![]() |
| Φωνή π. Αυγουστίνου: Κανένα συμβιβασμό με το σκότος, με τους αισχρούς χορούς και τις ειδωλολατρικές εκδηλώσεις. |
Κανένα συμβιβασμός με το σκότος
Κανένα συμβιβασμό
με το σκότος, με τους αισχρούς χορούς και τις ειδωλολατρικές εκδηλώσεις.
«Κανείς – εφώναζεν ο Απόστολος Παύλος – κανείς εκ των πιστών δεν επιτρέπεται να
λαμβάνη μέρος εις συγκεντρώσεις, κατά τις οποίες φονεύεται η αξιοπρέπεια του
ανθρώπου, οργιάζει το κτήνος, θεοποιείται η σάρκα». Ν’ ακούσωμε την αθάνατη
φωνή του: «Η νυξ προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν. Αποθώμεθα ουν τα έργα του
σκότους και ενδυσώμεθα τα έργα του φωτός. Ως εν ημέρα ευσχημόνως περιπατήσωμεν,
μη κώμοις και μέθαις, μη κοίτες και ασέλγειαις, μη έριδι και ζήλω, αλλ’
ενδύσασθε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις
επιθυμίας» (Ρωμ. 13, 12-14) και «Τις κοινωνία φωτί και σκότος; - Υμείς ναός
Θεού εστέ ζώντος. – Διό εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε» (Β’ Κορινθ. 6,
13-18).
Αποχή, λοιπόν, από την ειδωλατρική ζωή των καρναβαλικών εκδηλώσεων και πανηγύρεων, ήτο το ζωηρόν, το συνεχές, το αδιάλειπτον κήρυγμα της Αποστολικής Εκκλησίας. Αποχή που επισημοποιείτο με ιερά υπόσχεσι. Διότι κατά την ώρα του μυστηρίου του Βαπτίσματος, ο βαπτιζόμενος υπόσχεται ενώπιον Θεού, αγγέλων και ανθρώπων, ότι χριστιανός γενόμενος θ’ απέχη των σατανικών πομπών.
«Αποτάσση τω Σατανά»;
-ερωτά ο ιερεύς- «και πάσι τοις έργοις αυτού και πάσι τοις αγγέλοις αυτού και
πάση τη λατρεία αυτού και πάση τη πομπή αυτού;» «Αποτάσσομαι» είνε η απάντησις.
Ιδού η ιερά υπόσχεσις.
Οι χριστιανοί εκείνοι
τηρούσαν τις ιερές των υποσχέσεις, άκουγαν την φωνήν των Πατέρων και απείχαν
από κάθε ακάθαρτο. Καθαρά τα ήθη των. Αγνή η ζωή των, χρυσάφι που έλαμπε και
προκαλούσε τον θαυμασμό και αυτών ακόμη των απίστων και των διωκτών των. Η γη
ευωδίαζε από την ευωδία του Χριστού, από την ζωή των Χριστιανών των πρώτων
αιώνων.
Αλλά όταν μετά την κατάπαυσι των διωγμών και την εξωτερική επικράτησι της Εκκλησίας, τα ήθη των Χριστιανών παρουσίασαν χαλαρότητα και πολλοί των Χριστιανών είχαν ελαστική συνείδησι και λάμβαναν μέρος σε καρναβαλικές εορτές και πανηγύρεις, που είχαν εις το πρόγραμμά τους στοιχεία διαφθοράς και λείψανα ειδωλολατρικής ζωής, η Εκκλησία δεν εχαρίσθη εις τους χλιαρούς αυτούς χριστιανούς, αλλά συνεχίζουσα την ένδοξο αποστολική παράδοσι, άγρυπνος, φύλαξ της αιωνίας ηθικής του Ευαγγελίου, συνήλθεν εις Τοπικάς και Οικουμενικάς Συνόδους
και κατεδίκασεν, αφόρισε τους ειδωλολατρίζοντας αυτούς Χριστιανούς. (Ίδε Κανόνα ΞΒ’ – έκτης Οικουμεν. Συνόδου).
Δεν θα προδώσω
την Πίστι των Πατέρων μας
Όποιος δεν ακούει σας
ειδοποιώ ότι…
(Συνεχίζεται)
Πηγή: «Η ζωντανή
παρουσία του Θεού στον κόσμο και η τρέλλα της απιστίας», Επισκόπου Αυγουστίνου
Ν. Καντιώτου, Φλώρινα 2026, σελ. 38-39



