Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση, Ἀνατροπὴ τῆς κοσμικῆς νοοτροπίας

 

Εἶναι καθῆκον κάθε χριστιανοῦ νὰ ἀνησυχεῖ γιὰ τὰ ἀπαράδεκτα καὶ σκανδαλώδη ποὺ κατὰ καιροὺς ἐμφανίζονται στὴν Ἐκκλησία καὶ μὲ διάκριση νὰ ἐλέγχει καὶ νὰ διαμαρτύρεται.

 

Ἀνατροπὴ τῆς κοσμικῆς νοοτροπίας

 

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

 

Στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας συχνὰ βλέπουμε ἀνατροπὲς τῆς κοσμικῆς νοοτροπίας, ποὺ παραδόξως ἐμφανίζεται καὶ στὰ μέλη της. Δὲν ἰσχύουν πάντα αὐτὰ ποὺ ἰσχύουν στὴν κοινωνία καὶ στηρίζονται στὴ νομοθεσία τῶν πολιτικῶν, ἡ ὁποία ὑπηρετεῖ σκοπιμότητες καὶ συμφέροντα. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε τὴν παραβολὴ τῶν ἐργατῶν τοῦ ἀμπελώνα, ὅπου ὁ ἰδιοκτήτης ἔδωσε στοὺς ἐργάτες τὸ συμφωνημένο δηνάριο, χωρίς νὰ ὑπολογίζει τὶς ὧρες ἐργασίας τοῦ καθενός. Ὅ,τι ἔδωσε στοὺς πρώτους ποὺ πῆγαν πρωὶ- πρωὶ στὸ ἀμπέλι, τὸ ἴδιο ἔδωσε καὶ στοὺς ἐργάτες ποὺ πῆγαν στὶς ἐννιά, στὶς δώδεκα καὶ στὶς πέντε τὸ ἀπόγευμα. Γνώριζε ὁ ἰδιοκτήτης ὅτι οἱ πρῶτοι ἦταν χαλαροὶ καὶ ἀμελεῖς, ἐνῷ οἱ τελευταῖοι ἔδειξαν περισσότερη προθυμία γιὰ δουλειά.

 

Ἔχουμε πολλὰ παρόμοια παραδείγματα στὴν Ἐκκλησία. Βλέπουμε Μητροπολίτες ποὺ ἐπὶ δεκαετίες «ποιμαίνουν» τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν ἀδράνεια, τὴν ἀδιαφορία, τὴν ἀπροθυμία καὶ τὴν ἀπαραίτητη ὑποκρισία! Τὰ πολλὰ ἐγκώμια τοὺς ἔχουν νεκρώσει, τὰ ὅποια ὁράματα ἔσβησαν, ὁ ἀρχικὸς ζῆλος ἀτόνησε καὶ χάθηκε καὶ ἔμειναν μόνο τὰ λαμπρὰ ἄμφια, τὸ δεσποτικὸ ὕφος καὶ οἱ ἐμφανίσεις στὶς πανηγύρεις καὶ τὶς ἐθνικὲς ἐπετείους. Σ’ αὐτοὺς ταιριάζει ἡ ρήση ὅτι οἱ πρῶτοι ἔγιναν ἔσχατοι, γιατί δὲν ἀξιοποίησαν τὴν κλήση τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν βάδισαν τὴν πνευματικὴ ὁδὸ, γιὰ νὰ γίνουν ἐκλεκτοί.

«Τώρα πάλι παρουσιάσθηκε μιὰ ἀρρώστια, γιὰ τὴν ὁποία βρῆκαν ἕνα ἐμβόλιο ποὺ θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὸ καί, γιὰ νὰ τὸ κάνη κανείς, θὰ τὸν σφραγίζουν».(Ἅγιος Παΐσιος)

 

Ἡ ἀνοησία τῆς ἀγέλης

Γράφει ο Γεώργιος Τζανάκης

Πλησιάζει τὸ δεύτερο Πάσχα ποὺ δὲν θὰ ἑορταστεῖ ὅπως ἀρμόζει σὲ Ἕλληνες καὶ ὀρθοδόξους. Στὸ πρῶτο οἱ ποιμένες μας ἔκλεισαν τὶς ἐκκλησίες καὶ μετὰ δικαιολογήθηκαν ὅτι ξαφνιάστηκαν καὶ βρέθηκαν ἀπροετοίμαστοι. Τώρα ξαναλένε τὰ ἴδια: 

«Εἶναι μιὰ παιδαγωγία ποὺ ὁμολογουμένως –καὶ θὰ πρέπει αὐτὸ ταπεινά νὰ τὸ ποῦμε- δὲν εἴμασταν ἔτοιμοι νὰ τὴν άντιμετωπίσουμε, ἀκόμη καὶ ὡς ποιμένουσα ἐκκλησία».(1)

«Σώπα, καλέ μου ἱεράρχα· συγκλονίζει τόση ταπείνωσις», θὰ ἔλεγε ὅποιος τὸν ἄκουγε…

 Τώρα τὰ (ξανα)λένε αὐτὰ. Δὲν εἶναι τὰ παλαιά. Παραμονὴ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας. (19/3/2021)

Ἀπὸ τὸ Πάσχα τοῦ 2020 ὅμως, ἔχουν πολὺ προχωρήσει τὰ γεγονότα.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΑΞΙΜΟΥ ΚΑΡΑΒΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΛΑΟ [Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται...]

 

Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται, πάλιν ζητεῖ τὴν ἁρπαγὴν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου!

 

Ταῦτα γράφομεν μὲ ἀφορμὴ τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν τοῦ πρωτοσυγκέλου π. Νικηφόρου πού μού ἀνήγγειλε τὴν ἀπρόκλητον καὶ παράνομον ἀπόφασιν τοῦ δεσπότου Φλωρίνης Θεοκλήτου «νὰ λειτουργεῖται ἡ Ἱερὰ Μονὴ καὶ νὰ μὴν μένει ἀλειτούργητος, λόγω τῆς ἀσθενείας τοῦ ἀρχιμανδρίτου π. Ἰγνατίου».  Ἀλήθεια, τόσα χωριὰ τῆς μητροπόλεως μένουν, ἐπὶ μακρόν, ἀλειτούργητα, μὴ ἔχοντα παπά, καὶ τὸ μάτι τῶν κρατούντων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως εἶναι μόνον εἰς τὴν ἡμετέραν Ἱερὰν Μονήν;

Ποῖος ὁ ἀπαιτῶν ταῦτα;

   Αὐτὸς ὁ ὁποῖος, πρὸ τριῶν ἐτῶν, εἰς τὸν Ναὸν τοῦ πλησιοχωρίου Ἀναρράχης κατὰ  τὴν ὥραν τοῦ κηρύγματος εἰς τὸ ἐκκλησίασμα ἀπαγόρευσε  τὸν πιστὸν λαὸν νὰ ἐπισκέπτεται καὶ νὰ λειτουργεῖται εἰς τὴν Ἱεράν μας Μονήν, λόγω Ἀποτειχίσεως τῶν μοναχῶν, ψευδόμενος ἐνώπιόν τοῦ Ἱεροῦ Θυσιαστηρίου, ἀφοῦ ἡ Ἱερὰ Μονὴ οὐδέποτε ἔπαυσε νὰ λειτουργεῖται ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Ἀποτειχίσεως!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ: Οὐδεὶς δὲ ἔχει ὄρεξι νὰ ἔλθη καὶ νὰ ΑΡΠΑΞΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.

 

ΟΙ ΚΤΙΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Μ(Υ)ΗΛΟΧΩΡΙΟΥ (Ανακοίνωση ΙΜ Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας)

ΕΠΕΙΔΗ ἐσχάτως ἀκούγονται πολλὰ λόγια ἀνεύθυνα γιὰ τὸ ποιὸς εἶναι κτίτορας τῆς ἀνωτέρω Ἱερᾶς Μονῆς, γιαὐτὸ ἡἹερὰ Μητρόπολί μας ἀνέθεσε νὰ ἐρευνηθοῦν τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα τῆς Μονῆς ἀπὸ τὸ ἀρχεῖο της καὶ νὰ παρατεθοῦν φωτογραφικά.

ΠΡΩΤΑ μία διευκρίνησι. Ἄλλο εἶναι ὁ κτήτωρ κι ἄλλο εἶναι ὁ κτίτωρ ἢ κτίστωρ. Μὲ η σημαίνει ποιὸς κατέχει, σὲ ποιὸν ἀνήκει, ἢ ποιανοῦ κτῆμα εἶναι τὸ χωράφι, τὸ σπίτι, ὁ Ναὸς ἢ τὸ Μοναστήρι, ἀπὸ τὸ ρῆμα κτάομαι-κτῶμαι=εἶμαι ἀφεντικὸ τοῦ τάδε κτήματος ἢ οἰκήματος. Μὲ ι σημαίνει ποιὸς ἔκτισε τὸ σπίτι ἢ τὸν Ναὸ ἢ τὸ Μοναστήρι αὐτό, ἀπὸ τὸ ρῆμα κτίζω. Ὅταν μιλοῦμε ἢ γράφουμε τὶς λέξεις αὐτές, νὰ ξέρουμε καὶ τὶ σημαίνουν μὲ ἀκρίβεια. Ἀλλιῶς λέμε ἄλλα ἀντ’ ἄλλων.

Το ξίφος που βγαίνει από το στόμα

 

Η σημασία των λόγων τού Χριστού «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν» (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Επιστολή στο σιδερά Κώστα

Μα ένας τόσο αληθινός και ελεήμων άνθρωπος να μην ξέρει τη βαθιά σημασία αυτών των λόγων; Νομίζω, ότι ξέρεις αλλά μόνο ζητάς επιβεβαίωση. Στους αληθινούς και ελεήμονες ο ίδιος ο Θεός αποκαλύπτει τα μυστικά. Με το Πνεύμα Του. Εάν ήσουν εσύ ο μόνος σιδεράς στα Ιεροσόλυμα όταν οι Εβραίοι σταύρωναν τον Κύριο, δεν θα υπήρχε κανείς να τους σφυρηλατήσει τα καρφιά.

«Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην΄ ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν» (Ματθ. 10, 34). Έτσι είπε ο Κύριος. Διάβαζε σαν να είναι ειπωμένο: δεν ήρθα να συμφιλιώσω την αλήθεια και το ψέμα, την σοφία και την βλακεία, το καλό και το κακό, το δίκαιο και την βία, την κτηνωδία και την ανθρωπιά, την αγνότητα και την ασωτία, τον Θεό και τον μαμωνά αλλά έφερα το ξίφος για να κόψω το ένα από το άλλο, για να μην ανακατεύονται.

Με τί να κόψεις, Κύριε; Με το ξίφος της αληθείας. Ή με το ξίφος τού λόγου τού Θεού, που είναι ίδιο. Αφού η αλήθεια είναι ο λόγος τού Θεού, και ο λόγος τού Θεού είναι η αλήθεια. Ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει: πάρετε «την μάχαιραν του Πνεύματος, ό εστι ρήμα Θεού» (Εφ. 6 ,17). Ενώ ο άγιος Ιωάννης στο όραμα για τον Υιό τού Ανθρώπου Τον έβλεπε «εν τω μέσω των επτά λυχνιών όμοιον υιώ ανθρώπου… και εκ του στόματος αυτού ρομφαία δίστομος οξεία εκπορευομένη» (Αποκ. 1, 13-16). Το ξίφος που βγαίνει από το στόμα τί άλλο μπορεί να είναι παρά ο λόγος τού Θεού, ο λόγος τής αλήθειας; Τούτο το ξίφος έφερε ο Ιησούς Χριστός στη γη.

Αρχιμ. Παΐσιος Παπαδόπουλος, ΕΦΟΣΟΝ ΕΧΕΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ...

ΕΦΟΣΟΝ ΕΧΕΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΤΕΛΕΙΤΑΙ ΥΠΟ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ!!!

  

Σεβασμιώτατε Φλωρίνης

Και οι περί αυτόν  κληρικοί ή θεολογία δεν γνωρίζετε ή έχετε ξεφύγει τόσο που δεν γνωρίζετε τί λέτε!

Θα σας απαντήσω με πέντε γραμμές πώς είναι αιρετικός όποιος δεν κηρύσσει ο ίδιος την αίρεση

▪︎  Η απάντηση είναι πρώτον απόν Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη:

«Οἱ μὲν [αἱρετικοὶ] τέλεον περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν. οἱ δὲ εἰ καὶ τοῖς λογισμοῖς οὐ κατεποντίσθηκαν, ὅμως τῇ κοινωνίᾳ τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται [ἐξ αἰτίας τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς θὰ χαθοῦν μαζί τους]». P.G.99, 1164 A.

2ον Επιτρέπεται να έχετε κοινωνία με όσους είναι σε αίρεση ή σχίσμα και γι ' αυτό είναι ακοινώνητοι;

▪︎Ο Β΄ (2ος) Κανὼν της εν Ἀντιοχεία Συνόδου ορίζει: «Εἰ δὲ φανείη τις τῶν ἐπισκόπων, ἢ πρεσβυτέρων, ἢ διακόνων, … τοῖς ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν, καὶ τοῦτον ἀκοινώνητον εἶναι». Σε μετάφραση το αποδίδουμε: "Εάν καταστεί φανερό (δηλαδή γίνει γνωστό) ότι κάποιος από τους επισκόπους  ή πρεσβυτέρους (ιερείς) ή τους διακόνους  κοινωνεί με ακοινώνητο και αυτός να να είναι ακοινώνητος". Ακόμη και πνευματική να μην ήταν η σχέση σας με τον πατριάρχη πράγμα που δεν ισχύει, διότι είστε τουλάχιστον εσείς στις Νέες Χώρες υπό την πνευματική εποπτεία του Πατριαρχείου Κων/πόλεως.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΑΞΙΜΟΥ ΚΑΡΑΒΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΛΑΟ [Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται...]

 

Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται, πάλιν ζητεῖ τὴν ἁρπαγὴν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου!

 

Ταῦτα γράφομεν μὲ ἀφορμὴ τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν τοῦ πρωτοσυγκέλου π. Νικηφόρου πού μού ἀνήγγειλε τὴν ἀπρόκλητον καὶ παράνομον ἀπόφασιν τοῦ δεσπότου Φλωρίνης Θεοκλήτου «νὰ λειτουργεῖται ἡ Ἱερὰ Μονὴ καὶ νὰ μὴν μένει ἀλειτούργητος, λόγω τῆς ἀσθενείας τοῦ ἀρχιμανδρίτου π. Ἰγνατίου».  Ἀλήθεια, τόσα χωριὰ τῆς μητροπόλεως μένουν, ἐπὶ μακρόν, ἀλειτούργητα, μὴ ἔχοντα παπά, καὶ τὸ μάτι τῶν κρατούντων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως εἶναι μόνον εἰς τὴν ἡμετέραν Ἱερὰν Μονήν;

Ποῖος ὁ ἀπαιτῶν ταῦτα;

   Αὐτὸς ὁ ὁποῖος, πρὸ τριῶν ἐτῶν, εἰς τὸν Ναὸν τοῦ πλησιοχωρίου Ἀναρράχης κατὰ  τὴν ὥραν τοῦ κηρύγματος εἰς τὸ ἐκκλησίασμα ἀπαγόρευσε  τὸν πιστὸν λαὸν νὰ ἐπισκέπτεται καὶ νὰ λειτουργεῖται εἰς τὴν Ἱεράν μας Μονήν, λόγω Ἀποτειχίσεως τῶν μοναχῶν, ψευδόμενος ἐνώπιόν τοῦ Ἱεροῦ Θυσιαστηρίου, ἀφοῦ ἡ Ἱερὰ Μονὴ οὐδέποτε ἔπαυσε νὰ λειτουργεῖται ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Ἀποτειχίσεως!

Βρῆκε λοιπὸν τὴν εὐκαιρία «ὁ καλὸς ποιμήν», δηλαδή, ὁ μισθωτὸς ποιμήν, νὰ διώξει τὴν Ἱερὰν Μονὴν ἐκμεταλλευόμενος τὴν μακροχρόνιον ἀσθένειάν μου καὶ τὴν δίμηνον νοσηλεία τοῦ π. Ἰγνατίου! Ὁ πατριός, ὑποκρινόμενος «ἀγάπη» πρὸς τὸν λαὸ ἐπιχείρησε μὲ πονηρὸ σκοπὸ νὰ στείλει τὸν Πρωτοσύγκελό του νὰ λειτουργεῖ εἰς τὴν Ἱερὰν Μονήν!

ΜΕΤΑΝΟΙΑ. Ο περί μετανοίας λόγος τείνει να εξοβελιστεί...

 

ΜΕΤΑΝΟΙΑ. Ο περί μετανοίας λόγος τείνει να εξοβελιστεί ακόμη και από τα εντός των ναών κηρύγματα υπό την επήρεια της εκκοσμίκευσης, που πλήττει ακόμη και το εκκλησιαστικό σώμα

Η Εκκλησία θεωρεί κεφαλαιώδες το περί μετανοίας κήρυγμα. Συνάγεται αυτό από τους λόγους τόσο του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου όσο και από τους λόγους του Χριστού. Υπάρχει στην ελληνική γλώσσα όρος θεωρούμενος παραπλήσιος, η μεταμέλεια. Αυτός είναι σε χρήση στην κοσμική δικαιοσύνη, στον ποινικό κώδικα. Η μεταμέλεια του ενόχου αναγνωρίζεται ως ελαφρυντικό με συνέπεια τη μείωση της ποινής. Η διαφορά των δύο όρων είναι σημαντική. Η πρώτη, που είναι σε χρήση στη θεολογική γλώσσα σημαίνει λήψη σημαντικής απόφασης για αλλαγή τρόπου βίου υπό την σε βάθος συναίσθηση της αμαρτίας, δηλαδή της παρακοής στο θέλημα του Θεού. Μεταμέλεια είναι συναίσθηση και αναγνώριση του σφάλματος σε συγκεκριμένη ενέργεια,, καταδικαστέα από γραπτούς και άγραφους νόμους. Λείπει στη δεύτερη περίπτωση η σε βάθος ενδοσκόπηση και η απόφαση ριζικής αλλαγής τρόπου βίου.

Αρχιμ. Αθανάσιος Κολλάς: Ο «εκπειρασμός του Θεού» και η «επιδημία του κορωνοϊού της αμφισβήτησης και απείθειας»

 

Ο «εκπειρασμός του Θεού» και η «επιδημία του κορωνοϊού της αμφισβήτησης και απείθειας» στην Εκκλησία. Του Αρχιμ. Αθανασίου Κολλά, Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος

Του Αρχιμ. Αθανασίου Κολλά, Ιεροκήρυκος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος

                                               

Με το δημοσίευμα αυτό, ως ελάχιστος Λειτουργός της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, θέλω να καταθέσω τον έντονο προβληματισμό, τη μεγάλη ανησυχία και βαθιά αγωνία μου για δύο θέματα ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης και ζωής, που παρατηρούνται στη ζωή του «σώματος της Εκκλησίας» -των Πιστών- αυτή την περίοδο της επιδημίας του κορωνοϊού, τα οποία «παροξύνουν το πνεύμα μου» (Πράξ.17,16), δηλαδή δημιουργούν αναστάτωση στην ψυχή μου. Το πρώτο θέμα είναι «ο εκπειρασμός τού Θεού» και το δεύτερο «η επιδημία τού πνευματικού κορωνοϊού της αμφισβήτησης και απείθειας» στην Εκκλησία.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Προς Αρχιμ. Αθανάσιο Κολλά (Ι. Μ. Δημητριάδος) ΜΕΡΟΣ Α΄

 

(ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ)

Προς Αρχιμ. Αθανάσιο Κολλά (Ι. Μ. Δημητριάδος)

ΜΕΡΟΣ Α΄

Δημοσιεύθηκε άρθρο σας (ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ 14/03/21 - Βόλος) με τίτλο: «Ο “εκπειρασμός του Θεού” και “η επιδημία του Κορονοϊού της αμφισβήτησης και απείθειας” στην Εκκλησία».

Στο άρθρο υπάρχουν εκτεταμένες πνευματικές αλλοιώσεις – παρερμηνείες Γραφικών εδαφίων, Πατερικών διδαχών και διαχρονικών εκκλησιολογικών θέσεων της Εκκλησίας.

Α. Γράφετε περί Εκκλησίας και Ποιμένων:

«Η Εκκλησία είναι μία θεανθρώπινη κοινωνία που έχει πνευματική ηγεσία και «ηγουμένους», τους οποίους οι πιστοί πρέπει να αναγνωρίζουν και να σέβονται και στους οποίους πρέπει να «πείθονται και να υπακούουν», όπως συμβουλεύει ο μέγας Απόστολος Παύλος (Εβρ. 13,17), ώστε να υπάρχει ενότητα».

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Προς Αρχιμ. Αθανάσιο Κολλά (Ι. Μ. Δημητριάδος) ΜΕΡΟΣ Β΄

 

(ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ)

Προς Αρχιμ. Αθανάσιο Κολλά (Ι. Μ. Δημητριάδος)

ΜΕΡΟΣ Β΄

Επικαλείσθε το εδάφιο, π. Αθανάσιε, του Απ. Παύλου (Α΄ Κορ. 10,9), για να στηρίξετε την επιθυμία σας για Μασκοφορία στην Θ. Λειτουργία.

Γράφετε, σχετικά: «ούτε να προσπαθούμε να δοκιμάσουμε, αν θα μας προστατέψει ο Χριστός, διότι ο Απ. Παύλος απαγορεύει τέτοιες απόψεις».

Απάντηση: Πάλι παραλείπετε (;) καταληκτική συνέχεια εδαφίου, που έχει ως εξής: «Μηδέ εκπειράζωμεν τον Χριστόν, καθώς και τινές αυτών επείρασαν και υπό των όφεων απώλοντο».

Μετάφραση: «Ούτε να προκαλούμε το Χριστό, όπως και μερικοί απ’ αυτούς τον προκάλεσαν, και θανατώθηκαν από τα φίδια».

Το χωρίο μας παραπέμπει στο βιβλίο «ΑΡΙΘΜΟΙ», όπου βλέπουμε το βαθμό απεδαφικοποίησης της Πίστεως των Ισραηλιτών: «και κατελάλει ο λαός προς τον Θεόν και κατά Μωϋσή λέγοντες∙ ινατί τούτο; Εξήγαγες ημάς εξ Αιγύπτου, αποκτείναι εν τη ερήμω; Ότι ουκ εστιν άρτος ουδέ ύδωρ, η δε ψυχή ημών προσώχθισεν εν τω άρτω τω διακένω τούτω. Και απέστειλε Κύριος εις τον λαόν τους όφεις τους θανατούντας, και έδακνον τον λαόν, και απέθανε λαός πολύς των υιών Ισραήλ» (Αριθ. 21, 5-6).

Οι ευθύνες μας για τους νέους

 

Οι ευθύνες μας για τους νέους

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Με θλίψη παρακολουθούμε επί δεκαετίες την εκ μέρους νέων ανθρώπων έκφραση μίσους προς την κοινωνία, το οποίο εκδηλώνουν με πράξεις βίας και καταστροφής. Είναι επίσης λυπηρό να υπάρχουν νέοι που υποστηρίζουν και ηρωοποιούν εγκληματίες. Όλα αυτά τα χρόνια έχει αποδειχθεί ότι η δράση των επαναστατημένων νέων δεν αντιμετωπίζεται με αντιβία, και με μέτρα, που στηρίζονται στη λογική, στις στατιστικές, στις κοινωνιολογικές και στις ψυχολογικές έρευνες, πολύ περισσότερο δεν αντιμετωπίζεται με την ιδεολογία και την σκοπιμότητα της ανοχής, της εκμετάλλευσης, της σύμπλευσης  και της συγκάλυψης.

            Στη χρονιά αυτή, που εορτάζει ο Ελληνισμός και ο Φιλελληνισμός τα 200 χρόνια της Εθνεγερσίας θα ήταν πατριωτικά ωφέλιμο ο Πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των Κομμάτων της Αντιπολίτευσης να αναδείξουν την τιμή με την οποία περιβάλλουν τις αξίες των ηρωικών προγόνων μας και να συμφωνήσουν για το πώς θα συνδεθεί η νεολαία μας τα ιδεώδη που μας άφησαν παρακαταθήκη. Αυτή την παρακαταθήκη εμείς όλοι έχουμε την ευθύνη να την παραδώσουμε ακέραιη σε αυτούς που θα γεννηθούν.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΑΞΙΜΟΥ ΚΑΡΑΒΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΛΑΟ

 

Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται, πάλιν ζητεῖ τὴν ἁρπαγὴν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου!

 

Ταῦτα γράφομεν μὲ ἀφορμὴ τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν τοῦ πρωτοσυγκέλου π. Νικηφόρου πού μού ἀνήγγειλε τὴν ἀπρόκλητον καὶ παράνομον ἀπόφασιν τοῦ δεσπότου Φλωρίνης Θεοκλήτου «νὰ λειτουργεῖται ἡ Ἱερὰ Μονὴ καὶ νὰ μὴν μένει ἀλειτούργητος, λόγω τῆς ἀσθενείας τοῦ ἀρχιμανδρίτου π. Ἰγνατίου».  Ἀλήθεια, τόσα χωριὰ τῆς μητροπόλεως μένουν, ἐπὶ μακρόν, ἀλειτούργητα, μὴ ἔχοντα παπά, καὶ τὸ μάτι τῶν κρατούντων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως εἶναι μόνον εἰς τὴν ἡμετέραν Ἱερὰν Μονήν;

Ποῖος ὁ ἀπαιτῶν ταῦτα;

   Αὐτὸς ὁ ὁποῖος, πρὸ τριῶν ἐτῶν, εἰς τὸν Ναὸν τοῦ πλησιοχωρίου Ἀναρράχης κατὰ  τὴν ὥραν τοῦ κηρύγματος εἰς τὸ ἐκκλησίασμα ἀπαγόρευσε  τὸν πιστὸν λαὸν νὰ ἐπισκέπτεται καὶ νὰ λειτουργεῖται εἰς τὴν Ἱεράν μας Μονήν, λόγω Ἀποτειχίσεως τῶν μοναχῶν, ψευδόμενος ἐνώπιόν τοῦ Ἱεροῦ Θυσιαστηρίου, ἀφοῦ ἡ Ἱερὰ Μονὴ οὐδέποτε ἔπαυσε νὰ λειτουργεῖται ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Ἀποτειχίσεως!

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 

 

1. Τά σκουπίδια τῆς Ἀμερικῆς καί τῆς Εὐρώπης στήν Παιδεία

 

Τήν προπερασμένη ἑβδομάδα στήν πρό ἡμερησίας διατάξεως συζήτηση πού ἔγινε στήν Βουλή (25-2-2021), μέ ἀφορμή τά σκάνδαλα παιδεραστίας, ἐξήγγειλε ὁ πρωθυπουργός ὡς θεραπευτικό μέσο τῆς βρώμικης αὐτῆς διαστροφῆς τήν εἰσαγωγή στά σχολεῖα τοῦ μαθήματος τῆς σεξουαλικῆς ἀγωγῆς. Δέν εἶναι καινούργια αὐτή ἡ πρόταση. Εἶχε προγραμματισθῆ ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας περί τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 1990 ἐπί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, ἀλλά οἱ ἑπόμενες κυβερνήσεις, ἀριστερές καί δεξιές, δέν τόλμησαν νά τήν ὑλοποιήσουν, προφανῶς γιατί ἔκριναν ὅτι ἡ ἀνώριμη κατ᾽ αὐτούς ἑλληνική κοινωνία θά ἀντιδροῦσε καί θά ὑπῆρχε ἔτσι ἀνάλογο πολιτικό κόστος. Δέν τό ἐτόλμησε οὔτε ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου, ἀπό τήν πολιτική ἐπικράτηση τοῦ ὁποίου ἄρχισε νά ξηλώνεται ὅ,τι παραδοσιακό καί ἑλληνορθόδοξο διασώθηκε στήν παιδεία καί στήν κοινωνία καί νά εἰσάγονται ὅλα τά σκουπίδια τῆς Ἀμερικῆς καί τῆς Εὐρώπης. Πλούσιοι κολλεγιόπαιδες ὀλίγων οἰκογενειῶν, οἱ ὁποῖες κυριαρχοῦν σταθερά στήν πολιτική ζωή τοῦ τόπου, στά ἀκριβά ξένα σχολεῖα πού ἐφοίτησαν, ἀλλά καί στό οἰκογενεικακό τους περιβάλλον, δέν εἶχαν τήν εὐκαιρία νά μάθουν καί νά ζήσουν τίς πολύτιμες καί διαχρονικά ὑγιεῖς παιδαγωγικές ἀρχές τοῦ Ἑλληνορθόδοξου πολιτισμοῦ, ἀρρώστησαν πνευματικά καί πολιτιστικά ἀπό ἐπικίνδυνους ἰούς καί μεταδίδουν ἀφύλακτοι, χωρίς τέστ καί ἰχνηλατήσεις, τήν πνευματική λοίμωξη τοῦ πανσεξουαλισμοῦ, ἰδιαίτερα στήν νεότητα, πού εἶναι εὐόλισθη καί ἐπιρρεπής στούς νεωτερισμούς καί στίς ἀνατροπές. Μέ φρίκη καί ἀηδία ἐνθυμούμαστε οἱ παλαιότεροι ὅτι, στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, ὅταν τό σφριγηλό καί πνευματικά καταστροφικό ΠΑΣΟΚ ἀνέλαβε τήν διακυβέρνηση τῆς χώρας, ἱδρύθηκε στό Ὑπουργεῖο Παιδείας ὑφυπουργεῖο «Νέας Γενιᾶς» μέ ὑφυπουργό τόν Κώστα Λαλιώτη, στά πλαίσια τοῦ ὁποίου ἱδρύθηκε καί τό «Ἐθνικό Ἵδρυμα Νεότητος». Τό ἵδρυμα αὐτό ἐξέδιδε μέ κρατικά κονδύλια τό περιοδικό «ΕΚΦΡΑΣΗ», ὅπου στό τεῦχος 1, τόν Μάρτιο τοῦ 1983, δημοσιευόταν ἄρθρο τοῦ Σπ. Χ. (φοβόταν νά γράψει ὁλόκληρο τό ὄνομά του), ὁ ὁποῖος ἀνάμεσα σέ ἄλα ἔγραφε, ἀπευθυνόμενος πρός τούς νέους: «Κάντε ἔρωτα ὅποτε θέλετε, ὅπου θέλετε καί μέ ὅποιον θέλετε, ἀκόμα καί μέ τούς γονεῖς σας ἤ τ᾽ ἀδέλφια σας»!!! Γιατί τώρα δεξιοί καί ἀριστεροί ἐξανίστανται γιά τό φούντωμα τῆς παιδεραστίας καί τῆς ἐρωτικῆς βίας καί ἀνωμαλίας;