Ο «γάμος» των ομοφυλόφιλων έδωσε δικαίωμα για να γίνει αυτό.

 

«Ομοφυλόφιλος γάμος» και «ομοφυλόφιλη οικογένεια». (Πολύ καλό !)

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Δύο χρόνια ομοφυλόφιλος «γάμος».

Είναι δύο χρόνια (15/02/24) από τότε που ψηφίστηκε από την Ελληνική Βουλή ο νόμος περί «Ισότητας στον πολιτικό γάμο, τροποποίησης του Αστικού Κώδικα και άλλες διατάξεις» με τον οποίο επεκτείνεται η δυνατότητα σύναψης γάμου και σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, (5089/2024-ΦΕΚ 27/Α/16/02/24). Στην «αίτηση ακυρώσεως» που υπέβαλλαν τρία παραδοσιακά Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία εκφράζοντας τον δίκαιο προβληματισμό τους για την ανατροφή των παιδιών μέσα στα άτυπα «οικογενειακά σχήματα»,(1)  το Συμβούλιο Επικρατείας έκρινε ότι: «οι διατάξεις του ν. 5089/2024,…δεν αντιβαίνουν στις διατάξεις του Συντάγματος περί προστασίας του γάμου, της οικογένειας, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας (άρθρο 21 παρ. 1) ή περί ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1)». (2)

Ωστόσο, η πραγματική ζωή δεν είναι οι νόμοι, ούτε οι χρωματιστές «εκδηλώσεις», ούτε οι κάμερες και οι πανηγυρισμοί, ούτε και ο καθοδηγούμενος ακτιβισμός. Η πραγματικότητα είναι αυτό που ζει καθένας προσωπικά, στην δική του οικογένεια, αντιμέτωπος με τα προσωπικά του βιώματα και αισθήματα. Η πραγματική αλήθεια βρίσκεται σε αυτό που εισπράττει η οικογένεια και η κοινωνία όταν θερίζουν τους καρπούς των έργων τους. Τα παιδιά στην ομοφυλόφιλη οικογένεια νιώθουν και κατανοούν την ανισότητα όσο και αν οι νομικοί υποστηρίζουν πως η ομοφυλόφιλη, η μονογονεϊκή κ.λ.π. οικογένεια είναι «όπως όλες».

Το ουκρανικό κράτος προχωρά στην παράδοση όλων των ναών των Σπηλαίων του Κιέβου στους σχισματικούς

 Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Οι ουκρανικές αρχές συνεχίζουν να εργάζονται για την πλήρη απομάκρυνση της Ορθοδοξίας από τον ιερότερο τόπο σε όλη την Ουκρανία—τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου.

 Την Τρίτη, το προσωπικό του κρατικού Εθνικού Ιστορικού Καταφυγίου των Σπηλαίων του Κιέβου έκοψε τις κλειδαριές σε δύο ακόμη ναούς στην Κάτω Λαύρα – τον Ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και τον Ναό των Σεβάσμιων Πατέρων των Σπηλαίων  – εμποδίζοντας την πρόσβαση της αδελφότητας του μοναστηριού στις τελευταίες εναπομείνασες εκκλησίες όπου μπορούσαν ακόμη να τελούν ακολουθίες, αναφέρει η Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων .

  Αυτό αναφέρθηκε από τον νομικό εκπρόσωπο της Λαύρας, Αρχιερέα Νικίτα Τσέκμαν, ο οποίος δημοσίευσε αρκετά βίντεο ανδρών που εισβάλλουν με όπλο στις εκκλησίες.

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, Η αίρεσις και το σχίσμα δεν επιτρέπεται να λέγονται Εκκλησία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ [25 Φεβρουαρίου 2026]

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

ΘΕΜΑ: ΟΤΑΝ Η ΠΑΥΣΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΑΓΙΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

[ΜΙΑ ΕΜΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ «ΑΓΙΟ» ΦΛΩΡΙΝΗΣ]

«Αυτοί που έπρεπε να είναι πρότυπα αρετής έπαυσαν να είνε τοιούτοι»
(Ιερός Χρυσόστομος, 24η ομιλία εις το βιβλίον των Πράξεων των Αποστόλων)

Η σημερινή εορτή του Αγίου Ταρασίου πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως αποτελεί μια ακόμη ‘’καλή αφορμή’’ παρουσίασης πραγματικά αληθινών στοιχείων, αγιοπατερικών, που αποκαλύπτουν την παραδοσιακή πρακτική της διακοπής μνημόνευσης και της ιεροκανονικής αποτείχισης. Στόχος μας, να αναδείξουμε για μία ακόμη φορά τον σημαίνοντα ρόλο της Αγίας Παράδοσης στη ζωή της Εκκλησίας μας, και μαζί την πνευματική ωφέλεια εκείνων που παρακολουθούν ζωντανά, τη ζωή και το έργο των αγίων μας μέσα από τα Συναξάρια. (Περιληπτικά Συναξάρια περιλαμβάνονται και στα  λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας μας. Στις ακολουθίες του Όρθρου ο ψάλτης διαβάζει ιεροπρεπώς το συναξάρι της ημέρας μετά το πέρας της 6ης ωδής των κανόνων).

Κοιμήθηκε ἐν Κυρίῳ ὁ γέροντας Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος (+24/2/2026).

 

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος (καί Ἱερομόναχος 20/6/2023) Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος τοῦ Κων/νου γεννήθηκε στὴ Δράμα τό 1931 ἀπό Ἕλληνα πατέρα καὶ Ρουμάνα μητέρα. Ἔλαβε δημοτικὴ καὶ γυμνασιακὴ ἐκπαίδευσι στὴ Δράμα, περνώντας τὰ παιδικά του χρόνια μὲ φτώχεια καὶ πολλὲς στερήσεις. Ὑπηρέτησε στὸν Ἑλληνικὸ Στρατὸ γιά 30 μῆνες ὡς ἔφεδρος Ἀνθυπολοχαγός. Μετὰ τὴν ἀποστράτευσί του ἐργάστηκε ὡς βοηθὸς Λογιστοῦ. Τό 1957 ἐνυμφεύθη τὴν Ἑλένη Λιασκοπούλου τοῦ Δημητρίου ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη. Ἀπὸ τὸ γάμο τους ἕως καὶ τό 2018 ἀπέκτησαν 7 παιδιά, 18 ἐγγόνια καί 19 δισέγγονα.

Καθαρά Δευτέρα Μέγα Απόδειπνο - «Κύριε των δυνάμεων…» (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

 

 

Καθαρὰ Δευτέρα Μέγα Ἀπόδειπνο

«Κύριε τῶν δυνάμεων…»

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Μπήκαμε, ἀγαπητοί μου, στὴν ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἂς δοξάσουμε τὸ Θεό, ποὺ μᾶς δίνει μία νέα εὐκαιρία μετανοίας. Ἂν ὁ ἅγιος Ἀντώνιος στὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἔλεγε «Θεέ μου, δός μου μετάνοια», τί νὰ ποῦμε ἐμεῖς;

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶνε ἡ πιὸ κατανυκτικὴ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Περιέχει ἱερὲς ἀκολουθίες, ποὺ φέρνουν δάκρυα σὲ ὅποιον προσέχει τὰ νοήματά τους. Μία δὲ ἀπὸ τὶς ἀκολουθίες αὐτὲς εἶνε τὸ Μέγα Ἀπόδειπνο, ποὺ ἀκούσατε ἀπόψε.

Τί εἶνε τὸ ἀπόδειπνο; Εἶνε μία ἀνθοδέσμη ἀπὸ ὡραίους ψαλμούς, κείμενα τῆς Γραφῆς, εὐχὲς καὶ ὑπέροχα τροπάρια. Ἕνα δὲ τροπάριο ποὺ σὲ παλαιότερες γενεὲς ἦταν γνωστὸ καὶ στὰ μικρὰ παιδιά, ἕνα τροπάριο ποὺ συγ­κινεῖ κάθε ψυχὴ χριστιανική, εἶνε αὐτὸ ποὺ ἀκούσατε πρὸ ὀλίγου·

Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης καθώς ομιλεί για τη νοοτροπία των απίστων και ανάνδρων συγγραφέων! αποκαλύπτει την της Τεχνητής Νοημοσύνης υποκρισία!!! "Υποκριταί, που κρύπτεσθε μέσα εις τα λογοτεχνικά σας παιχνίδια!"

 Αλλά, ω υποκριταί! Διατί κρύπτεσθε όπισθεν προσωπείων; 

 «Πνεῦμα» σημαίνει ενέργεια, και πίσω από την ενέργεια, προφανώς υπάρχει ο ενεργών. Συνεπώς όταν λέμε, λέγει εδώ η ευχή «πνεῦμα ἀργίας» [«πνεῦμα βλασφημίας»], σημαίνει την κακίαν της αργίας, την οποίαν ενεργεί ο ενεργών, δηλαδή ο διάβολος. 
(Φωνή π. Αθανασίου Μυτιληναίου)

Σημεία των καιρών

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΤΑΙ…

(Φωνή επισκόπου Αυγουστίνου) "...Αλλά τις η στεφανουμένη αύτη κεφαλή ;  Είνε ο εκ Κρήτης λογοτέχνης Ν. Καζαντζάκης. Αυτός ως άλλος Ιούδας προδίδει την Ορθόδοξον πίστιν. Την προδίδει και την καθυβρίζει δια των ασεβών δημοσιευμάτων του.

Εκ των δημοσιευμάτων του κ. Ν. Καζαντζάκη λαμβάνομεν εδώ, σήμερον ένα και μόνον, το βιβλίον το υπό τίτλον "ο Καπετάν Μιχάλης..." 

 "....Ελίσσεται και επιτίθεται αγρίως κατά του Χριστιανισμού. Ουδέν δόγμα εξ όσων περιέχει το Σύμβολον της αμωμήτου ημών Πίστεως αφήνει άθικτον. Το εχθρικόν κατά της Ορθοδόξου Πίστεως πνεύμα του φαίνεται ποικιλοτρόπως εκδηλούμενον. Προκειμένου μεν περί θεμάτων, που ο συγγραφεύς αγαπά και εκτιμά υπέρ την αξίαν, που έχουν δια την ζωήν, η γραφίς του εκλέγει τας καλλιτέρας των λέξεων, συσσωρεύει πλούτον επαινετικών επιθέτων, δια να τα δοξάση και να τα λαμπρύνη, αλλά προκειμένου περί του υψίστου θέματος, περί της Θρησκείας, η γραφίς του αμέσως βυθίζεται εις δηλητήριον, εις πύον, εις βόρβορον και εκλέγει τας χυδαιότερας των λέξεων, δια να καθυβρίση και ατιμάση την Θρησκείαν των Πατέρων του, την Θρησκείαν, εις την οποίαν και αυτός εβαπτίσθη. Εντός αρωμάτων η Κρήτη ως φυσικός κόσμος, αλλ’ εντός βορβόρου η Θεότης. Εκ του εσωτερικού του θησαυρού, εκ της διεφθαρμένης καρδίας του και της απίστου διανοίας του, εκ του υποσυνειδήτου, εκ του βυθού της υπάρξεώς του, ως εξ άλλων καταπακτών του Άδου, εκπηδούν οι «ήρωές» του, τέρατα που πλάθει η νοσηρά φαντασία του και δι’ αυτών εξωτερικεύεται μεν ο εσωτερικός του κόσμος, αλλ’ αυτός κρύπτεται ως ο υποβολεύς θεάτρου, που ομιλεί, αλλ’ οι λόγοι του φέρονται δια του στόματος των επί σκηνής δρώντων ηθοποιών.

π. Σάββας Αγιορείτης: Και ο λαός πρέπει να μιλήσει.

 

π. Σάββας Αγιορείτης: Έχουμε πολύ μεγάλη πτώση της Εκκλησίας της Κύπρου. Η Σύνοδος ζητά από Επίσκοπό της να διαπράξει επιορκία, να αυτοκαθαιρεθεί!

Ομιλεί ο Αρχιμανδρίτης Σάββας Αγιορείτης

Ο Ιερός Κανόνας ο 15ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου δίνει το δικαίωμα της αποτείχισης και επαινείται αυτός που θα το κάνει. Πριν ακόμα καταδιακαστεί αυτός ο αιρετικός επίσκοπος από μία Σύνοδο. Πριν καταδικαστεί, μπορεί ο ιερέας που είναι κάτω από αυτόν τον επίσκοπο να μην τον μνημονεύει. Είδατε που λέμε «υπέρ του αρχιεπισκόπου ημών τάδε». Εφόσον αυτός ο τάδε αιρετίζει, διδάσκει αιρετικά πράγματα, μπορεί ο ιερέας του να μην τον μνημονεύει. Και πρέπει να επαινεθεί ο ιερέας για αυτό, για το θάρρος του.

Αυτοί τώρα, οι οικουμενιστές, θέλουν να εμφανίσουν αυτό ως αίρεση, καταλύοντας τον Ιερό Κανόνα που λέει ότι πρέπει να επαινεθεί αυτός που θα διακόψει την μνημόνευση του αιρετικού επισκόπου.

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ (Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ) ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΤΑΙ... Πότε, που και από ποιον; [Το 2024, στη Μητρόπολη Φλωρίνης και στην πόλη της Πτολεμαΐδας, από τον θεολόγο κ. Ρ. Καραβασιλειάδη.... (ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑ) Ο ΔΕ ΔΕΣΠΟΤΗΣ "στεφανώνει" την Αφίσα του ετησίου εράνου της Αγάπης με ρητό του εν λόγω βλάσφημου λογοτέχνη!!!!]

 ΣΧΟΛΙΟ: Αυτό το αστείο, ότι ο νυν Φλωρίνης είναι Ορθόδοξος, τελείωσε! Μάλλον βλάσφημος εστί, όμοιος του νεκρού Νικολάου Καζαντζάκη (εάν δεν αποκηρύξει τα λόγια του εν λόγω θεολόγου και δεν αιτιολογήσει την παρουσία! του εν λόγω ρητού... του βλάσφημου Καζαντζάκη). 

---------------------------------------------------------

(Φωνή επισκόπου Αυγουστίνου) "...Αλλά τις η στεφανουμένη αύτη κεφαλή ;  Είνε ο εκ Κρήτης λογοτέχνης Ν. Καζαντζάκης. Αυτός ως άλλος Ιούδας προδίδει την Ορθόδοξον πίστιν. Την προδίδει και την καθυβρίζει δια των ασεβών δημοσιευμάτων του.

Εκ των δημοσιευμάτων του κ. Ν. Καζαντζάκη λαμβάνομεν εδώ, σήμερον ένα και μόνον, το βιβλίον το υπό τίτλον "ο Καπετάν Μιχάλης..." 

--------------------------------------------------------

Σημεία των καιρών

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΤΑΙ…

    «Ει τις ου φιλεί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, ήτω ανάθεμα. Μαράν Αθά» (Παύλος Απόστολος Α’ Κορινθ. 16, 20)

    «Ο Εβραίος μου λέγει πως ο Χριστός μου είνε μπάσταρδος και η Παναγία μου πόρνη, το άγιον Ευαγγέλιον λέγει πως το έγραψεν ο διάβολος. Τώρα έχω μάτια να βλέπω τον Εβραίον; Ένας άνθρωπος να με υβρίση, να φωνεύση τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλη, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρέσω. Το να δε να υβρίζη τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου, δεν θέλω να τον βλέπω» (Κοσμάς ο Αιτωλός. – Δ’ Διδαχή του ιερομάρτυρος).

               Εις την Αποκάλυψιν του Ευαγγελιστού Ιωάννου, υπάρχει προφητεία, κατά την οποίαν το εν τω κόσμω ηθικόν κακόν, η πλάνη και η αμαρτία, η υπό μορφήν πολυκεφάλου τέρατος εμφανιζομένη, θα εξαπλώση τους πλοκάμους λίαν επικινδύνως, θα λάβη διαστάσεις τοιαύτας, ώστε θα έλθη εποχή, κατά την οποίαν το κακόν όχι μόνον θα λέγεται και θα πράττεται αναισχύντως, αλλά και το χείριστον εξ όλων, ο λέγων την χυδαιοτέραν ύβριν και ο πράττων το φρικιαστικώτερον έγκλημα θα επαινείται, θα χειροκροτείται και θα στεφανώνεται δημόσια. Έκαστη κεφαλή του τέρατος θα φέρη διάδημα χρυσούν. Η κακία, δηλαδή, εστεμμένη, ο διάβολος θριαμβεύων. (Ίδε Αποκ. 12, 3-5)

            Αδελφοί και Πατέρες! Η εποχή αυτή έφτασε. Πλείστα γεγονότα των τελευταίων δεκαετηρίδων του παρόντος αιώνος του απατεώνος μαρτυρούν τούτο.  Συχνά παριστάμεθα ακροαταί και θεαταί ανθρώπων, οι οποίοι σπεύδουν να συγχαρούν, να χειροκροτήσουν και να βραβεύσουν άθλια έργα απίστων, που υποσκάπτουν το ηθικόν και θρησκευτικόν οικοδόμημα. Το σκότος καλείται φως και το φως σκότος. Ιδού και η κεφαλή τις ασεβείας, έχουσα εν ασφαλεία την φωλεάν της εις την κυανήν ακτήν της Γαλιλαίας, εξακοντίζει εκείθεν τον φαρμακερόν σίελον και δηλητηριάζει ψυχάς και άφρονες υιοί και θυγατέρες της Ελλάδος αντί να λαμβάνουν μέτρα προφυλάξεως, επιθέτουν επί της κεφαλής αυτής στεφάνους. Και η κεφαλή υψώνεται περισσότερον και μεγαλαυχεί.

Αλλά τις η στεφανουμένη αύτη κεφαλή ;  Είνε ο εκ Κρήτης λογοτέχνης Ν. Καζαντζάκης. Αυτός ως άλλος Ιούδας προδίδει την Ορθόδοξον πίστιν. Την προδίδει και την καθυβρίζει δια των ασεβών δημοσιευμάτων του.

            Εκ των δημοσιευμάτων του κ. Ν. Καζαντζάκη λαμβάνομεν εδώ, σήμερον ένα και μόνον, το βιβλίον το υπό τίτλον «ο Καπετάν Μιχάλης». Εξεδόθη εν Ελλάδι, ετυπώθη εις το τυπογραφείον του Αρ. Μαυρίδη τον Οκτώβριον του 1953, αποτελείται από 483 πυκνοτυπωμένας σελίδας και εκυκλοφόρησεν ευρέως εν Ελλάδι. Εις το βιβλίον αυτό ο συγγραφεύς ως μυθιστορηματογράφος πλάθει φανταστικά πρόσωπα και δι’ αυτών με τέχνην εκχύνει το δηλητήριον, που κρύπτει κάτω από τους οδόντας του ο φαρμακερός αυτός της απιστίας όφις. Ελίσσεται και επιτίθεται αγρίως κατά του Χριστιανισμού. Ουδέν δόγμα εξ όσων περιέχει το Σύμβολον της αμωμήτου ημών Πίστεως αφήνει άθικτον. Το εχθρικόν κατά της Ορθοδόξου Πίστεως πνεύμα του φαίνεται ποικιλοτρόπως εκδηλούμενον. Προκειμένου μεν περί θεμάτων, που ο συγγραφεύς αγαπά και εκτιμά υπέρ την αξίαν, που έχουν δια την ζωήν, η γραφίς του εκλέγει τας καλλιτέρας των λέξεων, συσσωρεύει πλούτον επαινετικών επιθέτων, δια να τα δοξάση και να τα λαμπρύνη, αλλά προκειμένου περί του υψίστου θέματος, περί της Θρησκείας, η γραφίς του αμέσως βυθίζεται εις δηλητήριον, εις πύον, εις βόρβορον και εκλέγει τας χυδαιότερας των λέξεων, δια να καθυβρίση και ατιμάση την Θρησκείαν των Πατέρων του, την Θρησκείαν, εις την οποίαν και αυτός εβαπτίσθη. Εντός αρωμάτων η Κρήτη ως φυσικός κόσμος, αλλ’ εντός βορβόρου η Θεότης. Εκ του εσωτερικού του θησαυρού, εκ της διεφθαρμένης καρδίας του και της απίστου διανοίας του, εκ του υποσυνειδήτου, εκ του βυθού της υπάρξεώς του, ως εξ άλλων καταπακτών του Άδου, εκπηδούν οι «ήρωές» του, τέρατα που πλάθει η νοσηρά φαντασία του και δι’ αυτών εξωτερικεύεται μεν ο εσωτερικός του κόσμος, αλλ’ αυτός κρύπτεται ως ο υποβολεύς θεάτρου, που ομιλεί, αλλ’ οι λόγοι του φέρονται δια του στόματος των επί σκηνής δρώντων ηθοποιών. Εάν τις δι’ όσα μετ’ αναισχυντίας κατά της πίστεως λέγονται, ήθελε διαμαρτυρηθή, ο Καζαντζάκης θα έχη πρόχειρον την απάντησιν∙ «Λάθος κάμνετε. Δεν τα λέω εγώ. Τα λέγουν οι ήρωές μου, τα τέρατά μου (καπετάν Μιχάλης, το Θρασάκι, ο Πολυξίγκης, ο Νουρήμπεης, η Εμινέ, ο Σήφακας…». Όπως ακριβώς συνέβη προ ετών, ότε άλλος τις συγγραφεύς, ομοίου προς τον Καζαντζάκη φυράματος, εκδώσας βιβλίον, χλευάζον τας βάσεις της Χριστιανικής ηθικής, και ελεχθείς απήντησεν ότι δεν τα λέγει αυτός, αλλά… το Τέρας, όπερ, εννοείται, είχε πλάσει ο ίδιος και το παρουσίαζε σκεπτόμενον, συναισθανόμενον και ενεργούν, ως ο Νίτσε έπλασε τον Ζρατούστραν του και δι’ αυτού εξωτερικεύεται λέγων: «Τάδε λέγει Ζαρατούστρας»… Αυτή είναι η νοοτροπία των απίστων και ανάνδρων συγγραφέων. Δια στόματος τεράτων ομιλούν και διαχέουν τα δηλητήρια και καυχώνται δια την τέχνην των. Αλλά, ω υποκριταί! Διατί κρύπτεσθε όπισθεν προσωπείων; Σας ερωτώμεν: Αυτά που λέγουν τα τέρατά σας τα παραδέχεσθε ή τα αποδοκιμάζετε; Απαντήσατέ μας με ένα καθαρό ναι ή όχι. Αλλά δεν είνε ανάγκη να μας απαντήσετε. Διότι η δομή του έργου, η πλοκή, το πνεύμα που διαχέεται εις όλας τας σελίδας δίδουν την απάντησιν. Ουδεμία στενοχωρία δι’ όσα ασεβή λέγουν τα τέρατά σας διακρίνεται. Οι αείμνηστοι ευσεβείς λογοτέχναι Παπαδιαμάντης και Μωραϊτίδης αναφέροντες δηλώσεις απίστων και βλασφήμων, πενθούν και αναστενάζουν, ενώ σεις; Νομίζει τις, ότι ακούει τα χειροκροτήματά σας. Ουδεμία λύπη, ουδεμία σοβαρά απόπειρα, ίνα ανασκευαστούν οι ύβρεις. Τα τέρατά σας, ως λέοντες, βρυχώμενα και εξεμούντα κρουνούς ύβρεων κατά των ιερών και των θείων φαίνονται κυρίαρχα εις το πεδίον της λογοτεχνικής ταύτης μάχης. Ουδαμού παρουσιάζετε τα αντι-τέρατα, που να ενσαρκώνουν τας ουρανίας δυνάμεις και να πολεμούν τα τέρατα της ασεβείας και να τα νικούν κατά κράτος και ούτω να επέρχεται η κάθαρσις, ως εις τας αρχαίας τραγωδίας. Υποκριταί, που κρύπτεσθε μέσα εις τα λογοτεχνικά σας παιχνίδια! Δια μέσου ανθέων συρίζοντες όφις. «Γεννήματα εχιδνών», πως θα εκφύγητε την οργήν του Κυρίου;

 

 ("ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ", Απρίλιος 1955, Αριθμός φύλλου 169)

«Ει τις ου φιλεί τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, ήτω ανάθεμα. Μαράν Αθά» (Παύλος Απόστολος Α’ Κορινθ. 16, 20)

 ΣΧΟΛΙΟ: Όποιος δεν βλέπει... 

και δεν ακούει... 

«Ο Εβραίος μου λέγει πως ο Χριστός μου είνε μπάσταρδος και η Παναγία μου πόρνη, το άγιον Ευαγγέλιον λέγει πως το έγραψεν ο διάβολος. Τώρα έχω μάτια να βλέπω τον Εβραίον; Ένας άνθρωπος να με υβρίση, να φωνεύση τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλη, έχω χρέος ωσάν χριστιανός να τον συγχωρέσω. Το να δε να υβρίζη τον Χριστόν μου και την Παναγίαν μου, δεν θέλω να τον βλέπω» (Κοσμάς ο Αιτωλός. – Δ’ Διδαχή του ιερομάρτυρος).

"ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟΝ"! Mνήμη αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου: «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν Ἀρχιερεύς»

 

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου. Εκφωνήθηκε στις 25-1-1998.

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος λέγει: «… Έτσι, πολλοί σύγχρονοι αρχιερείς, μόνο γιατί εχειροτονήθησαν, προβάλλουν αυτή τη θέση για να απολαμβάνουν την τιμήν των πιστών. «Ω!», λέει, «είμαι εις τύπον και τόπον Χριστού! Οφείλεις να με σεβαστείς, οφείλεις να με τιμήσεις». Πρέπει όμως να τους ειπωθεί ότι αυτό δεν είναι αυτόματα δεδομένον από την χειροτονία, ότι δηλαδή εχειροτονήθης και αυτομάτως, αυτονοήτως, είσαι εις τύπον και τόπον Χριστού, αλλά είναι ζητούμενον. Δηλαδή, ο εκάστοτε αρχιερεύς είναι εις τύπον και τόπον Χριστού; Ζητούμενον!»

 

ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ...! "Το ζητούμενο είναι να διασκεδάσει (ο κόσμος) πριν μπούμε στην Σαρακοστή∙", "Οι πολίτες θέλουν πολύ ελεύθερα να εκφραστούν, και το καρναβάλι δίνει αυτήν την ευκαιρία."

 «Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν (:Εγώ εγέννησα παιδιά, τα δόξασα – ὕψωσα -, τα δόξασα και αυτοί δε, με παρεγνώρισαν)» Δηλαδή, «δεν με λογάριασαν, μου γύρισαν την πλάτη».

Δημοσιογράφος: Καρβοβάλ, 43 άρματα;

Δήμαρχος Εορδαίας:  43 άρματα!

Δημοσιογράφος: Το έχετε πάρει πολύ ζεστά εδώ στην Εορδαία, έτσι;

Δήμαρχος Εορδαίας:  Προσπαθούμε κάθε χρόνο να ανεβαίνουμε ένα επίπεδο. Πέρσι ξεκινήσαμε δειλά-δειλά με 13 πληρώματα, φέτος φτάσαμε στα 43, και ήδη υπάρχει διάθεση για συμμετοχή ακόμη μεγαλύτερη.

Δημοσιογράφος: Τι να περιμένει να δει ο κόσμος σήμερα; Θέαμα, τα πάντα;

Δήμαρχος Εορδαίας:  Να διασκεδάσει! Το ζητούμενο είναι να διασκεδάσει πριν μπούμε στην Σαρακοστή∙ που είναι και το ζητούμενο, για να κάνουμε «άλλα» πράγματα.

***

Δημοσιογράφος: Η περιφέρεια κ. Περιφερειάρχη στηρίζει, έτσι;

Περιφερειάρχης: Στηρίζουμε κάθε προσπάθεια. Σήμερα πραγματικά γεννιέται ένα νέο καρναβάλι στην Δ. Μακεδονία∙ πρέπει κάθε νέο να το στηρίζουμε όλοι. Ασφαλώς δεν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ όλων των δραστηριοτήτων. «Εμείς» θα είμαστε κοντά σε όλους. Οι πολίτες θέλουν πολύ ελεύθερα να εκφραστούν, και το καρναβάλι δίνει αυτήν την ευκαιρία.

 

Ερώτημα: Είναι ο Θεός ευχαριστημένος ή έχει παράπονον από τον λαόν του, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν; [Τι είναι η αποστασία; Είναι η αθέτησις. Αθετούμε τον Χριστόν. Τον έχουμε αθετήσει. Πιστέψτε με. Εδώ εμείς, οι Έλληνες, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, στο σύνολό μας, πλην, πλην, πλην εξαιρέσεων, έχομε αθετήσει.]

Εις το όνομα του Αγίου Τριαδικού Θεού εβαπτίσθημεν και όμως αθετούμε το Βάπτισμα.

 «Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν (:Εγώ εγέννησα παιδιά, τα δόξασα – ὕψωσα -, τα δόξασα και αυτοί δε, με παρεγνώρισαν)» Δηλαδή, «δεν με λογάριασαν, μου γύρισαν την πλάτη».

"...δυστυχώς ο νέος Ισραήλ, η Εκκλησία, οι ορθόδοξοι Χριστιανοί μας, βαδίζουν στα ίδια χνάρια, όπως και ο παλαιός Ισραήλ."

Απαράδεκτη Λατρεία.

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΣΠΕΡΑΣ [:Ησ.1,1-20]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-2-1991] 

       Σεβασμιώτατε, αγαπητοί μου αδελφοί. Σήμερα, πρώτη ημέρα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εισερχόμεθα εις το σκάμμα των αγώνων των πνευματικών και της λατρείας της πνευματικής προς τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν μας. Βέβαια, ο λαός του Θεού θα νηστεύσει. Βέβαια, μη αρκούμενος εις την κατά Σάββατον και Κυριακήν Θείαν Λειτουργίαν, θα αναζητήσει να λατρεύσει τον Κύριον και με τις, κατά Τετάρτην και Παρασκευήν, Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες. Θα υπάρχει δηλαδή μία πύκνωσις προσφοράς και λατρείας στον Θεό. Κι όλα αυτά βεβαίως πολύ καλά. Τίθεται, όμως, το ερώτημα: Είναι ο Θεός ευχαριστημένος ή έχει παράπονον από τον λαόν του, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν;

      Την αφορμήν αυτής της αυτοκριτικής έθεσε το πρωινό ανάγνωσμα από την έκτην Ώραν, και που είναι στην έκτη Ώρα από τον προφήτην Ησαΐαν, που εκεί ο Θεός εκφράζει το παράπονό του για τον παλαιόν Ισραήλ, και πολύ σοφά η Εκκλησία μας ετοποθέτησεν αυτήν την περικοπή, μόνο και μόνο για να υπενθυμίσει, να υπενθυμίζει μήπως τα αυτά παράπονα τα έχει ο Θεός και δια τον νέον Του λαό, τον νέον Ισραήλ, την Εκκλησίαν. Και τούτο διότι δυστυχώς ο νέος Ισραήλ, η Εκκλησία, οι ορθόδοξοι Χριστιανοί μας, βαδίζουν στα ίδια χνάρια, όπως και ο παλαιός Ισραήλ. Συνεπώς, οι προφητικοί λόγοι του Ησαΐου έχουν –δυστυχώς!- την ίδια πάντοτε επικαιρότητα.

     Τι λέγει εκεί ο Θεός; Έτσι δε και ανοίγει το βιβλίον του Ησαΐου: «῎Ακουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν. Ἒγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν. Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ». Αγαπητοί μου, υποβαλλόμεθα με αυτούς τους λόγους του Προφήτου, που αρχίζει με μίαν αυστηρήν μεγαλοπρέπεια το προφητικό του αυτό βιβλίο. Επικαλείται ως μάρτυρας της αχαριστίας του λαού του, αυτόν τον ουρανόν και αυτήν την γην, εφόσον –περίεργο- δεν υπάρχει δίκαιος να ακούσει το παράπονον του Θεού. Και καλεί μάρτυρες τον ουρανόν και την γην.