως πολλά: Ἀνεξαρτησία, ἀπόλαυση, δύναμη, εὐτυχία! Στήν πραγματικότητα ὅμως οἱ ἀπολαύσεις τοῦ ἀνθρώπου στή ζωή τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἴσες μέ τό μηδέν. Καί κάτι χειρότερο: Ὁ μισθός τῆς ἁμαρτίας εἶναι ὁ θάνατος!
