Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013
Σιγήν ιχθύος ή δειλία
 | ||||
|
Γράφει ο Στέφανος Πολυγένης
Πρόεδρος Συλλόγου Αγίου Νέστωρα Τρικάλων
“οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελονψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός.οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸςοὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. ὅτιλέγεις ὅτι πλούσιός εἰμι καὶ πεπλούτηκα καὶ οὐδενὸςχρείαν ἔχω, - καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ὁἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός,- συμβουλεύωσοι ἀγοράσαι παρ᾿ ἐμοῦ χρυσίον πεπυρωμένον ἐκ πυρὸςἵνα πλουτήσῃς, καὶ ἱμάτια λευκὰ ἵνα περιβάλῃ καὶ μὴφανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου, καὶ κολλύριονἵνα ἐγχρίσῃ τοὺς ὀφθαλμούς σου ἵνα βλέπῃς”. (Αποκ. 3,15-18)
Κατά την αρχαιότητα η πρώτη μεταξύ των αρετών ήταν για τους προγόνους μας η ανδρεία. Πολλοί Έλληνες φιλόσοφοι θεωρούσαν την ανδρεία ως σημαντικότερη ακόμα και της φρονήσεως ή της σύνεσης. Στο πεδίο του θάρρους και της αυτοπεποίθησης, η ανδρεία βρίσκεται στο μέσον, τόνιζε ο Αριστοτέλης και ολόκληρος ο αρχαίος κόσμος θαύμαζε πρώτα την ανδρεία ως αρετή που δεν έχει μέτρο, δηλαδή δεν υπάρχει λίγο ή πολύ ανδρείος. Αντιθέτως πολλοί συγχέουν το θράσος, που είναι η υπερβολή του θάρρους, με την ανδρεία και ενώ διακατέχονται από δειλία προσπαθούν να την σκεπάσουν προβάλλοντας απερίσκεπτα την οργή, τον θυμό, την αγανάκτησή τους, ως ανδρεία και τόλμη. Ο Πλάτων έλεγε ότι επειδή οι γενναίοι είναι θαρραλέοι, δεν σημαίνει και ότι όλοι οι θαρραλέοι είναι γενναίοι. Γιατί,
