«Διαρρήξωμεν τους δεσμούς αυτών και απορρίψωμεν αφ’ ημών τον ζυγόν αυτών» (Ψαλμ. Β’3)

«Διαρρήξωμεν τους δεσμούς αυτών και απορρίψωμεν αφ’ ημών τον ζυγόν αυτών» (Ψαλμ. Β’3)

Μοναχός Παΐσιος

 Ησυχαστήριον Ι.Μ.Κουτλουμουσίου

Πονηροτέρα αίρεση όλων των αιώνων από τον Οικουμενισμό, δεν θα υπάρξει στην Ιστορία της Ανθρωπότητος, αφού μαζί με την Παγκοσμιοποίηση στον κοινωνικό -πολιτικό-οικονομικό χώρο αποτελούν το απαισιότερο και φρικωδέστερο δίδυμο-κίνημα που γνώρισε και βιώνει ο πλανήτης με τελικό στόχο, όπως όλοι μας γνωρίζουμε από την Ιερά Αποκάλυψη, την επικράτηση και κυριαρχία του «υιού της απωλείας».

''[...] Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ πῶς δὲν εἶναι δικαιολογημένη ἡ διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ κ. Βαρθολομαίου''

Εν Αγίω Όρει  19 Ιαν/1 Φεβ 2017

Αγίου Μάρκου Εφέσου του Ομολογητού και Αγίων Μακαρίων.

ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

Μοναχὸς Παΐσιος Ἁγιορείτης.

            Ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος γράφει: “Συναισθανόμενοι τὴν εὐθύνη τῆς ἁγιορειτικῆς ὁμολογιακῆς παραδόσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρίαν ἑνός ἑκάστου μέλους τῆς στρατευομένης Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, λαμβάνοντας ὑπ᾽ὄψιν ὅσα σχετικὰ ἔχουν εἰπεῖ καὶ γράψει νεώτεροι καὶ παλαιότεροι Ἅγιοι Πατέρες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ μοναδικὴ ἐγγύησις τῆς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι πορείας τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἱερὰ Κοινότης πρὸ τῆς Συνόδου, ἐζήτησεν τὰς τροποποιήσεις εἰς τὰ προσυνοδικὰ κείμενα: 1^οννὰ μὴ ἀναγνωρισθοῦν οἱ ἑτερόδοξοι ὡς Ἐκκλησίαι, 2^ον νὰ τονισθῆ ὅτι οἱ διάλογοι μὲ τοὺς ἑτεροδόξους σκοπεύουν μόνο εἰς τὴν ἐπιστροφήν των εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν, 3^ον νὰ λάβῃ ἡ Σύνοδος ὑπ᾽ὄψιν τὰς ἀντιρρήσεις της διὰ τὴν συμμετοχὴν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν εἰς τὸ Π.Σ.Ε. καθὼς καὶ τὴν σαφῆ ἀντίθεσίν της εἰς τὰς καταδικαζομένας ὑπὸ τῶν Ἱ. Κανόνων συμπροσευχὰς καὶ 4^ον τὸ θεμελιῶδες αἴτημα νὰ διατυπωθῇ ὅτι ἔσχατος κριτὴς ἐπὶ θεμάτων πίστεως εἶναι ἡ συνείδησις τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας” ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν εἴδαμε καθόλου νὰ λαμβάνονται αὐτὰ ὑπ᾽ὄψιν, στὴν Σύνοδο.

            Τὸ κείμενο συνεχίζει στὸ Β´ κεφάλαιο: “ἡ ΑκΜΣ συνεκλήθη τελικῶς ὑπὸ τὰς γνωστὰς συνθήκας”. Ἂς ἀναφέρωμεν ὁρισμένας ἐνδεικτικῶς· 1^ον τῆς κατ᾽ἐπιλογὴν προσκλήσεως ὁρισμένων μόνο ἐπισκόπων, 2^οντῆς ψηφοφορίας μόνον ὑπὸ τῶν Προκαθημένων, 3^ον τῆς ὑποχρεωτικῆς ὑπογραφῆς ὑπὸ τῶν μελῶν χάριν ὁμοφωνίας, 4^ον τῆς ἀποχῆς τεσσάρωνΠατριαρχῶν, 5^ον τῆς ἀθετήσεως τῆς ἐντολῆς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου Ἑλλάδος ὑπὸ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, 6^ον τῆς ἀσκήσεως βίας ἐπὶ τῶν μελῶν ποὺ διαφωνοῦσαν κατὰ τὴν ὁμολογία τοῦ Ἀναστασίου Ἀλβανίας καὶ τοῦ Ἱεροθέου Ναυπάκτου, 7^ον τῆς παρουσίας αἱρετικῶν τοποτηρητῶν, 8^ον τῆς ἐνεργοῦ συμμετοχῆς γυναικὸς πράκτορος τῆς CIA,9^ον τῆς αὐτοεπικυρώσεως τῶν ἀποφάσεων, 10^ον τῆς ὑποχρωτικῆς ἀποδοχῆς αὐτῶν ἐκ μέρους τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος, 11^ον τῆς ἀπειλῆς τιμωρίας εἰς ὅσους δὲν τὶς ἀποδεχθοῦν κ.α.π. πρωτοφανῆ γιὰ Ὀρθόδοξο Σύνοδο.

            Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε στὸ Β´ κεφάλαιο εἶναι ὅτι ἀναφέρονται τὰ δῆθεν θετικὰ σημεῖα τῆς Συνόδου, ἀλλὰ ἀποσιωποῦνται πολλὰ ἀρνητικά. Τὰ μόνα θετικὰ σημεῖα τῆς Συνόδου ἦταν οἱ ἀγῶνες τῶν καλῶν Ἐπισκόπων κατὰ τῆς «Οἰκουμενικῆς Κίνησης» τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου.

            Πολὺ σωστὰ τὸ κείμενο τῆς Ἱ. Κοινότητος στὸ Γ´ κεφάλαιο ἐπισημαίνει σημεῖα στὴν Σύνοδο, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράδεκτα ὅπως· 1^ον ἡ διατύπωσις “ἑτερόδοξοι χριστιανικαὶ Ἐκκλησίαι” ποὺ σημαίνει ὅτι ἀντιλαμβάνεται τὴν ἑτεροδοξίαν ὡς διαφορετικὴν διατύπωσιν τῆς ἴδιας ἀποστολικῆς πίστεως, 2^ον λείπουν ἐσκεμένως διατάξεις οἱ ὁποῖες ἀπαγορεύουν ἀναγνώριση βαπτίσματος, ἱερωσύνης καὶ σώζουσας χάριτος στοὺς αἱρετικούς, ἐνῶ πουθενὰ δὲν ὑπάρχει ὁ ὅρος αἱρετικοὶ γιὰ τοὺς ἑτερόδοξους, οὔτε κἄν ὑπῆρχε ὁ ὅρος ἑτερόδοξοι, ἀλλὰ προσετέθη κατόπιν λαμπρῶν θεολογικῶν προσπαθειῶν ὁρισμένων Ἐπισκόπων.

            Ἐπιπλέον στὴν Σύνοδο ἐγκρίνεται ἡ συμμετοχὴ τῶν Ὀρθοδόξων εἰς τὸ Π.Σ.Ε. ἐνῶ δὲν ἀπαγορεύθηκαν οἱ συμπροσευχὲς καὶ δὲν καταδικάστηκαν οἱ ἀπόψεις τοῦ Π.Σ.Ε. περὶ Ἐκκλησίας καὶ Βαπτίσματος τῶν αἱρετικῶν, 3^ον ἡ Σύνοδος ἀποφάσισε οἱ διάλογοι νὰ μὴ διακόπτωνται κι᾽ἂς μὴ ἐπιτυγχάνουν συμφωνίαν (ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει πρὸς Τίτον διὰ τοὺς αἱρετικοὺς· “αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος” διότι οἱ ἄκαρποι διάλογοι ἀμβλύνουν τὴν δογματικὴ εὐαισθησία τῶν θεολόγων καὶ τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος.

            Τέλος τὸ κείμενο ἐπισημαίνει καὶ τοὺς προφανεῖς συμβιβασμοὺς εἰς ζητήματα πίστεως μὲ τὶς μικτὲς ἐπιτροπὲς τῶν Ἀντιχαλκηδονίων καὶ τῶν (κακῶς ἀναφερομένων) Ρωμαιοκαθολικῶν, καθ᾽ἡμᾶς παπικῶν.

            Στὸ Δ´ κεφάλαιο τὸ κείμενο γράφει γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας τὴν ὁποία κλονίζει ἡ ἀσάφεια τῶν συνοδικῶν κειμένων ποὺ μπορεῖ νὰ δημιουργήσει οἰκουμενιστικὴ ἑρμηνεία.

            Ὅμως ἡ Σύνοδος δὲν ἄφησε ἀσάφεια, ἀλλὰ φανερὰ νομιμοποίησε τὸν Οἰκουμενισμὸ μὲ  ὅλες τὶς ἐκδηλώσεις του, δηλαδὴ τὸ Π.Σ.Ε. μὲ ὅλες τὶς ἀποφάσεις ποὺ ἔχουν ληφθεῖ ἐκεῖ, ὅπως ἀναγνώριση μυστηρίων, ἱερωσύνης καὶ ἐκκλησιαστικότητας τῶν αἱρετικῶν, τοὺς Διαλόγους μὲ τὶς κοινὲς συμβιβαστικὲς ἀποφάσεις, τὴν μετάλλαξη Ὀρθοδόξου συνοδικότητος πρὸς τὸ παπικὸ πρότυπον μὲ προεδρικὸ πρωτεῖο καὶ ὑποχρεωτικὴ ὁμοφωνία ὅλου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ἐνῶ δὲν καταδίκασε αὐτὰ ποὺ ὤφειλε, ὅπως· 1^οντὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου ὑπὸ τοῦ Μεταξάκη ποὺ ἔσχισε τὴν Ἐκκλησία, 2^ον τὴν ἄρση ἀναθεμάτων καὶ ἀναγνώριση τῶν αἱρετικῶν μυστηρίων ὑπὸ τοῦ Ἀθηναγόρα, 3^ον τὶς θεωρίες περὶ δύο πνευμόνων καὶ ἀδελφῶν ἐκκλησιῶν, 4^ον τὴν θεωρία τῶν κλάδων, 5^ον τὶς συμπροσευχὲς στὶς θρονικὲς ἑορτὲς καὶ ἀλλοῦ ὅπως στὴν Ἀσίζη, 6^ον τοὺς λειτουργικοὺς ἀσπασμοὺς καὶ τὶς συμπροσευχὲς μὲ ὅλα τὰ θρησκεύματα, 7^ον ἐπισκέψεις σὲ ἑβραϊκὲς συναγωγές, 8^ον τιμητικὲς ἐνέργειες γιὰ τὸ κοράνιο, 9^ονλειτουργικὲς αἰτήσεις τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα ὡς Ἀρχιεπισκόπου Ρώμης ὑπὸ τοῦ Βαρθολομαίου, ὅπως ἐπίσης καὶ πολλὲς βλάσφημες δηλώσεις του, ὅπως · “ὅλες οἱ θρησκεῖες σώζουν, οἱ πατέρες ἡμῶν ἔπεσαν θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως, οἱ Ἱεροὶ Κανόνες εἶναι τείχη τοῦ αἴσχους” καὶ ἄλλα πολλά, καὶ τέλος τὴν καταδίκη ὅσων ἐκαινοτόμησαν.

            Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ πῶς δὲν εἶναι δικαιολογημένη ἡ διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ κ. Βαρθολομαίου

Γιατί διακόπτουμε τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη. Μοναχὸς Παΐσιος Ἁγιορείτης

Μοναχὸς Παΐσιος Ἁγιορείτης, Γιατί διακόπτουμε τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη.

''[...] μέχρι τώρα γινόνταν παραβάσεις καὶ

 καταπατήσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀπὸ πολλὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας

 πλὴν ὅμως μεμονωμένα καὶ γι᾽αὐτὸ ὁ Θεὸς μακροθυμοῦσε καὶ

 ἀνέμενε τὴν διόρθωση τῶν παρασυρομένων ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα 

κριτήρια τῆς ἀγαπολογίας καὶ τῶν κοινωνικῶν σχέσεων εἰς βάρος τῆς ὀρθῆς

 πίστεως εἰς Χριστὸν καὶ τῶν ἀποστολικῶν παραδόσεων καὶ ἐντολῶν...''

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ - Τ.Θ.76 -ΚΑΡΥΑΙ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ - A.O.88

Γιατί διακόπτουμε τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη.

Μοναχὸς Παΐσιος Ἁγιορείτης

            Ἐπὶ πολλὰ ἔτη γινόνταν λόγος γιὰ διακοπὴ μνημοσύνου, 
ἀλλὰ δὲν προχωροῦσε στὴν πράξη, ἐνῶ τώρα στὶς μέρες μας ξεκίνησε
 συγχρόνως ἀπὸ πολλὰ σημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἡ διακοπὴ 
μνημοσύνου ἑκάστου Ἐπισκόπου τῆς κάθε περιοχῆς.

     Τί σημάδι εἶναι αὐτό; Ἁπλᾶ, μέχρι τώρα γινόνταν παραβάσεις καὶ
 καταπατήσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων ἀπὸ πολλὰ πρόσωπα τῆς Ἐκκλησίας
 πλὴν ὅμως μεμονωμένα καὶ γι᾽αὐτὸ ὁ Θεὸς μακροθυμοῦσε καὶ
 ἀνέμενε τὴν διόρθωση τῶν παρασυρομένων ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα 
κριτήρια τῆς ἀγαπολογίας καὶ τῶν κοινωνικῶν σχέσεων εἰς βάρος τῆς ὀρθῆς
 πίστεως εἰς Χριστὸν καὶ τῶν ἀποστολικῶν παραδόσεων καὶ ἐντολῶν
 ὅπως ἐκφράζονται ἀπὸ τοὺς Πατέρες καὶ τὶς Συνόδους.

            Ὅμως μετὰ τὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης

''[...] Σχίσμα γίνεται ὅταν κάποιος χωρίζεται ἀπό τήν μία ἁγία καί ἀποστολική Ἐκκλησία καί κάνει δική του ἐκκλησία, ἐπίσης ὅταν κάποιος βγάζει ἀλλότρια δόγματα, ὅπως ἔκαναν οἱ αἱρετικοί καί οἱ σημερινοί Οἰκουμενιστές...''

''Σχίσμα δέν κάνει αὐτός πού ἀποτρέπει τήν δημιουργία σχίσματος πολεμώντας τά ἀλλότρια δόγματα διακόπτοντας ἐπικοινωνία μετά τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχου''.

[...]Σχίσμα δέν κάνει αὐτός πού ἀποτρέπει τήν δημιουργία σχίσματος πολεμώντας τά ἀλλότρια δόγματα διακόπτοντας ἐπικοινωνία μετά τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχου.

Σχίσμα γίνεται ὅταν κάποιος χωρίζεται ἀπό τήν μία ἁγία καί ἀποστολική Ἐκκλησία καί κάνει δική του ἐκκλησία, ἐπίσης ὅταν κάποιος βγάζει ἀλλότρια δόγματα, ὅπως ἔκαναν οἱ αἱρετικοί καί οἱ σημερινοί Οἰκουμενιστές πού ἀποδέχονται τούς αἱρετικούς καί μέ τήν «Οἰκουμενική Κίνηση» ὁδηγοῦν αὐθαίρετα τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέ ἕνωση μέ αὐτούς πού οἱ ἅγιοι Πατέρες μας καί οἱ Οἰκουμενικές μας Σύνοδοι τούς καταδίκασαν καί τούς ἀναθεμάτισαν καί παραμένουν ἀδιόρθωτοι καί προκόπτοντες εἰς τά χείρω.

Συμμέτοχοι γίνονται καί ὅσοι τούς ἀκολουθοῦν γιά ὁποιοδήποτε λόγο, διότι οἱ πιστοί δέν κάνουν συμβιβασμούς στήν πίστη, ἐνῶ οἱ αἱρετικοί προσπαθοῦν νά ἐπιβληθοῦν μέ διωγμούς.

Δυστυχῶς ἕνα τέτοιο φαινόμενο ἐμφανίζεται στό Ἅγιον Ὄρος, τό ὁποῖο φαίνεται ὅτι εἶναι ἐντολή ἄπ΄ἔξω καί εἶναι κρίμα νά συμβαίνει αὐτό ἐδῶ μέσα στήν Ἀθωνική πολιτεία καί οἰκογένεια.

Νά διωχθεῖς ἀπό ἕναν ἀλλόπιστο ἢ αἱρετικό, ναί εἶναι εὐλογία, ἀλλά ἀπό τόν πατέρα σου ἢ τόν ἀδελφό σου εἶναι κρίμα γι΄αὐτόν.

Ἄς προσευχηθοῦμε νά μᾶς φωτίσει ὁ Θεός νά κάνουμε τό καλό μέ καλόν τρόπο χωρίς ν΄ἀφήσουμε νά μειωθεῖ ἡ ὀρθόδοξη πίστη πουθενά καί σέ τίποτα.

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησον ἡμᾶς τούς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς Σου, καί τόν κόσμον ἅπαντα φώτισον.

Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς τούς Ἁγιορεῖτες Μοναχούς τοῦ Περιβολιοῦ σου.

Μοναχός Παΐσιος Ἁγιορείτης.

ΠΗΓΗ:''ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ''[http://www.pentapostagma.gr/2016/12/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%B7-%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%AF%CF%82.html ]

''[...]Ὅλες τίς Συνόδους γιά νά ἐπικυρωθοῦν, ἔπρεπε πρῶτα νά τίς ἀποδεχθοῦν οἱ χριστιανοί, ἐνῶ αὐτήν τήν Σύνοδο ὁποῖος δέν τήν ἀποδέχεται διώκεται. Καί μόνο αὐτό φτάνει γιά νά καταλάβει κι ἕνας ἁπλός χριστιανός ὅτι δέν εἶναι θεϊκή ἀλλά ληστρική. Τόσα χρόνια ζούσαμε μαζί ἀγαπημένοι καί ὑμνούσαμε τόν Θεό «ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ» καί τώρα ξαφνικά γίναμε ἐχθροί;...Ἄς προσευχηθοῦμε νά μᾶς δείξει ὁ Θεός τί νά κάνουμε...''

Μια Ορθόδοξη φωνή από το Άγιο Όρος: Τίς αἱρέσεις πάντα τίς  ἀκολουθοῦν διωγμοί

Πόσα δεινά ἔχουν ἔλθει στόν κόσμο; Οἰκονομική κρίση, φτώχεια καί πεῖνα, μετανάστευση λαῶν, τρομοκρατικές ἐνέργειες, πόλεμοι σφαγές καί ἐγκλήματα, νόμοι ἀντίχριστοι ἀσεβεῖς καί ἀνήθικοι, ἐξάπλωση τῆς διαστροφῆς τῶν ἀνθρώπων, ἀγωνιώδης προσμονή παγκόσμιου πυρηνικοῦ πολέμου, ἐξαγγελίες κυβερνητῶν, προετοιμασίες ἐθνῶν, μετακινήσεις στρατῶν, χρεοκοπίες κρατῶν, καταστροφή τῆς χώρας μας ἀπό ἀντεθνικές κυβερνήσεις, ἐξαθλίωση τοῦ λαοῦ μας μέ ἐντολές ἐξωτερικῶν δυνάμεων, εἰσροή φανατικῶν μωαμεθανῶν στήν ὀρθόδοξη πατρίδα μας, ἀπειλές γειτονικῶν κρατῶν γιά τήν ἐδαφική μας ἀκεραιότητα κ.ἄ.π. πού ξαφνικά ἐμφανίζονται καί δέν ξέρουμε πού θά ὁδηγήσουν τήν ζωή μας.

Καί σάν νά μή μας ἔφταναν αὐτά, ξεκινᾶμε ἕναν ἐμφύλιο πόλεμο, χωρίς ὅπλα πού ἀφαιροῦν τήν ζωή, ἀλλά πού κλονίζουν τήν ψυχή καί σαλεύουν τήν πίστη.

Ὅπως ὅταν ἐμφανίζονταν οἱ αἱρέσεις καί ὅταν ἄλλαξε τό ἡμερολόγιο καί διχάζονταν οἱ χριστιανοί, ἔτσι καί τώρα μ΄αὐτή τήν μυστήρια Σύνοδο τῆς Κρήτης, Ἐκκλησίες χωρίζονται,Μητροπολίτες διχάζονται, οἱ λαϊκοί ἀποροῦν καί στό Ἅγιον Ὄρος, Πατέρες διώκουν καί διώκονται.

Ὅλες τίς Συνόδους γιά νά ἐπικυρωθοῦν, ἔπρεπε πρῶτα νά τίς ἀποδεχθοῦν οἱ χριστιανοί, ἐνῶ αὐτήν τήν Σύνοδο ὁποῖος δέν τήν ἀποδέχεται διώκεται. Καί μόνο αὐτό φτάνει γιά νά καταλάβει κι ἕνας ἁπλός χριστιανός ὅτι δέν εἶναι θεϊκή ἀλλά ληστρική.

Τόσα χρόνια ζούσαμε μαζί ἀγαπημένοι καί ὑμνούσαμε τόν Θεό «ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ» καί τώρα ξαφνικά γίναμε ἐχθροί;

Σχεδόν ὅλο τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας,